gt̉ nic̄ ī ſpē hoīs ītelligimꝰ aīal ⁊ rōale ⁊ ī ſpēdomꝰ ꝑietē ⁊ tectū. vn̄ corrclarie ſeꝗt̉ ꝙ angeliqͣꝫtū ad cognitōꝫ naͣlē qͣ res ꝑ diuerſas ſpēs ill̓inditas cogſcūt id nō ſil̓ ſꝫ ſucceſſiue fiet. ⁊ ſicmouēt̉ ẜꝫ ītelligētiā ꝑ tp̄s: ſꝫ īqͣꝫtū illas ī ꝟbovidēt fil̓ ipſaſ cernūt ⁊ nō ſucceſſiue h̓ ſcūs p̄dictꝰ doctor. ⁊ ſic pꝫ ſextꝰ pūctꝰ lꝫ ml̓ta dicenda ſeofferāt. Ꝙtū ad ſeptimū puctā vide feria 5pͥme dn̄ice: ⁊ ſeria ſexta qͣrte dn̄ice. ibi ſatꝭ clare dcm̄ ē. Et breuit̓ dico ad pn̄s ꝙ in hac pn̄tivita nullꝰ pōt deo tā gratꝰ reꝑiri ꝗ deū potue̓itꝑ eēntiā vide̓: qͣꝫuis miraculoſe ⁊ ſuꝑ naturāde Moyſe ⁊ Paulo dicamꝰ deuꝫ ſic egiſſe vtdeū ꝑ eēntiā viderīt. vn̄ b. Tho. in. 4. di. 49.ſic aū. Cōtingit aliqn̄ dīna ꝟtute ꝙ aliqͣ reſinaliꝗd miraculoſe ꝓducit̉: in qd̓ nullo mō ꝑ aliqͣs diſpōnes ſibi īherētes pōt vt ꝙ ꝟgo ꝑiatꝙ ignis ī aqͣ cōburat. ⁊ ſil̓ia. Sil̓r miraculoſefieri ꝯtīgit ꝙ aliꝗs intellectꝰ creatꝰ nō hn̄s niſidiſpōneſ vnitas dīnā eēntiā ad vidēdā eleuetſic̄ Aug. ſuꝑ Ben̄. ad lrām. ⁊ ī liº de vidēdodeū ſenſiſſe videt̉ de Moyſe ꝗ fuit mgr̄ iudcorū. ⁊ d̓ Paulo ꝗ fuit mgr̄ ⁊ doctor gētiū. Nectn̄ ſimpl̓r dcī ſūt btī: ſꝫ tm̄ ẜꝫ ꝗd inqͣꝫtū .ſ. ī actubtōꝝ cōicauer̄t. ⁊ poſſumꝰ exēplificare de corꝑibꝰ. Pōt .n. aliqd̓ corpꝰ in ſtatu gͣuitatꝭ exn̄smiraculoſe de actu leuitatꝭ ⁊ īpaſſibilitatꝭ ꝑticipare. Sic̄ de Abachuc legit̉ Dan̄. vl. Et detribꝰ pueris in fornace ab igne miraculoſe cōẜuatꝭ. Dan̄ 3. nec tn̄ eoꝝ corꝑa erāt gl̓ioſa. Eaenī qͥ miraculoſe fiūt nō dicūt̉ poſſibilia ẜꝫ naͣꝫin q̄ fiūt: ſꝫ ẜm ꝟtutē faciētis tm̄. Nō .n. ꝓpͥcdicimꝰ ꝙ cecꝰ poſſit fieri vidēs: ſꝫ ꝙ deꝰ cecumſace̓ vidētē pōt. Et ſil̓r dico ꝙ nulla creatura īſtatu vie exn̄s pōt deū ꝑ eēntiā vide̓: ſꝫ hͦ pōtfacere deꝰ. Et hꝰ i due ſūt bone rōnes. Prīarō eſt. qꝛ modꝰ cognitōis ꝯſeꝗt̉ modū naͣe. aīaaūt in viro hac mortali hꝫ eē vnitū mae corꝑali. vt dcm̄ ē in pͥma ꝯſideratōe hꝰ ẜmōis. ergooꝫ ꝙ modꝰ cognitōis eiꝰ inſeqͣt̉ entia in maͣ criſtentia. vn̄ naliter nō cognoſcit niſi ea que formā hn̄t in ma vel que ꝑ alias formas exn̄tes īmā cognoſci pn̄t. quō cognoſcit̉ deꝰ vt pͥmusmotor. s. phiſicoꝝ. Deꝰ aūt nō ſic hꝫ formammaͣ ſue eēntie repn̄tatiuā. Et ſi ꝑ ſpēs ⁊ aliarū reꝝ ſil̓itudines cogͦſcit̉. talis ꝓfecto cognitio nō ē ꝑ eēntiā: vt etiā ꝓbat btūs Tho. ꝑtepͥª. q. i. ar. 2. q̄re ⁊cͣ. ¶ Scd̓a rō ē. qꝛ videredcū ꝑ eēntiā ponit̉ ꝟo btītudo aīe rōalis ⁊ feficitas. gͦ oꝫ ꝙ aīa illi obiecto ꝑ aliquā diſpōnēſibi