C A. I.
miſiſſe q̄ ſcripſiſſe aliꝰ īuenit̉: ſed ſicut vnicuiqꝫ īſpiratū ē: nō ſuꝑfluā cooꝑationē ſui laboris adiunxit.GIO. Sublimitas āt euāgelice doctrine ꝯſiſtitqͣdē pͥmo ī eiꝰ excellētiſſima auctoritate. AVG. d̓cō. euā. Inter oēs enī diuinas auctoritates q̄ ſāctislr̄is ꝯtinēt̉: euāgeliū merito excellit: cuiꝰ pͥmi p̄dictores apl̓i fuerūt: qͥ dn̄m ieſū ſaluatorē nr̄m chriſtuetiā ī carne pn̄tē viderūt. quoꝝ qͥdā hoc ē mattheꝰ ⁊iohānes etiā ſcripta de illo q̄ ſcribēda viſa ſūt: librisſingulis ediderūt. Ac ne putaret̉ qd̓ attinet ad ꝑcipiendū ac p̄dicādū euāgeliū ītereſſe aliqͥd: vtꝝ illi annunciēt qͥ eūdē dn̄m h̓ ī carne apparētē ſecuti ſunt:an̄ alij qͥ ex illis cōꝑta fideliter crediderūt: diuīa ꝓuidētia ꝓcuratū ē ꝑ ſpm̄ ſcm̄: vt qͥbuſdā etiā ex illisqͥ pͥmos apl̓os ſequebāt̉: nō ſolū ānunciādi veꝝ ētſcribēdi euāgeliū tribueret̉ auctoritas. GLO. Etſic patet ꝙ ſublimitas euāgelice auctoritatis a xp̄odepēdet. ⁊ hoc deſignat̉ ī v̓bis ꝓphete p̄miſſis cumdr̄: Suꝑ mōtem excelſū aſcēde tu. Mons enī excelſus chriſtꝰ ē: de quo idem iſaias dicit: Erit ī nouiſſimis diebꝰ p̄paratꝰ mons: domꝰ dn̄i ī v̓tice montiūi. ſuꝑ oēs ſcos qͥ a mōte chriſto mōtes dicūt̉: qꝛ deplenitudine eiꝰ oēs accepimꝰ. Recte aūt ad mattheum dr̄: Supra mōtē excelſū aſcēde tu: qꝛ ſicut predictū ē: ipſe ī ꝓpͥa ꝑſona fcā chriſti vidit ⁊ eiꝰ doctrīnā audiuit. AVG. de q̄. euā. Illd̓ aūt diſcutiēdū ē.qd̓ ſolet nōnullos moue̓: cur ip̄e dn̄s nihil ſcripſeritvt alijs de ipſo ſcribētibꝰ neceſſe ſit crede̓. Sꝫ nequaqͣꝫ dicēdū ē: ꝙ ipſe nō ſcripſerit qn̄ qͥdē mēbra eiꝰ idoꝑata ſūt: qd̓ dictāte capite cognouerūt. Quicꝗd .n.de ſuis factis ⁊ dictis nos lege̓ voluit: hoc ſcribēdūillis tāqͣꝫ ſuis manibꝰ īperauit. GLO. Secūdo ēthꝫ euāgelica doctrina ſublimitatē v̓tutis. vn̄ apl̓usdicit: ꝙ euāgeliū v̓tutis dei ē ī ſalutē oī credenti. Ethoc on̄dit ꝓpheta ī p̄miſſis v̓bis cū dicit: Exalta infortitudine vocē tuā: ī quo ēt ⁊ modum euāgelicedoctrine deſignat ī exaltatōe vocis: ꝑ quā doctrīeclaritas dat̉ intelligi. AVG. ad voluſianū: Modus enī ipſe quo ſcā ſcriptura ꝯtexit̉ oībꝰ acceſſibil̓ea q̄ aꝑte ꝯtinet qͣſi amicꝰ familiariſ ſine fuco ad corloqͥt̉ īdoctoꝝ atqꝫ doctoꝝ. Ea v̓o que ī myſterijs occultat: nec ipſa eloqͥo ſuꝑbo erigit quo non audeataccede̓ mens tardiuſcula ⁊ īerudita qͣſi pauꝑ ad diuitē: ſꝫ īuitat oēs hūili ẜmone quos nō ſolū manifeſta paſcat: ſꝫ ēt ſecreta exerceat v̓itata hoc ī ꝓmptisqd̓ ī recōditis hn̄s. Sꝫ ne aꝑta faſtidirēt̉ eadē rurſaꝑta deſiderāt̉: deſiderata quodāmō renouāt̉ renouata ſuauit̉ ītimāt̉. His ſalubrit̓ ⁊ praua corrigūt̉ ⁊parua nutriūt̉: ⁊ magnā oblectāt̉ ingenia. GLO.Sꝫ qꝛ vox exaltata lōgiꝰ audit̉: potuit ī exaltationevocis euāgelice doctrine publicatio deſignari: qꝛ n̄ad vnā tm̄ gētē: ſꝫ ad vniuerſas natōes p̄dicāda madat̉. Predicate inqͥt dn̄s euāgeliū omni creature.GRE. Pōt enī oīs creature noīe natio gentiū deſignari. ¶ GLO. Tertio aūt hꝫ euāgelica doctrina altitudinē libertatꝭ. ¶AVG. In veteri enī teſtamētoꝓpter tꝑaliū bonoꝝ ꝓmiſſionē: malorūqꝫ cōminationē ẜuos paris tꝑalis hieruſalē. In nouo āt vbi fides ī petra charitatē qͣ lex poſſit īpleri: nō magis timore pene qͣꝫ dilectōe iuſticie liberos parit hieruſalem eterna. GLO. Un̄ ⁊ hāc ſublimitatē doctrineeuagelice ꝓpheta deſignat dicēs: Exalta noli time-
