ſacerdos catholicus ſacrificat nō ē niſi ille quēdn̄s apl̓is tradidit: qꝛ ſicut dītas ꝟbi vita ē qͥtotū mundū implet: ita lꝫ multis locis ⁊ inūerabilibus diebus illud corpus ꝯſecret̉: nō tn̄ſunt multa corꝑa xp̄i: nec multi calices: ſꝫ vnūcorpus xp̄i: ⁊ vnus ſangͣuis cū illo qd̓ ſumpſitin vt̓o virginis: ⁊ qd̓ dedit apl̓is. Diuinitasenī ꝟbi replet illud qd̓ vbiqꝫ ē: ⁊ iungit ⁊ fac̄vt ſicut ipſa vna ē ita corꝑi xp̄i ⁊ vnū corpꝰ ciſit in ꝟitate ⁊c. h̓ ibi. Et ſunt ꝟba Bregoriin homelia paſcali. Hoc idē cōfirmat mgr̄ in4. di. x. d. Ueritas eius .i. diuinitas vbiqꝫ ē:ꝟ itas etiā eius .i. verū corpꝰ in oī altari ē vbicūqꝫ celebrat̉. Idē pꝫ de cōſe. di. 2. c. inuitat. ⁊x. vbi pars. Et idem mgr̄ in. 4. di. xi. ſic ait.Sicut dīnitas vbi totū impleemundū: ita inmultis locis illud corpꝰ conſecrat̉: nec ſunt trmulta corꝑa: ſꝫ vnū corpꝰ ⁊ vnꝰ ſanguis. h̓ illeEt iſte auctoritates ſufficiant ad pn̄s. ¶ Secūdo hoc ꝓbat̉ rōne. Nā det̉ oppoſitū: ſeꝗt̉ ꝙpl̓es eſſent ꝑſone ꝟbi: ꝯn̄s ē fa ſū: gͦ ⁊cͣ. ſeqͣlaꝓbat̉: qm̄ iā oēs ꝯcludūt vnā ꝑſona eē ī xp̄o:qͣre ſeꝗt̉ ꝙ ſi multiplicat̉ ſuppoſitū multiplicat̉⁊ ꝑſona: qd̓ ē falſū. Scd̓o arguitur ſic. potentior ē virtus increata qͣꝫ virtus creata. ſꝫ vnavirtus creata iam eſt tota in toto: ⁊ tota in qͣlibet parte: vt oſtendit ph̓us. 2. de anima. dicēsꝙ eſt tota in toto ⁊ tota in qualibet parte. ergoa fortiori virtute dei erit vnum ⁊ idem corpusin pluribus locis. ¶ Tertio hoc patet exēploEt primo de voce vna predicatoris que eſt inpluribus auribus. Secundo de vna ſpecie inpluribus exiſtens oculis diſtantibus. Tertiode quodā indeo nouit ad fidē cōuerſo: ꝗ cumſemel hac intentione ad eccleſiā acceſſit vt tolapillos in bireto poneret: quot hoſtiaſ illo dieeleuari cerneret. cū ſic feciſſet: tandē dum eos.numerare vellet: vnum ſolū lapidem ex illisoībus integratum reperit: qͣre ⁊c̄. ¶ Accipeſeptimū mirabile .ſ. incorruptibilitatis. vbi accipe hanc regulam vꝫ. ꝙ ⁊ ſi dentibus corpusxp̄i premat̉: illoſum in ſemꝑ reẜuatur: quam tibi probo auctoritate rōne exemplo. audi Augu. Quid inquit hoc ſacramento mirabilius.In ipſo nanqꝫ panis ⁊ vinū in corpus xp̄i: ⁊ſanguinē ſb̓aliter conuertunt̉. Ideoqꝫ xp̄us ⁊homo manducat̉ itaqꝫ a fidelibus: ſed mimelaceratur. quiuīmo diuiſo ſacramente integerſub qualibet diuiſionis particula ꝑſeuerat̉ ⁊c̄.Et hec ꝑpul. hre tangit magiſter in. 4. di. 12.vbi poſitis