S 42ẜs ꝯeunqꝫ eadem romana eccleſia: vel ſinguli ep̄iꝑ dioceſes ſuas cum cōcilio clericoꝝ: vl̓ clerici ipſi ſede vacante cū ꝯſilio ſi oportuerit vicinoꝝ ep̄oꝝ hereticos indicauerint vinculo ꝑpetuo anathematis īnodamus: h̓ ibi vſqꝫ adpͥmū ſequentē. §. gͦ ex hoc ſequit̉ ꝙ alit̓ de hocſacr̄o ſentiens qͣꝫ ſentiendum ſit eſt hereticus¶ Tertio arguitur ſic. Et eſt ratio magiſtri ī4. diſtinc. x. Si tanta inquit vis eſt in ẜmonibus dei vt incipiant que non erant: quāto fortius mutare poteſt quod erat. In pͥncipio enīmundū ex nulla preiacente materia creauit: ſſolo verbo: cur ergo non poterit aliquid ī aliud ꝯuertere. maius enī ē de nihilo aliꝗd facere qͣꝫ de aliquo aliquid: ſed in pͥma creatione d̓nihilo aliquid fecit: ergo a fortiori panē in carnē ⁊ vinū in ſanguine poterit cōmutare. Audi ꝟba mgr̄i. De tribus inꝗt operibꝰ mūdi legit̉: qꝛ ipſe dixit ⁊ ſacta ſunt ⁊c̄. Sermo igit̉ ępotuit ex nihilo facere qd̓ non erat: nō pōt ea q̄ſunt ad id mutare qd̓ nō erat. Nō enī ē minꝰdare qͣꝫ mutare nouas creaturas rebus: h̓ ille⁊ eandē ſnīam per alia verba in eodem capl̓ocōfirmat. Et he rōnes ſufficiāt qͣꝫtū ad pn̄s.Uis tn̄ aliā bonaꝫ rōnem eiuſdeꝫ mgr̄i. audiꝗd dicat. Si tm̄ inꝗt valuit ẜmo Helie vt ignē de celo deponeret: non valebit tm̄ ẜmo xp̄ivt ſub̓as mutet. hec ille. ¶ Tertio hec nr̄a regula ꝓbat̉ exº ¶ Et pͦ exemplis naͣlibus ¶3ſuꝑnaͣlibus ¶ 3º artificialibus. Tria ad pn̄saccipe exempla naͣlia. ¶ Primū ē d̓ calor̄ naͣli. Nā ſi naͣ naturata vt loquar more ſcoti pōtvnā ſub̓am in aliā conuertere qͣꝫtomagis nanaturans. Dic qͥſo. Nōne deus aīalibꝰ cūctꝭꝟtutē caloris naͣlis dedit qͥ ꝯtinue in humidūagit naturale. qd̓ niſi per hūidū cibale reſtauraret̉: corpus penitus int̓iret: vt pꝫ. ⁊. de aīac. de alimento. Indiget eni qd̓libet aīale alimēto extrinſeco. Accipe igit̉ tu panē ⁊ comede. Nōne calor naͣlis illū in carnē ⁊ oſſa conuertet. Accipe vinū ⁊ bibe: nōne ī ſil̓i mō tuūſanguinē mutabit: ꝗs de hͦ dubitat: exꝑientiadocet id indies fieri: qͣre ergo id facre poſſe diuinā nam negabimus. Ite nōne mirabili naturali artificio natura ſb̓am vnius oui vl̓ pluriū in diuerſam auiū ſb̓am cōmutat. Itē apesnōne occulto nature myſterio flores in cere ⁊mellis naͣm ꝯuertunt: Itē adde ꝙ naͣ ex puluere pulices: ⁊ ex ſudore aīalis diuerſa generat aīalia. Iſta ſufficiant ex ꝑte naͣe. ¶ Acci-56 