Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. I.

fauſtū: vn̄ fauſtꝰ dicit: Euāgeliū qͥdē a p̄dicatōe xp̄i2 cepit noīari: ī quo ipſe nuſqͣꝫ ſe natū ex hōibꝰdicit. At v̓o genealogia a deo ē euāgeliū: vt neceiꝰ ſcriptor auſus fuerit euangeliū noīare. Quidenī ſcribit: Liber generatōis ieſu chriſti filij dauid? liber euāgelij ieſu chriſti: ſꝫ liber generationisAt vero Marcꝰ qꝛ generatōem ſcribe curauit.ſꝫ tm̄ p̄dicatōem filij dei qd̓ eſt euāgeliū: vide qͣꝫpetenter ſit exorſus. Euāgeliū inquit ieſu chriſti filijdei: vt ſatis appareat genealogiā euāgeliuꝫnāqꝫ ī ipſo mattheo poſt iucluſū iohānē ī carceretūc legit̉ ieſū cepiſſe p̄dicare euangeliū regni. Ergoqͥcqͥd an̄ hoc narrat̉: genealogiā cōſtat: euangiliū. Ad iohānē marcū me contuli: quoꝝ mihipͥncipia īmerito placuerūt: qꝛ nec dauid nec mariā inducūt nec ioſeph ꝯͣ quē Auguſtinꝰ: Quid rn̄debit apl̓o dicēti: Memor eſto ieſum chriſtū reſurrexiſſe a mortuis ex ſemīe dauid ẜm euāgeliū meū.Quod aūt erat apl̓i pauli euāgeliū: hoc etiā ceteroꝝapl̓oꝝ oīuꝫ fideliū. hoc enī alibi dicit: Siue ego ſiue illi euāgeliū p̄dicauerūt. A VG. de hereſi. Arriani aūt pr̄eꝫ filiū ſpm̄ſcm̄ volūt vniꝰ eiuſdēqꝫſubſtātie: nature: aut exiſtētie: ſꝫ filiū creaturā patris: ſpm̄ v̓o ſcm̄ creaturā creature: hoc ē ab ip̄o filiocreatū volūt. Chriſtu etiā ſine aīa carnem ſuſcepiſſearbitrant̉. AVG. pͥmo de tri. Sꝫ iohānes in eo declarat filiū tm̄ deū eſſe: ſed etiā eiuſdē pr̄e ſubſtantie: qꝛ dixiſſet: Et deꝰ erat v̓bū: addidit: Oīa ip̄m facta ſunt. vn̄ apꝑet ip̄m ſcm̄ quē fcāſūt oīa. ſi ſcūs eſt: creatꝰ eſt: ſic eiuſdē cumpr̄e ſubſtātie ē. oīs enī ſubſtātia deꝰ non ē: creatura ē. AVG. ꝯͣ felicianū: Neſcio enī qͥd nobis mediatoris ꝑſona cōtulerit: mediꝰ nr̄m redimenscarnē ſine anima nec bn̄ficiū poſſit ſentire ſuſcepitSi enī venit chriſtꝰ ſaluū face̓ qd̓ ꝑierat: qꝛ totꝰperijt: totꝰ bn̄ficio ſaluatoris īdiget: chriſtꝰ viniēdo totū ſaluat corpꝰ aīam aſſumēdo. AVG. ī li.lxxxiij.. Quo etiā ipſi rn̄dent manifeſtis obiectionibꝰ ex euāgelica ſcriptura: in ꝯͣ eos dn̄s multa cōmemorat; vt ē illud: Triſtis ē aīa mea vſqꝫ admortē. Ptātem habeo ponēdi aīam meā: ml̓tahuiuſmōi. ſi dicāt ꝑabolis locutū: habemuseuāgeliſtaꝝ rōnes res geſtas narrātes ſicut eumcorpꝰ habuiſſe teſtant̉: ſic īdicāt hr̄e aīam affectiones pn̄t niſi ī aīa. eis enī narrātibꝰ legimus: Et miratꝰ ē ieſus: iratꝰ multa huiuſmodi.AVG. de hereſibꝰ. Apollinariſte aūt ſicut arriani chriſtū dixerūt carneꝫ ſolā ſine aīa ſuſcepiſſe: In q̄ſtiōe teſtimonijs euāgelicis victi: mētem rōnalis ē aīa hōis defuiſſe aīe chriſti. Sed pro hac ip̄mverbū in ea fuiſſe dixerūt. AVG. in libro. lxxxiij..Sꝫ ſi ita ē beluā quādaꝫ figura hūani corporisdei v̓bū ſuſcepiſſe crederet̉. 7AVGV. de hereſibꝰ.De ipſa vero eiꝰ carne ſic a recta fide diſſenſiſſe phibēt̉: vt dicerēt carnē illā verbū vniꝰ eiuſdēqꝫ ſubſtantie: cōtentioſiſſime aſſeuerātes verbū carneꝫfactū: hoc ē verbi aliquid ī carnē fuiſſe mutatū atqꝫcōuerſū: aūt carne de Marie carne ſuſcepiſſe:cōuerſū atqꝫ mutatum: non aūt ī carneꝫ de Mariaſuſceptā. CIRVL. in epl̓a ad Iohannē antio. Furere aūt arbitramur eos ſuſpicati ſūt mutatōisobumbratio circa diuinā v̓bi naturā pōt ꝯtinge̓: ma

