Ca. IIII.
contendimꝰ decimas dieꝝ. A p̄ma enī dn̄ica qͣdrageſime vſqꝫ ad paſchalis ſolēnitatꝭ gaudia ſex hebdomade veniūt quaꝝ dies. xl. ⁊ duo ſunt: ex qͥbꝰ ſexdies dn̄ici ab abſtinētia ſubtrahunt̉: remanēt ergoxxxvi. Dū v̓o ꝑ. ccc. ⁊. lxv. dies annꝰ ducit̉: nos autēꝑ. xxxvi. dies affligimur: qͣſi āni nr̄i decimas deo damus. AAVGV. ī li. lxxxiij. queſtio. Uel alit̓: Omīsſapiētie diſciplina eſt creatorē creaturāqꝫ cognoſcere. Creator eſt trinitas: pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūs ſcūs: creatura vero partī eſt īuiſibilis ſicut aīa cui ternarius numerus tribuit̉. Diligere enī deū tripliciter iubemurex toto corde: ex tota aīa: ⁊ ex tota mēte. Partī viſibilis ſicut corpus cui qͣternariꝰ debet̉: ꝓpter calidū⁊ frigidū humidū ⁊ ſiccū. Denarius gͦ numerꝰ qͥ totam inſinuat diſciplinā: qͣter ductꝰ .i. numero qͥ corpori debet̉ multiplicatꝰ: qꝛ ꝑ corpꝰ adminiſtratiogerit̉ quadrageſimū numeꝝ cōficit: cuiꝰ ꝑtes equales ad qͥnquagena ꝑueniūt. vnū enī et duo ⁊ qͣtuor⁊ qͥnqꝫ ⁊ octo ⁊ decē ⁊. xx. que ſūt ꝑtes qͣdragenarijſimul iūcta efficiūt. l. Et ideo tp̄s quo ingemiſcimꝰ:⁊ dolemꝰ qͣdragenario numero celebrat̉. Statusaūt beatitudinis in quo erit gaudiū qͥnquageſimecelebratione p̄figurat̉ .i. paſcha vſqꝫ ad pēthecoſtē.AVGV. in ſer. de quadra. Nō aūt qꝛ chriſtꝰ poſtacceptū baptiſmū continuo ieiunauit: regulā obſeruationis dediſſe credendū eſt: vt poſt chriſti baptiſmum cōtinuo ieiunare neceſſe ſit. Sꝫ qn̄ acriori certamine cū tētatore cōfligit̉: ieiunādū eſt: vt corpusimpleat de caſtigatione militiā ⁊ animꝰ īpetret dehumiliatōe victoriā. CHRY. ſuꝑ matth. Sciebataūt dn̄s cogitationē diaboli qꝛ volebat eū tentare:audierat enī qꝛ chriſtus natus eſt in hoc mūdo angelis p̄dicantibꝰ: paſtoribꝰ referentibꝰ: magis q̄rentibꝰ: ⁊ iohāne on̄dente. vn̄ dn̄s ꝓceſſit ꝯͣ eū: nō quaſi deꝰ: ſed quaſi hō. magis aūt quaſi deꝰ ⁊ hō. Naꝫꝑ. xl. dies nō eſurire: nō erat hōis: aliqn̄ aūt eſurirenon erat dei. vn̄ eſuriuit: ne manifeſte intelligat̉ deus: ⁊ ſic diaboli ſpem tētandi extingueret: ſuā auteꝫvictoriā īpediret. vn̄ ſequit̉: Poſtea eſurijt./ HIL.Nā poſt. xl. dies nō in. xl. diebꝰ eſurijt. igit̉ cū dn̄seſurijt non inedie ſubrepſit operatio: ſed nature ſuehoīem dereliquit. Nō enī erat a deo diabolus ſꝫ acarne vincendus: qua rerū rōne indicat poſt. xl. dierum cōſummationē quibꝰ poſt paſſionem ī ſeculoerat commemoraturus: eſuritionē ſe humane ſalutis habiturum: quo in tempore expectatum deo patri munus: hominē quem aſſumpſerat reportauit¶ Et accedens tētator dixit ei: Sifiliꝰ dei es: dic ut lapldes iſti panesfiant. Qui rn̄dens dixit: Scriptuꝫeſt: Nō in ſolo pane uiuit hō: ſed īomni uerbo qd̓ procedit de ore dei.CHRV. ſuꝑ matth. Quia diabolus videns per. xldies chriſtū ieiunantē deſperauerat: poſtqͣꝫ eſurientem ſenſit: iteꝝ cepit ſperare. vn̄ ſequit̉: Et accedenstetator. Si gͦ ienunaueris ⁊ tēteris: ne dicas qꝛ ꝑdidi fructū ieiunij mei. Nā ⁊ſi nō tibi ꝓfuit ieiuniūtuū: vt nō tēteris: tn̄ ꝓficiet vt a tētationibꝰ nō vincaris. GREGO. in ho. Sed ſi ipſum ordinē tētati
