Ca. I.
exploratores filioꝝ iſrael: abſcōdit eos ⁊ fuauit incolumes. Cum aūt ſalmō nobilis eēt īter filios iſrl̓:qꝛ de tribu erat iuda: ⁊ qꝛ filiꝰ pͥncipis erat: vidit raab ſic fidelē qͣſi magnā aliqͣꝫ cōſtitutā: meruit accipe̓ī vxorē. Forſitan aūt ⁊ iō īterpretat̉ ſalmon qͣſi perip̄m nomē īuitaret̉ a ꝓuidētia dei: vt acciꝑet vas electionis raab. Interp̄tatur enī ſalmon: accipere vas.Sequit̉: Salmon aūt genuit booꝫ d̓ raab. ſ GLO.Iſte ſalmon in terra ꝓmiſſionis genuit de illa raabhoōꝫ. Booꝫ aūt genuit obeth ex ruth. ICHRI. ſuꝑmatthe. Quo aūt booꝫ acceꝑit vxorē moabitidē nomine Ruth exponere eſtimaui ſuꝑfluū: cū d̓ his ſcriptura ſit oībꝰ manifeſta. Hoc aūt dicimꝰ ſolū qm̄ruth ꝓ merito fidei ſue nupſit booꝫ: qꝛ deos patruꝫſuorū repulit: ⁊ deum viuentē elegit. Et booꝫ ꝓ merito fidei ſue illā accepit vxorē: vt ex ꝯiugio tali ſcīficato genꝰ naſceret̉ regale. VAMBRO. ſuꝑ lucā.Qūo aūt ruth cum eēt alienigena iudeo nupſit; ⁊ qͣrōne in chriſti generatōe eiꝰ putauerit euāgeliſta copule cōmemoratōem eē faciēdā: q̄ legis ſerie mechapat̉? Qd̓ gͦ nō de legitīa ſaluator generatōe manauit: videt̉ eē deforme niſi ad apoſtolicā ſnīam reuertaris: qꝛ nō eſt lex poſita iuſtis: ſꝫ iniuſtis. Hec eniꝫcū eēt alienigena ⁊ moabitis: p̄ſertim cū lex moyſiꝓhiberet has nuptias moabitis: qꝛ exclude̓t ab eccleſia quo ītroiuit ī eccl̓am: niſi qꝛ ſcā ⁊ īmaculatamoribꝰ ſupra legē fcā ē. Diffinitionē gͦ legis exceſſit⁊ meruit īter maiores dn̄ici generis cōputari: ꝓptercognatōem mētis electa: nō corporis. Magnū aūtnobis exēplū ē: ꝙ in illa nr̄m oīuꝫ qͥ ex gentibꝰ collecti ſumꝰ: ingrediēdi ī eccl̓am dn̄i figura p̄ceſſit.HIERO. ī epl̓a ad paulinū: Nuth etiā moabitis iſaie explet vaticiniū dicētis: Emitte agnū dn̄e dn̄atorem terre de petra deẜti ad montē filie ſyon. Seqͥt̉Obeth aūt genuit Ieſſe. FGLO. Ieſſe pr̄ dauid binominꝰ eſt: qꝛ frequētiꝰ vocatꝰ eſt iſai. ſed qꝛ pph̓avocat eū nō iſai: ſed ieſſe dicens: Egrediet̉ virga deradice ieſſe. vt on̄deret illā ꝓphetiā cōpletā ī maria⁊ in chriſto: euāgeliſta poſuit ieſſe. Seqͥt̉: Ieſſe autēgenuit dauid regē REMI. Sed q̄rēdū ē qͣre ſcūseuāgeliſta ſolū dauid noīauerit regē? qd̓ iō dixit vton̄deret eū pͥmū fuiſſe regē in tribu iuda. ipſe auteꝫchriſtꝰ ē phares diuiſor: vt ē illd̓: Diuidet agnos abhedis. eſt ⁊ zarā oriens: vt ē illd̓: Ecce vir: oriēs nom̄eiꝰ ē. Eſrom ſagitta: vt ē illud: Poſuit me ſicut ſagittam electā FRAB A. Uel alteꝝ ꝓpter abūdātiamgr̄e ⁊ latitudinē charitatis. Arā electꝰ: ẜm illd̓: Eccepuer meꝰ electꝰ: vel excelſus ẜm illud: Excelſus ſuꝑoēs gētes dn̄s. ipſe eſt aminadab .i. volūtariꝰ qͥ dicit:Uolūtarie ſacrificabo tibi. Idē eſt ⁊ naaſon .i. auguriū: qͥ nouit p̄terita pn̄tia ⁊ futura: vel ẜpentinus ẜmillud: Moyſes exaltauit ſerpētē in deſerto. Eſt ⁊ ſalmon .i. ſenſibilis qͥ dicit: Ego ſenſi de me v̓tutē exiſſeGLO. Ipſe accipit raab .i. eccl̓aꝫ de gētibus. Raab enī fames vel latitudo vel īpetꝰ qꝛ eccl̓a gētiumeſurit ⁊ ſitit iuſticiā: ⁊ īpetu doctrine ph̓os ⁊ regescōuertit. Ruth etiā īterpretat̉ vidēs vel feſtinans: ⁊ſignificat eccl̓am: q̄ puro corde videt deū ⁊ feſtinatad brauiū ſuꝑne vocatōis ¶ REMI. Eſt ⁊ Boōꝫ inquo robur: vt eſt illud: Cū exaltatꝰ fuero a terra oīatrahā ad me. Eſt ⁊ Obeth ẜuiēs: vt ē illud: Filiꝰ hominis nō venit miniſtrari ſꝫ miniſtrare. Eſt ⁊ Ieſſe ī