2pe ſuꝑnaturalia exempla. nōne deꝰ ex viri coſta Euā ſubiio formauit. nōne Loth vxor ꝓpter īobedientiā deus ī ſtatuā ſalis conuertit:⁊ virgā Moyſes in ſerpentē ⁊ eꝯº eadē ꝟtute conuertit. Et alia plura poſſunt adduci exēpla que ponit glorioſus Amb. lib. de ſacramētis. ⁊ notant̉ de conſe. di. 2. c. reuera. ¶ Tertiohͦ patet exemplo artificiali. nā vitrifex cinereꝫalumenqꝫ ſuū in lucidū notabileqꝫ vitrū mutat. Quāobrē multomagis ẜmo xp̄i panē ī ſuum corpꝰ ⁊ vinū in ſanguinē ſuuꝫ cōmutabit.Audi Ecc̄. 8. c. Sermo illius poteſtaie plenꝰnee dicere ei quiſqꝫ poteſſ: quare ita facis. Inde Euſebius ⁊ notat̉ de conſe. di. 2. Inuiſibilis ſacerdos .ſ. xp̄s viſibiles creaturas ī ſb̓amcorporis ⁊ ſanguinis in ꝟbo ſuo ſecreta ptāte cōmutat: hec ille. Et hec tibi aīa ſufficiāt qͣꝫtū admirabile pͥmū. ¶ Accipe ẜꝫ mirabile .ſ.ſtabilitatis. Ubi hanc regulā accipe: ꝙ qͣꝫuistotū xp̄i corpꝰ finita a ſacerdote debita. ꝟboꝝſorma ſit in qͣlibet hoſtia vbicūqꝫ conſecrat̉: ⁊quotiēſcūqꝫ: tn̄ n̄ ē ſic ibi vt celū deẜat. Ad cuius decla. tria aīa mea nota. ¶ Primo enimnota ꝙ de rōne dei ē ꝙ ſit vbiqꝫ: hoc ſatꝭ in ſuſuꝑioribꝰ declarauimꝰ. ¶ Scd̓o nota ꝙ lꝫ deꝰſit vbiqꝫ. ſingulari tn̄ modo ē in tribus locisſ. in celo empyreo per glorificationē: in aīa iuſti ꝑ gr̄e ſanctificationē: ⁊ in eccleſia catholicaꝑ ſingularē rep̄ſentationē. De iſtis trībꝰ videſupͣ feria ẜa quarte dn̄ice in pͥma cōcl̓one. vbibene de hoc ¶ Tertio nota ꝙ xp̄o nō cōpetitvbiqꝫ eē pͦ ⁊ principalit̓ per humanitatē. ſed ꝑdiuinitatem ⁊ concomitanter per humanitatēqꝛ ex quo verbū factū ē nō fuit inſtans in quocēt xp̄s hō: ⁊ non deus: vt ē ſnīa mgr̄i in. 3. Siſtin. ⁊. in fine. ⁊ oīuꝫ theologoꝝ. Audi mgr̄m⁊ adducit Aug. li. d̓ trini. Nō aūt in vt̓o inꝗtꝟgīs pͥus caro cōcepta eſt: ⁊ poſtmodū diuinitas venit in carnē: ſꝫ mox vt verbū venit invterū ẜuata ꝟitate ꝓprie nature factū ē caro:⁊ ꝑfectus ho. i. in ꝟitate carnis ⁊ aīe natus ēhec ille. Ex quo ſequit̉ ꝙ cū illa diuinitas illihumanitati fit inſeperabiliter vnita: ⁊ diuinitati cōpetat eſſe vbiqꝫ: vt on̄ſū ē ꝙ ⁊ hūanitaserit vbiqꝫ. Qd̓ vt veriꝰ credas his ſic p̄ſuppoſitis probo auctoritate rōne ⁊ exemplo. Auctoritate ſic. Audi Origenē ſuꝑMat. Dei īꝗt filius veniens in ꝟginē totꝰ remāſit apudpatrē: vt nō dimidius eſſet apud cū ⁊ dimidiꝰapud ꝟginē: ſicut ꝟitas quā mente ꝯcipimꝰ