59p6 2Quantū ad ẜam veritatem dīco ꝙ vſus ſacramēti debet ꝯueniri cū materia ſacri. vſus aūthuius ſacramēti ē ut comedat̉ ⁊ bibat̉. ⁊ cumcaro cruētata vl̓ ſpēs illa pueri cōmeſtioni nōcōgruat: nō videt̉ rationabile ut ſumatur. Squid tunc facienduꝫ. Dico ꝙ aūt ab oībus ſicvidetur: aut ab aliquibus. Si ab aliquibꝰ tuncſumatur ab aliquo illoꝝ ꝗ eum in ſpecie panisvidet. Si āt ab oībus: tunc nō ſumatur ab aliquo: ſed in loco ſolenni ꝓ maxima reliquia ponatur. Huius ſnīe eſt btūſ Tho. ut ſupra. Etratio huius ē. qꝛ qn̄ ſic apparet: certe hoc ꝓponitur non ad manducandum: ſed ad venerādum. Sed dices iſt vera ſunt pater Ambroſi quādo alijs apparent huiuſmodi ſpēs. Sedſi ſacerdoti celebrāti ⁊ cōicāti iſta apparerent.nō habet locū iſta reſpōſio. Dico ad hoc ꝙ ꝗdā dixerunt ꝙ ſufficit ſpūalis manducatio. ꝗahec in paucioribꝰ accidūt: ꝓpter qd̓ nō ē legiseccleſie trāſgreſſor: que conſideret ea que ut īpluribus accidūt. Quidā autem dicunt ꝙ debet iteꝝ celebrare. ⁊ ſi ierū ſic apparet iterū reincipiat. ſꝫ hoc mihi nō placet. qꝛ potius eēt cōſuſio qͣꝫ deuotio. ut patet. Quantum ad tertiādico ꝙ nihil videtur corporali viſu: niſi qꝛ oculus videntis mouetur ab obiecto ẜm ſimilitudineꝫ coloris in ipſo exn̄tem: que ꝗdē ſil̓itudopͥus ſit in medio: dcinde in ſenſu viſus. Corpª āt xp̄i nō habet ordinē ad ſpēs ſub ꝗbꝰ ē rōne quātitatis ſue. ⁊ idco nō pōt ſil̓itudo colorꝭſui in aere generare cōtingentes ſpecieſ. Et hͦduplici rōe. Primo quia actio corporalis cōtactū requirit. cōtactus autē corporalis conſequitur quantitatem. qꝛ nihil aliud eſt qͣꝫ ꝯiurctio terminoꝝ duarum quantitatū. ⁊ quia copus xp̄i non contingit aerem circunſtantē: iōnon poteſt in ipſo ſui coloris ſimilitudinē generare. Secunda ratio eſt. quia color conſeꝗt̉quantitatem: cum īmediatum eius ſubiectumſit ſuperficies. ⁊ quia corpus xp̄i ad hūc locumordinē nō habet ratione ſue quantitatis: iō necratione ſui coloris. Et ideo ſicut nō cōiungit̉aeri circunſtanti ẜm quātitatē: ſic nō aſſimilatſibi ipſuꝫ ſui coloris ſimilitudinē aggenerādoin eo. Ex quibꝰ ſeꝗtur ꝙ poſito caſu ꝙ ocul̓xp̄i eſſet extra ſpeciēs ſacramēti ipſe nō viderſubſtantiam ſuam infra ſpecies contentam exna glorie niſi forte miraculoſe. Propi̓ qd̓ cōcluditur ꝙ oculus glorioſus nō videt xp̄i corpus in ſacr̄o ſub proprijs ſpeciebꝰ niſi forte mi9º Fº.raculoſe. Secundoſequit̉ ꝙ qͣꝫuis beati nō videāt illud viſione corporali: vidēt tn̄ plenarisviſiōe ītellectuali. ꝓpter qd̓ nō ſequit̉ ꝙ de eonō habeat fidē ſꝫ plenā cognitionē: ſicut etiaꝫin ſabbato quarte dn̄ice dictum ē: ꝙ oculꝰ corporis nō videt eſſentiā dei: ſꝫ oculus mentis:ut ēt dicit Augu. libro de vidēdo deū. Tertioſequitur ꝙ qͣꝫuis intellectis nr̄ poſſit in via decipi ī videndo corpꝰ xp̄i niſi fides p̄ſtet ſupplemētu. tn̄ in gl̓a nullo mō deceptio. cadit: cumibi plena ſit cognitio. ⁊ qͣꝫuis oculo corꝑis btīcorpꝰ xp̄i nō videāt: tn̄ ipſum plene ꝯſpiciuntoculo mētis. ut dictum ē. Et ita patet ꝙ qͣꝫuiscorpꝰ xp̄i ī ſacr̄o ipſis beatis nō ſit viſibile oculo corporali: eſt tn̄ viſibile oculo intellectuali.Et ſi dicis nūꝗd corpꝰ xp̄i ab āgelis videtur.Dico ꝙ ſic oculo mētali: n̄ ꝗd ē accipiēdo ſpēſa ſenſibilibꝰ: ſꝫ ꝑ ſpēs īnatas qͣꝫtū ad ea q̄ nālicognitiōe ītelligūt. vel ꝑ verbū qd̓ vidēt quātum ad ea que ſupra naturalē eoꝝ cognitionēſunt. ſicut ſunt oēs articuli fidei. Unde dicitbeatus Tho. ut ſupra ſicut articuli fidei ſūt ſupra naturalē cognitionē hominis: ita ⁊ āgelorū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s angeli naturali cognitiōe corpusxp̄i in ſacr̄o nō vident: ſꝫ ſolum cognitiōe beata. Sꝫ quid de demonibus. Dicit idē doctorꝙ nullo mō vident: ſꝫ credūt ⁊ cot remiſcunt.Et hec ſufficiāt ꝓ pn̄ti cōcl̓one.¶ De figuris corꝑis xp̄i ī ſacr̄o ꝯſideraº 2ª.Ecudo loco corporis ⁊ ſāguīs xp̄i ī ſacr̄o nobisdati ſingularē figurationē vidoamꝰ. vbi tres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ. vꝫ. Pª ꝯcl̓o ē iſta. Quāto hͦ ſacr̄m alijsē p̄ſtātius. tāto figure illud ſignificarūt excellētiꝰ. 2ª ꝯcl̓o ē iſta. Lꝫ tēpus gr̄e tēpus dicat̉veritas: tn̄ hoc ſacr̄m datū ē rōe magne neceſſitatis. 3ᵉ cōcl̓o eſt iſta. Lꝫ deo ſit poſſibile utſubſtantia panis ⁊ vini nō poſſet remanere: n̄tn̄ fuiſſet equū nec laudabile ſuſtine̓.¶ Ꝙ ſic̄ hoc ſacr̄m ē alijs excellentius: ita ⁊ figure illud ſignificarunt excelſentius. ꝯcl̓o pͥTcipe pͥmā ꝯcl̓onē. vꝫ. Quāto hͦ ſacr̄m ⁊cͣ. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. VXi. ē iſta. Cū tꝑe ꝟitatis debeat ceſſare ſigura. querit̉ quare hoc ſacr̄m dat̉ ſub figura. 2ª ꝟi. ē. vtrū hoc ſacr̄m ī veteri lege fuitfiguratū. 3ª ꝟi. ē. vtrū expreſſiꝰ fuerit hoc ſacramētū in lege Moyſifiguratū qͣꝫ ī lege na