onis aſpicimꝰ: penſamꝰ quāta magnitudine nos atētatione liberamur. Antiquꝰ enī hoſtis primū hominē ex gula tētauit: cū cibū ligni vetitū ad comedendū ſuaſit. Ex vana gloria cū diceret: Eritis ſicutdij. ex auaricia cū diceret: Scientes bonū ⁊ malumAuaricia enī nō ſolū pecunie eſt ſed etiā altitudīs:cū ſupra modū ſublimitas ambit̉. Quibꝰ āt modispͥmum hoīem ſtrauit iſtis modis ſecundo hoīe tentato ſuccubuit. Per gulā tentat cū dicit: Dic vt lapides iſti panes fiāt. Per vanā gloriā cum dicit: Si filius dei es: mitte te deorſum. per ſublimitatis auariciā cum regna mūdi on̄dit dicens: Hec oīa tibi dabo. AVGV. ſuꝑ lucā: Inde autē cepit. vn̄ iā vicerat .ſ. gula. vn̄ dixit ei: Si filius dei es: dic vt lapidesiſti panes fiāt. Quid autē ſibi vult talis ſermonis exorſus: niſi qꝛ cognouerat dei filiū eē ventuꝝ: ſed veniſſe ꝑ infirmitatē corꝑis non putabat: aliud explorantis: aliud tētantis eſſe. ⁊ deo ſe ꝓfitet̉ credere: ⁊homini conat̉ illudere. HILA. Eam gͦ ī tētandocōditionē operis ꝓpoſuit: per quā in deo ex mutatione lapidū in panes v̓tutem poteſtatis agnoſceret:⁊ in hoīe oblectamento cibi patientiā eſuriētis illuderet. HI ERO. Sed ex duobꝰ ꝯͣrijs teneris a diabolo. Sed ad imperiū eiꝰ pn̄t lapides panes fieri: gͦfruſtra tētas eū: qͥ tāte potētie eſt. ſi autē non pōt facere: fruſtra dei filiū ſuſpicaris. CHRI̓. ſuper mattheū: Sicut autē diabolus oēs hoīes excecabat: ſicmō īuiſibiliter a chriſto eſt excecatus. Poſt. xl. eniꝫdies eſurientē ſenſit: ⁊ per. xl. nō eſurientē nō ītellexit: cū ſuſpicatus eſt eū non eſſe filiū dei: nō cogitauit qm̄ fortis athleta ad ea que infirma ſunt: deſcēdere pōt: infirmꝰ autē ad ea que fortia ſunt: aſcēdere nō pōt. Magis gͦ ex eo ꝙ per tot dies nō eſurijtintelligere debuit qꝛ deus eſt: qͣꝫ ex eo ꝙ pꝰ tot dieseſurijt: qꝛ homo ē. Sed dicit: Moyſes ⁊ helyas. xl.dies ieiunauerūt: ⁊ hoīes erant. ſed illi ieiunanteseſuriebāt ⁊ fuſtinebāt. iſte. xl. diebus nō eſurijt: ſꝫpoſtea. Eſurire enī: ⁊ nō manducare patiētie ē hūane: nō eſurire autē diuine nature. HIERO. Propoſitū aūt chriſti erat humilitate vincere. vn̄ aduerſariū vicit teſtimonijs legiſ nō ptāte virtutis: vt hoc.ipſo ⁊ hoīem plus honoraret: ⁊ aduerſariū plus puniret: cū hoſtis generis humani nō quaſi a deo: ſꝫ qͣſi ab hoīe vinceret̉. vnde ſequit̉: Cui rn̄dens dixitei: Scriptū eſt: nō in ſolo pane viuit homo: ſed ī oīv̓bo quod ꝓcedit de ore dei. GREGO. in ho. Sicergo tētatus a diabolo dn̄s: ſacri eloquij p̄cepta rn̄dit: ⁊ qui tētatorē ſuū mergere in abyſſum poterat:v̓tutem ſue potentie nō on̄dit: quatenꝰ nobis preberet exemplū: vt quotiēs a prauis hominibꝰ aliquidpatimur: ad doctrinā excitemur potius qͣꝫ ad vindictam. CHRY. ſuꝑ matth. Non autē dixit: nō in ſolo pane viuo: ne videat̉ de ſe dcm̄ eſſe: ſed inedie: nōin ſolo pane viuit homo: vt poſſet diabolus dicere:Si filius dei es: abſcondit ſe vt nō on̄dat̉: quod poteſt ſi hō eſt: aſtute excuſat ſe: ne on̄dat̉ non poſſe.RAB A. Teſtimoniū autē hoc de deuteronomioſumptū eſt. Ergo ſiquis non veſcit̉ v̓bo dei: iſte nōviuit: qꝛ ſicut corpꝰ humanū non viuit ſine terrenocibo: ita ⁊ aīa viuere nō pōt ſine dei v̓bo. Procedere autem verbum de ore dei dicit̉: cum voluntateꝫſuam per ſcripturarum teſtimonia reuelat.