re. Reſtat aūt videre qͥbꝰ ⁊ qͣ de cā hoc euāgeliū ſitſcriptū FHI ERO. Mattheꝰ enī euāgeliū in iudeahebreo ẜmone edidit: ob eoꝝ maxīe cām qͥ ī hierl̓mcrediderāt ex iudeis. cū enī pͥmo p̄dicaſſet euāgeliūin iudea: volēs trāſire ad getes: pͥmꝰ euāgelium ſcripſit hebraice: qd̓ fratribꝰ a qͥbꝰ ibat ī memoria dereliqͥt. Sicut enī neceſſe fuit ad ꝯfirmatōem fidei euāgeliū p̄dicari: ſic ⁊ ꝯͣ hereticos ſcribi/ CHRV. Corpus aūt ſue narratōis ordinauit mattheꝰ: pͥmū gͦ natiuitatē: deinde baptiſmū: tertio tētatōem: qͣrto doctrinā: qͥnto miracula: ſexto paſſionē: ſeptīo reſurrectionē ⁊ aſcēſionē ipſiꝰ: non ſolū hiſtoriā de chriſtoexpone̓ volēs ꝑ hoc: veꝝ etiā euāgelice vite ſtatumdoce̓: qm̄ nihil ē ꝙ ex parētibꝰ naſcimur: niſi iterū ꝑaquā ⁊ ſpm̄ renati fuerimꝰ ex deo. Pꝰ baptiſmū ātneceſſe ē ꝯͣ diabolū ſtare: pꝰ hoc qͣſi oī ſuꝑata tētation factꝰ idoneꝰ ad docēdū. Siqͥdē ſacerdos ē: doceat ⁊ doctrinā ſuam bone vite qͣſi miraculis factiscōmēdet: ſi laicꝰ ē operibꝰ doceat fidē. Deinde neceſſe ē exire nos de hoc ſtadio mūdi: ⁊ tūc reſtat vt tentationū victoriā reſurrectōis merces ſeqͣt̉ ⁊ gloria.GLO. Patet igit̉ ex p̄miſſis euangelice doctrinemateriā ſcriptoꝝ euāgelij: numerꝰ: figure: drīa: ⁊ ordo: euāgelice doctrine ſublimitas: ⁊ qͥbꝰ hoc euāgeliū ſit cōſcriptū: ⁊ ordo proceſſus ipſiꝰ CAP. I.Iber generatōis ieſu chriſti. filij dauid: filij abraam.Quia faciē hōis Mattheꝰ ſignificat: qͣſide hoīe exorſus ē ſcribe̓ dicēs: Liber generatōis. RA B A. Quo exordio ſatis on̄dit generatōeꝫ xp̄i ẜꝫ carnē ſuſcepiſſe ſtarrandā CHRIS.Iudeis enī euāgeliū ſcripſit: qͥbꝰ ſuꝑfluū erat exponere diuinitatis naturā quā cognoſcebāt: neceſſarium āt fuit eis myſteriū īcarnatōis on̄de̓. Iohānesaūt cū gētibꝰ euāgeliū ſcripſit: q̄ nō cognoſcebāt ſideꝰ filiū hꝫ: iō neceſſariū fuit pͥmū illis on̄de̓ qꝛ ē filius dei deꝰ: deinde qꝛ carnē ſuſcepitꝭ/ RABA. Cuꝫaūt paruā libri particulā teneat generatio dixit: Eiber generatōis. Cōſuetudo enī hebreoꝝ ē vt voluminibꝰ ex eoꝝ pͥncipijs īponāt noīa: vt eſt geneſis.GLO. Planior aūt ſenſus eēt: Hic ē liber generationis. ſed h̓ ē mos in multis: vt Uiſio iſaie: ſubaudishec ē. Generatōis aūt ſingularit̓ dr̄ qͣꝫuis multe perordinē replicēt̉: qꝛ ꝓpt̓ xp̄i generatōem cetere h̓ īducunt̉ F GREO. in hō. Uel iō libꝝ hunc generatōisnont: qꝛ hec ē totiꝰ diſpēſatōis ſūma ⁊ radix bonorū oīuꝫ: deū hoīem ſcm̄ eē: hoc enī fcō alia ẜꝫ rōnemſequebant̉. REMI. dicit āt: Li. gene. ie. chri. quiaºnouerat ſcriptū eē: Liber generatōis ade: ⁊ iō ſic exorſus ē vt oppone̓t libꝝ libro: Adā nouū: ade veteri: qꝛ oīa ꝑ iſtu ſūt reſtaurata q̄ ꝑ illū ſūt corrupta.HI ER. In iſaia āt legimꝰ: Genaratōem eiꝰ qͥs enarrabit̉: nō gͦ putemꝰ euāgeliſtā ꝓphete eē ꝯͣriū: vt qd̓ille īpoſſibile dixit eē affatu: hic narrare incipiat: ꝗaibi de generatione diuinitatis: h̓ de īcarnatōe dcm̄ē A CHRV. ī ho. Nec tn̄ ꝑua eſtimes te audire hācaudiens generationē. eſt enī valde ineffabile ꝙ deꝰex muliere naſci dignatꝰ ē: ⁊ hr̄e ꝓgenitores dauid⁊ abraā¶ REMI. Si aūt aliqͥs dixerit qꝛ ꝓphete d̓natiuitatē hūanitatis dixit: nō ē rn̄dendū: Nullꝰ generationē dn̄i narrauit ſꝫ ꝑrarꝰ: qꝛ mattheꝰ ⁊ lucas
a 3