Mattheus

plere. Precipiēdo vtiqꝫ vt diligamꝰ inimicos: cogret nos intelligere quo poſſemꝰ vnū eūdēqꝫ hoīem⁊ odiſſe ꝓpter culpā: ⁊ diligere ꝓpter naturam.GLO. Sed ſciendū ē in toto corꝑe legis nō eē ſcriptū: Odio habebiſ inimicū tuū. ſꝫ hoc dr̄ qͣꝫtū ad traditionē ſcribaꝝ: quibꝰ viſū ē hoc addēdū: qͥa dn̄s p̄cepit filijs iſrl̓ ꝑſequi inimicos ſuos: ⁊ delere amalech de ſub celo. CHRY. ſuꝑ matth̓. Sic̄ enim qd̓dictū ē: Non ꝯcupiſces: nō dictū ē ad carnem ſꝫ adanimā: ſic ⁊ in hoc loco: caro quidē inimicū ſuū diligere non pōt: aīa aūt pōt: qꝛ dilectio vel odiū carnis in ſenſu ē: aīe v̓o ī intellectu. Qn̄ gͦ nocemur abaliquo: ⁊ſi ſentimꝰ odiū: nō tn̄ exequi volumꝰ ꝯgnoſce: qꝛ caro nr̄a odit inimicū: aīa v̓o diligit̉. GRE.xxj. mora. Inimici aūt dilectio tūc veracit̓ cuſtodit̉:cum nō de ꝓfectu deijcimur: nec de ruina illiꝰ letamur. Nō enī amat aliqͥs quē nō vult eē meliorem:eūqꝫ ſtantē voto ꝑſequit̉: quē cecidiſſe gratulatur:Euenire tn̄ plerūqꝫ ſolet: vt nō amiſſa charitate ⁊ inimici nos ruina letificet: ⁊ rurſū eiꝰ gloria ſine inuidie culpa ꝯtriſtet: cū ⁊ ruēte eo quoſdā bene erigicredimus: ⁊ ꝓficiēte illo pleroſqꝫ iniuſte opprimi timeamꝰ. Sed ad hoc ſeruādū ē diſcretiōis examen:ne cū nr̄a odia exequimur: fallamur ſub ſpecie vtilitatꝭ aliene. Ooportet etiā pēſare qͥd debemꝰ ruinepctōris: ⁊ qͥd iuſticie feriētis. nam cū ꝑuerſū quēqͣꝫoīpotēs ꝑcutit: ⁊ congaudēdum ē iuſticie iudicis: ⁊condolendū miſerie ꝑeuntis. GLO. Qui aūt ſuntꝯͣ eccleſiā tribꝰ modis ei aduerſantur: odio: verbis:cruciatū corꝑis. ecōtra diligit. vn̄ dicit̉: Diligite inimicos vr̄os: benefacite. vn̄ ſeqͥt̉: Benefacite his quioderunt vos. vnde ſequitur: Et orate pro perſequē.⁊ calū. vos. 7HIERQ. Multi p̄cepta dei imbeciltate ſua: nō ſcoꝝ viribꝰ eſtimātes: impoſſibilia putant eē q̄ p̄cepta ſūt: ⁊ dicūt ſuffice̓ v̓tutibꝰ: nō odiſſe inimicos. ceteꝝ dilige̓ plus p̄cipi qͣꝫ hūana natura patiat̉. Sciēdū ē gͦ chriſtū nō impoſſibilia p̄ciꝑe:ſed ꝑfecta q̄ fecit dauid in ſaul ⁊ abſolon. Stephanus quoqꝫ martyr ꝓ lapidātibꝰ dep̄catus ē. Et paulus anathema cupit eſſe ꝓ ꝑſecutoribus ſuis. Hocaūt ieſus ⁊ fecit: ⁊ docuit dicēs: Pat̓ ignoſce illis.AVG. in encheridion. Sed ꝑfectoruꝫ ſūt iſta filiorū dei: quo quidē ſe dꝫ oīs fidelis extēde̓ ⁊ hūanuꝫanimū ad hūc affectū orādo deū: ſecūqꝫ luctādo ꝑducere. Tamē hoc tā magnū bonū tāte multitudinis nō eſt quātā credimꝰ exaudiri: cū in or̄one dr̄:Dimitte nobis debita nr̄a: ſic̄ ⁊ nos di. debi. nr̄isAVG. in ſer. do. in mōte: Orit̉ aūt hic q̄ſtio ꝙ huicp̄cepto dn̄i quo nos hortatur orare ꝓ īimicis: multe alie ſcripture ꝑtes vidēt̉ aduerſe: qꝛ in ꝓphetisīueniūt̉ multe imp̄catiōes aduerſus īimicos: vt ē illud: Fiant filij eiꝰ pupilli. Sed ſciēdū ꝙ ꝓphete ſolent figura imp̄cantis futura p̄dice̓. Sꝫ illud magismouet qd̓ dicit iohānes: Eſt aūt pctm̄ ad mortē: nōꝓ illo dico vt oret qͥs: aperte enī on̄dit eſſe alienosfrēs pro qͥbꝰ orare nobis nō p̄cipit̉: ꝑ hͦ qd̓ p̄mittit:Siqͥs ſcit peccare frēm ſuū: cū dn̄s etiā ꝓ ꝑſecutoribus nos iubeat orare. Nec iſta q̄ſtio ſolui pōt niſifateamur aliqͣ pctā eē in fratribꝰ q̄ inimicoꝝ ꝑſecutione ſūt grauiora. Nam ⁊ ſtephanꝰ orat pro eis aqͥbus lapidat̉. qꝛ nōdū chriſto crediderat. Et apl̓uspaulus nō orat pro alexādro qꝛ frater erat: ⁊ ꝑ īui-

