58 A38 0qm̄ dn̄s nr̄ Ieſus xp̄s in qͣ nocte ⁊cͣ. vſqꝫ ibi. īmeā cōmemorationē. audi Euſebiū. de cōſe.di. ij. c. qꝛ corpus. quia inquit aſſumptū dominꝰ ablaturus erat ab oculis ⁊ illaturꝰ ſideribꝰ.neceſſariū erat ut in die cene ſacr̄m nob̓ ſui corporis ⁊ ſanguinis ꝯſecraret ut offerreret̉ iugitꝑ myſteriū qd̓ offerebat̉ ſemel in preciū. ⁊ ꝑenbus dinis victima viueret ī memoria ⁊ ſꝑ pn̄s eſſet īgr̄a. h̓. ille. Cōfirmat̉ Eccl̓. xxix. Br̄am fideiuſſoris tui ne obliuiſcaris. dedit .n. aīam ſuāꝓte. Fideiuſſit .n. ꝓ nobis xp̄s qn̄ debitū ſoluit ⁊c̄. Cōcordat. c. qꝛ morte. de ꝯſe. di. ij. vbidr̄. Quia morte dn̄i liberati ſumꝰ huiꝰ memores in edēdo ⁊ potādō carnē ⁊ ſanguinē queꝓ nobis oblata ſūt ſignificamꝰ. hec Aug. Cōcordat ēt caᵐ. qꝛ ſemel. ⁊. c. ꝗ māducat. vbi diQui māducat me viuet ꝓpter me. Non ergotimeamꝰ fratres hunc māducare panē: ne forte ſiniamus illū ⁊ poſtea ꝗd māducemꝰ nō inueniamus. Māducāt̉ xp̄s viuit māducatꝰ qꝛſurrexit ⁊cͣ. Tertio ꝓpter pctōꝝ neceſſariā purgationē. Audi Ambroſiū li. de ſacramentis.Iſte paniſ quottidianꝰ ſumit̉ in remediū quottidianc infirmitatis .ſ. pctōꝝ venialiū. De venialibꝰ .n. nō eſt dubiū hoc ſacramentum eoꝝeē medicinā cū etiā oratione ⁊ aqua benedictavenialia deleant̉. De mortalibꝰ autē dicit glo.ſuꝑ verbo illo ambroſij. Qui māducauerit hͦcorpꝰ fiet ei remiſſio oīum pctōꝝ. dicit ſic. venialiū vel etiā mortaliuꝫ. Ad cuiꝰ declarationemē notādū ẜm Ricardū in qͣrto. ꝙ triplicit̓ hō īpctō mortali poteſt hoc ſacramentuꝫ ſuſcipere.Quia aūt ſcii ſe eē in culpa mortali: ⁊ tunc laqueū ſue dānātiōis accipit. i. Cor. xi. Qui māducat ⁊ bibit indigne ⁊cͣ. Cōcordāt. c. iudas.c. ꝗ ſcelerat. ⁊. c. ſancta. de quo in ſequētibꝰ dicet̉. Secūdo aut nō eſt ī peccato mortali: ſed timet eſſe aut credit. ⁊ tunc iſte cum contra conſcientiam facit que edificat ad gehennam: maniſeſtū ē ꝙ diſcrimini ſe cōmittit. ideo iudiciuꝫſibi māducat ⁊ bibit. Et de his duobus mōisnon intelligit predita glo. Tertio aūt ē in peccato mortali: ⁊ tamen hoc ignorat. ⁊ tunc ſi talignorātia ex ſua negligentia venit. ut qꝛ nō pͥmeditauit ⁊ recogitauit. aut confeſſorē idoneum n̄ quefiuit: vel ſil̓ia. ⁊ ſic īpreparate euchariſtiam ſumit: ꝓculdubio tali iudiciū ſibi manducat ⁊ bibit. xxxvij. di. §. vltīo. Illis omnioignoſci non poterit: qui a quo diſcerent copiāhabētes operā nō dederūt. ait Ang. Si