Ca. I.
fauſtū: vn̄ fauſtꝰ dicit: Euāgeliū qͥdē a p̄dicatōe xp̄i2 eē cepit ⁊ noīari: ī quo ipſe nuſqͣꝫ ſe natū ex hōibꝰdicit. At v̓o genealogia a deo nō ē euāgeliū: vt neceiꝰ ſcriptor auſus fuerit eū euangeliū noīare. Quidenī ſcribit: Liber generatōis ieſu chriſti filij dauid?nō gͦ liber euāgelij ieſu chriſti: ſꝫ liber generationisAt vero Marcꝰ qꝛ generatōem ſcribe nō curauit.ſꝫ tm̄ p̄dicatōem filij dei qd̓ eſt euāgeliū: vide qͣꝫ cōpetenter ſit exorſus. Euāgeliū inquit ieſu chriſti filijdei: vt h̓ ſatis appareat genealogiā nō eē euāgeliuꝫnāqꝫ ⁊ ī ipſo mattheo poſt iucluſū iohānē ī carceretūc legit̉ ieſū cepiſſe p̄dicare euangeliū regni. Ergoqͥcqͥd an̄ hoc narrat̉: genealogiā eē cōſtat: nō euangiliū. Ad iohānē gͦ ⁊ marcū me contuli: quoꝝ mihipͥncipia nō īmerito placuerūt: qꝛ nec dauid nec mariā inducūt nec ioſeph ꝯͣ quē Auguſtinꝰ: Quid gͦ rn̄debit apl̓o dicēti: Memor eſto ieſum chriſtū reſurrexiſſe a mortuis ex ſemīe dauid ẜm euāgeliū meū.Quod aūt erat apl̓i pauli euāgeliū: hoc etiā ceteroꝝapl̓oꝝ ⁊ oīuꝫ fideliū. hoc enī alibi dicit: Siue ego ſiue illi euāgeliū p̄dicauerūt. A VG. de hereſi. Arriani aūt pr̄eꝫ ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſcm̄ volūt eē vniꝰ eiuſdēqꝫſubſtātie: nature: aut exiſtētie: ſꝫ eē filiū creaturā patris: ſpm̄ v̓o ſcm̄ creaturā creature: hoc ē ab ip̄o filiocreatū volūt. Chriſtu etiā ſine aīa carnem ſuſcepiſſearbitrant̉. AVG. pͥmo de tri. Sꝫ iohānes in eo declarat filiū n̄ tm̄ deū eſſe: ſed etiā eiuſdē cū pr̄e ſubſtantie: qꝛ cū dixiſſet: Et deꝰ erat v̓bū: addidit: Oīaꝑ ip̄m facta ſunt. vn̄ apꝑet ip̄m ſcm̄ nō eē ꝑ quē fcāſūt oīa. ⁊ ſi ſcūs nō eſt: creatꝰ nō eſt: ⁊ ſic eiuſdē cumpr̄e ſubſtātie ē. oīs enī ſubſtātia q̄ deꝰ non ē: creatura ē. AVG. ꝯͣ felicianū: Neſcio enī qͥd nobis mediatoris ꝑſona cōtulerit: qͥ mediꝰ nr̄m nō redimenscarnē q̄ ſine anima nec bn̄ficiū poſſit ſentire ſuſcepitSi enī venit chriſtꝰ ſaluū face̓ qd̓ ꝑierat: qꝛ totꝰ hōperijt: totꝰ bn̄ficio ſaluatoris īdiget: ⁊ iō chriſtꝰ viniēdo totū ſaluat corpꝰ ⁊ aīam aſſumēdo. ¶ AVG. ī li.lxxxiij. q̄. Quo etiā ipſi rn̄dent tā manifeſtis obiectionibꝰ ex euāgelica ſcriptura: in qͣ ꝯͣ eos dn̄s tā multa cōmemorat; vt ē illud: Triſtis ē aīa mea vſqꝫ admortē. ⁊ Ptātem habeo ponēdi aīam meā: ⁊ ml̓tahuiuſmōi. qͥ ſi dicāt ꝑabolis eū locutū eē: habemuseuāgeliſtaꝝ rōnes qͥ res geſtas narrātes ſicut eumcorpꝰ habuiſſe teſtant̉: ſic eū īdicāt hr̄e aīam ꝑ affectiones q̄ nō pn̄t eē niſi ī aīa. eis enī narrātibꝰ legimus: Et miratꝰ ē ieſus: ⁊ iratꝰ ⁊ multa huiuſmodi.AVG. de hereſibꝰ. Apollinariſte aūt ſicut arriani chriſtū dixerūt carneꝫ ſolā ſine aīa ſuſcepiſſe: Inqͣ q̄ſtiōe teſtimonijs euāgelicis victi: mētem qͣ rōnalis ē aīa hōis defuiſſe aīe chriſti. Sed pro hac ip̄mverbū in ea fuiſſe dixerūt. ¶ AVG. in libro. lxxxiij. q̄.Sꝫ ſi ita ē beluā quādaꝫ cū figura hūani corporisdei v̓bū ſuſcepiſſe crederet̉. 7AVGV. de hereſibꝰ.De ipſa vero eiꝰ carne ſic a recta fide diſſenſiſſe phibēt̉: vt dicerēt carnē illā ⁊ verbū vniꝰ eiuſdēqꝫ ſubſtantie eē: cōtentioſiſſime aſſeuerātes verbū carneꝫfactū: hoc ē verbi aliquid ī carnē fuiſſe mutatū atqꝫcōuerſū: nō aūt carne de Marie carne ſuſcepiſſe:cōuerſū atqꝫ mutatum: non aūt ī carneꝫ de Mariaſuſceptā. CIRVL. in epl̓a ad Iohannē antio. Furere aūt arbitramur eos qͥ ſuſpicati ſūt ꝙ mutatōisobumbratio circa diuinā v̓bi naturā pōt ꝯtinge̓: ma
net enī qd̓ ē ſemꝑ: ⁊ n̄ mutat̉: nec ꝯuerſiōis ē capaxLEO ad ꝯſtātinopoli. Nos aūt n̄ ita dicimꝰ xp̄mhoīem vt aliqͥd ei deſit qd̓ ad hūanā certū eſt ꝑtine̓naturā: ſiue aīam: ſiue mētem rōnabilē: ſiue carnē q̄nō ē de femina ſūpta ſit: ſꝫ fcā de verbo ī carnē: conuerſo atqꝫ mutato. Que tria falſa appollinariſtaruꝫhereſis: tres varias ꝓtulit ꝑtes LEO ad paleſti.Eutices quoqꝫ tertiū appollinaris dogma delegit:vt negata hūane carnis atqꝫ aīe veritate totū dn̄mnr̄m ieſum chriſtū vniꝰ aſſereret eē nature tāqͣꝫ verbi diuinitas ipſa ſe ī carnē aīamqꝫ verteret: ⁊ cōcipinaſci aūt nutriri ⁊ cetera huiuſmōi: eiꝰ tm̄ eēntie fuerit .ſ. diuīe: q̄ nihil hoꝝ ī ſe ſine carnis recepit veritate: quoniā natura vnigeniti: natura ē pr̄is: natura ēſpūſſancti ſimulqꝫ īpaſſibilis ⁊ ſempiterna. Uerū ſiab appolinaris ꝑuerſitate hereticꝰ iſte deceſſerit: neꝯuinceret̉: deitatē paſſibilē ſentire atqꝫ mortale̓: ⁊tn̄ verbi īcarnati .i. verbi ⁊ carnis vnā audet ꝓnūciare naturā: nō dubie ī manichei ⁊ martōis trāſit inſaniā: ⁊ dn̄m ieſū chriſtū ſimilatorie oīa credit egiſſe:nec hūanū ipſuꝫ corpꝰ: ſꝫ phātaſticā corporis ſpēm:oculis apparuiſſe cernētiū DEM ad iulianū. Ineo vero ꝙ eutices ī ep̄ali iudicio auſus ē dice̓ an̄ incarnatōem duas fuiſſe ī chriſto naturas: poſt incarnationē aūt vnā: neceſſariū fuit vt ad reddēdā rationem ꝓfeſſionis ſue ſolicitis īterrogatōibꝰ vrgeret̉.Arbitror enī eū talia loquētē hoc hr̄e ꝑſuaſū: ꝙ aīaquā ſaluator aſſūpſit: poſt ī celis ſic cōmorata qͣꝫ demaria virgine naſceret̉. Sꝫ hoc catholice mētes aureſqꝫ nō tolerāt: qꝛ nil ſecū dn̄s de celo veniēs nr̄eꝯditionis exhibuit. Nec aīam eiꝰ q̄ anterior extitiſſꝫnec carnē q̄ nō materni corꝑis eēt accepit. vn̄ qd̓ inorigine merito dānatū ē: qͥ ataꝝ an̄ qͣꝫ corporibꝰ inſererent̉ nō ſolū miras ſꝫ ⁊ diuerſas fuiſſe aſſeruit actiones: neceſſe ē ꝙ ī iſto plectat̉ FREMI. Has igit̉hereſes ī pͥncipio euāgelij ſui euāgeliſte deſtruunt:nā mattheꝰ cū narrat eū dixiſſe originem ꝑ reges iudeoꝝ: veꝝ hoīem eū on̄dit ⁊ verā carnem habuiſſe.Similiter ⁊ lucas qͥ ſacerdotalē ſtirpē ⁊ ꝑſonā deſcribit: Marcꝰ aūt cū ait: Initiū euāgelij ieſu chriſtifilij dei. ⁊ iohānes cū ait: In pͥncipio erat v̓bū: manijeſtāt eū an̄ oīa ſecula ſemꝑ fuiſſe deū apd̓ deū pr̄eꝫ¶ Abraaꝫ autē genuit Iſaac. Iſaac aūt genuit iacob. Iacob autē genuit iudā ⁊ fratres eiꝰ.VG. de cō. euā. Mattheꝰ euāgeliſta on̄dit generationē chriſti ẜꝫ carnē ſe ſuſcepiſſe narrādā a genealogia chriſti exorſus ē. Lucas aūt tanqͣꝫ ſacerdotem ī expiādū peccatis magis aſſignās: nō ab initioeuāgelij ſui: ſꝫ a baptiſmo chriſti generationes enarrat vbi teſtimoniū iohānis ꝑhibuit dicēs: Ecce qͥ tollit peccata mūdi. In generatōibꝰ etiā matthei ſignificat̉ nr̄oꝝ ſuſceptio peccatoꝝ a dn̄o chriſto. In generationibꝰ aūt luce ſignificat̉ abolitio nr̄oꝝ peccatoͣꝝ ab ipſo: iō generationes chriſti mattheꝰ deſcendens enarrat: lucas aūt aſcēdēs hūanā aūt xp̄i generationē. Mattheꝰ deſcendēdo deſcribēs ad abraāgeneratōes cōmēmorat. VG. ſuꝑ lucā: Priorenī abraā meruit fidei teſtimoniū: qꝛ credidit deo:⁊ reputatū ē ei ad iuſticiā: iō etiā auctor generis debuit ſignificari: qꝛ īſtaurāde eccl̓e ſpōſionem pͥmus
a 4