Ca. V.
¶ CHRl̓. ī ho. Sil̓ ⁊ inſinuat coeqͣlitē ſui honorisad patrē: ac ſi dicat: Sic̄ illi ꝓpter patrem ita ⁊ vosꝓpter me patiemī. Cū etiā dixit ꝓphetas qͥ fuerūtan̄ vos: mōſtrat ⁊ ip̄os ꝓph̓as iā factos. AVG.Perſecutionem aūt hic generaliter poſuit: ⁊ in maledictis: ⁊ in laceratione fame.¶ Uos eſtis ſal terre. Qd̓ ſi ſal euanuerit: in quo ſaliet̉? Ad nichilū ualet ultra: niſi ut mittāt foras: ⁊ conculcent ab hominibus.CHRI. in ho. Quia excelſa p̄cepta diſcipulis dederat: vt nō dicerēt: qͣliter poterimꝰ ea ſeruare: eoſ laudibꝰ mitigat dicēs: Uos eſtꝭ ſal terre. In quo mōſtrat ꝙ neceſſario hec iniūgit. nō enī ꝓ vr̄a vita autpro vna gēte: ſꝫ ꝓ vuiuerſo mūdo vos mitto. ⁊ ſi alios mordētes mala audiatis gaudete: hoc enī ē opꝰſalis: mollia mordicare: quare alioꝝ maledictio nihil vobis nocet: ſꝫ ē teſtis vr̄e v̓tutis. HVLA. Eſthic ꝓprietas q̄rēda dictoꝝ: quā apl̓oꝝ officiū ⁊ ipſius ſalis natura mōſtrabit. hoc igit̉ ī oēm vſū hūani generis effectū incorruptionē corꝑibꝰ qͥbꝰ fueritaſperſū impartit: ⁊ ad oēm ſenſū cōditi ſaporis aptiſſimū ē. Apl̓i aūt ſūt reꝝ celeſtiū p̄dicatoreſ: ⁊ eternitatis velut ſatores: merito ſal terre nūcupati: qꝛ ꝑv̓tutē doctrine qͣſi ſaliētes eternitati corꝑa ẜuant.REMI. Sal etiā ꝑ aquā ⁊ ardorē ſolis ⁊ ꝑ flatumventi in naturā alterā cōmutat̉: ſic ⁊ apl̓ici viri peraquā baptiſmi ⁊ ardorē dilectōis ⁊ flatū ſpūſſcī inſpiritalē regenerationē cōmutati ſūt. Sapiētia etiāceleſtis ꝑ apl̓os p̄dicata exiccat hūores carnaliumopeꝝ: aufert fetorē: ⁊ putredinē male ꝯuerſationis⁊ vermē libidinoſe cogitationis. ⁊ illuꝫ de quo dic̄ꝓph̓a: Uermis eoꝝ nō morit̉ REMI. Sūt apl̓iſal terrę .i. hoīm terrenoꝝ qͥ amādo terrā terra vocant̉. HIERO. Uel apl̓i ſal t̓re appellāt̉: qꝛ ꝑ illos vniuerſū hoīm ꝯdit̉ genꝰ. CHRY̓. ſuꝑ matth̓.Doctor .n. cū fuerit oībꝰ p̄dictꝭ v̓tutibꝰ ornatꝰ: tūc ēqͣſi optimū ſal ⁊ totꝰ ppl̓s de illo cōdit̉: vidēdo eū ⁊audiēdo. REMI. Et ſciēdū qꝛ nullū ſacrificiū offerebatur deo in veteri teſtamēto niſi pͥns ꝯdiret̉ſale: qꝛ nullꝰ pōt laudabile ſacrificium deo offerreabſqꝫ ſapore celeſtiſ ſapīe ¶ HLA. Uerū qꝛ ꝯuerſioni hō ſubiacet: iō apl̓os ſal terre nūcupatos monet in tradite ſibi ptātis virtute ꝑſiſtere: cū ſubdit:Qd̓ ſi ſal euanuerit: in quo ſalietur. HIERO. i. ſidoctor errauerit: quo alio doctore emēdabitur:AVG. Et ſi v̓os ꝑ quos cōdiēdi ſūt ppl̓i metu ꝑſecutionū tꝑaliū: amiſeritis regna celoꝝ: qͥ erūt hoīeſꝑ quos vobis error auferat̉: Alia lr̄a hꝫ: Si ſal infatuatū fuerit on̄dēs fatuos eē iudicādos qͥ tꝑaliūbonoꝝ vl̓ copiā ſectātes vel inopiā metuētes amittunt eterna: q̄ nec dari pn̄t ab hoībꝰ nec auferri.HI LA. Si aūt doctores infatuati nil ſaliāt: ⁊ ipſiſenſu accepti ſaporis amiſſo viuificare nō pn̄t corrupta reddūt̉ inutiles. vn̄ ſeqͥtur. Ad nihi. va. vltraniſi ut mit. fo. ⁊ ꝯcul. ab hoībꝰ HIERO. Exēpluꝫde agricultura ſcriptū ē: Sal enī vt in ꝯdimentū ciboꝝ ⁊ ad ſiccādas carnes neceſſariū ē: ita aliū vſuꝫnō hꝫ. Certe legimꝰ in ſcripturis vrbes qͣſdā ira victoꝝ ſale ſeminatas vt germē nullū in ipſis oriret̉.
GLO. Poſtqͣꝫ gͦ illi qui capita ſūt alioꝝ defeceritnulli vſui apti ſūt: niſi ad hoc vt mittant̉ foras abofficio docēdi. HILA. Uel etiā de eccleſie ꝓmptuarijs proiecti pedibꝰ incedentiū conterantur.AVG. Non aūt calcat̉ ab hoībꝰ: qͥ patit̉ ꝑſecutionē: ſed qͥ ꝑſecutionē timēdo infatuat̉. Calcari enīnō pōt niſi īferior. inferior aūt nō eſt: qͥ qͣꝫuis corꝑemulta in terra ſuſtineat: corde tn̄ in celo fixus ē.Uos eſtis lux mūdi. Non pōtciuitas abſcōdi ſupra mōtē poſita:neqꝫ accēdūt lucernā ⁊ ponūt eamſub modio: ſꝫ ſuꝑ candelabrū: ut luceat oībꝰ ꝗ in domo ſūt. Sic luceatlux ueſtra coram hoībus ut uideātopera ueſtra bona: ⁊ glorificent patrem ueſtrum qui in celis eſt.CHRY. ſuꝑ matth̓. Sic̄ doctores ꝓpter bonā cōuerſationē ſūt ſal quo ppl̓s cōdit̉: ita ꝓpter v̓bū doctrine ſūt lux qua ignorātes illumināt̉. prius aūt ēbene viuere: qͣꝫ bn̄ docere: ⁊ ideo poſtqͣꝫ apl̓os dixerat ſal: conſequenter vocat eos lucē dicens: Uoseſtis lux mūdi. Uel qꝛ ſal in eo ſtatu tenetrē ne addeteriꝰ mutet̉: lux aūt ad meliꝰ ꝑducit illuſtrando.ꝓpter qd̓ apl̓i dicti ſūt pͥus ſal ꝓpter iudeos: ⁊ ꝓpt̓ppl̓m chriſtianū a quibꝰ deꝰ cognoſcit̉: quos ẜuātin dei ſcīa: lux aūt propt̓ gētes qͣs ad ſcīe lumē perducūt. AVG. Oportet aūt hic mūdū nō celum ⁊terrā: ſꝫ hoīes qͥ ſunt in mūdo intelligi: vel qͥ diligūtmūdū: qͥbꝰ illuminandis apl̓i miſſi ſunt. HILA.Natura enī lumīs ē ut lucē quocūqꝫ circūferaturemittat: illatūqꝫ edibꝰ tenebras interimat: luce illumināte. Igit̉ mūdus extra cognitiōꝫ dei poſitꝰ obſcurꝰ: tenebat̉ ignorantie tenebris: cui ꝑ apl̓os ſcīelumē inuehit̉: ⁊ cognitio dei daret̉: ⁊ de ꝑuis eoruꝫcorpuſculis quocūqꝫ inceſſerint: lux tenebris miniſtrat̉. REMI. Sic̄ aūt ſol dirigit radios ſuos: ita⁊ dn̄s qͥ ē ſol iuſticie direxit apl̓os ſuos ad effugandas hūani generis tenebras. CHRI̓. in ho. Intellige aūt qͣꝫ magna eis ꝓmittit: vt qͥ in regiōe ꝓpriacogniti nō erāt̉: ad fineſ orbis terraꝝ eoꝝ veniret fama. nec ꝑſecutiōes qͣs p̄dixerat eos potuerūt occultare: ſꝫ ꝓpter hoc magis p̄clari reddūt̉ HIERO.Ne āt apl̓i abſcondāt̉ ob mētū: ſꝫ tota libertate ſeꝓdāt: docet eos fiduciā p̄dicādi: cū ꝯſequent̉ dicit.Nō pōt ciui. abſcō. ſupra mō. poſita./ CHRI. ī ho.Per hoc etiā eos docet eē ſollicitos de ꝓpria vitaqͣſi ī oculis omniū poſitos ſic̄ ciuitas q̄ ē ſupra mōtem poſita: vel lucerna ſupra candelabꝝ lucens.CHRY. ſuꝑ matth̓. Hec aūt ciuitas eccl̓ia ſcōꝝ ē: d̓qͣ dr̄: Glorioſa dicta ſūt de te ciuitas. Liues eiꝰ ſuntoēs fideles: de qͥbꝰ apl̓s: Uos eſtis ciues ſcōꝝ. Hecgͦ ciuitas poſita ē ſupra mōtē chriſtū. de quo daniel: Lapis abſciſus ſine manibꝰ factꝰ ē monſ magnꝰ.AVG. Uel poſita ē ſupra mōtē .i. ſupra magnaꝫiuſticiā quā ſignificat mons ī quo diſputat dn̄s.CHRV. ſuper matth̓. Non pōt gͦ ciuitas abſcōdipoſita ſupra mōtē etiā ſi ip̄a voluerit. Mons .n. qͥeā portat facit eam oībꝰ manifeſtam. ſic ⁊ apoſtoli