inherentē iungat̉ qͦ diſpō lumē gl̓ic ē: qd̓nō habet̉ in vita. Nā hō in ſtatu vie exn̄s peroēs diſpōnes qͣs hꝫ nō pōt in aliꝗd āpliꝰ niſiꝙ ꝑ ſpēs a ſenſu abſtractas intelligat. Fantaſmata .n. ſūt in intellectu. ſic̄ ſenſibile ī ſenſuꝫde aīa. Deꝰ aūt nō hꝫ ſpēm ⁊c̄. iō ꝯcl̓o nr̄a ꝟaEt ſi aliqͦs ſcōs legamꝰ deū in hac vita vidiſſeītellige ꝑ. ſil̓i tudinē aliquā creatā: qͥ nō ē viſiodei ꝑ eēntiā. vt dcm̄ ē. O Iſa. c. 6. ꝗd ais. vidi inꝗt dn̄m ſedētē ſuꝑ ſoliū excelſū ⁊ eleuatuꝫ⁊ plena erat oīs terra maieſtate eius. vide ibi.O pr̄iarca Iacobꝗd ais. vidi deū facie ad ſaciē. ⁊ ſalua facta ē aīa mea. Et ſil̓r alios adducere potes. qͦꝝ oīuꝫ viſio de corꝑali ſpē in quaapꝑet deꝰ vel etiā angelus loco dei vel de viſione ſpūali qua ſcōꝝ mētes etiā in via a vitijspurgate deū cōtēplant̉: vel de viſione imaginaria intelligit̉: qd̓ nō ē videre deum ꝑ eēntiāqͣre ⁊c̄. Et ſic pꝫ ẜa ꝟitas hꝰ ẜe cōcl̓onis. Sitbn̄dicius deꝰ ⁊ eius glorioſa mr̄. amē. Ꝙtūde rap. cad tertiā ꝟi. ſeptē puncta inꝗramꝰ. vꝫ. Primus pūctꝰ eſt. vtꝝ in corꝑibꝰ gl̓ioſis ſint ponēde dotes. ꝰ eſt. an dos quā aīa dat xp̄o Ih̓nſpōſa ſuo ſit idē qd̓ btītudo. 3ꝰ pūctus eſt. anxp̄s ingrediēs celū ſuo eino pr̄i aliquā d̓deridotē. 4ꝰ pūctꝰ eſt. an angeli ſūme trinitati dētaliquā dotē. 5ꝰ pūctꝰ. vtꝝ tres tm̄ ſint aīe dotes. Opūctꝰ ē. vtꝝ ſint qͣtuor tm̄ corpoꝝ btōꝝdotes. 7ꝰ ē. qͣꝫta ē delectatio btōꝝ in celo em̄pyreo. Ꝙͣtū ad pͥmū dico ꝙ dos btōꝝ ad ſil̓itudinē dotis mr̄imonij corꝑalis accipit̉. vndedos ī mr̄imoio dat̉ duplici reſpectu .ſ. ī ornatū⁊ ī remediū onerꝭ mr̄imōij. vn̄ dos ſic a dn̄isiuriſtis diffinit̉. dos ē qͥ ⁊ at̄ viro a ml̓iere preonere qd̓ de mr̄imonio ſuſtinet. qͣ tādiu duratſic̄ ⁊ mrimōiū eoqꝫ ſoluto ſoluit̉. qꝛ ſinc eo eēnō pōt. ff. de iure dotiū. l. 3. ⁊ dic̄ btūs Tho. ī4. di. 49. ꝙ ſolatiū ⁊ ornamentū matrimonijē ꝓpͥū dotis: ⁊ cōuenit illi ꝑ ſe. ſꝫ ꝑ accn̄s ei cōuenit remouere onus mr̄imonij. ⁊ dat exēplūde grā dei. Gr̄a .n. dic̄ ip̄e pͥmo ⁊ ꝑ ſe hꝫ ſace̓iuſtū: ſꝫ ꝑ accn̄s ei cōuenit ꝙ d̓ īpio iuſtū ſaciatEx ꝗbꝰ due cōcl̓ones eligūt̉. vꝫ. ¶ Prīa cōcluſio eſt. ꝙ dos btōꝝ cōuenit cū dote mr̄imonij quātū ad ea que cōueniūt doti ꝑ ſe ¶ Scd̓acōcl̓o eſt. ꝙ dos btōꝝ non cōuenit cū dote matrimonij quātū ad ea que doti cōueniunt ꝑ accidens. ¶ Prima cōcl̓o ſatis clara eſt qm̄ ſic̄mulier qn̄ ducit̉ in domum ſponſi datur ſponſo dos que matrimonij ornamentum ⁊ decor
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten