conuerſio quantū ad hoc. qm̄ ꝑ creationē ſb̓a⁊ eēntia matie accipit eē ſimplicit̓: ſed ꝑ hancconuerſionē ſb̓a mat̓ie in altius mat̓ie ſub̓amconuertit̉: ſed īcarnatio miraculoſior ē ſi mutatio illa conſideret̉ ex ꝑte eius ad qd̓ ē mutatio. Quid enī mirabilius qͣꝫ ꝙ deus hōfieret⁊ hōdeus: non ꝙ naͣ dei ī naͣm hoīs conuerteret̉: ſicut fit in hac bn̄dicta mutatōe panis incorpus xp̄i: ⁊ vini in ſanguinē: ſꝫ ꝙ ꝑſona ꝟ.di dei q̄ ab et̓no fuithipoſtaſis dīne nat̉e ſcāſit hipoſtaſis humane nat̉e in tꝑe. Si autemdec benedicta conuerſio conſideret̉ qͣꝫtum adeius cognitionē naͣlem: tunc ipſa ē miraculoſior oī alia mutatione. qm̄ intellectus nr̄ conſiderans in hac benedicta mutatione ex aliquoaliꝗd fieri preter modum aliarum mutationinaͣliū difficilius illi aſſentit: qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū adẜam ve. dico ꝙ nouē ſt int̓ cetera huius bn̄dicti ſacramenti mirabilia vꝫ. celeritatis ſtabilitatis ſodalitatis ſubiectiuitatis cōẜuabilitatisvnibilitatis incorruptibilitatis conuertibilitatis ⁊ diuine permiſcibilitatis. ¶ Accipe pͥmūmirabile qd̓ dr̄ celeritatiſ. Ubi hanc accipe regulā ꝙ ꝓlatis a ſacerdote ſacramenta talibusꝟbis: tanta ibi dīna habet̉ potentia: vt moxpanis ille eadē ipſa caro xp̄i Ieſu: que in aracrucis extitit īmolata efficiat̉. Et lꝫ aīa cara dehoc ſupra dictuꝫ ſit in ꝑte: tn̄ ꝓ huius rel̓e nr̄eſundamento diligent nota ꝙ ſacerdos in hocconficiendo ſacr̄o: nō ſuis ſꝫ ẜmonibus vtiturxp̄i. Hoc fundamentū habet̉ de ꝯſe. diſtī. 2. c.panis. vbi dicit ſic tex. Ubi ſacr̄m conficit̉ ianō ſuis ẜmonibꝰ ſacerdos: ſꝫ vtit̉. ẜmonibusxp̄i: gͦ ẜmo xp̄i hoc efficit ſacramentū vt ſic qd̓erat antę ꝯſecrationē panis poſt conſecratiōeꝫxp̄s vere marie filius fiat. ¶ Hoc p̄ſuppoſitonr̄am regulā tibi ꝓbo auc̄te: rōne ⁊ exemplo¶ Auc̄te ꝗdem pͦ decre. extra d̓ ſum. tri. c. fir.miter credimꝰ. vbi quaſi circa finē capl̓i ſic adlr̄am dr̄ in. §. vna. Una inꝗt ē vl̓is fideliumeccleſia: extra quā nullus oīno ſaluat̉: in qͣ ip̄eidē ſacerdos ē ſacrifciū Icſus xp̄s. Cuiꝰ corpus ⁊ ſanguis in ſacr̄o altaris ſub ſpēbus panis ⁊ vini veracit̉ continet̉: trāſubſtantiatꝭ pane in corpus ⁊ vino in ſanguinē poteſtate diuina: h̓ ibi. ¶ I ē ſcd̓o ꝓbat̉ aucͣte decretoꝝAudi Aug. in. q. i. c. detrahe. Detrahe inꝗtꝟbū ab el̓o ꝗd eſt niſi aqua: accidit ꝟbum adcl̓m ⁊ fit ſacr̄m: hͦ ē verbū dei. Et de. ꝯſe. diſi.2. idē ait. Hoc ē inꝗt̓ qd̓ oībus modis ꝓbareꝯtendimꝰ ſacrificiū eccleſie ex duobꝰ cōſtare .