Ca. V.
ſoluere ſed adimplere. his videlꝫ additamētis: q̄ velad poſitiōꝫ ꝑtinēt antiquaꝝ ſnīaꝝ: vel ad ꝯuerſationē in eis. Aperuit enī dn̄s etiā iniquū motū ad nocendū fratri in homicidij genere deputari. Maluitetiā nos dn̄s nō iurātes nō recedere a veror qͣꝫ veꝝiurantes appropinqͣre ꝑiurio. Sed cur o manicheilegē n̄ accipitis ⁊ ꝓphetas: cū xp̄s ad eos ſe nō veniſſe ſoluere dixit ſꝫ adimplere? Ad hoc rn̄det fauſtus hereticus: Quis hoc teſtat̉ dixiſſe ieſū? Mattheꝰ: Quō gͦ ioh̓es nō id teſtat̉: qͥ fuit īmōte: Mattheus hͦ ſcripſit: qͥ poſtqͣꝫ ieſus deſcēdit in motē ſecutꝰ ē eū: Ad hoc auguſtinꝰ rn̄det: Si nemo de xp̄overa dixit: niſi qͥ vidit eū vel audiui: hodie de eo vera dicit nullꝰ. Cur gͦ ex ore iohānis nō potuit veramattheꝰ audire de chriſto: ſi exlibro iohānis poſſumꝰ vera loqui de eo nos tarto tꝑe poſt nati? hīcenī nō ſolū matthei ſꝫ etiā lice ac marci euangeliū⁊ nō imparē auctoritatē. eceptū ē. Huc accedit: qͥa⁊ ipſe dn̄s potuit narrare mattheo qd̓ egerat: an̄qͣꝫeū vocaſſet. Aꝑte aūt dicite non vos credere euangelio: nam q̄ in euāgelio nō niſi qd̓ vultis creditis:vobis potiꝰ qͣꝫ euāgelio creditis. Itē fauſtus: Probemꝰ ⁊ mattheū hoc nō ſcripſiſſe: ſꝫ aliū neſcio quēſub noīe eiꝰ. Quid enī dicit: Cū trāſiſſet ieſus viditſedētē hoīem ad teloniū mattheū noīe. Et qͥs gͦ ſcribens de ſeipſo dicat: vidi hoīem ⁊ nō vidit. Ad qd̓auguſtinꝰ: Ita mattheꝰ de ſe: anqͣꝫ de alio ſcripſit.ſicut ⁊ iohānes fecit dicens: Conuerſus petrꝰ viditalium diſcipulū quem diligebat ieſus. Manifeſtūeſt enī hūc morē fuiſſe ſcriptoꝝ cū geſta narrarent.Itē fauſtus: Quid ꝙ etiā ex ipſo ſermone qd̓ p̄cepit: non putari qꝛ veniret legē ſoluere: magis intelligi oat̉: qꝛ ſolueret: neqꝫ enī nihil tale eo faciēte iudei ſuſpicari hoc poſſent. Ad qd̓ augꝰ: Hodie qͥdeꝫvalde infirmū ē: nō enī negamꝰ iudeis nō intelligetibꝰ videri potuiſſe chriſtu detractorē eē legis ⁊ ꝓphetaꝝ. Itē fauſtus: Quid ꝙ etiā lex ⁊ ꝓphete necadimpletione gaudent: cū in deuteronomio dicat̉:Hec p̄cepta que mando tibi obſeruabis: nec addasqͥcqͣꝫ eis: nec minuas. Ad qd̓ augꝰ: Nō ītelligit fauſtus qͥd ſit legē implere: cū hoc de v̓boꝝ adiectiōeputat accipiēdū. Plenitudo enī legis