Ca. V.
iubet. Pn̄t enī ꝓcedi ꝓpter arbitrij libertatem. Uelalit̓: Omne bonū generaliter qd̓ nos vel alios ſcandalizat: p̄ſcindere debemꝰ a nobis: ſicut ſi viſito aliquā mulierē cā religionis. bonꝰ reſpectꝰ eſt oculusoexter. ſed ſi aſſidue viſitans decidi in laqueuꝫ deſiderij eius: vel etiā qͥdā vidētes ſcādalizāt̉: dext̓ oculus ſcandalizat: qd̓ bonū eſt ſcandalizat. oculus enīperter eſt bonꝰ reſpectus .i. ītentio: manus dexterabona volūtas. GLO. Uel oculus dexter eſt vitaꝯtemplatiua q̄ ſcandalizat in deſidiam mittēdo velarrogātiā: vel cū ex infirmitate ꝯtemplari ad puruꝫnō valemus. Dextera aūt manus ē bona oꝑatio velvita actiua q̄ ſcandalizat: dū ꝑ ſeculi frequētia ⁊ occupatōis tedio illaqueamur. Siqͥs gͦ nō pōt frui cōtēplatiua: nō torqueat occaſio ab actiua. vel ne duꝫoccupat̉ actibꝰ areſcat ab interna dulcedine. REMIGI. Sed qͣre eijciēdus ſit dexter oculus ⁊ dextera manꝰ abſcindēda: manifeſtat cuꝫ ſubdit: Expeditenī. CHRV. ſuꝑ matth. Qm̄ enī alter alteriꝰ membra ſumꝰ: meliꝰ eſt vt ſine vno tali mēbro ſaluemurqͣꝫ vt volentes tales hr̄e ⁊ ipſi pereamus cū eis. Uelmeliꝰ eſt vt ſine vno reſpectu aut vno bono oꝑe ſaluemur: qͣꝫ dum omnia opera bona volumus facerecum omnibus pereamus.¶ Dictū eſt aūt: quicūqꝫ dimiſerituxorē ſuam det ei libelluꝫ repudij.Ego aūt dico uobis: qꝛ omnis ꝗ dimiſerit uxorē ſuā: excepta ſornicatōnis cauſa: facit eam mechari: ⁊ quidimiſſam duxerit adulterat.GLO. Docuerat ſuꝑius dn̄s alienā vxorē nō eſſecōcupiſcendā: ꝯn̄ter hic docet ſuā nō eē dimittēdaꝫdicēs: Dcm̄ eſt aūt: quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuā: detilli libellū repudij. HI ER. In poſteriori ꝑte iſtuꝫlocū pleniꝰ dn̄s ⁊ ſaluator exponit ꝙ moyſes libellum repudij dari. iuſſerit: ꝓpter duriciā cordis maritorū nō diſcidiū cōcedens: ſed auferēs homicidiumCHRV. ſuꝑ matth. Qn̄ enī moyſes filios iſrl̓ eduxit in egypto: genere ꝗdē erāt iſraelite: moribus aūtegyptij. ꝓpter mores gentiliū cōtingebat vt vir odiret vxorem: ⁊ qꝛ dimitte̓ illā nō ꝑmittebat̉: paratuserat īterficere eā: aut aſſidue afflige̓: iō iuſſit dari libellū repudij: nō qꝛ bonū erat: ſed qꝛ remediū eratmali peioris. HILA. Sed dn̄s equitatē ī oēs cōcilians manere eā maxīe in cōiugioꝝ pace precepit.vn̄ ſubdit: Ego aūt dico vobis: qꝛ omīs qͥ dimiſeritvxorē ſuā. AVG. ꝯͣ fauſtū: Quod hic p̄cepit dn̄s d̓vxore nō dimittenda nō eſt ꝯͣriū ei qd̓ lex p̄cipit: vtmanicheus dicebat: neqꝫ enī ait lex: Qui volueritⁱ dimittat vxorē: cui eſſet ꝯͣriū nō dimittere. ſꝫ vtiqꝫ nolebat dimitti vxorem a viro: qͥ hanc īterpoſuit morāvt in diſcidiū animꝰ p̄ceps libelli cōſcriptione refractus abſiſteret: p̄ſertim qꝛ vt ꝑhibent apud hebreosſcribere lr̄as hebreas nulli fas erat niſi ſcribis ſolisqͥ excellētiorē ꝓfitebant̉ ſcīam. Ad hoc igit̉ lex mittere voluit eū: quē iuſſit libellū dare repudij: ſi dimiſiſſet vxorem qͥ īter ipſuꝫ ⁊ vxorē pacifice agēdo cōcordiā ſuaderent: ⁊ libellū nō ſcriberet: niſi ī animonimis ꝑuerſo ꝯſiliū cōcordie nō valeret. Sic gͦ neqꝫpͥ morū hominū legē ꝑ v̓borū additamēta impleuit
