Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. V.

ſcribaꝝ phariſeoꝝ .i. ſuꝑ eos ſoluūt̉ qd̓ docēt: qͥade his alibi dcm̄ ē. Dicūt enī faciūt: ac ſi dicatNiſi ita abundauerit iuſticia veſtra vt vos ſoluaris: ſed faciatis potiꝰ qd̓ dicatis: ītrabitꝭ in regnūceloꝝ. Alio intelligendū eſt regnuꝫ celoꝝ: vbiambo ſunt: ille .ſ. qui ſoluit qd̓ docet: ille facit:ſed ille minimꝰ: ille magnꝰ: qd̓ quidē regnū celoruꝫeſt eccl̓a pn̄s. Alio aūt regnū celoꝝ dicit̉: quointrat niſi ille facit: hoc eſt eccl̓a: qualis ī futuroerit. AVG. ꝯͣ fauſtū: Hoc aūt nomē: regnū celorūqd̓ t̓am crebro noīat dn̄s: neſcio vtꝝ in libris veterreſtamēti quiſqͣꝫ īueniat: ꝓpͥe enī ꝑtinet ad reuelatōnem noui teſtamēti: qd̓ ori eiꝰ etiā noīandū ẜuabatquē regē ad regendū ẜuos ſuos vetꝰ teſtamētū p̄figurabat. Hic finis quo p̄cepta reuerēda ſūt: occultus erat in veteri teſtamēto: qͣꝫuis ẜm etiā tūc viuerēt ſancti: qui futuram reuelatione videbant.GLO. Niſi abundauerit: referendū eſt ad ītellectūphariſeoꝝ ſcribaꝝ: ad continentiā veteris teſtamenti. AVG. ꝯͣ fauſtū: Pene enī oīa que monuitvel p̄cepit dn̄s: niſi adiungebat: Ego aūt dico vobisīueniunt̉ in illis veteribꝰ libris: ſꝫ qꝛ ītelligebāthomicidiū niſi ꝑemptioneꝫ corporis hūani: aperuitdn̄s oēm iniquū motū ad nocendū fratri in homicidij genere deputari. vn̄ ſubdit: Audiſtis qꝛ dictū eſtantiquis: occides. CHRY̓. ſuꝑ matth. Uolenschriſtꝰ on̄dere qꝛ ip̄e deꝰ aliqn̄ locutꝰ eſt in lege: qui nūc mādat in gr̄a: illud mādatū qd̓ ponit̉ ī lege an̄ oīa .ſ. ꝓhibitiua que ſūt ꝯͣ ꝓximū: nūc ponitin pͥncipio mādatoꝝ ſuoꝝ. A VG. pͥmo ciui. dei: aūt qd̓ audiuimꝰ: occideſ: virgultū vellerenefas ducimꝰ: ẜm manicheoꝝ errorē: nec de irrōnabilibꝰ aīalibꝰ dictū intelligimꝰ: qꝛ iuſtiſſima ordinatione creatoris vita mors eoꝝ nr̄is vſibꝰ ſubdit̉.vn̄ reſtat de hoīe intelligamꝰ: qd̓ dictū eſt Nonoccides: alteꝝ: nec te. neqꝫ enī ſe occidit: aliudqͣꝫ hoīem occidit: nequaqͣꝫ aūt ꝯͣ hoc p̄ceptū fecerūtqui auctore deo bella geſſerūt: ac ꝑſonā gerētes publice ptātis iuſtiſſime rōnis: imperio ſceleratoſ morte punierūt. abraā ſolū eſt culpatꝰ crudelitatis crimine: veꝝ etiā laudatus eſt noīe pietatisvoluit filiū obediēter occide̓. hi excipiūt̉ quos deus occidi iubet: ſiue lege data ſiue ad ꝑſonam tꝑeexp̄ſſa iuſſione: aūt ipſe occidit: qui miniſteriumdat iubēti: ſicut adminiculū gladiꝰ vtēti. nec Samꝑſon aliter excuſat̉ ſeipſum hoſtibꝰ ruina domus opp̄ſſit: niſi latēter ſpūs hoc iuſſerat: illūmiracula faciebat. CHRV̓. in. Per hoc aūtdicit: Dictū ē antiquis. on̄dit multū tp̄s eſſe: ex quomādatū hoc acceperunt. Hoc dicit: vt ꝓuocet tardos auditores ad altiora p̄cepta ſicut ſi magiſter puerū pigritātem ad excellētiorē doctrinā ꝓuocās dicat: Multū tp̄s cōſumpſiſti in ſyllabicādo. ſubdit: Ego aūt dico vobis qm̄ oīs qui iraſcit̉ fratri ſuoreus erit iudicio. In quo ꝯſidera legiſlatoris ptātē:nullus enī antiquoꝝ ita locutꝰ ē: ſed ſic Hec dic̄ dominꝰ: qꝛ illi vt ẜui ea ſunt dn̄i annūciabāt: hic aūtvt filiꝰ ea ſunt pr̄is: que etiā ſua ſunt: illi ꝯſeruisp̄dicabāt. Hic aūt ſuis ẜuis legē ponebat. FAVG.ix. de ciui. dei: Due quidē ſunt ſnīe philoſophoꝝ deanimi paſſionibꝰ: ſtoicis v̓o placet huiuſmōi paſſiones cadere in ſapientē. perypatetici v̓o has paſſi-

