ꝑs 3Ꝙ2ſtimit̉: etiā ſi videat̉ ꝗd ergo ſūmit mus vl̓ maͣducat deꝰ nouit̉. h̓ ille. Et rō q̄re nō ſūmitur abrutis corpꝰ xp̄i eſt talis ẜm btm̄ Tho. in qͣrtodi. §. qm̄ nulla ē ordinatio bruti ad corpus xp̄ivt .ſ. poſſint xp̄o incorꝑari. ⁊ iō nō ſūmūt irrationalia corpus xp̄i niſi ꝑ accn̄s: inqͣꝫtū .ſ. ſummūt illud in quo eſt corpꝰ xp̄i. i. ſpēs illaſ. Iſtaē cōis opinio. Et hec volo ſufficiant ꝓ fecūdaveritate. ¶ Quātū ad tertiaꝫ veritatē ſatis pꝫꝙ eſt magni meriti tam conficiētibus qͣꝫ ſummentibus. ſed de hoc in ſequentibus.¶ De vtilitate corꝑis xp̄i ⁊ ſanguīs. Cōcl̓. 3.Ccipe tertiā ꝯcl̓onē. vꝫ. Sicut h̓ budicta ꝯuerſio ⁊cͣ. vbi tres inꝗramusve. vꝫ ¶ Prima ve. ē. Utrum hocbeneditū ſacr̄m ꝓſit btīs ad augment glorie.¶ 2ª ve. ē. Que eſt vtilitas ſūmentibus dignoin hac vita hoc bn̄dictuꝫ ſacr̄m. I3ª ve. ē. Siꝓ ꝑuulis celebrari debeat hoc benedictū ſacramētuꝫ. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ꝙ ſacra eccl̓ie noꝓſunt alicui ꝗ nō ſit ī ſtatu ꝓficiendi. Quarcū ſctī ī pr̄ia exn̄tes nō ſint ī hͦ ſtatu: quia ſunt īꝑfectiōis termino: nō vr̄ ꝙ eis talia ſacr̄a proſint: vbi nota ẜm btm̄ Tho. in. 4. di. 12. ⁊ ẜmcōiter loquentes ꝙ gloria ſctōꝝ ꝯp̄hendit promiū eorundē. Premiū aūt eſt duplex .ſ. cēntiale ⁊ accidentale. Eſſentiale eſt qd̓ hꝫ de dīnitate. Accidentale qd̓ hn̄t de quocūqꝫ bono creato. ¶ Quantū ergo ad p̄miū eſſentiale ẜmcōem opi. eorū gloria mīme augeri pōt. ſedqͣꝫtū ad pͥmiū accidentale vſqꝫ ad diē iudicij augeri pōt. alioꝗn tunc nō augeret̉ de gloria corporis xp̄i. Unde de oībus oꝑbus bonis ſcīscis gl̓ia accreſcit. Luc̄ 15. Baudiū ē angelisdei ⁊c̄. Et ita de oībus q̄ in dei honorē fiuntgaudēt ⁊ maxīe de his ī ꝗbus de eoꝝ gl̓ia deogr̄as agimus. vn̄ ſimpl̓r loqͥndo hoc qͣꝫtuꝫ eſtad eſſentiam glorie hoc ſacr̄m gl̓iam nō augetſꝫ qͣꝫtū ad accutale auget. Iſta ē cōis opinio.Cōcordat tex. capl̓i cū marthe. exͣ de cele. miſvide feria ꝗnta cineꝝ ꝯſideratōe 2ª ꝯcl̓one pͥma: vbi ē tex. ad lrām. Etſi allegat̉ Inno. incolleccta vbi dr̄. Proſit hec oblatio aīe ſamulitui leonis ⁊c̄. dr̄ ꝙ intelligitur ſic: vt proſit .ſ.vt magis ac magis glorificet̉ ī terris. qͣre ⁊c̄.