pluribus opinionibus de fractiōehoſtie veram ponit opinionem dicēs. Sed qꝛcorpus xp̄i incorruptibile ē: ſane pōt dici fractionem illam ⁊ partitionem non in ſub̓a corporis: ſed in ipſa forma panis ſacramenialit̓ fieri: vt ꝟa fractio ⁊ partitio ſit ibi: qͦ fit non inſub̓a: ſed in ſacramento id eſt in ſpecie ⁊cͣ. Iongus textus eſt. Et allegat apl̓m. i. ad Cor. x.Panis inquit quem frangimus: quia formapanis ibi frangitur. ⁊ in partes diuiditur xp̄svero integer manet: ⁊ totus eſt in ſingulis ꝑtibus. Itē allegat Aug .ſ. in ẜmone quodā deꝟbis euangelij: ⁊ ponit̉ de conſe. di. 2. c. īuitat. ⁊ in glo. ſuper illud Corin. x. Panis quēſrangimus. ¶ gcd̓o probatur hoc rōne ſic:O ē frangibile eſt paſſibile: ſed corpus xp̄i eſtimpaſſibile cū ſit glorioſum: gͦ ⁊c̄. Et vt intelligatur iſta ſpecierū fractio ⁊ nō corꝑiſ xp̄i. Notandū ē ꝙ ſicut dcm̄ eſt in p̄cedentibꝰ corpꝰ xp̄inon cōparatur ad ſpēs ſub quibus ꝯtinet̉ mēdiātibus ſuis dimenſionibus. imo eius dimēſiōes ſunt ibi qͣſi ex ꝯn̄ti vt etiā dic̄ btūs Tho.in. 4. di. 12. Et ideo ꝗcꝗd ꝯuenit corꝑi xp̄i mediantibꝰ dimenſionibꝰ ſuis nō ꝯuenit ei ẜm ꝙē ſub ſacr̄o. Cū ergo diuiſio qͣ titatiua ei ꝯuenire nō poſſit niſi mediante dimenſione ꝓpacōſtat ꝙ fractis illis ſpēbus nō frangit̉ corpꝰxp̄i: ſꝫ ē impaſſibile ⁊ in frangibile: qͣre ⁊cͣ.Tertio hͨ ꝓbatur exēplo. Nā aīa ē tota ī toto:⁊ tota in qͣlibet ꝑte vt dcm̄ eſt: ⁊ tn̄ ſi inciditurdigitꝰ nō inciditur aīa: qͣre ⁊cͣ. ¶ Accipe octauū mirabile .ſ. cōuertibilitatis. vbi accipe hācregulā ꝙ tanta ē huiꝰ ſacr̄i ꝟboꝝ ꝟtus: vt qͣꝫuis xp̄s vere comedatur: nō tn̄ ī ſb̓am comedētis ꝯuertitur ſicut de alijs cibis dicimꝰ: vtpꝫ .2. de aīa. ſꝫ potiꝰ comedēs ī comeſtū ꝯuertitur ꝑ gr̄am. Hec vr̄ ſnīa Aug. ī lib̓. ꝯfeſſionū. Satis hec regula clara ē: ex qͣ infertur quedr̄ia ſit inter digne ſumētē ⁊ indigne. De digne ſūmentibꝰ veritatē hꝫ regula nr̄a. de ꝯſe.di. 2. c. ꝗd ē. Quid ē inquit illā māducare eſcā⁊ illū bibere potū: niſi in xp̄o mane̓: ⁊ illū manentē ī ſe hēre. De indigne ſumētibꝰ diceturīfra feria 5ª. qͣre ⁊cͣ. Accipe nonū mirabile .ſ.dīne ꝑmiſſibilitatꝭ. vbi accipe hanc rl̓am. Lꝫveꝝ xp̄i corpꝰ ſit ī hoſtia ꝯſecrata tn̄ ſi a murelcane l̓ alio aīali comederet̉ nō xp̄s: ſꝫ ſpēs tm̄ſumerēt̉. Hāc rl̓am exp̄ſſe mgr̄ ſnīaꝝ ponit ī4º di. 13. c. ſolet q̄ri. ī fine. vbi ſic ait. Illud ētſane pōt dici ꝙ a britis aīalibꝰ corpus xp̄i non