tn̄ ⁊ ſanguis dn̄i nihilominus erat in eis ꝗbuſdicebat apl̓us. Qui māducat ⁊ bibit indigneiudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. Idē in. c. ꝗ ſcelerate. ⁊ oēs ꝓph̓a hmōi maledic̄. d. Fiat mēſa eoꝝ corā ipſis in laqueū in retributionē: ⁊ īſcandalū. Obſcurent̉ oculi eoꝝ ne videant: ⁊dorſum eoꝝ ſemꝑ incurua. Effunde ſuꝑ eosirā tuā: ⁊ ſuror ire tue app̄hendat eos. Fiat hītatio eoꝝ deẜta: ⁊ in tabernaculis ſuis nō ſit ꝙinhabitet. qm̄ quē tu ꝑcuſſiſti ꝑſecuti ſūt: ⁊ ſuper dolorē vulneꝝ meoꝝ addider̄t. Apponeiniꝗtatē ſuꝑ iniꝗtatē eoꝝ: ⁊ nō intrent ī iuſtitiam tuā. Deleant̉ de libro viuentiū: ⁊ cū iuſtiſnō ſcribant̉: hec ille. In ꝗbus ſacratiſſi. niſ ꝟbis. 12. maledictōes enumerat ſuꝑueniētes oībus indigne cōicantibus. d̓ ꝗbꝰ alias. ¶ Secūdo ꝗdā ſūmūt ſpūalit̓ tm̄. ſicut deuote ⁊ finemortali culpa miſſas audiētes: in hͦ ſacr̄o firmiter credētes. de ꝗbus mgr̄ in. 4. di. 9. c. ſic̄ait. Et ſic inꝗt due ſut res illiꝰ ſacri: ita ēt duomodi manducandi. vnus ſacr̄alis quo boni ⁊mali edūt. Alt̓ ſpūalis qͦ ſoli boni manducantvn̄ Aug. Quid ē xp̄m manducare. nō hͦ ē ſelū in ſacro corpus eiꝰ acciꝑe. Multi enī indigne accipiūt: ſꝫ ī ip̄o manere ⁊ hr̄e ip̄m ī ſe manentē. Spūalit̓ enī māducat ꝗ ī vnitate xp̄i etcccll̓ie quam ſacr̄m ſignificat manei. Nā ꝗ diſcordat: nec carnē xp̄i māducat. nec ſanguinēbibit: ⁊ ſi tāte rei ſacrm ad iudiciū ſui qͦttidie accipiat. Spūalē manducationē Augu. diſtinguens a ſacr̄ali ait. vt ꝗd paras dentē ⁊ vētrēcrede ⁊ manducaſti. Credē ī cū hͦ ē māducarepanē ⁊ vinū. Qui credit in eū: māducat cuꝫ: h̓mgr̄ in lr̄a. Hec ēt ſnīa ponit̉ de ꝯſe. di. 2. ca.vt ꝗdparas. ¶ Tertio ꝗdā ſumūt vtroqꝫ movt vere actualit̓ ſine pcō mortali cōicantes. p̄ſ.Panē angeloꝝ māducauit hō oē delectāmē.tū ⁊c̄. ¶ Quarto neutralit̓ vt infideles ⁊ falſixp̄iani: qͥ oīo ſpreto dīno ⁊ eccl̓iaſtico mādatonec miſſas deuote audiunt: nec vnqͣꝫ ꝯfitent̉⁊ xp̄m ſūmūt. d̓ ꝗbꝰ. p̄s. ait. Deleant̉ de libroviuentiū: ⁊ cū iuſtis nō ſcribant̉. ¶ Tertio ſeꝗt̉̄ ꝙ hoc ſacr̄m ē nr̄a deſenſio. Deſendit autēꝑmaxie a tribꝰ: carne: diabolo ⁊ mundo. Inqͣꝫtū enī hoc ſacr̄m ē ſignū paſſiōis xp̄i ꝑ quaꝫdemones deuicti ſūt ē oīum ſpirituū maloruꝫſugatiuū. pͣs. Paraſti in cōſpectu tuo menſaꝫaduerſus eos ꝗ tri. me. ⁊ idē. Dn̄s illūinatiotio mea ⁊c̄. dic aliqͦt ꝟſus. ¶ Scd̓o inqͣꝫtū inhoc ſacr̄o miſcet̉ aqͣ qͥ ē elementū frigidū refrigerans corꝑis eſtū on̄dit̉ efficaciſſimū remediū ꝯͣ carnis incēdia. p̄s. Suꝑ aquā refectionis educauit me: aīam meā ꝯuertit .