5 42Ys ⁊nis. Nā cū ex aere fit ignis: ī toto tꝑe p̄cedētialterationis erataer p̄ter vltimū inſtans in qͦē ignis. Et ſil̓r eſt in illuminatiōe reſpectu motus. localis. Mō ad ꝓpoſitū cū hec bn̄dicta cōuerſio ſit terminus cuiuſdā motus .ſ. ꝓlatōisꝟboꝝ: in tota tꝑe p̄cedēte crat panis p̄ter vltimū inſtans ī qͥ erat corpus xp̄i: qr̄ pꝫ rn̄ſio adpͥmū. ¶ Ad aliud dico ꝙ ad hanc ꝯuerſioneꝫnō ꝑtinet niſi illud nūc in qͦ deſinit eē paniſ ⁊cipit eē corpus xp̄i: ſꝫ illud pͥmū ꝑtinet ad totūtꝑ̄s p̄cedens qd̓ menfurabat totā ꝟboꝝ ꝓlationē q̄ qͦdāmo hanc efficit ꝯuerſionē. Nā ſicutaaaqdcm̄ ē int̓ ſb̓am panis ⁊ ſb̓am corꝑis xp̄i nō ēacciꝑe aliqd̓ mediū qd̓ magis ꝓpinquū ſit corꝑi xp̄i qͣꝫ ſb̓e panis. ¶ Ad aliud dico ꝙ mutatio hec eſt in inſtāti: ſꝫ motus p̄cedens ē in tꝑo⁊ deo ꝟba p̄dicta efficatiā nō hn̄t niſi in vltioinſtanti. Iſta aīa mea ſunt valde ſubtilia. acciꝑe tn̄ neceſſe ē hanc doctrina ꝓpter ꝑfectionemae pn̄tis. qr ⁊cͣ. ¶ Ꝙtum ad tertiā dico ꝙ qͣtuor ſunt ī hͦ ſacr̄o credenda. ¶ Pº credenduꝫē ꝙ exvi ꝟboꝝ ibi ſit verū corpꝰ xp̄i: qꝛ ꝟbaꝯſecrationis de corꝑe faciunt mentionē. ¶ Secūdo ꝙ ibi ē ſanguīs xp̄i ex concomitātia īmediata: qꝛ ſanguis īmediate diſponit corpus advitā. ¶ Tertio ꝙ ibi ē aīa ex cōcomitatia ꝓpirqͣ: qꝛ lꝫ aīa nō viuificet niſi ſanguīe mediāte tn̄qꝛ ē forma ꝑficiens corpꝰ: ⁊ ad eandē namtinēs: iō ip̄a cōcomitat̉ corpus ex cōcomitātiaꝓpinqua. ¶ Quarto ꝙ ibi ē deitas ex cōcomiiantia remota: qꝛ lꝫ deitas cū tribꝰ p̄cedentibuſvnū faciat ſuppoſitū: tn̄ qꝛ nō ꝑtinet ad candēnam. iō cōcomitat̉ p̄dicta tria ex ꝯcomitātia re⁊pdidsmota. gil̓r ⁊ de calice dicat̉ ſuo mō: vt ꝙ primo ibi ſit ſanguis: qꝛ ꝟba cōſecratiōis ſolū d̓ſanguine faciūt mentionē. Scd̓o ꝙ ibi ſit corpus ex cōcomitantia īmediata: qꝛ corpꝰ ē īmediatū ſanguīs receptaculum. ¶ Tertio ꝙ ibi ſit/aīa ex cōcomitantia ꝓpinqͣ: qꝛ ad eandē namꝑtinet. ¶ Quarto ꝙ ibi ſit diuinitas ex cōcomitantia remota: qꝛ ꝑtinet ad idē ſuppoſitū. Exhis aliqua correlaria ꝯcludamꝰ. ¶ Pº enimex his dictis ſeꝗt̉ ꝙ ppl̓us cōicans in die ſāctopaſce vel alio tꝑe: lꝫ vinū nō ꝯſecratū poſt corꝑis xp̄i ſūptionē ſūmat: nō tn̄ ſeꝗt̉ ꝙ corpꝰ ſineſanguine ſūmat: qm̄ cōcomitat̉ corpꝰ: vt dctm̄ē. Sed qͣre pr̄ Amb. ſacerdotes corpus ⁊ ſanguinē diſtinctis modis ſūmūt. Certe aīa caraꝑ ideo faciūt: qꝛ cū xp̄i locū ī t̓ris teneant. ritūxp̄i in cena datū cū ſacerdotes inſtituti ſt ẜuant90 7qui pͥmo panē in ſui veꝝ corpꝰ. dein̄ vinū ī ſuiſanguīs ꝟitatē ꝯſecrauit. vn̄ poſito ꝙ ſacerdoſcōicaret̉ ſe vt ꝑſonā pͥuatā. vtputa in īfirmitatetūc ei dat̉ ſacr̄m ſic̄. ⁊ laicis qͣre ⁊cͣ. 