Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. IIII.

ſo incertꝰ trāſit ad tertiā tētationē: qꝛ enī chriſtꝰ rhetia ventris diſruperat: rehtia vane glorie trāſiueratponit ei rehtia auaritie: ꝓpter qd̓ dr̄: Iteꝝ aſſūpſit diabolꝰ ī mōtē excelſū valde. Quē .ſ. diabolꝰ curcuiēs oēm terrā excelſiorem ceteris cognoſcebat.Quāto enī excelſior fuerit mons: tāto ex eo ſpacioſior terra videt̉. vn̄ ſeqͥt̉: Et on̄dit ei oīa regna mundi: gl̓am eoꝝ. On̄dit aūt ita non vt ipſa regna velciuitates eorū vel populus vel argentū vel auꝝ videret: ſed partes terre: in quibus vnumquodqꝫ regnum vel ciuitas poſita erat: vtputa ſi aſcendēs ſuper excelſum locū digito extēſo dicā tibi: Ecce ibi ēroma aūt alexandria: ſic on̄do tibi vt ipſas videas ciuitates: ſed ꝑtes terre in quibꝰ poſite ſunt: ſicdiabolus poterat chriſto ſingula loca demōſtraredigito. vniuſcuiuſqꝫ regni honores ſtatū verbisexponere. on̄ſum dicit̉ etiā qd̓ exponit̉ ad ītelligendū. ORIGE. ſuper lucā: Uel aliter: Non ē arbitrandum regna ei mūdi oſtendens: perſarumverbi gratia: regnum iudeorumqꝫ on̄derit: ſꝫ on̄ditei regnū ſuum quomō regnaret in mūdo .i. quomōalij regnent̉a fornicatōe: alij ab auaricia/ REMI.Gloriam eorum appellat auruꝫ argentū lapidesprecioſos: temporalia bona RABA. Oſtenditautem hec diabolus domino: non ipſe viſum eiꝰamplificare potuit: aut aliquid ignotum demōſtrare: ſed vanitatem pompe mūdane quam ipſe diligebat: quaſi ſpecioſam ac deſiderabilē v̓bis on̄dēs: inamorem chriſto ſuggerēs venire volebat GLO.Qui cōcupiſcētie oculo ītuet̉ ſicut nos: ſꝫ ſic̄ medici vident morbos fine leſionē/ HIERO. Seqͥt̉Et dixit illi: Hec omnia tibi dabo. Arrogans ſuꝑbus de iactantia loquit̉. non enim poteſt omnia regna dare: ſciamus pleroſqꝫ ſanctos viros a deoreges factos/ CHRY. ſuper matthe. Sed ea queiniquitatem fiunt in mundo: vtputa per furtuꝫ autper periuria acquiſitas diuitias diabolꝰ dat. Nonergo diabolus quibus vult diuitias dare pōt: ſꝫ hisqui volūt ab illo recipere. REMI. Mirāda etiaꝫeſt diaboli demētia. illi ꝓmittebat dare regna terrena: qui ſuis fidelibus dat regna celeſtia: gloriāmundi ei qui eſt celeſtis glorie dn̄s 7AMBRO.Habet aūt ambitio domeſticū periculum: vt enimdominet̉ alijs pͥus ſeruit: curuat̉ obſeqͥo: vt honore dominet̉: dum vult eſſe ſublimior: ſit remiſſiorvn̄ apte ſubdit̉: Si cadēs adoraueris me. GLO.Ecce antiqua diaboli ſuperbia. Sicut enī ī pͥncipiovoluit ſe ſimilē deo facere: ita nūc volebat dininuꝫſibi vſurpare cultū dicēs: Si cadēs adoraueris meErgo qui adoraturꝰ eſt diabolū: ante corruit. Seqͥtur: Tunc dicit ei ieſus: Uade ſathane/ CHRI. ſuper matth. In quo finem tētandi diabolo ponit: neꝓgrediat̉ vlterius tētans. HI ERO. Non autemvt pleriqꝫ putant: eadem ſathanas petrus condēnantur ſententia. Petro enim dicitur: Uade retrome ſathana .i. ſequere me qui contrarius es mee voluntati. hic autem dicit̉: Uade ſathana. non ei dicitur Retro: vt ſubaudiatur: Uade in ignē eternum paratus eſt tibi: angelis tuis. REMI. Uel ẜmalia exempla: vade retro .i. reminiſcere: recordare īquanta gloria conditus fuiſti: in quantam miſeriam cecidiſti. CHRISO. ſuper mattheū: Uidēdū

aūt qꝛ chriſtus cum paſſus fuiſſet tētaionis iniuriam dicente ſibi diabolo: Si filiꝰ dei es: mitte te deorſum: non eſt turbatus: neqꝫ diabolum increpauitNunc autē quando diabolus vſurpauit ſi dei honorē exaſperatus eſt: repulit eum dicens: Uadeſathana: vt nos illius diſcamꝰ exemplo: noſtrasdem iniurias magnanimiter ſuſtinere: dei aūt iniurias nec vſqꝫ ad auditum ſufferre: quoniā in ꝓprijsiniurijs eſſe quēpiā patientē laudabile eſt: iniuriasautem dei diſſimulare nimis eſt impiū/ HIERO.Dicens autem diabolus ſaluatori: Si cadens adoraueris me. ecōtrario audit: ipſe magis adorare debeat qͣſi dominū: deū ſuum. AVGV. ꝯtraſermo. arrianorū. vnde ſequitur: Scriptum eſt enīDominū deum tuum adorabis: illi ſoli ſeruies.Unus dominꝰ deus noſter eſt ipſa trinitas: cui ſoli ſeruientem pietatis iure debemus. AVGV. x.de ciuitate dei: Nomine autem ſeruitutis cultꝰ deodebitus intelligit̉: latriam quippe nr̄i vbicūqꝫ ſanctarū ſcripturarum poſitum eſt interpretati ſūt ſeruitutem. ſed ea ſeruitus que debet̉ hominibꝰ: ẜmquā precepit apoſtolus ſeruos dominis ſuis ſubditos debere: grece nūcupari ſolet dulia: latria v̓oaut ſemꝑ aut tam frequēter vt pene ſemꝑ ea ẜuitꝰdicit̉: pertinet ad colendū deum. CHRY. ſupermatth. Diabolus autem ſicut rationabiliter intelligi pōt quaſi obediens precepto receſſit: ſꝫ diuinitas chriſti ſpiritus ſanctus qui erat in eo excuſſit īde diabolum. vnde ſequitur: Tunc reliquit diabolus. Quod ad noſtrā ꝓficit cōſolationē: quiatamdiu hoīes dei diabolus tētat qͣꝫdiu vult: ſed qͣꝫdiu chriſtus permittit. Etſi enim permittit pauliſper tētare: tamen repellit propter infirmam naturam. AVGV. ix. de ciuitate dei: Poſt tētationemvero ſancti augeli ſpiritibus immundis metuendiquomodo miniſtrabāt: per hoc magis magiſqꝫ īnoteſcebat demonibus quātus eēt. vn̄ ſequit̉: Et ecce angeli acceſſerunt miniſtrabant ei. CHRY.ſuꝑ matth. Non autem dixit: deſcēdētes angeli: vton̄dat qꝛ ſemper ad miniſterium eius erant in terris: ſed tunc precipiēte domino receſſerunt ab eo: vtlocus diabolo aduerſus chriſtum daret̉: ne forte videns angelos circa appropinquaret ad eumIn quibus aut rebus illi miniſtrabāt ſcire poſſumus: vtrū ad ſanationes infirmitatum: an ad correctiones animarū: an ad effugationē demonū: oīa angelos facit. vn̄ eis faciētibꝰ ipſe facere videt̉: tn̄manifeſtū eſt: ꝓpter neceſſitatē impotētie eiꝰei miniſtrabāt: ſed propter honorē poteſtatiſ ipſius enim dicit̉ adiuuent eum: ſed miniſtrent.GRECO. in ho. Ex his autē vnius perſone vtraqꝫnatura on̄dit̉: qꝛ homo eſt quem diabolꝰ tētat:idē ipſe deꝰ eſt cui ab angelis miniſtrat̉. CHRY.ſuꝑ mattheum: Tunc breuiter perſtringamꝰ quodſignificēt chriſti tētationes: Ieiuniū eſt abſtinentiarei male. eſuries eſt deſideriū eius. vſus eius eſt panis. Qui ergo peccatū ſibi cōuertit ad vſum: lapideꝫcōuertit in panē. Rn̄deat ergo diabolo perſuadēti:qꝛ non in ſolo vſu illius rei viuit: ſed in obſeruātia mandatorū dei. Quādo vero quis inflatꝰ fueritquaſi ſanctꝰ: ductꝰ eſt qͣſi ſuꝑ templum: qn̄ eſtimauerit ſe cōſiſtere in ſanctimonij ſūmitate: poſitꝰ eſt

c 2