Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

tn̄ ⁊ ſanguis dn̄i nihilominus erat in eis ꝗbuſdicebat apl̓us. Qui māducat ⁊ bibit indigneiudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Idē in. c. ꝗ ſcelerate. ⁊ oēs ꝓph̓a hmōi maledic̄. d. Fiat mēſa eoꝝ corā ipſis in laqueū in retributionē: ⁊ īſcandalū. Obſcurent̉ oculi eoꝝ ne videant: ⁊dorſum eoꝝ ſemꝑ incurua. Effunde ſuꝑ eosirā tuā: ⁊ ſuror ire tue app̄hendat eos. Fiat hītatio eoꝝ deẜta: ⁊ in tabernaculis ſuis nō ſit ꝙinhabitet. qm̄ quē tu ꝑcuſſiſti ꝑſecuti ſūt: ⁊ ſuper dolorē vulneꝝ meoꝝ addider̄t. Apponeiniꝗtatē ſuꝑ iniꝗtatē eoꝝ: ⁊ nō intrent ī iuſtitiam tuā. Deleant̉ de libro viuentiū: ⁊ cū iuſtiſnō ſcribant̉: hec ille. In ꝗbus ſacratiſſi. niſ ꝟbis. 12. maledictōes enumerat ſuꝑueniētes oībus indigne cōicantibus. d̓ ꝗbꝰ alias. Secūdo ꝗdā ſūmūt ſpūalit̓ tm̄. ſicut deuote ⁊ finemortali culpa miſſas audiētes: in hͦ ſacr̄o firmiter credētes. de ꝗbus mgr̄ in. 4. di. 9. c. ſic̄ait. Et ſic inꝗt due ſut res illiꝰ ſacri: ita ēt duomodi manducandi. vnus ſacr̄alis quo boni ⁊mali edūt. Alt̓ ſpūalis qͦ ſoli boni manducantvn̄ Aug. Quid ē xp̄m manducare. nō hͦ ē ſelū in ſacro corpus eiꝰ acciꝑe. Multi enī indigne accipiūt: ſꝫ ī ip̄o manere ⁊ hr̄e ip̄m ī ſe manentē. Spūalit̓ enī māducat ꝗ ī vnitate xp̄i etcccll̓ie quam ſacr̄m ſignificat manei. Nā ꝗ diſcordat: nec carnē xp̄i māducat. nec ſanguinēbibit: ⁊ ſi tāte rei ſacrm ad iudiciū ſui qͦttidie accipiat. Spūalē manducationē Augu. diſtinguens a ſacr̄ali ait. vt ꝗd paras dentē ⁊ vētrēcrede ⁊ manducaſti. Credē ī cū hͦ ē māducarepanē ⁊ vinū. Qui credit in eū: māducat cuꝫ: h̓mgr̄ in lr̄a. Hec ēt ſnīa ponit̉ de ꝯſe. di. 2. ca.vt ꝗdparas. Tertio ꝗdā ſumūt vtroqꝫ movt vere actualit̓ ſine pcō mortali cōicantes. p̄ſ.Panē angeloꝝ māducauit hō oē delectāmē.tū ⁊c̄. Quarto neutralit̓ vt infideles ⁊ falſixp̄iani: qͥ oīo ſpreto dīno ⁊ eccl̓iaſtico mādatonec miſſas deuote audiunt: nec vnqͣꝫ ꝯfitent̉⁊ xp̄m ſūmūt. d̓ ꝗbꝰ. p̄s. ait. Deleant̉ de libroviuentiū: ⁊ cū iuſtis nō ſcribant̉. Tertio ſeꝗt̉̄ ꝙ hoc ſacr̄m ē nr̄a deſenſio. Deſendit autēꝑmaxie a tribꝰ: carne: diabolo ⁊ mundo. Inqͣꝫtū enī hoc ſacr̄m ē ſignū paſſiōis xp̄i ꝑ quaꝫdemones deuicti ſūt ē oīum ſpirituū maloruꝫſugatiuū. pͣs. Paraſti in cōſpectu tuo menſaꝫaduerſus eos ꝗ tri. me. ⁊ idē. Dn̄s illūinatiotio mea ⁊c̄. dic aliqͦt ꝟſus. Scd̓o inqͣꝫtū inhoc ſacr̄o miſcet̉ aqͣ qͥ ē elementū frigidū refrigerans corꝑis eſtū on̄dit̉ efficaciſſimū remediū ꝯͣ carnis incēdia. p̄s. Suꝑ aquā refectionis educauit me: aīam meā ꝯuertit .