CA. V.

ſcilꝫ milia: vt tria compleri voluerit: quo numero ſignificatur ꝑfectio vt meminerit quiſquis hoc facitꝑfectā ſe implere iuſticiā: ꝓpter qd̓ ⁊ tribus exēplishoc p̄ceptū inſinuauit. ⁊ ī hoc tertio exēplo ſimplopuplū addit̉: vt triplū compleatur. Uel ꝑ hoc accivitur ꝙ in p̄cipiēdo tanqͣꝫ tolerabiliꝰ incipiēs paulatim creuerit. nā pͥmo p̄beri voluit alterā maxillaꝫcum fuerit dextra ꝑcuſſa: vt minꝰ ꝑferre paratꝰ ſisqͣꝫ ꝑtuliſti. Deinde illi qͥ tunicā vult tollere iubet ⁊pallium dimitti: vel veſtimētū ẜm aliā lr̄aꝫ: qd̓ aūttantūdē eſt: aut non multo amplius. Tertio de mille paſſibꝰ qͥbus addēda dicit duo milia vſqꝫ ad duplum ꝑducit: Sed qm̄ paꝝ ē non nocere: niſi ⁊ beneficiū p̄ſtes: ꝯſequēter adiugit ⁊ dicit: Qui aūt petit ate oa ei CHRX. ſuper matth̓. Quia diuitie noſtrenon ſunt: ſed dei. Deus enī diſpenſatores diuitiarūſuaꝝ voluit eſſe nos non dn̄os YHIERO. Sed ſide elemoſynis tm̄ dictū intelligamus: in pluribuspauperibus hoc ſtare non pōt: ſed vt diuites ſi ſemper dederint ſemper dare non poterūt 4VG. inſer. dn̄i. Dicit ergo: Omni petenti da: nō oīa petentivt id des: qd̓ dare honeſte potes ⁊ iuſte. Quid eniꝫſi pecuniā petat: qua innocentē conetur oppͥmere?quid ſi ſtuprū petat? Dandū ē ergo qd̓ nec tibi necalteri noceat: qͣꝫtū ab homine credi pōt: ⁊ cū negaueris qd̓ petit: iudicanda ē iuſticia vt non eum inanem dimittas: ⁊ aliquādo meliꝰ aliquid dabis cuꝫpetentē iniuſte correxeris 7 AVG. ad vincen. Utilius enī eſuriēti panis tollitur: ſi de cibo ſecurus iuſticiā negligat: qͣꝫ eſurienti panis frangit̉: vt vi iniuſticie ſeductꝰ acquieſcatꝰ HIE. Pōt enī intelligi d̓pecunia doctrine que nūqͣꝫ deficit: ſed quāto plusdatur: tanto amplius duplicat̉ 7AVG. Qd̓ auteꝫait: Et volenti mutuari a te ne auertaris: ad animuꝫreferendū eſt. hylarē enī datorē diligit deus. Mutuatur aūt omnis qͥ accipit: ⁊ ſi ipſe nō ſoluturꝰ ſitqꝛ miſericordibus deuſ plura reſtituit. aut ſi nō placet acciꝑe mutuātē niſi eū qui accipit redditurꝰ: intelligendū ē dn̄m ipſa duo genera p̄ſtandi eſſe complendū. nam aut donamꝰ aut reddituro cōmendamus. Recte ergo ad hoc beneficij genus hortandodicit: Ne auertaris .i. ne ꝓpterea volūtatē alienes:quaſi deus nō redditurus ſit: cū hō reddiderit. cumnim ex p̄cepto dei facis: infructuoſū eſſe non pōtCHRI. ſuꝑ matth̓. Ergo iubet nos chriſtꝰ mutuūdare: non tn̄ ſub vſuris: qꝛ qͥ ſic dat nō ſua dat: ſꝫ aliena tollit. de vno vinculo ſoluit: ⁊ multis alligat: ⁊non ꝓpter dei iuſticiā dat: ſed ꝓpter ꝓpriū lucruꝫ.Similis ē etiā pecunia vſuraria aſpidis morſui. naꝫſicut venenū aſpidiſ latenter oīa mēbra corrumpit:ſic ⁊ vſura oēs facultates conuertit in debitum.AVG. ad marcel. Obijciūt aūt quidā ꝙ hec chriſtidoctrina rei publice moribus nulla ex parte ꝯueniat. nā qͥs inquiūt tolli ſibi ab hoſte aliqͥd patiat̉: velromane ꝓuincie dep̄datoribꝰ non male velit belliiure reprehēdere. Sūt aūt iſta p̄cepta patiētie ſemꝑin cordis p̄ꝑatione retinēda: ipſaqꝫ beniuolentia nereddat̉ malū ꝓ malo ſemꝑ ī volūtate cōplēda eſt.Agēda ſūt aūt multa ⁊ cū inuitis benigna qͣdā aſꝑtate plectētis ac ꝑ hͦ ſi terrena reſpū. p̄cepta chriſtiana cuſtodiat: ⁊ ip̄a bella ſiue nō beniuolētia nō geretur: vt ad impietatis iuſticieqꝫ pacatā īſocietateꝫ