ſ. ad ſpūlia bona. Tertio inqͣꝫtū hͨ ſacr̄m habitū gr̄ehꝫ: ex qͦ tanqͣꝫ ex ſingulari medicina mors interior ⁊ exterior ſuꝑat. apparet ꝙ h̓ ſacr̄m a miſero nōs mūdo cuſtodiat. pͥſ. Si ābulauero inmedio vmbre mortis .ſ. huiꝰ tenebroſi mundinō timebo mala: qm̄ tu mecum es. Si igit̉ aīanica hec ⁊ ſimilia ꝑicula times. accede ad xp̄imenſā: comede ⁊ bibe: ſecurus accede ait Augu. qꝛ panis ē nō venenū. pͣs. Illic trepidauerūt timore: vbi nō erat timor: qͣre ⁊c̄. Scd̓ꝫbonū dr̄ venialiū remiſſio. audi Amb. lib. deſacr̄is. ⁊ ponit̉ d̓ ꝯſe. di. 2. c. ſi qͦtiēs. Si qͦtiēsiꝗt xp̄i ſanguis in remiſſionē pctōꝝ effundit̉debeo ſꝑ acciꝑe ꝗ ſꝑ pecco debeo ſemꝑ hr̄e medicinā. Itē audi augu. ⁊ ponit̉ d̓ conſe. di. 2.c. vtrū ſub figura. Iterat̉ inꝗt qͣttidie h̓ oblatio: lꝫ xp̄s ſemel ſit paſſus: qꝛ qͦttidie peccamuſpctīs ſine ꝗbus morialis infirmitas viuē nonpōt: h̓ ille. Et iſtas etiā aucͣtes allegat mgr̄ in4. di. 12. Dicit tn̄ btūs Tho. ibidē ꝙ nō oꝫ ſꝫoīa pcā venialia deleri: ſꝫ tm̄ ẜm menſurā deuotionis. poſſet tn̄ tātus eē feruor: vt etiā oīadelerent̉. Idē dicit Petrꝰ de tarātaſio. Nonenī ē inconueniēs dicit biūs Tho. ꝙ aliqͣ hora hō ſit abſqꝫ oī pcō veniali: lꝫ ꝓpter nr̄amfragilitatē diu durare nō poſſumꝰ. Tertiūbonū dr̄ pctōꝝ mortaliū cancellatio. Duplicit̓enī pcā mortalia delet .ſ. aut que fuerunt oblita: aut que in animam intrarent: niſi hͦ ſacr̄omuniretur. Nō enim delet ſcienter reẜuata:qꝛ cū vita ſit aīe: ⁊ ipſa in mortali pcō exiſtensmortua ſit: non poterit illud viuificare. hͦ dicitbtus Tho. vt. sͣ. qͣre ⁊c̄. Et iſta ſufficiant propn̄ti ve. Sed dic pr̄ amb. ſi ꝑ hoc ſacr̄m venialia dimittuntur: ⁊ hec quo tidiana ſint videỉomni die cōmunicandum eſſe. Dicit beatusTho. vbi ſupra ꝙ in recipiente hoc ſacramentum duo pͥncipaliter requirunt̉ .ſ. deſideriumcōiunctionis ad xp̄m: ⁊ hoc facit amor. Secūdo reꝗͥrit̉ reuerētia facramenti. ⁊ hec ad donum timoris pertinet. Si primuꝫ ꝯſidereturcerte incitabitur homo ad quottidianā cōmunionem. Si conſiderat̉ ſcd̓m: tunc retrahit̉.Et ideo ſi aliqua experimentalit̓ cognoſcerciex quottidiana frequentatione ſūptionis amoris augeri feruorē ⁊ reuerentiam nō minui ꝓfecto talis quottidie cōicare debet. Si āt reuo
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten