Mattheus
RABA. In hoc aūt ꝙ dicit: Ieſu xp̄i. regalē ⁊ ſacerdotatē ī eo expͥmit dignitatē. nā ieſus qͥ noīs huius p̄ſagiū p̄tulit: pͥmꝰ poſt moyſen ī ppl̓o iſrael ducatū tenuit. Aaron v̓o myſtico cōſecratꝰ vnguēto pͥmus ī lege ſacerdos fuit. AVGV. de qͣ. no. ⁊ vete.teſta. Qd̓ aūt ꝑ olei vnctionē p̄ſtabat deus illis qͥ inreges vel ſacerdotes vngebāt̉: hoc p̄ſtitit ſpūs ſcūshōi chriſto addita expiatōe. Spūs enī ſcūs purificauit qd̓ de maria virgine ī corpꝰ ſaluatoris ꝓfecit: ⁊hoc eſt vnctio corporis ſaluatoris qͣre chriſtus ē appellatus/ CHRY. ſuꝑ matth. Qꝛ v̓o īpia prudētiaiudeoꝝ negabat ieſuꝫ de dauid ſemine eē natū: ſubdit: Filij dauid filij abraā. Quare aūt nō ſufficiebatdice̓ illū filiuꝫ abrae ſolius: aut dauid ſolius: qꝛ adambos de xp̄o naſcituro ex eis ꝓmiſſio fuerit facta:ad abraā qͥdē ſic: Et in ſemine tuo bn̄dicent̉ omnesgētes terre. Ad dauid aūt ita: De fructu ventris tuiponā ſuꝑ ſedē tuā. Iō gͦ vtriuſqꝫ filium dixit: vt vtriuſqꝫ ꝓmiſſiones in xp̄o ad impletas on̄deret: deīdeqꝛ xp̄s tres dignitates fuerat habiturꝰ: rex: ꝓpheta:ſacerdos. Abraā ꝓpheta fuit ⁊ ſacerdos. ſacerdosſicut deꝰ ad illū dicit in geneſi: Accipe mihi vaccamruffam: ſicut ait dn̄s ad abimelech de illo: Proph̓aeſt ⁊ orabit ꝓ te. Dauid rex fuit ⁊ ppheta: ſacerdosaūt nō fuit. Iō gͦ amboꝝ filiꝰ noīatus eſt vt vtriuſqꝫpr̄is triplex dignitas originali iure recognoſceret̉ īxp̄o. AMBRO. ſuꝑ lucā: Iō etiam duos generisauctores elegit: vnū qͥ de cognatōe ppl̓oꝝ ꝓmiſſumaccepit: alterū qͥ de generatōe xp̄i oraculū cōſecutꝰeſt. Et iō lꝫ ſit ordine ſucceſſionis poſterior: pͥor tam̄deſcribit̉: qꝛ plus eſt vmiſſum accepiſſe de chriſtoqͣꝫ de eccl̓a q̄ eſt per chriſtū. potior ē enī qͥ ſaluat eoqd̓ ſaluat̉ / HIERO. Ordo etiā p̄poſterus: ſed neceſſario cōmutatꝰ. ſi enī pͥmū poſuiſſet abraā: ⁊ poſtea dauid: rurſus ei repetendū fuit abraaꝫ vt generationis ſeries texeret̉. CHRY. ſuꝑ matth. Alteraaūt rō ē: qꝛ regni dignitas maior ē qͣꝫ nature. nā ⁊ ſiabraā p̄cedebat in tꝑe: dauid p̄cedebat ī dignitate.GLO. Quia v̓o ex hoc titulo appareat totū hunclibꝝ cōſcribi de ieſu chriſto: neceſſariū ē p̄cognoſcēqͥd ſit ſentiēdū de ipſo. ſic enī meliꝰ exponi potuerūtq̇ in hoc libro de eo dicūt̉ YAVG. de q̄. euā. Erroraūt hereticoꝝ de xp̄o tribus generibꝰ terminat̉: autde diuinitate: aūt de hūanitate: aut de vtroqꝫ falluntur. AVG. de here. Cherintꝰ gͦ ⁊ Ebion ieſuꝫ xp̄mhoīem tm̄ fuiſſe dixerūt: quos ſecutꝰ paulꝰ ſamaſatenꝰ chriſtū nō ſemꝑ fuiſſe: ſed eiꝰ initiū ex quo demaria natꝰ eſt aſſeuerat: nec enī aliquid ampliꝰ qͣꝫhoīem putat. ⁊ hec hereſiſ poſtea a Photino confumata eſt. AVG. ꝯͣ hereticos: Iohānes aūt apl̓usiſtius inſaniā longe an̄ ſpūſcō cōſpiciēs eū alto īꝑitie ſopore demerſū ſue vocis p̄conio excitat dicensIn pͥncipio erat v̓bū. Ei gͦ qd̓ in principio erat apuddeū: nō relinquit̉ ī nouiſſimo tꝑe vt originis ſue abhoīe pͥncipiū ſumpſerit. Itē inquit: Pr̄ glorifica meilla gl̓a quā habui apud te pͥuſqͣꝫ mundꝰ fieret. audiat photinꝰ eū gl̓am an̄ pͥncipiū poſſide̓. AVG.de here. Neſtorij autem ꝑuerſitas fuit vt hoīem tm̄mō ex beata Maria virgine genitū p̄dicaret: quemv̓bū dei nō vnitatem ꝑſone ⁊ in ſocietatē ſeꝑabilemrecepiſſet: qd̓ catholicoꝝ aures nequaqͣꝫ ferre potuerūt. AVG. ad monachos egypti. Ait enī apoſto