cenſum: ẜm illud: Ignē veni mitte̓ in terrā. ip̄e ē dauid manufortis ẜm illd̓: Dn̄s fortis ⁊ potēs. deſiderabilis: ẜm illd̓: Ueniet deſideratꝰ cūctis gentibus.Pulcher aſpectu: ſꝫ illud: Specioſus forma p̄ filijshominū. ¶GLO. Interī videamꝰ quas v̓tutes iſtipatres in nobis edificēt: quia fides: ſpes: ⁊ charitasomniū v̓tutū ſunt fundamētū. Sequētes v̓tutes ſūtqͣſi ſuꝑadditiones. Iudas īterp̄tat̉ ꝯfeſſio. duplex ēaūt cōfeſſio: eſt altera fidei: altera peccatoꝝ. Si gͦ pꝰtres ſupradictas v̓tutes peccat̉. neceſſaria eſt non ſolū fidei ſed peccatoꝝ ꝯfeſſio. Poſt iudā ſeqͥt̉ phares⁊ zarā: phares diuiſio: zarā oriēs īterp̄tat̉: ⁊ thamaramaritudo. Cōfeſſio enī generat diuiſionē a vitijs⁊ ortū v̓tutū ⁊ amaritudinē p̄nīe. Poſt phares ſeqͥt̉eſrōꝫ qͥ ſagitta īterp̄tat̉: poſtqͣꝫ enī aliqͥs diuiſus ē avitijs ⁊ ſecularibꝰ: dꝫ fieri ſagitta vt ī alijs vitia p̄dicando ꝑimat. Seqͥt̉: Arā qͥ interp̄tat̉ electus vel excelſus: qꝛ poſtqͣꝫ aliqͥs a mūdo remotꝰ eſt ⁊ alijs ꝓficit: neceſſe eſt vt deo electꝰ: hōibꝰ celebris: excelſꝰin v̓rutibꝰ habeat̉. Naaſon īterp̄tat̉ augurium: hocaūt auguriū nō eſt ſeculare ſed celeſte. De hoc gl̓abat̉ ioſeph fratribꝰ mādans: Uos detuliſtis ciphūdn̄i mei: in quo augurari ſolebat. Ciphus ē diuinaſcriptura vbi ē potꝰ ſapīe. in hac augurat̉ ſapiēs: qͥaibi videt futura .i. celeſtia. Sequit̉: Salmon .i. ſenſibilis. poſtqͣꝫ enī aliqͥs ſtudet ī diuīa ſcriptura: ſit ſenſibilis .i. diſcernēs guſtꝰ rōnis: qͥd bonū: qͥd malumqͥd dulce: qͥd amaꝝ. Seqͥt̉: Booꝫ i. fortis: inſtructusenī in ſcripturis fit ad oīa aduerſa toleranda fortis.AVG. ſuꝑ matth. Iſte aūt fortis ē filiꝰ raab .i. ecclēſie: Raab enī īterp̄tat̉ latitudo vel dilatata: qꝛ .n.ex oībus finibꝰ terre vocata ē eccl̓a gentiū: latitudoappellat̉ RABA. Sequit̉: Obeth .i. ẜuitꝰ: nō enīidoneꝰ ē ad ſeruitutē niſi qͥs fortis eſt: q̄ ſeruitꝰ generat̉ ex ruth. i. deſtinātia. Oportet enī ꝓmptū eſſe ſeruum nō pigrū./ CHRY̓. ſuꝑ matth. Nūc aūt qͥ diuitias ⁊ nō mores: pulcritudinē ⁊ nō fidē: ⁊ qd̓ ī meretricibꝰ q̄ri ſolet: hoc ī ꝯiugibꝰ o ptāt: nō generāt ſubditos filios vel ſibi vel deo: ſed ꝯtumaces ⁊ ꝯͣ ſe ⁊ ꝯͣdeū vt filij eoꝝ ſint pena religioſitatis eorum. Iſteobeth genuit ieſſe .i. refrigeriū: nā qͥcūqꝫ eſt ſubditꝰdeo ⁊ parētibꝰ ſuis: tales filios generat deo p̄ſtantea qͥbus refrigerat̉. GLO. Uel ieſſe .i. incenſuꝫ. Sienī ſeruimꝰ ex amore ⁊ timore: erit deuotio ī cordeq̄ exigue ⁊ dēſiderio cordis ſuauiſſimū īcenſū offertdeo. poſtqͣꝫ aūt aliqͥs idoneꝰ ē ſeruꝰ ⁊ ſacrificiū deofactꝰ: ſeqͥt̉ vt ſit dauid .i. manufortis: qͥ ꝯͣ hoſtes fortiter dimicauit: ⁊ idoneos tributarios fecit. Similit̓ip̄e dꝫ carnales .i. hoīes v̓bo ⁊ exēplo deo ſubiligar̄¶ Dauid aūt rex genuit ſalomonēex ea q̄ fuit urie. Salomō aūt genuit roboā: Roboā aūt genuit abiam.Abias aūt genuit aſa. Aſa auteꝫ genuit ioſaphat.GLQ. Secūdi qͣtridenarij generatōis ſeriē euangeliſta decurrit: q̄ a regibꝰ cōtinet̉: ⁊ ideo a dauid incipit qͥ pͥmus ī tribu iude regnauit dicēs: Dauid rexgenuit ſalomonē ex ea q̄ fuit vrie. ¶AVG. de cō.euā. Qūia enī in generationibꝰ matthei ſignificaturnr̄oꝝ ſuſceptio peccatoꝝ: iō ip̄e a dauid ꝑ ſalomonē
a 5