Ca. VI.

ExR. in homel̓. Si gͦ vis habere inſpectorestoꝝ q̄ facis. Ecce habes nō ſolū āgelos aut archanIICAVI.ggloa Hp vniuerſoꝝ.Um oratis non eritis ſicuthy pocrite qui amant in ſynagogis ⁊ in angulis platearum ſtantes orare: ut uideanturab hominibꝰ: amen dico uobis receperūt mercedē ſuaꝫ. Tu aūt cū oraueris: intra in cubiculū tuū: ⁊ clauſo oſtio ora patrē tuū ī abſcōdito: ⁊pater tuus qui uidet in abſconditoreddet tibi.Salomon dicit ante orationē p̄para animā tuā.CHRV. ſuꝑ matth̓. Qd̓ quidē facit qͥ faciens elemoſynā venit ad or̄onē: bona enī oꝑa excitant fidēcordis: ⁊ dant cōfidentiā anime apud deū orandi.Ergo elemoſyna p̄ꝑatio ē orationis: ⁊ idē dn̄s poſtelemoſynam cōuenient̓ de oratione nos inſtruit.¶VG. de ſer. dn̄i in mōte: Nō aūt hoc monet nūcvt oremus ſꝫ quō oremꝰ: ſic nec ſuꝑius vt faciamꝰelemoſynā: ſed quo animo faciamꝰ. CHRY. ſuꝑmatth̓. Eſt aūt oratio quaſi quoddā ſpiritale tributu: qd̓ aīa offert deo de viſceribus ſuiſ. Quāto ergoglorioſior ē tanto cautior ē ſeruāda: ne ꝓpter hoīeſfacta vileſcat. ⁊ iō dicit: Cū oratis nō eritis ſicut hypocrite/ CHRI̓. in ho. Hypocritas vocat: qͥ deumſe fingentes orare hoīes circūſpiciūt. ⁊ ideo ſubditQui amāt ī ſynagogis orare. CHRY. ſuꝑ matth̓.Puto aūt nō ad locū hoc refert dn̄s: ſed ad ꝓpoſitū orantis: in cōuentu enī fideliū orare laudabile ē:ſicut dictū ē: In eccleſijs benedicite deū. Qui ergoſic orat vt ab hoībus videat̉: nō deū aſpicit ſꝫ homines. ⁊ iō qͣꝫtū ad ꝓpoſitū ſuū ī ſynagoga orat. Cuiꝰaūt orātis mens ſolū aſpicit deū: qͣꝫuis in ſynagogaoret tn̄ apud ſe ī ſecreto videt̉ orare. Seqͥt̉. Et ī angulis plateaꝝ vt videātur abſconſe orare. Et ſic duplicit̓ laudant̉: ⁊ quia orāt: ⁊ qͥa abſconſe orant.GLO. Uel anguli platearū ſūt: vbi via ꝑ trāſuerſūreſſū ducit̉: ⁊ qͣdriuiū reddit/ CHRY. ſuꝑ matth̓Eo gͦ ꝓpoſito in ꝯuentu vetat orare vt a cōuentu videat̉. vn̄ ſubdit̉: Ut videant̉ ab hoībus. Orās gͦ nihil nouū faciat qd̓ aſpiciāt hoīes: vel clamādo velpectus ꝑcuciēdo vel manꝰ extēdendo. ZAVG. dever. do. Nō aūt videri ab hoībus nefas ē: ſꝫ ideo hͦagere vt ab hoībus videaris. ¶ CHRY. in ho. A vana enī gloria vbiqꝫ erui bonū ē: maxime aūt in or̄one. ſi enī in hoc cogitationibꝰ circūferimur: ſi ad orādum ingreſſi fuerimꝰ: hāc hn̄tes egritudinē: qͣlit̓ intelligemꝰ ea q̄ a nobis dicūtur? CVG. de ver. do.Sic etiā fugiendū eſt hoīm ſciētiā: ſi hoc animo aliqͥd fiat vt fructꝰ expectet̉ placēdi hoībus. vn̄ ſubditur. Amē dico vobis receperunt mercedē ſuam.CHRRl̓. ſuꝑ matth̓. Unuſquiſqꝫ enī vbi ſemīat: ibimētit. Unde qͥ ꝓpter hoīem orāt nō ꝓpter deum:ab hoībꝰ nō a deo laudant̉5 CHRV. in ho. Dicitaūt: Receperūt. qꝛ deus retributionē que ē ab ipſotribuere vellet: illi aūt eā que ē ab hoībus vſurpāt.

Quō aūt orādū ſit ſubiūgit dicēs: Tu aūt cū ora. intra in cubi. tuū: ⁊ clau. oſtio ora pa. tuū ī abſcōdito.HI ERO. Hoc ſimplicit̓ intellectū erudit auditorē vt vanā orādi gloriā fugiat. 7CHRV. ſuꝑ math̓.Ut nemo ſit tibi niſi ille qͥ orat: ⁊ illū quē orat. Teſtis enī orātē grauat: nō adiuuat/ CIPRI. d̓ oratione dn̄ica: In abditis etiā locis orare magis ꝯuenit fidei: vt ſciamus dn̄m vbiqꝫ eē p̄ſentē ⁊ maieſtatis ſue plenitudine occulta penetrare. Poſſumꝰ etiam intellige̓ ⁊ oſtiū domꝰ os corꝑis: vt non clamoſa voce oremꝰ deū. ſed tacito corde ꝓpter tria. Primo qꝛ deꝰ nō voce clamoſa pulſandꝰ eſt: ſꝫ ꝯſcīa recta placādus: qͥ ē cordis auditor. Secūdo qꝛ ſecretas or̄ones tuas nō oportet alteꝝ ſcire: niſi te ⁊ deūTertio qꝛ clamoſe orās: alterū iuxta te nō ꝑmittisorare. Cū ſūmo etiā eſt orādū ſilentio: vt ipſos quoqꝫ inimicos nr̄os: qͥ orātibꝰ nobis maxime inſidiāt̉lateat nr̄e petitiōis intētio. ¶ AVG. in ſer. do. ī mōte: Ul̓ ꝑ cubicula nr̄a ſūt intelligēda corda nr̄a: dequibꝰ dr̄: Que dicitis in cordibꝰ vr̄is: ⁊ in cubilibꝰveſtris ꝯpungimī. Oſtiū ē carnalis ſenſus: foris ſūtoīa tꝑalia: q̄ ꝑ ſenſū cogitationes nr̄as penetrāt: etturba vanoꝝ phantaſmatū orātibꝰ obſtrepunt.CYPRI. de oratione dn̄ica: Que aūt ſegnitia ē alienari ⁊ capi ineptis cogitatiōibus ⁊ ꝓphanis cū dominū dep̄caris: qͣſi ſit aliud qd̓ magis debeas cogitare qͣꝫ cū deo loq̄ris. Quō te audiri a deo poſtulaſ:cū teipſū nō audias; hoc ē ab hoſte nō cauere: hoceſt deuꝫ negligentia orationis offendere. AVG.de ver. dn̄i: Claudendū ē gͦ oſtiū .i. carnali ſenſui reſiſtendū: vt or̄o ſpiritalis dirigat̉ ad patrē: q̄ ſit ī intimis cordis vbi orat̉ pater in abſcōdito: vn̄ ſeqͥtur:Et pater tuꝰ qui videt in abſcondito: reddet tibi.REMI. Et eſt ſenſus: Sufficiat tibi vt ille ſolꝰ nouerit tuā or̄onē qui oīm corda nouit occulta: quiaipſe qͥ eſt inſpector erit exauditor/ CHRI̓. in ho.Non aūt dixit: Gratis dabit. ſꝫ Reddet tibi. Etenimdebitorē ſeipſū tibi conſtituit.¶ Orātes aūt nolite multū loqui:ſicut ethnici faciūt. Putāt enī ꝙ inmultiloꝗo exaudiāt̉. Nolite ergoaſſimilari eis. Scit enī pr̄ ur̄ ꝗd opſit uobis: anteqͣꝫ petatis euꝫ.AVG. in ſer. do. in monte: Sic̄ hypocritaꝝ ē p̄he̓ ſeſpectādos ī or̄one quoꝝ fructꝰ ē place̓ hoībꝰ: ita ēethnicoꝝ .i. gentiliū ī multiloquio ſe putare exaudiri. ⁊ iō ſubdit̉: Orātes aūt noli. mul. loqͥ Ex colla.patrū: Frequēter enī ſed breuiter ē orādū: ne īmorantibꝰ nobis inſerere aliqͥd noſtro cordi inſidiator poſſit inimicus y AVG. ad probā: Nō tn̄ vt qͥdā putāt: hoc orare in multiloquio ſi diutiꝰ oretur.Aliud ē ẜmo multꝰ: aliud diuturnuſ affectus. Naꝫ⁊ de ipſo dn̄o ſcriptū ē: ꝙ ꝑnoctauerit ī orādo: ⁊ ꝙꝓlixius orauerit: vt nobis p̄beret exēplū. Dicunturfratres in egypto crebras qͥdē habere orationes: ſꝫeas tamē breuiſſimas ⁊ rapti quodāmō iaculatas:ne illa vigilanter erepta q̄ oranti plurimū ē necͣia ꝑꝓductiores moras hebetet̉ intentio: ac ꝑ hͦ ip̄i ſatiſon̄dūt hāc intētionē ſic eē obruendam ſi ꝑdurarenon pōt: ita ſi ꝑdurauerit: non cito eſſe rūpendam.