ſ.viſibili el̓oꝝ ſpē: ⁊ inuiſibili carne xp̄i ⁊ ſāguine: ſicut ꝑſona xp̄i conſtat ex deo ⁊ hoīe. h̓ illeItē Amb. de ꝯſe. di. 2. Panem inquit iſtumquē ſūmimus in miniſterio: vtiqꝫ illū ītelligoꝗ manu ſpūs ſancti formatus ē ī vto virginis⁊ in igne paſſiōis decoctus in ara cruciſ. Panis enī āgeloꝝ factꝰ ē cibꝰ hoīs. Igit̉ magnūatqꝫ pauendū ē myſteriū: qꝛ aliud vr̄ ⁊ aliud ltelligit̉ figura panis ⁊ vini vr̄: ⁊ faciente dn̄ocorpus ⁊ ſanguis xp̄i intelligit̉ hec ille. ¶ Itttertio ꝓbatur aucͣte magiſtri in. 4. diſt. xi. c. pͥquod incipit. ſi aūt querit̉. vbi ad lr̄am ſic dr̄.qi autem querit̉ qual̓is ſit illa cōuerſio an̄ formalis: an ſub̓alis: vel alterius generis: diffinire non ſufficio: formalē tn̄ nō eē cognoſco:qꝛ ſpecies que ante fuerunt remanent ⁊ ſapor⁊ pondus. Quibuſdā vr̄ ſub̓alis: dicentibusſic ſub̓am conuerti in ſub̓am: vt hec eſſentialitfiat illa. hec ibi. Et declarando ſubſequent̓ dicit ſic. Non eadem ratione dr̄ confici corpusxp̄i bo celeſti ꝙ ipſuꝫ corpus in conceptu ꝟginis formatū: de inceps formet̉: ſed qꝛ ib̓a panis ⁊ vini que antea non fuerunt corpus vl̓ ſāguis verbo celeſti fiat corpus ⁊ ſanguis. h̓ ibi¶ Itē ꝗd plures auc̄tes q̄rimus. Audi xp̄mIo. 6. Caro mea vere ē cibus: ⁊ ſanguis meus vere ē potus. ꝗ nianducat̉ meā carnē ⁊ bibit meū ſan. ⁊c̄. Inde Euſebiꝰ ⁊ ponit̉ de cōſe. di. 2. c. qꝛ corpus. paꝝ poſt pͥnᵐ ſic ait. Recedat ergo oē infidelitatis ambiguū: qꝛ ꝗdemꝗ auctor ē muneris ipſe ē teſtis ꝟitatis: quiaait caro mea ⁊cͣ. hec ibi. ¶ Scd̓o hec nr̄a regula ꝓbat̉ rōne: ⁊ pͦ ſic. Sūma veritas falli nonpōt: ſꝫ xp̄s ē ſūma veritas: ergo falli non pōt:ꝯna nota cū maiori: qm̄ ſi ſallere vel falli poſſꝫiā ſūma nō eſſet. minor ꝓbat̉. Io. 6. Ego ſuꝫvia veritas ⁊ vita: ergo nec fallere nec falli poteſt. Sed ipſe ꝓpͥo ore ait. Caro mea vera eſtcibus ⁊c̄ ¶ Itē ſcd̓o ſic. Oīs xp̄ianus ꝙ ſacroſancta eccleſia catholica ſentit ſentire obligat̉: fed eccleſia hoc ſentit: vt patuit in auctoribus allegatis: ergo ⁊cͣ. Et ꝯfirmat̉ hec mīorextra de here. c. ad abolendā. vbi dr̄ ſic. Adabolendā. ⁊ infra. Uniuerſos ꝗ de ſacr̄o corporis ⁊ ſanguinis domini nr̄i Ieſu xp̄i: vel d̓baptiſmate ſeu peccatoꝝ cōfeſſione: matrimonio: vel reliquis eccleſiaſticis ſacr̄is alit ſentitvel docere non metuerint qͣꝫ ſacroſātta romana eccleſia predicat ⁊ obẜuat. Et gnaͣlit quoͣſ