lus de vnigenito: ꝙ cū in forma dei eēt: nō rapinaꝫarbitratus eſt eē ſe equalem deo. Quis eſt gͦ ille qͥ ēin forma dei? aut qūo exinanitꝰ eſt: ⁊ deſcendit adhumilitatē ẜm hōis formā? Et qͥdē ſi predicti heretici in duos diuidētes chriſtū .i. in hoīem ⁊ verbumhoīem dicunt ſuſtinuiſſe exinanitionē: ſeparantesab eo dei v̓bū: preon̄dendū eſt qꝛ in forma ⁊ ī equalitate intelligit̉: ⁊ fuit pr̄is ſui vt exinanitionis ſuſtineret modū. Sed nihil creaturaꝝ eſt: ſi ẜm ꝓpͥam ītelligat̉ naturā in pr̄is equalitate: qūo gͦ exinanitꝰdicit̉: ⁊ ex qua eminētia vt eēt hō deſcēdit; aut qūointelligit̉ aſſumpſiſſe tanqͣꝫ nō hn̄s in pͥncipio ſeruiformā? Sed aiunt ꝙ v̓bū pr̄ i equale exiſtens habitauit in hoīe nato per mulierē. Et hec eſt exinanitioCerte audio filiū dicentē ſanctis apl̓is: Siqͥs diligitme: v̓bū meū cuſtodiet. Audis qūo in eis qui ſe diligunt: ſe ⁊ ſibi cohabitare dixit deū pr̄em. Putas gͦip̄m exinanitū ⁊ vacuatū: dabimꝰ ⁊ ẜui formā accepiſſe: qꝛ indulgentiū ſe aīabꝰ ſanctis facit māſioneꝫ.Quid aūt ſpūs habitās in nobis putatis ⁊ ipſe hūanationis diſpenſationē adimplet. ABBAS iſidorus ad archipreſ. Uerū ne vniuerſa annumeremus:vnū ad qd̓ vniuerſa intēdunt dicemꝰ: qͥa illū qͥ deꝰerat: hūilia loqui ⁊ diſpenſatiuū ſimul ⁊ vtile eſt: ⁊nihil īuiolabili nature preiudicat. Eū vero qͥ homoeſt: diuina ⁊ ſuꝑnaturalia quedā loqͥ ſūme preſumptionis eſt malū: nā regi qͥdē lꝫ etiā ⁊ humilit̓ age̓:militi v̓o nō lꝫ imꝑiales voces emitte̓. Si igit̉ deuserat hūanatꝰ etiā hūilia locū hn̄t. Si v̓o homo tm̄erat: excelſa nō hn̄t locū. 7AVGV. de here. Sabellū diſcipulū? Noeti qͥdā ꝑhibēt: qͥ dicebat chriſtumeundē ⁊ pr̄em ⁊ ſpiritūſanctu. AVGV. ꝯͣ hereti.Huiꝰ aūt inſaniſſimi furoris audaciā celeſtiū teſtimonioꝝ auctoritate frenabo ad demōſtrandā ꝓpͥeſubſtantie filij ꝑſonā: nō illā q̄ homini ſuſcepto congruere cauillat̉ aſſumēs: ſed illa in mediū ꝓferensteſtimonia: q̄ ſine vllo ancipitis ītelligētie ſcrupulodiuinitati eiꝰ cōpetere oēs pariter cōfitent̉. In geneſi enī deū dixiſſe legimꝰ: Faciamꝰ hoīem ad imaginem ⁊ ſimilitudinē nr̄am. Ecce pluraliter dicit Faciamꝰ: aliū videlꝫ indicās ad quē loquētis factus ēẜmo. Si vnꝰ eſt: ad imaginē ſuā feciſſe diceret̉: nūcaūt aliꝰ ⁊ alteriꝰ imaginē apertiꝰ feciſſe deſcribit̉.GLO. Alij vero verā chriſti hūanitatē negaueruntUalētinꝰ enī dixit chriſtuꝫ a pr̄e miſſū ſpiritale velceleſte corpꝰ attuliſſe: nihilqꝫ aſſūpſiſſe de Mariavirgine: ſꝫ ꝑ illā tanqͣꝫ ꝑriuū aut fiſtulā ſine aſſūptacarne trāſiſſe. Nos aūt nō iō credimꝰ natū ex mariavirgine ꝙ aliter ī vera carne exiſte̓ atqꝫ hōibꝰ apparere nō poſſet: ſꝫ qꝛ ſic ſcriptū ē ī ea ſcriptura cui niſicrediderimꝰ nec chriſtiani nec ſalui eē poterimꝰ. Siaūt de celeſti vel aerea vel humida creatura corpaſſumptū vellet cōmutare: ī hūane carniſ veriſſimāqualitatē hoc eū potuiſſe face̓ qͥs negaret. AVG.de he̓ſi. Manichei vero dixerūt: phataſma eē dn̄mieſum chriſtum: nec femineo poſſe naſci ex vtero.AVG. lxxxiij. q̄. Sꝫ ſi phataſma fuit corpꝰ chriſti: fefellit chriſtꝰ: ⁊ ſi fallit: veritas nō ē. Eſt āt v̓itas xp̄snō gͦ phātaſma fuit corpꝰ eiꝰ. GLO. Et qꝛ pͥncipiūhuiꝰ euāgelij ⁊ ēt euāgelij ẜꝫ lucā manifeſte on̄ditchriſtū natū ex femīa: ex quo apparꝫ v̓a chriſti hūanitas: gͦ vtriuſqꝫ euāgelij pͥncipia negāt. AVG. ꝯͣ