¶ Quātū ad ẜam ꝟitatē dico ꝙ tria ſunt permaxime bona que digne hoc ſacr̄m ſumentescolligūt in hac vita. ¶ Primū dicitur virtutūaugmentatio. Scd̓m pcōꝝ venialiū remiſſioTertiū eſt peccatorum mortalium cancellatio98Primū inqͣꝫ bonuꝫ eſt virtutū nugmētatioProbat̉ dupl̓r. ¶ Primo ſic. nihil ꝑficit̉ ſpūaliter niſi ꝑ augmentū virtutū. Sed hͦ bn̄dictuꝫſacr̄m virtutē hꝫ ꝑfectiuā ẜm Diony. gͦ effectꝰeiꝰ eſt ꝟtutū augmētū. ¶ 2º ꝓbatur ſic. Effcūshꝰ bn̄dicti ſacr̄i ē plenitudo gr̄e: ſꝫ ad plenitudinē gr̄e ꝑ augm̄tuꝫ ꝟtutū ꝑuenit gͦ ⁊c̄. maior ēnoͣ in orōe canōis. vbi dr̄. Quotqͦt ex hac altaris ꝑticipatōe ſumpſimꝰ oī gr̄a ⁊ bn̄dictōe r̄pleamur. In̄ ē bonꝰ lex. de ꝯſe. di. 2. c. nō iſte. vbdr̄ ſic. Nō iſte ē panis ꝗ vadit in corpꝰ: ſꝫ pāisvite et̓ne ꝗ aīe nr̄e ſbām fulcit. Iſte panis qͦttidianꝰ eſt. accipe quottidie vt quottidic tibi ꝓſitſic viue vt quottidie merearis acciꝑe. Et. c. xp̄ſdr̄. Xp̄s panis eſt de qͦ ꝗ māducat viuit ī eternū. Et. c. credere dr̄ ſic. Credere in Ih̓m xp̄ꝫhoc ē māducare panē ⁊ vinū: ꝗ credit ⁊ māducat īuiſibil̓r ſaginat̉. Blo. ſaginat̉i .ſ. ſpūalibꝰdiuinis virtutibꝰ ⁊ donis. ⁊cͣ. Un̄ ꝓprius hꝰſacr̄i eſſectꝰ ē ꝯuerſio homīs in xp̄m teſte apl̓oad Bal̓. 2. Uiuo aūt: iā nō ego: viui taūt ī mexp̄s. Ad quē alij duo effectꝰ ſubſequūt̉ ſpiritualis quātitatis in augmentū virtutū: ⁊ reſtauratio deꝑditoꝝ in remiſſionē venialiū: ve rcꝑationeꝫᵉ cuiuſlibꝫ precedentis defectus vt dicit beatus Tho. ī. 4º. di. 12. Ex ꝗbus ſeꝗtur ꝙ p̄itte bn̄dictus cibus eſt aīe noſtre vita: qm̄ ſicut ꝑcibū mortiferum mors intrauit orbem terraꝝ:Ben̄. 3. ca. ſic per hunc cibumluciferum vitareſtauratur: vt vnde mors oriebatur inde vita reſurgeret. ⁊ qui in ligno vincebat in lignoquoqꝫ vinceretur per Chriſtuꝫ dominum nōſtrum. Io. x. Egoſū via veritas ⁊ vita. Et. c.6. Caro mca eſt cibꝰ ⁊c̄. vbi Criſoſtomus aitPreſtat ſe nobis deſiderantibꝰ ⁊ palpare ⁊ comeder̄ ⁊ āplecti vt vificet̉ ſnīa ſaluatorꝭ. Caromea vere ē ci. ⁊ ſā. m. v. ē potꝰ. º ſequitur ꝙhoc ſacr̄m eſt noſtra cuꝫ xp̄o incorporatio. Io6. Qui manducat carnem meam ⁊ bibit ſāguinem meum in me manet ⁊ ego in illo. Quadrupliciter enim ꝯoc ſacramentum manducari pōt .ſ. ſacr̄aliter tm̄. ſiritualiter un̄. vtroqꝫmodo ⁊ neutraliter. ¶ Primo ꝗdā illud ſumūi ſacr̄aliter tm̄. ⁊ iſti ſunt de Iude cōmitiuavt ſunt cum peccato mortali hoc ſacr̄m ſumentes. audi tex. d̓ ꝯſe. di. 2. c. ſic̄ iudas vbi dr̄. ſic̄iudas ꝗ bucellā tradidit xꝰ n̄ malū accipiēdo: ſꝫbonū male accipiēdo locū p̄buii diaº ſic īdigreeꝗſqꝫ ſumēſ corpꝰ xp̄i effic̄ aūt qꝛ malꝰ ē malū ſitaūt: qꝛ n̄ ad ſalutē accipit nihil accipit corpusY 4