Preterea arguit̉ rōe ſic. Ex intellectu ⁊ re intellecta ſit vnū: vt pꝫ 3º d̓ aīa. Sꝫ ex dīna eēntia ⁊ intellectu nr̄o nō pōt fieri vnū. qꝛ maxīediſtāt. gͦ ⁊c̄. Item inſinitū inqͣꝫtū infinitū eſtignotū. 3ꝰ phificoꝝ. ſꝫ deꝰ eſt infinitꝰ. gͦ īqͣꝫtuꝫinfinitꝰ eſt ignotus. Item oē qd̓ recipit̉: recipitur ẜꝫ modū recipiētis. 3º de aīa. Ergo dofinite ⁊ nō infinite cognoſcet̉. Itē qd̓ videt̉ īaliqd̓ mediū nō videt̉ per eēntiam: ſꝫ deus inpatria videt̉ per mediū: qꝛ per lumē gl̓ie. ergonō ꝑ eſſentiā. Item qd̓ videt̉ per eſſentiā cognoſcitur quo ad ſuū qd̓ quid eſt: ſꝫ hoc ē impoſſibile intellectui creato. pꝫ per DionyſiuꝫDamaſcenū ⁊ alios: qui dicūt ꝙ deꝰ non coſcit̉ ꝗd eſt: ſꝫ quid nō ē. ergo ⁊c̄. Itē plꝰ diſtatdeꝰ ab intellectu nr̄o qͣꝫ intelligibile a ſenſu: ſꝫſenſus nullo mō pōt videre creaturā ſpūalemergo nec intellectꝰ nr̄ diuinā eſſentiā. Iſta ſufficiant. rn̄de pater ſi placet. Subtiliter ꝓfectoaīa mea arguis. Ego tn̄ vt meis dictis credasrectius loquar. nō meis: īmo determinationioīuꝫ ſanctoꝝ: habeo etiā auctoritates ⁊ rōnesAudi pͦ apl̓m pͥma Cor. 13. Uidemꝰ nunc perſpeculū in enigmate: tūc aūt facie ad faciē: ſedhoc eſt videre per eſſentiā. Item Io. 3. Cumapparauerit inquit ſil̓es ei crimꝰ: ⁊ videbimeuꝫ ſicuti eſt. ergo per eſſentiā. Et alie pluresſūt auctoritates. ⁊ vnā facio rōnē. Nō ē equūſanctorū deſiderium fruſtrari. ſꝫ ipſi dei facieꝫvidere deſiderant. Exo. 33. Oſtende mihi tcmetipſū ait Moyſes ad dn̄m. ⁊ ꝓph̓a O ſtende nobis faciē tuā ⁊ ſalui erimus ⁊c̄. Ergo cōcluſio noſtra ꝟa. pater Amb. nō curo de rōnibꝰ tuis: ſꝫ ad meas queſo rn̄de. faciā anima.Obi noͣ vt colligit̉ ab Auguſtino liº de vidēdo deū ꝙ oēs auctoritates qͥ deū inuiſibilem.dicūt per eēntiā tripliciter intelligi pn̄t. Unomodo vt excludat̉ viſio corporalis: qua vnqͣꝫdeuꝫ quis videbit aut vidit. Alio mō vt excludatur viſio dei per eſſentiā his qui in hac mortali carne viuūt. Alio mō vt excludat̉ noticia⁊ viſio cōprchenſiōis: que intellectui creato ēimpoſſibilis vt patꝫ ſabbato quarte dn̄ice quōvt plurimū exponūtur oēs auctoritates. Adrōnes aūt tuas dico. Ad pͥmā ꝙ in viſiōe quadeꝰ videt̉ per eſſentiā nō opportet ꝙ intellectnoſter ⁊ dīna eſſentia fiant vnū ſimpliciter: ſꝫſolū quantū pertinet ad actum telligendi. Etlicei dīna eſſentia ⁊ intellectꝰ maxime diſtent ſocundū eſſentiā: tn̄ qꝛ ipſa eſt purus actꝰ ⁊ maxime intelligibilis: nō incōuenit ꝙ ipſa fit quanformā intellectꝰ creati. Unaqueqꝫ enī res entintelligibilis ſecundū illud qd̓ eſt in actu: ⁊ nōſecūdū illud quod eſt in potentia. vt pꝫ 9. methaphiſice. Et hec eſt rō oſtenſiua huius. qm̄omnē ſpēm intelligibilē opportet a maͣ ⁊ omnibus conditionibꝰ abſtrahere. vt pꝫ. 3º d̓ aīaCum aūt eſſentia diuina ſit puriſſimꝰ actus vidictum eſt: poterit eſſe ſorma qua intellectꝰ intelligit: ⁊ hec erit viſio beatificans. quare ⁊c̄.¶ Ad aliaꝫ dicit̉ vno modo ꝙ infinitum ẜmquantitatē eſt ignotum. ⁊ de hoc loquit̉ ph̓usnon aūt de iufinito ꝟtutis. Et ſi dicit̉ quocūqꝫ accipiatur: finiti ad infinitū nulla eſt ꝓportio. Dico ꝙ ſi ꝓportio accipiat̉ ꝓ habitudinevnius quātitatis ad alteram ſecūdū ꝙ dupluꝫtriplum ⁊ equale ſunt ſpēs ꝓportionis: tuncꝓpoſitio illa habet veritatē. Sed ſi ꝓportio ꝓqualibet habitudine inter aliqua exiſtente accipiatur: ſicut ꝓprie extenditur nomē ꝓportionis. ſicut dicimus materiā eſſe debere ꝓportionatā forme. ideſt habere debiā habitudinem ad formā: tunc nihil incōuenit finitumeſſe ꝓportionatū infinito: quō creatura ꝓportionatur deo .i. babitudinē habet ad deū: ficuieffectus ad cauſam: aut potentia ad actū. ⁊ ſicintellectus noſter eſt ꝓportionatus ad videnecttatū aſerdum deū per eſſentiā. ¶ Ad aliam dico ꝙ nōopportet ꝙ aliquid recipiat̉ ẜm omnē modūmunatꝰ adrecipientis: ſꝫ ẜm quē recipiens eſt capax velineriutimeliectudiſponitur ad capacitatē: ſicut eſt in propoſito.¶ Ad alteram rōneꝫ dico ꝙ mediū eſt triplexvidendi aliquid .ſ. mediū ſub quo. mediū quo⁊ mediū in quo. ¶ Mediū ſub quo ē quoddāgenerale lumē nō determinans viſū ad aliqd̓ſpāle obiectū. Et ſic cō viſio ſit duplex .ſ. malis ⁊ ſpiritual̓. mediū erit duplex .ſ. materiale⁊ ſpūale. Materiale ē lumē de qͦ Ariſtoteles.2º de aīa. Lumē potentia colores facit actu colores .i. actu viſibiles. Spūale ē lumē intellectus agētis. de quo ph̓s 3º de aīa dicit ꝙ aliꝰ ēintellectꝰ qui dr̄ oīa facere. ⁊ hic eſt intellectusagens. aliꝰ oīa fieri. ⁊ hic eſt intelleciꝰ poſſibil̓.¶ Secūdū mediū dicit̉ quo ⁊ hoc mō ſpēs intelligibilis ē mediū intelligēdi. vt pꝫ 3º de aīa⁊ in liº de ſenſu ⁊ ſenſato. ¶ Tertiū mediū eſtin quo. ſicut ſpeculū eſt mediū videndi figurāmeā. ⁊ videndo imaginē ducimur in noticiaꝫimaginati: quō effectus ducūt in cognitionemſuc cauſe. Ex quibꝰ patet ꝙ diuina eſſentia no