āt tal46 21ignorantia veni ex ꝓpria non recordatiōe tamen quantum in ſe eſt operā dedit: ut memorie mādaret. ꝓculdubio in ſumptōe hꝰ ſacram̄ti benedicti oīa lauant̉. Et ſic intelligit̉ preſēsgloſa. Sed pono caſū ꝙ talis ad cōmunioneꝫaccedēs interea dū parat̉ ſacramentum recolitvnius peccati mortalis. Cōſcientia vna ex ꝑtetimet ſi ſurgit ne circunſtātes ſcādalizet. Aliaex parte timet in tali peccato ſumere tātum ſacramentū. Hic dicit Scotus ꝙ talis conterat̉⁊ cordialit̓ peniteat cū ꝓpoſito qͣꝫtocitius poterit confuendi. Et hac prudenti cautela cuadethomo animi ꝑplexitate. qr̄ ⁊cͣ. Et hec ſufficiant quātum ad pn̄tem veritatem. Quātuꝫ adẜam dico ꝙ hoc ſacramentū die iouis hora cōpletorij fuiſſe inſtitutuꝫ. Et recte die iouis. qꝛhoc ipſo die creauit deus volucres celi ⁊ piſceſmaris. Ben̄. pͥ. Itē virgo glorioſa filiū in tēplo obtulit. ut ex 3º de trinitate colligit̉. ⁊ hͦ diexp̄s celos aſcēdit: que omnia ad ꝓpoſitum faciunt. Qm̄ ſoli homines cōtēplatiui deſignatiꝑ aues ẜꝫ Bre. ⁊ penitētes deſignati ꝑ piſcesin maris amaritudine viuētes: hꝰ ſacramentiꝑtīcipattōe ſunt capaces. Uirgo xp̄m mortalēin tēplo obtulit: ſacerdos īmortalē ī ſacrificiooffert. Xp̄s celos aſcēdit: ⁊ ipſe ſunt cōicantesceleſtes facit. Et hora cōpletorij recte ꝗdē. qꝛhac hora videtur mūdum fuiſſe creatū. qꝛ prima dies dominica. pͦ facta ē ex veſpere: ſecūdoex mane. Ben̄. p. ⁊ iō a veſpere incipiſſe putat̉ ẜm Aug. libro de trini. Iteꝫ hac hora fuitChriſtus annunciatꝰ: ut ſancti patres tradūt.In cuius ſignū eadem horā virgo cū ſuluc regina ſalutat̉. Et ordinis noſtri ſācti patres cōſtituerūt: ut eadē hora oēs fratres ī eccl̓ia conueniāt: ⁊ ſalue regina deuote decātent. Itemhac hora xp̄s traditꝰ ē ſepulture: nec hͨ vacat amyſterio: qm̄ ſicut vetus teſtamentū a mundicreatiōe incipit. ita nouū a xp̄i ānunciatōe. Etſicut in ſua incarnatōe fuit ſenſibil̓r demōſtratꝰ ita ī hac ꝯſecratōe ē ſenſibilibꝰ ſpēbꝰ deguſtatus. ⁊ ſicut in hac hora fuit ſepultus: ita ⁊ īhac hora fuit hoc ſacramētū inſtitutuꝫ. i. Cor.xi. Mortē domini annūciabitꝭ donec veniatEx quibꝰ ſequit̉ pͥmo ꝙ hoc ſacramentum an̄xp̄i aduētū inſtituti nō erat equū. qꝛ cū hoc ſacramentū verbum incarnatū realiter cōtineatnō docuit: īmo nec potuit an̄ incarnationē īſtitui. Secundo etiā nō decuit ꝙ īſtituret̉ tēporexp̄i alia hora qͣꝫ die ⁊ hora ſupradictis. Et rō