2º ex ſupradicts ſeꝗt̉ ꝙ ſi btūs Petrꝰ in triduo mortꝭ xp̄imiſſā celebraſſꝫ: cū in cena ſil̓ cū alijs fuerit ſacerdos ordinatꝰ: ī hoſtia ꝑ eū ꝯſecrata duo tm̄credita fuiſſent .ſ. corpꝰ ⁊ dīnitas ⁊ nō aīa qꝛ intriduo ille vere ſuit mortuꝰ: ⁊ ꝑ ꝯn̄s illi nō ꝯcomitabat̉. Sil̓r nec ſanguis ꝗ effuſus erat ſupert̓rā. corꝑe in ſepulchro ⁊ aīa in inferno exn̄tibꝰEt iō cū ſanguis ⁊ aīa nō ſint in corꝑe niſi ꝑ cōcomitantiā: vt dictū ē: ncc̄e eſt ꝯcede ꝙ tūc ī hoſtia ꝯſecrata ꝑ Petꝝ aīa ⁊ ſanguiſ nō fuiſſentQuare āt dīnitas ibi tm̄ cū corꝑe credita eēt: ēqꝛ pa nūqͣꝫ fuit a corꝑe xp̄i ſeꝑata: vt ē cōiſ theologia. ⁊ iō ip̄a ex ꝯcomitātia ibi fuiſſꝫ. 3º ſcetur ꝙ ſi btūs Iacobꝰ qui primo miſſā ordīauitin illo triduo celebraſſet. in calice nō fuiſſet niſiſanguis. qꝛ nō corpꝰ cū eēt ab illo in illo triduoſeꝑatum. ſimiliter nec anima eadem ratione. ſimiliter nec diuinitas. qꝛ non fuit d̓citas ita vnita ſanguini ſicut ⁊ carni: qꝛ non remanſit cōicatio idiomatū que prouenit ex tali vnionē. vt habetur primo de trinit. Non enim erat verumdicere ſanguinc xp̄i fuſo hic vel iſte ſanguis eſtdeus: ſicut dicimꝰ de corꝑe eius deum eſſe ſepultum ⁊ non in cruce remāſiſſe ſicut remanſit ſanguis. Et ratio eſt qꝛ corpus eſt parſ principalis hominis ⁊ nō ſanguis. qͣre ⁊cͣ. Iſta etiam duo correlaria ponit Franciſcus maronisin ſermone corporis chriſti .ſ. memoriam fecit⁊ cetera. Et ſic patet iſta concluſio.Ꝙta mira res res ſit ꝯuerſio ſacr̄i. Cō. 3Tcipe ſcd̓am ꝯcl̓onem. vꝫ. Ꝙuis deioꝑa ⁊c̄. dic totā. vbi tres inꝗramꝰ ve.Prima ve. eſt iſta. Utrum hec benedicta ꝯuerſio ſit miraculoſior oībus mirabilibus dei. 2ª ve. eſt. Quot ſunt mirabilia huius benedicte conuerſionis. 3ª ve. eſt. Quātum ſit meritum huius benedicte conuerſiōis¶ Ꝙͣtum ad primum dico ꝙ tres ſunt ꝑmaxime miraculoſe .ſ. creatio mūdi. incarnatio verbi dei. ⁊ hec benedicta ꝯuerſio. Duo prima iōſunt miraculoſiſſima ⁊ mirabiliſſima. qꝛ dei oīpotentia vſqꝫ ad variatōem materie pertingitque in oībus naͣlibus mutatiōibus debet eē ſubiectū ⁊ ſcmꝑ ꝑmanere ⁊ nō corrumpi cum ſitingnaͣbilis ⁊ incorruptibilis ꝑ phiſicorum. Etmagꝭ miraculoſi⁊ eſt creatio qͣꝫ hec benedicta
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten