Mattheus
Tūc aſſumpſit eū diabolus ī ſanctā ciuitatē: ⁊ ſtatuit euꝫ ſuꝑ pinnaculū templi: ⁊ dixit ei: Si filius deies: mitte te deorſū: Scriptū eſt enīqꝛ angelis ſuis mādauit de te: ⁊ inmanibꝰ tollēt te: ne forte offendasad lapidem pedem tuum. Ait illi ieſus rurſuꝫ: Scriptū eſt: Non tētabis dominum deum tuum.CHRY. ſuꝑ matth. Cū ex p̄miſſo chriſti reſponſonihil certum dicere diabolus potuiſſet: vtrū chriſtꝰdeus eēt an homo: aſſumpſit eū ad aliā tētationemdicens apud ſe: Iſte qͥ fame non vincit̉: ⁊ſi filiꝰ deinon ē: tn̄ ſanctꝰ eſt: valēt enī hoīes ſcī fame nō vinciſed poſtqͣꝫ oēm neceſſitatē carnis vicerūt ꝑ vanam.gl̓am cadūt: ideo cepit eū tētare in gloria vana. ꝓpt̓qd̓ ſequit̉: Tūc aſſū. eū dia. ī ſanc. ciuita. HIERO.Aſſumptio iſta nō ex ībecillitate dn̄i venit: ſed de inimici ſuperbia q̄ volūtatem ſaluatoris neceſſitatemputat. RABA. Sancta aūt ciuitas hieruſalē dicebat̉ in qua templū dei erat: ⁊ ſcāſcōꝝ ⁊ cultꝰ vniusdei ẜm legē moyſi REMI. In quo on̄dit̉ qꝛ diabolus fidelibꝰ chriſti etiā in ſanctis locis inſidiat̉.¶ GREGO. in ho. Sed ecce dū dicit̉ deꝰ hō ī ſcāmciuitatē a diabolo aſſumptꝰ: hūane aures audire expaueſcunt. ī quoꝝ tn̄ oīuꝫ diabolꝰ caput eſt. Quid ēaūt miꝝ ſi ſeˡ ab illo ꝑmiſit ī montē duci: qͥ ſe ꝑmiſita mēbris illius crucifigi ¶ GLO. Diabolꝰ enī ſemꝑad alta ducit eleuādo ꝑ iactantiā: vt p̄cipitare poſſitEt iō ſequit̉: Et ſtatuit ſupra pinnaculum templi.REMI. Pinnaculū ſedes erat doctoꝝ: Templumenī nō habebat culmē erectū: ſicut nr̄e domꝰ habētſꝫ ⁊ planū erat deſuꝑ more paleſtinoꝝ: ⁊ ī ipſo templo tria tabulata erāt. Et ſciēdū qꝛ ī pauimēto pinnaculū erat: ⁊ ī vnoquoqꝫ tabulato pinnaculū eratSiue gͦ ſtatuerit eū in illo pinnaculo: qd̓ erat in pauimēto: ſiue in illis que erāt in pͥmo ſecundo vel tertio tabulato: intelligendū ē ꝙ ī illo ſtatuiſſet eū: vn̄aliqd̓ p̄cipitiū eſſe potuit. GLO. Nota v̓o hec oīacorporeis ſenſibꝰ eſſe cōpleta: qꝛ enī verba adinuicēcōferunt̉: in ſpē hōis diabolū apparuiſſe veriſimileeſt. CHRY. ſuꝑ matth. Sed forte dicit qūo in corpore cōſtitutū vidētibꝰ oībus ſtatuit ſupra tēpluꝫ?ſed forſitan diabolꝰ ſic eū aſſumebat: vt ab oībꝰ videret̉: ip̄e aūt neſciētę diabolo īuiſibiliter ſic agebatvt a nemine videret̉. GLO. Ideo aūt duxit euꝫ ſupra pinnaculū cū vellet eū de vana gl̓a tētare: qꝛ incathedra doctoꝝ multos deceperat inani gl̓a: ⁊ iō.putauit iſtū poſitū in ſede magiſterij inani gl̓a extolli poſſe. vn̄ ſequit̉: Et oixit: Si filiꝰ dei es: mitte te deorſum HIERO. In oībꝰ enī tētationibꝰ hoc agitdiabolus: vt ītelligat: ſi filiꝰ dei fit. Dicit aūt: Mittete. qꝛ vox diaboli qua ſemꝑ hoīes cadere deorſū deſiderat: ꝑſuadere pōt: p̄cipitare nō pōt CHRI. ſuꝑmatth. Per hāc aūt ꝓpoſitionē quo poterat cognoſcere ſi eſt filiꝰ dei an̄ nō: Uolare enī ꝑ aerē non eſtꝓpͥe opꝰ dei: qꝛ nulli vtile eſt. Si gͦ aliqͥs volaueritꝓuocatus ꝓpter oſtentationē ſolā hoc facit: ⁊ ē po