charitas eſt:quā dn̄s dedit mittēdo fidelibꝰ ſpm̄ ſcm̄. Impleturgͦ lex vel cū fiunt: q̄ ibi p̄cepta ſūt: vel cū exhibent̉ q̄ꝓphetata ſūt. Itē fauſtꝰ: ꝙ nouū teſtamentū ieſumcondidiſſe fatemur: qͥd aliud a deſtructiōe fatemurveteris teſtamēti? Ad qd̓ augꝰ: In veteri teſtamento figure erāt futuroꝝ qͣs rebus ꝑ chriſtum pn̄tatisauferri oportebat: vt eo ip̄o lex ⁊ ꝓphete implerēt̉:in qͥbus ſcriptū ē: Datuꝝ deū nouū teſtamētū. Iteꝫfauſtꝰ: Hoc igit̉ ſi dixit chriſtꝰ: aut aliud ſignificāsdixit: aut qd̓ abſit mentiēs dixit: aut oīno nec dixit:ſꝫ ieſū qͥdē mētitū fuiſſe nullꝰ dicat: ac ꝑ hͦ alit̓ dictūe: aut nec oīno dictū ē: me qͥdē iā aduerſus capitulihuiꝰ neceſſitudinē manichea fides reddit hic tutū:q̄ pͥncipio mihi nō cūctis q̄ ex ſaluatoris noīe legūtur ſcripta: paſſim credere ꝑſuaſit. Eſſe enī multa zizania q̄ in ꝯtagiū boni ſemīs: ſcripturis pene oībusnoctiuagijs qͥdā ſeminator inſparſit. Ad qd̓ augꝰ:Manicbeꝰ docuit impiā ꝑuerſitatē: vt ex euāgelioqd̓ hereſim tuā nō impedit hoc accipias: qd̓ aūt impedit nō accipias. Nos aūt docuit apl̓s piā ꝓuiſio
nē v̓t qͥſquis nobis annūciauerit: p̄ter id qd̓ accepimus: anathema fit. Dn̄s āt expoſuit qͥd ſint zizania:nō aliqua falſa veris ſcripturis īmiſſa: ſic̄ tu interp̄taris: ſꝫ hoīes filioſ maligni. Itē fauſtꝰ: Cū te iudeꝰinterpellabat: cur legis ⁊ ꝓph̓aꝝ p̄cepta nō ſerues:q̄ chriſtꝰ dixit: nō ſe veniſſe ſoluere ſꝫ adimplere: cogeris aūt vane ſuꝑſtitiōi ſuccūbere: aut capitulū ꝓfiteri falſū: aut te chriſti negare diſcipulū. Ad quodaugꝰ: Nullas ex hoc capl̓o catholici patiūt̉ anguſtias: qͣſi legis ⁊ ꝓphetaꝝ p̄cepta nō ſeruēt: qꝛ charitatē dei ⁊ ꝓximi hn̄t: in qͥbꝰ p̄ceptis pendet lex ⁊ ꝓphete. Et quecūqꝫ ibi rebus geſtis vel ſacr̄oꝝ celebratiōibꝰ vel locutionū modis figurate ꝓphetataſūt: in chriſto ⁊ eccl̓ia cōpleri cogͦſcūt. Un̄ nec vaneſuꝑſtitōi ſuccūbimꝰ: nec iſtd̓ euāgelij capitulū falſūeē dicimꝰ: nec chriſti diſcipulos nos negamꝰ. Quigͦ dic̄: Si chriſtꝰ legē ⁊ ꝓphetas nō ſoluiſſet: illa ſacramēta legis ⁊ ꝓph̓aꝝ in chriſtianoꝝ celebratiōibus ꝑmanerent. Pōt dicere ſi chriſtꝰ legē ⁊ ꝓphetas nō ſoluiſſet: adhuc ꝓmitteret̉ naſciturꝰ: paſſurus: reſurrecturꝰ: cū iō magis hoc nō