Mattheus
emeruit cū dr̄: Bn̄dicent̉ ī te oēs tribꝰ terre. Et iteꝝdauid delatū ē ꝙ ieſus filiꝰ eiꝰ diceret̉. vn̄ huic p̄rogatiua ẜuat̉: vt ab eo generatōis dn̄ice manaret exordiu/ CHRV. Euāgeliſta igit̉ mattheꝰ generationem dn̄ice carnis ꝑ ſeriē parētū volēs commēdarememorie ordines a pr̄e abraā dicit: Abraā genuitIſaac. Cur n̄ dixit iſmael quē pͥmitꝰ genuit? Seqͥt̉:Iſaac āt genuit iacob. cur nō dicit eſau qͥ eiꝰ primoenitus fuit? Ꝙꝛ .ſ. ꝑ illos ad dauid ꝑuenire nō poſſet. GLO. Oēs tn̄ frēs iude cū ipſo ī generatōe cōputat̉: qd̓ etiā iō factū ē: qꝛ Iſmael ⁊ Eſau nō remāſerūt in cultū vniꝰ dei: frēs vero iude ī ppl̓o ſunt cōputat̉i/ CHRI. Uel ꝓpterea. xij. pr̄iarchaꝝ meminit: vt ea q̄ ex ꝓgenitoꝝ nobilitate ē elationē auferret. Etenī multi hoꝝ ex ācillis nati fuerūt: ſed oēs ſimiliter erāt pr̄iarche ⁊ tribuū pͥncipes. GLO. Iōaūt iudā noīatim poſuit: qꝛ de illo tm̄ dn̄s deſcēditIn ſingulis aūt patribꝰ nō ſolū dꝫ notari hiſtoria: ſꝫallegoriā ⁊ moralitas: allegoria ꝗdem: ī quo vnuſqͥſqꝫ patꝝ chriſtū p̄figuret. moralitas ī hoc notaturꝙ ex ſingulis patribꝰ in nobis aliqͣ v̓tus ꝑ ſignificationē nominis vel exēplū edificet̉. Abraā gͦ in multis locis figurā chriſti portat ⁊ p̄terea ī noīe: Abraāenī pr̄ multaꝝ gentiū īterp̄tat̉: ⁊ chriſtꝰ eſt pr̄ multoꝝ fideliū. Abraā ēt de cognatōe ſua exijt ⁊ ī terraaliena demoratꝰ ē: ⁊ chriſtꝰ derelicto iudaico ppl̓oad gētes ꝑ p̄dicatores ſuos exiuit. CHRIS. ſupermatth. Iſaac aūt īterp̄tat̉ riſus: riſus autē ſcōꝝ ē: nōſtricta cachīnatio labioꝝ: ſꝫ rōnabile gaudiū cordisqd̓ fuit myſteriū chriſti. Sicut enī ille parētibꝰ ī vltima ſenectute donatꝰ ē: leticia ſuis vt cognoſcat̉ qͥanō erat filiꝰ nature ſed gr̄e: ſic ⁊ chriſtꝰ in nouiſſimofine ꝓductꝰ eſt a matro iudea gaudiū cūctis. ſꝫ iſteꝑ virginē: ille de anu: ambo ꝯͣ ſpē nature/ REMI.Iacob ſupplātator interp̄tat̉: ⁊ de chriſto dr̄: Supplantaſti inſurgētes ī me ſubtꝰ me. Iacob genuit iudā ⁊ frēs eiꝰ /CHRY. ſuꝑ matthe. Et nr̄ Iacob genuit. xij. apl̓os in ſpū nō in carne: v̓bo nō in ſanguīeIudas aūt īterp̄tatur cōfeſſor: qm̄ chriſti erat imago qͥ ꝯfeſſor pr̄is erat futurꝰ dicēs: Cōfiteor tibi pat̓dn̄e celi ⁊ terre. ¶ GLO. Moraliter aūt abraā nobis virtutē fidei ꝑ exēpla chriſti ſignificat: cū de eolegat̉: Abraā credidit deo ⁊ reputatū ē ei ad iuſticiam. Iſaac ſignificat ſpem: qꝛ īterp̄tat̉ riſus: fuit eniꝫgaudiū parentū. ſpes v̓o ſimilit̓ ē gaudiū nr̄m dumeterna bona ſperare facit: ⁊ de eis gaude̓. Abraam gͦgenuit Iſaac: qꝛ fides generat ſpem: iacob aūt ſignificat charitatē: Charitas enī amplectit̉ duas vitasactiuā ꝑ dilectōem ꝓximi: cōtēplatiuā ꝑ dilectionēdei. actiua per liā: ꝯtēplatiua ꝑ rachel ſignificat̉. liaenī laborās īterp̄tat̉: qꝛ actiua ī labore ē: Rachel viſum p̓ncipiū: qꝛ ꝑ cōtēplatiuā pͥncipiū .i. deꝰ videturNaſcit̉ gͦ iacob de duobꝰ parētibꝰ: qꝛ charitas naſcit̉ de fide ⁊ ſpe: qd̓ enī credimꝰ ⁊ ſperamꝰ diligimꝰ¶ Iudas aūt genuit phareſ ⁊ zarāde thamar. Phares auteꝫ genuit eſrom. Eſrom aūt genuit araꝫ. Arāaut genuit aminadab. Aminadabaūt genuit naaſon. Naaſon aūt genuit ſalmō. Salmō āt genuit booꝫ
de raab. Booꝫ aūt genuit obeth exruth. Obeth aut genuit ieſſe. Ieſſeautem genuit dauid regem.GLO. Pretermiſſis alijs filijs iacob: euangeliſtaiude ꝓſequit̉ generatōem dicēs: Iudas aūt genuitphares ⁊ zarā de thamar. AVG. de ciui. dei: Neciudas pͥmogenitꝰ fuit: nec iſtoꝝ geminoꝝ aliqͥs fuitpͥmo genitꝰ iude: ſed an̄ illoſ iam tres genuerat. Eositaqꝫ tenuit in ordine generationū ꝑ quos ad dauidatqꝫ inde quo ītenderet: ꝑueniret/ HIERO. Notandū aūt ī genealogia ſaluatoris nullā ſanctarumaſſumi mulierū: ſed eas quas ſcriptura reprehēdit:vt qͥ ꝓpter peccatores venerat: d̓ peccatoribꝰ naſcēsoīum peccata deleret. vn̄ ⁊ ī ꝯſequētibus ruth moabitis ponit̉. 7AMBRO. ſuꝑ lucā: Lucas aūt h̓declinauit vt maculatā ſacerdotalis generis ſēriemdeclararet: ſꝫ ſancti matthei ꝯſiliū a rōnis iuſticia n̄abhorret: nā cū euāgelizaret ẜm carnē generatū eēqͥ oīum peccata ſuſciperet: ſubiectū iniurijs: ſubditūpaſſioni. nec hoc qͥdē putauit exortē aſſerēdū eē pietatis vt maculate quoqꝫ originis nō recuſaret iniuriā: ſimul ne puderet eccl̓am de peccatoribꝰ congregari: cū dn̄s de peccatoribꝰ naſceret̉. poſtremo vt beneficiū redēptionis etiā a ſuis maioribꝰ inchoaret:ne qͥs pn̄taret originis maculā īpedimēto poſſe eēvirtuti: nec ſe inſo lens de ſui nobilitate iactaret.CHRI̓. ī hō. Poſt hoc mōſtrat̉ oēs obnoxios fuiſſe peccatis. īſtat enī thamar fornicatio iudā accuſās⁊ dauida fornicata muliere genuit Salomonē. Siaūt a magnis lex nō eſt īpleta nec a minoribꝰ: ⁊ ſicoēs peccauerūt: ⁊ neceſſaria fcā eſt chriſti preſentia.AMBRO. ſuꝑ lucā: Uide aūt qꝛ non ocioſe mattheus vtrūqꝫ ſignificauit cū phares tm̄ modo cōmemorationū cā depoſceret: qꝛ hic in vtroqꝫ myſteriūeſt. ꝑ geminos enī gemina deſcribit̉ vita ppl̓orumvna ẜm legē: altera ẜm fidē. CHRI. ſuꝑ mattheūPer Carā enī ſignificat̉ iudaicꝰ ppl̓s qͥ pͥmꝰ apparuit in luce fidei: quaſi de vulua tenebroſa mundi ꝓcedens: ⁊ iō ſignificatus eſt cocco cirrūciſionis mutātibus oībꝰ qꝛ ipſe populꝰ dei erat futurꝰ. ſꝫ poſita ēan̄ faciē eiꝰ lex: qͣſi ſepes vel materia. Sic gͦ īpeditꝰē populꝰ iudaicꝰ ꝑ legē: ſed tēporibꝰ chriſti rupta ēſepes legis q̄ erat int̓ iudeos ⁊ gētes: ſicut ait apl̓usmediū parietē macerie ſoluens: ſic ſcm̄ ē vt gētilisꝑ phares ſignificatꝰ: poſtqͣꝫ rupta ē lex ꝑ chriſti mādata: primꝰ ad fidē ꝓcedat: ⁊ poſtea ſeqͥt̉ iudaicꝰ populus. Seqͥt̉: Phares autē genuit Eſrom. GLO.Iudas genuit phares ⁊ zarā anteqͣꝫ ītraret egyptuꝫin quā ambo poſtea cū pr̄e tranſierunt. In egyptovero phares genuit eſrom. Eſrō aūt genuit arā. Arāāt genuit aminadab. Aminadab aūt genuit naaſon⁊ tūc moyſes eduxit eos de egypto. Naaſon autemfuit dux ſub moyſe in tribū iuda ꝑ deſertū: ī quo genuit ſalmō. Iſte ſalmon fuit pͥnceps de tribu iuda:qͥ cū ioſue terrā ꝓmiſſionis ītrauit. CHRI̓. ſupermatth. Qm̄ aūt ex aliqͣ cā ẜm ꝓuidētiam dei poſitahoꝝ patꝝ noīa credimꝰ. Seqͥt̉: Naaſon aūt genuitſalmon. Iſte ſalmon mortuo pr̄e fuit pͥnceps in tribū iuda q̄ cū ioſue terrā ꝓmiſſiōis ītrauit. CHRISO. ſuꝑ matth. Accepit aūt vxorē noīe raab. hec ātraab or̄ fuiſſe raab meretrix de hiericho: q̄ ſuſcepit