tius ex diabolo qͣꝫ ex deo. Si gͦ homini ſapiēti ſuffieē qd̓ eſt: ⁊ nō eē neceſſariū ei apparere qd̓ n̄ ē: quātomagis filiꝰ dei on̄dere ſe neceſſariū non habet: dequo nemo pōt tātū cognoſcere quātū ē apud ſe.AMBRO. ſuꝑ lucā: Sed qꝛ ſathanas trāſfiguratſe ſicut angelū lucis: ⁊ de ſcripturis ipſis diuinis laqueū fidelibꝰ parat: vtit̉ teſtimonijs ſcripturaꝝ: nonvt doceat: ſed vt fallat. vn̄ ſęquit̉: Scriptū eſt enī: qͥaāgelis ſuis mādauit de te HIERO. Hec ī. xc. pſalmo legimꝰ. veꝝ ibi nō de chriſto: ſed de viro ſcō prophetia ē. male gͦ diabolꝰ īterpretatur ſcripturas.CHRY. ſuꝑ matth. Uere enī filiꝰ dei angeloꝝ manibus nō portat̉: ſed ipſe magis āgelos portat. ⁊ſi portat̉ manibꝰ angeloꝝ nō vt offendat ad lapidē pedēſuū qͣſi infirmus: ſed ꝑꝑ honorē quaſi dn̄s. O diabole qm̄ filiꝰ dei manibꝰ portat̉ legiſti: ⁊ qꝛ ſuꝑ aſpidē⁊ baſiliſcū calcat: nō legiſti. Sed illud qͥdeꝫ exēpluꝫꝓfert quaſi ſuꝑbus: hoc aūt tacet quaſi aſtutus.CHRI. in hō. Intuere etiā qꝛ teſtimonia a dn̄o allata ſunt cōuenienter: a diabolo aūt īdecenter: nonenī quod ſcriptū eſt: Angelis ſuis. ſuadet ꝓijcere ſeipſum ⁊ p̄cipitare/ GLO. Eſt ergo ſic exponendū:Ait enī ſcriptura de quolibet bono hoīe: ꝙ angelisſuis .i. adminiſtratoribꝰ ſpiritibus p̄cepit de ipſo: ꝙin manibus ſuis .i. in auxilijs ſuis tollent eū: ⁊ cuſtodient: ne offendat pedē .i. affectū mētis: ad lapidemi. ad veterē legē ſcriptā in lapideis tabulis. vel ꝑ lapidē pōt ītelligi oīs peccati occaſio ⁊ ruine RA.Notādum eſt aūt ꝙ ſaluator noſter lꝫ ꝑmiſiſſet ſe adiabolo ſupra pinnaculū templi poni: tn̄ renuit adīperiū eiꝰ deſcendere nobis exēplū donās: vt qͥſqͥsīperauerit viā veritatis artā nos aſcendere obtēperemꝰ. Si aūt vult nos de altitudine veritatis: ⁊ virtutū ad ima erroris ⁊ vitioꝝ precipitare: non illū audiamus. HIERO. Falſas aūt de ſcripturis diaboli ſagittas: veris ſcripturaꝝ frangit clypeis. vn̄ ſeqͥt̉:Ait illi rurſuꝫ ieſus: ſcriptū eſt: Nō tētabis dn̄m deum tuū. HILA. Diaboli enī conatꝰ cōtundens: ⁊deū ſe ꝓteſtat̉ ⁊ dn̄m CHRY. Nō aūt dixit: Nontētabis me dn̄m deū tuū: ſed ita: Non tētabis dn̄mdeū tuū. qd̓ poterat dicere oīs hō dei tētatus a diabolo: qm̄ ⁊ qͥ hoīem dei tētat: deū tētat RABA.Uel aliter: Suggerebat̉ ei qͣſi hōi: vt aliquo ſignoexploraret qͣꝫtū apud deum poſſet. AVGV. ꝯͣ fauſtum: Pertinet autē ad ſanā doctrinā: qn̄ hꝫ hō qͥdfaciat: nō tētare dn̄m deū ſuum VHIERO. Et notandum ꝙ neceſſaria teſtimonia de deuteronomīatm̄ ꝓtulit: vt ſecūde legis ſacr̄a monſtraret.Iterū aſſumpſit eum diabolusī montē excelſum ualde: ⁊ on̄dit etoīa regna mūdi ⁊ gl̓aꝫ eoꝝ: ⁊ dixitei: Hec oīa tibi dabo: ſi cadēs adoraueriſ me. Tunc dicit ei ieſus: Uade ſathana. Scriptū eſt enī: Dn̄mdeum tuum adorabis: ⁊ illi ſoli ſeruies. Tunc reliꝗt eum diabolꝰ: ⁊ eoce āgeli acceſſerunt ⁊ mibiſtrabāt ēCHRV. ſuper matth. Diabolus ex ſecūdo reſpon