ſoluerit: ſꝫ adimpleuerit: qͥa iā nō ꝓmittit̉ naſciturꝰ paſſurꝰ reſuirecturꝰ: ꝙ illo ſacr̄o quodāmō ꝑſonabāt. Sꝫ annūciat̉: ꝙ natꝰ ſit: paſſꝰ ſit: reſurrexit: qd̓ hec ſacr̄a q̄ achriſtianis agūtur: iā ꝑſonāt. Patet gͦ quāto errore delirēt: qͥ putāt ſignis ſacramētiſqꝫ mutatis etiāres ipſas eē diuerſas: qͣs ritꝰ ꝓpheticꝰ ꝓnūciauit ꝓmiſſas: ⁊ euāgelicꝰ demūſtrat repletas. Itē fauſtꝰ:Querēdū ē ſi hͦ chriſtꝰ dixit: cur dixerit: vtꝝ ne ꝯpalpandi iudeoꝝ furoris cā: qͥ ſcā ſua ab eo cōculcarividētes: nec audiēdū qͥdā eum exiſtimabāt: aut vtnos qͥ eis credebamꝰ ex gentibꝰ inſtrueret legis ſubire iugū. Si aūt hec ei fuit cā dicēdi: illa debet eſſequā dixi: nec hocipſū mentitꝰ ē. Sūt enī tria genera legū: vnū hebreoꝝ: qd̓ pctī ac mortis paulꝰ appellat. aliud gētiū: qd̓ naturale vocat: dicēs: Gētesnaturaliter q̄ legis ſūt faciūt. tertiū ē veritatis: de qͣdixit lex: ſpūs vite. Itē ꝓphete alij ſūt iudeoꝝ de qͥbus notū ē: alij gentiū: de quibꝰ paulꝰ dicit: dixit qdē ꝓpriꝰ eoꝝ ꝓph̓a. Alij veritatis de qͥbꝰ ieſus dic̄:Mitto ad vos ſapiētes ⁊ ꝓphetas. Et qͥdē ſi obſeruationes hebraicus adimpletiōis gr̄a ꝓtuliſſet: dubiū nō erat: qͥn de iudeoꝝ lege ⁊ ꝓphetis dixiſſet.Ubi v̓o ſola recenſet antiqͥora p̄cepta .i. nō occidesnō mechaberis: q̄ olim ꝓmulgata fuerant: ꝑ enoch⁊ ſeth ⁊ ceteros iuſtos: cui nō videat̉ hoc eū dixiſſe de veritatis lege ⁊ ꝓphetis. Ubi v̓o iudeoꝝ q̄dāviſus ē noīaſſe: penitꝰ eradicauit: p̄cipiēdo ꝯͣria vt ēillud: Oculū ꝓ oculo: dētē ꝓ dēte. Ad quod augManifeſtū ē quā legē ⁊ quos ꝓphetas chriſtꝰ nōvenerit ſoluere: ſꝫ implere. Ipſa enī eſt lex q̄ ꝑ moyſen data ē: nō aūt ſicut fauſtꝰ opinat̉: quedā dn̄s adimpleuit: q̄ ab antiquis iuſtis iā dicta erāt an̄ legeꝫmoyſi: ſicut: Nō occides. Quedā v̓o ſoluit: q̄ ꝓpriavidebāt̉ legis hebreoꝝ. nos enī dicimꝰ: Et hec ꝓ tēpore bn̄ fuiſſe inſtituta: ⁊ nūc a chriſto nō ſoluta ſꝫadimpleta: ut patebit per ſingula. hoc etiā non intelligebant: qui ī ea ꝑuerſitate māſerunt vt gentescogerēt iudaizare heretici .ſ. qͥ nazarei dicuntur.CHRY. ſuꝑ matth̓. Qm̄ v̓o oīa qu eab initio mūdivſqꝫ ad finē erāt futura: myſtice erāt ꝓphetata ī legene videat̉ aliqͥd eoꝝ q̄ fiūt: deꝰ n̄ antea cogͦuiſſe.