neqꝫ illam que ꝑ moyſen data eſt: qͣſi ꝯͣriorū oppopoſitionē deſtruxit: vt manicheus dicebat: ſed potius oīa ex hebreorū lege cōmemorata ita cōmendauit: vt quicqͥd ex ꝑſana ſua inſuꝑ loqueretur: vel adexpoſitionē requirēdā valeret: fiqͥd illa obſcure potuiſſet: vel ad tutiꝰ obſeruendū qd̓ illa voluiſſet.AVG. de ſer. do. in monte: Qui gͦ dimittēdi moraꝫqueſiuit: ſignificauit qͣꝫtū potuit duris hominibꝰ ſenolle diſcidiū. Dn̄s gͦ ad illud cōfirmandū vt nō facile vxor dimittat̉: ſolā cām fornicationis excepit dicens: Excepta cā fornicationis. ceteras v̓o vniuerſasmoleſtias ſiq̄ forte extiterint: iubet ꝓ fide cōiugalifortiter ſuſtineri. CHRY. ſuꝑ matth. Si enī extraneorū vitia ſupportare debemꝰ dicēte apl̓o: Inuicēonera veſtra portare: qͣꝫtomagis vxorū. vir aūt chriſtianus nō ſolū ſe inqͥnare nō dꝫ: ſed nec alijs inqͥnādi occaſionē p̄bere: alioqͥn illoꝝ crimē ad iſtiꝰ redundat peccatū: qͥ alijs cōmittendi criminis ſcūs eſt cā.Qui gͦ dimittēs vxorē occaſionē dedit adulterioruꝫcōmittendoꝝ vt ⁊ illa adulteret̉ in alteꝝ: ⁊ alt̓ ī illāꝓ adulterijs huiuſmōi cōdēnat̉. ⁊ iō dicit: ꝙ qͥ dimiſerit vxorē ſuā: facit eā mechari. AVG. de ſer. do.in monte: Ulteriꝰ etiā mechū dicit vꝝꝝ qͥ eā duxerit:q̄ dimiſſa eſt a viro .ſ. ꝑ libelluꝫ repudij. ⁊ iō ſubdit:Et qͥ dimiſſam duxerit: adulterat. 7CHRI in ho.Nō enī dicas qm̄ vir ſuus eā dimiſit: qꝛ etiā poſtqͣꝫdimiſſa ē: remanet dimittētis vxor. AVG. de ſer.do. Huius aūt rei apl̓s terminū on̄dit: qͥ tamdiu obſeruandū dicit: qͣꝫdiu vir eiꝰ viuit. Illo autē mortuodat nubendi licentiā. Si aūt nō concedit̉ alteri nubere mulieri viuēte viro a quo receſſit: multo minꝰfas eſt illicita cū qͥbuſlibet ſtupra cōmittere: neqͣꝫ ētꝯͣ iſtud p̄ceptū quo dn̄s dimitti cōiugē vetat facit qͥcū ea nō carnaliter: ſed ſpūaliter viuit: cū nō eam dimittat. Beatiora nāqꝫ ſunt ꝯiugia eoꝝ: qͥ inter ſe pari ꝯſenſu ꝯtinentiā ſeruāt. Orit̉ aūt hic q̄ſtio: cū dn̄scā fornicatōis ꝑmittat dimitti vxorē: qͣliter h̓ intelligenda ſit fornicatio: vtꝝ vt eā fornicationem credamus dictā q̄ ſtupris cōmittit̉: an quēadmodū ſcripture ſolent fornicationē vocare oēm illicitā corruptionē: ſicut eſt idolatria vel auaricia: ⁊ omnis iamtranſgreſſio legis ꝑ illicitā cōcupiſcentiā. Sꝫ ſi licetẜm apoſtolū vt dimittat̉ cōiunx infidelis: qͣꝫuis melius ſit nō dimittere: ⁊ tam̄ nō licet ẜm p̄ceptuꝫ dn̄ivt dimittat̉ cōiunx: niſi cā fornicatōis. Fornicatio ēetiā ipſa infidelitas: porro ſi infidelitas fornicatio ē⁊ idolatria infidelitas: ⁊ auaricia idolatria: non ē dubitandū ⁊ auariciā fornicationē eē. Quis gͦ iā qͣꝫlibꝫillicitam cōcupiſcētiam pōt recte a fornicationis genere ſeparare ſi auaricia fornicatio eſt/ AVG. ī li.retract. Nolo tamē putare lectorē in re tam difficili iſtā ſibi diſputatōem nr̄am debere ſufficere: nonenī omne peccatū fornicatio eſt ſpiritalis. Neqꝫ enīoēm peccātē deus ꝑdit: qͥ quotidie ſcōs ſuos exaudit: dicentes: Dimitte nobis debita nr̄a: cū ꝑdat omnem qͥ fornicat̉ ab eo: vtꝝ et̄iā ꝓpter hanc liceat dimittere vxorē latebroſiſſima q̄ſtio eſt: licere tn̄ ꝓpt̓iſtā q̄ in ſtupris cōmittit̉ nulla q̄ſtio eſt. AVGV.ī li. lxxxiij. q̄ſtionū: Si enī aliqͥs afferat ſola fornicationem dn̄m admittere ad cām relinquēde cōiugisq̄ ꝯcubitu illicito ꝑpetrat̉: pōt dicere dn̄ꝫ de vtroqꝫfideli dixiſſe: vt neutri liceat alteꝝ relīquere: niſi cā
d 3