Mattheus

ad eandē ſnīam explicandā valet. vox enī celeſtisvnū hoꝝ dixit: ſꝫ euāgeliſta on̄dere voluit ad id valere qd̓ dictū ē: Hic eſt filius meꝰ. ut illis potius qͥaudiebāt indicaret̉: ꝙ ip̄e eēt filius dei: atqꝫ ita dictū referre voluit: Tu es filiꝰ meus: ac ſi illi diceret̉Hic ē filiꝰ meꝰ. Nō enī xp̄o indicabat̉ qd̓ ſciebat:ſꝫ audiebāt qͥ aderāt: ꝓpter quos vox facta eſt. Iāv̓o qd̓ alius dicit: In quo mihi cōplacui: alius: Inte complacuit mihi. Si queris qͥd hoꝝ illa voce ſonuerit: qd̓libet accipe: dū intelligas eos qͥ nō eandē locutionē retulerūt: eandem retuliſſe ſnīam. ꝙenī deꝰ in filio ſibi cōplacuit: admonet̉ aliqͥs ex eoqd̓ dictū ē: In te cōplacui. ꝙ aūt in filio pr̄ placuerit hoībꝰ: admonet̉ ex eo qd̓ dictū ē: In te cōplacuit mihi. ſeu intelligat̉ hoc dictū eē ab oībꝰ euangeliſtis tāqͣꝫ diceret̉: In te cōplacitū meū ꝯſtituihoc ē implere qd̓ mihi placet. 7CA. IIII.Unc ieſus ductꝰ ē in deſertū a ſpū: ut tētaret̉ a diabolo: Et cum ieiunaſſet qͣdraginta diebꝰ ⁊ quadraginta noctibꝰ:poſtea eſurijt.CHRV. ſuꝑ matheū: Poſtqͣꝫ baptizatus ē dn̄s aiohāne in aqua: ducitur a ſpū in deſertū ut baptizaret̉ igne tētatiōis. vn̄ dr̄: Tūc Ieſus ductꝰ ē ī deſertū a ſpū. Aūc .ſ. qn̄ pr̄ clamauit de celo: Hic ē filius meꝰ dilectus. CHRI. in home. Quiſquis gͦpoſt baptiſmū maiores ſuſtines tētatiōes nō turberis: etenī ꝓpter hoc accepiſti arma: ut nō vaces:ſꝫ ut p̄lieris. Ideo eūt tētatiōꝫ a te deꝰ nō ꝓhibet.primū quidē ut diſcas: qm̄ multo factꝰ es fortior.deinde ut magnitudine donoꝝ nō extollaris. tertio ut diabolꝰ exꝑientia cognoſcat ꝙ ꝑfecte ab eoabſceſſiſti. quarto ut ꝑ hoc fortior reddaris. quinto ut crediti tibi theſauri ſignū accipiaſ. neqꝫ enimdiabolꝰ ſuꝑueniret tibi ad tētandū niſi te in maiori honore effectū videret. HILA. In ſcīficatꝭ .n.maxime diaboli tētamēta craſſant̉: qͥa victoria eieſt magis optata de ſcīs. GREG. ī ho. Dubitariaūt a qͥbuſdā ſolet: a quo ſpū ſit ductus ih̓s in deſertū: ꝓpter hoc qd̓ ſubdit̉: Aſſūpſit eū dia. in ſan.ciuitatē. Sed vere ⁊ abſqꝫ vlla qōne ꝯuenient̓ accipit̉ ut a ſpū ſcō ductus eē credat̉: ut illuc eū ſuꝰſpūs duceret: quo hūc ad tētandū ſpūs malignusinuenit. AVG. in. iiij. de trini. Cur ſeipſū quoqꝫtētandū p̄buit: ut ad ſuꝑandas tētatiōes mediator eēt: non ſolū ꝑ adiutoriū: verū etiā ꝑ exēplum.CHRY. ſuꝑ matth̓. Eſt aūt ductus a ſpū ſcō: nonquaſi minor maioris p̄cepto. nō enī ſolū ductꝰ dicitur qui alicuiꝰ ptāte ducit̉: ſꝫ etiā ille qͥ alicuiꝰ rōnabili exhortatōe placat̉: ſicut ſcriptum ē de Andrea ꝙ inuenit Simonē fratrē ſuū ⁊ adduxit eumad Ieſū. HIERO. ſuꝑ matth̓. Ducitur aūt nō inuitus aut captus: ſed volūtate pugnādi. CHRV.Ad hoīes enī diabolus vadit: ut tētet eos. qm̄ autaduerſus xp̄m diabolus ire nō poterat: iō ꝯͣ diabolū xp̄s ꝓceſſit. vnde dr̄: Ut tēta. a diabo. GREG.in ho. Sed ſciēdū nobis ē qͥa tribus modis tētation agitur: ſuggeſtione: deiectione: ⁊ ꝯſenſu. ⁊ noscū tētamur plerūqꝫ in delectatiōe aut in conſenſu