victis faciliꝰ ꝯſulat̉. nā cui licētia iniqͥtatis eripiturvtilit̓ vincit̉: quoniā nihil ē infelicius facilitate peccantiū: qua penalis nutritur impunitas: ⁊ mala voluntas velut hoſtis interior roboratur.Audiſtis quia dictū eſt: diligesproximū tuū: ⁊ odio habebis inimicum tuū. Ego autē dico uobis: diligite īimicos ueſtros: benefacite hisqui oderūt uos: ⁊ orate pro ꝑſequētibus ⁊ caluniantibus uos: ut ſitisfilij patris ueſtri qui in celis eſt: quiſolē ſuuꝫ oriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos: ⁊ pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos.Si .n. diligitiſ eos qui uos diligūt:quam mercedem habebitis? Nonne ⁊ publicani hoc faciunt? Et ſi ſalutaueritis fratres ueſtros tm̄: ꝗdamplius facitis? Nonne ⁊ ethnicihoc faciunt? Eſtote ergo uoſ per fecti: ſicut ⁊ pr̄ ueſter celeſtis ꝑfectꝰ ē.GLO. Docuit dn̄s ſupra iniuriā inferēti nō eē reſiſtendū: ſꝫ ad plura ꝑferēda paratū eē. nūc aūt vlterius docet iniuriā inferētibꝰ impendēdū eē charitatis affectū ſil̓ ⁊ effectu. Et cū p̄miſſa ad cōplemētuꝫiuſticie legis ꝑtineāt: ꝯuenienter hoc vltimū ꝑtinetad impletōꝫ charitatꝭ: q̄ ẜm apl̓m ē legis plenitudoicit gͦ. Audiſtis qꝛ dictū ē: diliges ꝓxmū tuum.AVG. in pͥmo de doct. xp̄ia. Qd̓ aūt nullū hoīeꝫexcepit: qui p̄cepit ꝓximū dilige̓: dn̄s in parabola ſemiuiui relicti on̄dit dicēs ꝓximū qͥ erga illū extititmiſericors: vt eū intelligamꝰ ꝓximū cui exhibendūeē miſericordie officiū: ſi indigeret: qd̓ nulli negandū eē quis nō videat: dn̄o dicente: Benefacite hisqͥ oderūt vos. AVG. de ſer. do. ī mōte: Gradū aūteē in phariſeoꝝ iuſticia: q̄ ad legē veterem ꝑtineret:hinc intelligit̉ ꝙ multi etiā eos a qͥbꝰ diligūt̉ oderūt. Aſcēdit gͦ aliquē gradū: qͥ ꝓximū diligit: qͣꝫuisadhuc oderit inimicu. vn̄ ad huc deſignādū ſubdit̉:Et odio hēbis inimicū tuū. Que vox nō ē accipienda vt iubētis iuſto ſꝫ ꝑmittētis infirmo. AVG. ꝯͣfauſtū: Quero aūt a manacheis cur ꝓpriū velint eēlegis moyſi qd̓ dictū ēantiqͥs: oderis inimicū tuuman̄ ⁊ paulꝰ nō dixit hoīes quoſdam deo odibiles.Querēdū ē gͦ quō intelligat̉ exemplo dei cui dixitpaulꝰ quoſdā odibiles odio hn̄dos īimicos. Et rurſus exemplo dei qui facit ſolē ſuū oriri ſuꝑ bonos⁊ malos diligendos inimicos. Hec itaqꝫ regula eſtqua ⁊ oderimꝰ inimicū propt̓ id qd̓ in eo malū eſt.i. iniquitatē: ⁊ diligamꝰ inimicū propt̓ id qd̓ in eobonū eſt .i. rationabilē creaturā. Audito igitur ⁊ nōintellecto quod antiquis oīctū erat: Oderis inimicum tuum: ferebantur homines in hoīs odiū: cū nōdeberēt odire niſi vitiū. Hoc ergo corrigit dn̄s cumſubdit: ſgo aūt dico vobis: diligite inimicos vr̄os.vt qui iā dixerat: Non veni ſoluere legem: ſed im-