ſ. ad ſpūlia bona. Tertio inqͣꝫtū hͨ ſacr̄m habitū gr̄ehꝫ: ex qͦ tanqͣꝫ ex ſingulari medicina mors interior ⁊ exterior ſuꝑat. apparet ꝙ h̓ ſacr̄m a miſero nōs mūdo cuſtodiat. pͥſ. Si ābulauero inmedio vmbre mortis .ſ. huiꝰ tenebroſi mundinō timebo mala: qm̄ tu mecum es. Si igit̉ aīanica hec ⁊ ſimilia ꝑicula times. accede ad xp̄imenſā: comede ⁊ bibe: ſecurus accede ait Augu. qꝛ panis ē nō venenū. pͣs. Illic trepidauerūt timore: vbi nō erat timor: qͣre ⁊c̄. Scd̓ꝫbonū dr̄ venialiū remiſſio. audi Amb. lib. deſacr̄is. ⁊ ponit̉ d̓ ꝯſe. di. 2. c. ſi qͦtiēs. Si qͦtiēsiꝗt xp̄i ſanguis in remiſſionē pctōꝝ effundit̉debeo ſꝑ acciꝑe ꝗ ſꝑ pecco debeo ſemꝑ hr̄e medicinā. Itē audi augu. ⁊ ponit̉ d̓ conſe. di. 2.c. vtrū ſub figura. Iterat̉ inꝗt qͣttidie h̓ oblatio: lꝫ xp̄s ſemel ſit paſſus: qꝛ qͦttidie peccamuſpctīs ſine ꝗbus morialis infirmitas viuē nonpōt: h̓ ille. Et iſtas etiā aucͣtes allegat mgr̄ in4. di. 12. Dicit tn̄ btūs Tho. ibidē ꝙ nō oꝫ ſꝫoīa pcā venialia deleri: ſꝫ tm̄ ẜm menſurā deuotionis. poſſet tn̄ tātus eē feruor: vt etiā oīadelerent̉. Idē dicit Petrꝰ de tarātaſio. Nonenī ē inconueniēs dicit biūs Tho. ꝙ aliqͣ hora hō ſit abſqꝫ oī pcō veniali: lꝫ ꝓpter nr̄amfragilitatē diu durare nō poſſumꝰ. Tertiūbonū dr̄ pctōꝝ mortaliū cancellatio. Duplicit̓enī pcā mortalia delet .ſ. aut que fuerunt oblita: aut que in animam intrarent: niſi hͦ ſacr̄omuniretur. Nō enim delet ſcienter reẜuata:qꝛ cū vita ſit aīe: ⁊ ipſa in mortali pcō exiſtensmortua ſit: non poterit illud viuificare. hͦ dicitbtus Tho. vt. sͣ. qͣre ⁊c̄. Et iſta ſufficiant propn̄ti ve. Sed dic pr̄ amb. ſi ꝑ hoc ſacr̄m venialia dimittuntur: ⁊ hec quo tidiana ſint videỉomni die cōmunicandum eſſe. Dicit beatusTho. vbi ſupra ꝙ in recipiente hoc ſacramentum duo pͥncipaliter requirunt̉ .ſ. deſideriumcōiunctionis ad xp̄m: ⁊ hoc facit amor. Secūdo reꝗͥrit̉ reuerētia facramenti. ⁊ hec ad donum timoris pertinet. Si primuꝫ ꝯſidereturcerte incitabitur homo ad quottidianā cōmunionem. Si conſiderat̉ ſcd̓m: tunc retrahit̉.Et ideo ſi aliqua experimentalit̓ cognoſcerciex quottidiana frequentatione ſūptionis amoris augeri feruorē ⁊ reuerentiam nō minui ꝓfecto talis quottidie cōicare debet. Si āt reuo