labimur: qͥa de carnis pctō ꝓpagati in nobiſipſisetiā gerimꝰ vn̄ certamina toleramꝰ. Deus v̓o qͥ invtero v̓ginis incarnatus in mūdo ſine pctō venerat: nihil ꝯͣdictiōis in ſemetipſo tolerabat. Tētarigͦ ꝑ ſuggeſtionē potuit: ſꝫ eiꝰ mētē peccati delectatio nō momordit: atqꝫ iō oīs diabolica illa tētatioforis: nō intus fuit/ CHRY. in ho. Tunc aūt maxime inſtat diabolus ad tētandū: cū viderit ſolitarios. vn̄ etiā in pͥncipio mulierem tētauit ſine viroeā inueniēs: vnde ⁊ ſic ꝑ hoc etiā diabolo dat̉ occaſio tētandi ꝙ ducit̉ in deſertū/ GLO. Hoc deſertū ē inter hierl̓m ⁊ hiericho vbi morabant̉ latrones: qͥ locus vocat̉ dorohin .i. ſanguinis ꝓptereffuſionē ſanguinis quā ibi latrones faciebant. vn̄⁊ hō cū deſcendiſſet a hierl̓m in hiericho: incidiſſedicit̉ in latrones gerēs figurā ade qͥ a demonibusvictus ē. Cōueniēs gͦ fuit ut ibi xp̄s diabolū ſuꝑaret: vbi diabolus hoīem ſub figura ſuꝑaſſe dictū ēCHRY. ſuꝑ matth̓. Nō ſolū aūt xp̄s ductus eſin deſertu a ſpū: ſꝫ ⁊ oēs filij dei hn̄tes ſpm̄ ſanctū.non enī ſunt ꝯtenti ſedere ocioſi: ſꝫ ſpūs ſcūs vrgeteos aliqͥd magnū app̄hēdere opus qd̓ ē in deſerto qͣꝫtū ad diabolū: qͥa nō eſt ibi iniuſticia quā diabolꝰ delectat̉. Om̄e etiā bonū ē extra carnē ⁊ mūdū: qͥa nō eſt ẜm volūtatē carnis ⁊ mūdi. Ad talegͦ deſertū oēs filij dei exeūt ut tētent̉: utputa ſi nōꝓpoſuiſti ducere vxorē: duxit te ſpūs ſcūs in deſertum .i. extra fines carnis ⁊ mūdi: ut tēteris a cōcupiſcentia carnis. Quō enī tētat̉ libidine qͥ tota dieeſt cū vxorē? Scire aūt debemꝰ: ꝙ filij dei nō tētātur a diabolo: niſi in deſertū exierint: filij aūt diaboli in carne ⁊ mūdo cōſtituti cōfringunt̉: ⁊ parētſicut bonus hō ſi vxorē habuerit nō fornicat̉: ſedſufficit ei vxor ſua. Malus aūt etiā hn̄s vxorē fornicat̉: ⁊ nō ē vxore cōtentꝰ: ⁊ ſic in oībꝰ inuenies.Filij gͦ diaboli nō exeūt ad diaboluꝫ ut tētentur.Quid enī opꝰ habet ad certamē exire qͥ nō deſiderat vincere? Qui aūt glorioſiores ſunt filij dei extra fines carnis exeūt ꝯͣ illū: qͥa victorie gloriā cōcupiſcūt. Propterea ⁊ in hoc loco xp̄s exijt ad diabolum: ut tētaret̉ ab eo. 7CHRV̓. in hō. Ut autēdiſcas qͣꝫmagnū bonū ē ieiuniū: ⁊ qͣliter ſcutū ē aduerſus diabolū: et qm̄ poſt baptiſmū nō laſciuie ſꝫieiunio intendere oportet: ipſe ieiunauit nō eo indigens: ſed nos inſtruēs. CHRY̓. ſuꝑ matth̓. Etut quadrageſimi noſtri ieiunij poneret mēſuramxl. diebus ⁊. xl. noctibꝰ ieiunauit. Unde ſequit̉: Etcū ieiunaſſet. xl. diebꝰ ⁊. xl. noctibus CHRI. inho. Non aūt vltra proceſſit ieiunando qͣꝫ moyſes⁊ helias: ne incredibilis videret̉ carnis aſſumptio.¶¶ GREGO. in hō. Ipſe aūt auctor omniū ī qͣdraginta diebus nulluꝫ oīno cibū ſūpſit. Nos quoqꝫ.quātū poſſumus qͣdrageſime tꝑe carnē nr̄am perabſtinētiā affligamꝰ. Quadragenariꝰ aūt numerꝰcuſtodit̉: qͥa virtꝰ decalogi ꝑ libros qͣtuor ſcī euāgelij implet̉. denarius etenī qͣter ductus ī qͣdragenariū ſurgit. Uel qͥa in hoc mortali corpore ex qͣtuor elemētis ſubſiſtimus: ꝑ cuiꝰ volūtatē p̄ceptisdn̄icis ꝯtrahimꝰ q̄ ꝑ decalogū ſunt accepta. Qui gͦꝑ carnis deſideria decalogi mādata ꝯtēpſimus: dignū ē ut eādē carnē qͣterdecies affligamꝰ. Uel ſic̄in lege offerre debemꝰ decimas reꝝ: ita ei offerrre