ones in ſapiētē cadere dicūt: ſed moderatas rōniqꝫſubiectas: ſicut ita prebet̉ miſericordia vt iuſticiaꝯſeruet̉. In diſciplina aūt chriſtiana q̄rit̉ vtꝝpius animꝰ iraſcat̉ aut triſtet̉: ſed vn̄. CHRY. ſuꝑmatth. Qui enī ſine iraſcit̉ reus erit: v̓o cum erit reus. nam ſi ira fuerit nec doctrina ꝓficitnec iudicia ſtant nec crimina ꝯpeſcūt̉. Itaqꝫ qui iraſcit̉: peccat. patiētia enī irrōnabilis vitiā ſeminat: negligentiā nutrit: ſolū malos ſed etiaꝫbonos inuitat ad malū HIERO. In qͥbuſdā codicibus addit̉: Sine. Ceteꝝ in veris definita ſnīaeſt: ira penitꝰ tollit̉. Si enī iubemur orare perſequētibꝰ: oīs ire occaſio tollit̉. iraſcēdū eſt ſine: qꝛ ira viri iuſticiā dei operat̉/ CHRI̓. ſupermatth. Sed tn̄ iracūdia cum eſt: ē iradūdia:ſed iudiciū. iracūdia enī ꝓpͥe intelligit̉ cōmotio paſſionis. qui autē iraſcit̉: ira illiꝰ eſt ex paſſione: iudicare dicitur iraſci¶ AVG. in li. retracta. Illud etiā dicimꝰ intuendum qͥd ſit iraſci fratriſuo? qm̄ fratri iraſcit̉ qui peccato fratris iraſcit̉.Qui fratri non peccato iraſcit̉ ſine cauſa iraſcit̉.AVG. xiiij. de ciui. dei: Iraſci autē fratri vt corrigatur nullus ſane mētis reprehēdit: huiuſmōi enī motus de amore boni de ſcā charitate veniētes: vitiadicēda ſunt: rectā rōnem ſequant̉ CHRY.ſuꝑ matth. Puto autē de iracudia carnis loquit̉chriſtꝰ: ſed de iracūdia aīe: caro enī pōt obedirevt ꝯturbet̉. Qn̄ iraſcit̉: vult facere qd̓ira cōpellit: caro eius irata eſt: animꝰ aūt eiꝰ non eſtiratus. AVG. Sic ergo in hoc pͥmo eſt vnū .i. iraſola. in ſecūdo aūt ſunt duo .ſ. ira: vox irā ſignat.vn̄ ſequit̉: Qui aūt dixe. fra. ſuo ra. reus erit ꝯci.nulli de greco trahere voluerūt interp̄tationē huiꝰvocis: putātes pānoſum dici racha: qm̄ grece dicit̉pannꝰ rachos. Probabiliꝰ aūt eſt vocē ſignificantē aliqͥd: ſed indignantis animi motū expͥmentēHas aūt voces grāmatici īteriectiones vocāt: velut dicit̉ a dolēte heu. CHRI̓. in. Uel racha eſtv̓bū cōtemptꝰ paruipēſionis. Sicut enī nos vel famulis vel iunioribꝰ īiungētes dicimꝰ: Uade tu: dicilli tu: ita ſyroꝝ vtunt̉ lingua racha dicūt pro tuDn̄s enī paruiſſima ſunt euellet: honors nobis inuicē vti iubet. HIERO. Uel racha hebreuꝫv̓bū eſt: dicit̉ inanis aut vacuꝰ: quē nos poſſumꝰvulgata iniuria abſqꝫ cerebro nūcupare. Signanteraūt addidit: Qui dixerit fratri ſuo. Frater enī nr̄ nullus eſt: niſi qui eundē nobiſcū hꝫ pr̄em. CHRY.ſuꝑ matth. Indignū aūt dicere hoīem vacuū qui hꝫin ſe ſpm̄ſcm̄. AVG. In tertio autē ſignificāt̉ triaira: vox irā ſignificat: in voce vituperatōis expreſſio. vn̄ dicit̉: Qui aūt dixe. fa. re. erit gehē. ignis.AVG. Gradus itaqꝫ ſunt in iſtis peccatis pͥmo vtquiſqͥs iraſcat̉: motu retineat corde receptū. Iamſi extorſit vocē ſignificantem aliquid: ſed animimotu ipſa eruptione teſtātē plus eſt qͣꝫ ſi ira ſurgēsſilētio p̄meret̉. Sed adhuc plus eſt ſi etiam verbuꝓferat̉: qd̓ certā vituperatōeꝫ deſignat. CHRYſuper matthe. Sicut autem nemo eſt vacuus habet ſpirituſanctum: ita nemo eſt vacuus qui chriſtūcognoſcit. ſed ſi racha idē eſt qd̓ vacuus: quantū adſenſum verbi vnū eſt dicere fatue racha: ſed differunt qͣꝫtum ad dicentis ꝓpoſitum. racha enī verbū