dentiā fraternitatē oppugnando peccauerat. Proquo aūt nō oras: iam nō ꝯͣ illū oras. Sed qͥd agimde his contra quos oratū a ſanctis accipimꝰ: nō vtcorrigerētur: nam hoc mō pro ipſis potiꝰ oratū eſt.ſed ad illā vltimā dānationē non ſic̄ ꝯtra dn̄i traditorem ꝑ prophetā: nam illa p̄dictio futuroꝝ nō optatio ſupplicij fuit. Sꝫ ſic̄ in apocalypſi legimꝰ martyres orare vt vindicent̉: ſꝫ hic nō oportet moueri.Quis enī audeat affirmare vtrū ꝯͣ ipſos hoīes: an ꝯͣregni pctm̄ petierint? Nam ipſa ⁊ iuſticie ⁊ miſericordie vindicta martyrū vt euertat̉ regnū pctī: quoregnante tāta ꝑpeſſi ſūt. deſtruit̉ aūt partim correctione hoīm: partim dānatione ꝑſeuerātiū in pctōNōne tibi videt̉ paulꝰ in ſeipſo ſtephanū vindicaſſe cū dic̄: Caſtigo corpꝰ meū: ⁊ in ẜuitutē redigo:AVG. de q̄ſtio. no. ⁊ ve. teſta. Uel aīe occiſoꝝ clamat vindicari ſe poſtulātes: ſic̄ ſanguis abel clamauit de terra: nō voce ſed rōne. Nā ⁊ opꝰ opificē laudare dr̄ ꝑ hocipſū ꝙ vidētē ſe oblectat: nō enī tā impatientes ſūt ſcī vt vrgeant fieri qd̓ ſciūt tꝑe p̄finitofutuꝝ. CHRV. in ho. Uide aūt quot gradꝰ aſcendit: ⁊ qualiter nos ī ipſū v̓tutis verticē ſtatuit. Primus gradus ē: non inciꝑe in iuſticiā: ſecundus eqͣlēnon vindicari: tertius nō facere vexanti q̄ quis paſſus eſt: quartus exponere ſeipſū ad patiendū malaquintus ampliꝰ ſe tribuere qͣꝫ ille vult qui fecit mala: ſextus non odio habere eum qͥ hoc oꝑatur: ſeptimus diligere: octauus benefacere: nonꝰ ꝓ ipſo orare. Et quia magnū erat p̄ceptū: p̄clarū p̄miū ſubdit:ſcilꝫ fieri ſimiles deo. vnde dicit: Ut ſitis filij patrisveſtri qui eſt in celis. Siqͥs enī p̄cepta dei cuſtodiat: ⁊ filius dei efficitur: ergo nō in natura filiꝰ eſt hicſcilꝫ de quo loquit̉: ſed arbitrio ſuo. ¶ AVG. d̓ ſer.do. in mōte: Ex illa aūt regula intelligendū ē qd̓ h̓dicit̉: qua ⁊ iohānes dicit: Dedit eis ptātē filios deifieri. Unꝰ enī naturaliter filius ē: nos autē ptāte accepta efficimur filij inqͣꝫtū illa q̄ ab eo p̄cipiūt̉: īplemus. Itaqꝫ nō ait: Facite iſta quia eſtis filij: ſed facite iſta vt ſitis filij. Cum autē ad hoc voſ vocat: adſimilitudinem ſuā vocat. vnde ſequitur: Qui ſolemſuuꝫ facit oriri ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos. Poteſt autē per ſolem intelligi nōiſte viſibilis: ſꝫ ille de quo dicitur: Uobis qui timetis nomen dn̄i: orietur ſol iuſticie: ⁊ per pluuiā irrigatio doctrine veritatis: quia ⁊ boniſ ⁊ malis apparuit ⁊ euangelizatus eſt chriſtus/ HILA. Uel inbaptiſmi ⁊ ſpūs ſacramēto tribuit ſolem ⁊ pluuiaꝫ.AVGV. Uel poteſt accipi ſol iſte viſibilis ⁊ pliuia qua frūctus gignūtur: qꝛ iniqui ī libro ſapiētieplangūt: Sol nō ortus eſt nobis. Et de pluuia ſpiritali dr̄: Mādabo nubibus meis ne pluāt ſuꝑ eam.Sꝫ ſiue hoc ſiue illud: magna dei bonitate fit q̇nobis imitāda p̄cipit̉: nō aūt ſolum ait: Qui facit ſolēoriri: ſꝫ addidit: Suuꝫ .i. quē ipſe fecit vt hic āmoneremur quāta liberalitate ex p̄cepto eiꝰ p̄ſtare debemus: que nō creamꝰ ſꝫ ex muneribꝰ eiꝰ accipimꝰ.A VG. ꝯͣ vincētiū: Sꝫ fic̄ iſta dona eiꝰ laudamꝰ: itaetiā flagella ī eos quos diligit cogitemꝰ: vn̄ nō oīsqͥ ꝑcit amicꝰ ē: nec oīs qͥ verberat inimicꝰ. Meliꝰ eenī cū ſecuritate dilige̓ qͣꝫ cū lenitate deciꝑe. A IGV. in libro de ciui. dei: Caute aūt dixit: Suꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos: nō ſuꝑ iuſtos vt iniuſtos: quia oīa