net enī qd̓ ē ſemꝑ: mutat̉: nec ꝯuerſiōis ē capaxLEO ad ꝯſtātinopoli. Nos aūt ita dicimꝰ xp̄mhoīem vt aliqͥd ei deſit qd̓ ad hūanā certū eſt ꝑtine̓naturā: ſiue aīam: ſiue mētem rōnabilē: ſiue carnē ē de femina ſūpta ſit: ſꝫ fcā de verbo ī carnē: conuerſo atqꝫ mutato. Que tria falſa appollinariſtaruꝫhereſis: tres varias ꝓtulit ꝑtes LEO ad paleſti.Eutices quoqꝫ tertiū appollinaris dogma delegit:vt negata hūane carnis atqꝫ aīe veritate totū dn̄mnr̄m ieſum chriſtū vniꝰ aſſereret nature tāqͣꝫ verbi diuinitas ipſa ſe ī carnē aīamqꝫ verteret: cōcipinaſci aūt nutriri cetera huiuſmōi: eiꝰ tm̄ eēntie fuerit .ſ. diuīe: nihil hoꝝ ī ſe ſine carnis recepit veritate: quoniā natura vnigeniti: natura ē pr̄is: natura ēſpūſſancti ſimulqꝫ īpaſſibilis ſempiterna. Uerū ſiab appolinaris ꝑuerſitate hereticꝰ iſte deceſſerit: neꝯuinceret̉: deitatē paſſibilē ſentire atqꝫ mortale̓:tn̄ verbi īcarnati .i. verbi carnis vnā audet ꝓnūciare naturā: dubie ī manichei martōis trāſit inſaniā: dn̄m ieſū chriſtū ſimilatorie oīa credit egiſſe:nec hūanū ipſuꝫ corpꝰ: ſꝫ phātaſticā corporis ſpēm:oculis apparuiſſe cernētiū DEM ad iulianū. Ineo vero eutices ī ep̄ali iudicio auſus ē dice̓ an̄ incarnatōem duas fuiſſe ī chriſto naturas: poſt incarnationē aūt vnā: neceſſariū fuit vt ad reddēdā rationem ꝓfeſſionis ſue ſolicitis īterrogatōibꝰ vrgeret̉.Arbitror enī talia loquētē hoc hr̄e ꝑſuaſū: aīaquā ſaluator aſſūpſit: poſt ī celis ſic cōmorata qͣꝫ demaria virgine naſceret̉. Sꝫ hoc catholice mētes aureſqꝫ tolerāt: qꝛ nil ſecū dn̄s de celo veniēs nr̄eꝯditionis exhibuit. Nec aīam eiꝰ anterior extitiſſꝫnec carnē materni corꝑis eēt accepit. vn̄ qd̓ inorigine merito dānatū ē: ataꝝ an̄ qͣꝫ corporibꝰ inſererent̉ ſolū miras ſꝫ diuerſas fuiſſe aſſeruit actiones: neceſſe ē ī iſto plectat̉ FREMI. Has igit̉hereſes ī pͥncipio euāgelij ſui euāgeliſte deſtruunt: mattheꝰ narrat dixiſſe originem reges iudeoꝝ: veꝝ hoīem on̄dit verā carnem habuiſſe.Similiter lucas ſacerdotalē ſtirpē ꝑſonā deſcribit: Marcꝰ aūt ait: Initiū euāgelij ieſu chriſtifilij dei. iohānes ait: In pͥncipio erat v̓bū: manijeſtāt an̄ oīa ſecula ſemꝑ fuiſſe deū apd̓ deū pr̄eꝫ Abraaꝫ autē genuit Iſaac. Iſaac aūt genuit iacob. Iacob autē genuit iudā fratres eiꝰ.VG. de. euā. Mattheꝰ euāgeliſta on̄dit generationē chriſti ẜꝫ carnē ſe ſuſcepiſſe narrādā a genealogia chriſti exorſus ē. Lucas aūt tanqͣꝫ ſacerdotem ī expiādū peccatis magis aſſignās: ab initioeuāgelij ſui: ſꝫ a baptiſmo chriſti generationes enarrat vbi teſtimoniū iohānis ꝑhibuit dicēs: Ecce tollit peccata mūdi. In generatōibꝰ etiā matthei ſignificat̉ nr̄oꝝ ſuſceptio peccatoꝝ a dn̄o chriſto. In generationibꝰ aūt luce ſignificat̉ abolitio nr̄oꝝ peccatoͣꝝ ab ipſo: generationes chriſti mattheꝰ deſcendens enarrat: lucas aūt aſcēdēs hūanā aūt xp̄i generationē. Mattheꝰ deſcendēdo deſcribēs ad abraāgeneratōes cōmēmorat. VG. ſuꝑ lucā: Priorenī abraā meruit fidei teſtimoniū: qꝛ credidit deo: reputatū ē ei ad iuſticiā: etiā auctor generis debuit ſignificari: qꝛ īſtaurāde eccl̓e ſpōſionem pͥmus

a 4