S. 9ꝓs 5ºnus ⁊ cōiter oēs plures eē celos affirmāt. Sꝫbtūs Tho. cos cōcordat ditēs ꝙ Criſoꝰ celuꝫnoīat totū corpꝰ qd̓ ē ſuꝑ terrā ⁊ aquā ob quacām aues qͥ ꝑ aerē volāt volucres celi dicūturEt qꝛ in hͦ corꝑe plures ſūt diſtīctiōes. iō pl̓esceºos alij ponut ꝑꝑ qd̓ diligēter ꝯſidera ꝙ celū tripl̓r accipit̉ ī ſcriptara .ſ. cclū ẜꝫ naꝫ: celumẜꝫ ꝑticipatōꝫ: ⁊ celū ẜm methaphorā. celū ẜmnaꝫ ē aliqd̓ corpꝰ ſublime ⁊ luioſū actu vel potētia ⁊ incorruptibile ꝑ naͣm. Et hꝰ tres ſi ſpeciēs. Primū ē total̓r lucidū. qd̓ empyreū veteres nr̄i vocāt. Scd̓m ē total̓r diaphanū: qd̓dicūt celū aqucū vl̓ criſtallinū. Tertiū ꝑti diaphanū: ⁊ ꝑtim lucidū actu ⁊ hͦ. ſiderū celū dr̄. ⁊diuidit̉ in nouē ſperas ſtellaꝝ. ⁊ ſeptē ſperasplanctaꝝ. ⁊ de ꝗbꝰ nihil ad pn̄s. Scd̓m celumdr̄ ꝑ ꝑtipatōꝫ .ſ. alicꝰ ꝓpͥetatiſ corꝑis celeſtꝭ .ſẜm ſublimitatē ſiue altitudinē ⁊ luīofitatemactu vl̓ potētia. ⁊ ſic totū illud ſpaciū qd̓ eſt abaꝗs vſqꝫ ad orbē lune. Damaſcenꝰ ponit vnūcelū noīaus illd̓ aerū. ⁊ ſic ẜꝫ eū tres ſūt celi. .ſ.ſidereū: aereūj: ⁊ ēpyreū. Sꝫ qꝛ illd̓ſpaciū duoꝯtinet elemēta .ſ. ignē ⁊ aerē: ⁊ in vtroqꝫ illorū ē ſuꝑior ⁊ inferior regio. Rabanꝰ hͦ in qͣtuor celos diſtinxit. Suꝑiorē ignis regionē celūigneū: ⁊ inferiorē cclū olympū noīans ab altitudine cuiuſdā montis ꝗ vocat̉ olympꝰ: vt ētSeruiꝰ exponit ꝗd ſit olympꝰ. Suꝑiorē veroaeris regionē celū ethercū ꝑꝑ inflāmatōꝫ noīauit. Infcriorē ꝟo regionē celū aerū dixit. qͣreiſtos qͣtuor cū tribꝰ p̄cedētibꝰ ſil̓ iūgētes ſeptēin vniuerſo conūcrabimꝰ celos. Tertiū celumdr̄ methaphoricū: de qͦ dc̄m ē in p̄cedēti pūcto.ib. Itli⁊ hēc ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜm pūctū. ¶ Ꝙͣtū ad tertiū qd̓ fuit tertiū pͥncipale: dico ꝙ celū ēpyreūnō facit ad eſſentiā btītudīs: ſꝫ ad ꝯgruētiamſuii. Il.vide in hͦ ẜmōe in pͥª ꝯcl̓one ẜe ꝯſideratiōis ī3ª ꝟiiate in fine. qͣre ⁊c̄ ¶ Ꝙtū ad qͣrtū pūctūde cclociicclidicit̉dico ꝙ ꝗdā nc dixerūt ꝙ vnūqd̓qꝫ cogͦſcibile ēe. Etlō ocogͦſcibile ẜm qd̓ ē in actu. ⁊ cū deꝰ ſit actꝰ purab oī ꝑmixtione alienꝰ inqͣꝫtū in ſe ē maximeli ad ẜmcognoſcibilis. Sꝫ qd̓ ē maxime cognoſcibilei. i.pit.in ſe ab aliqͦ cogͦſci nō poterit infra ſe ꝑꝑ exceſſu intelligibilis ad in ellectū. exᵐ de ſole reſpeCriſa. enuctu viſus ꝗ ꝑꝑ exceſſū lucis a veſꝑtilione videri nō pōt. ⁊ ꝑ ꝯn̄s cōcludūt ꝙ deꝰ ꝑꝑ eiꝰ luceminacceſſibilē ab intellectu creato ꝑ eēntiā ſuaꝫmīme videri p̄t. Sꝫ. hͦ valde abſurdū dicimꝰnā cuꝫ ꝑſecta hoīs brtudo in ꝑfectiſſima eiusoꝑatōe ꝯſiſtat: ꝑfectiſſima aūt eiꝰ oꝑatio ē ītel-9º 4º.ligere: ſet̉ ꝙ ſi ꝑ eēntiam deū videre nō poſſiꝙ nūqͣꝫ erit ꝑfecte btūs. aūt ſi ꝑ aliquā ſpēꝫ videat cū illa ſit creata. ſcꝗt̉ ꝙ btītudo erit ex bono creato. ⁊ ꝑ ꝯn̄s in alio qꝫ in deo ꝟa btītudo ꝯſiſtet. qd̓ eſt abſurdū dicē cū ipſa ſit vltīscreature rōnalis ꝑfectio. vnūqd̓qꝫ .n. ꝑfectutūc ē qn̄ ſuo iūgit̉ pͥnº: ⁊ ei tāqͣꝫ ſuo vltīo iūgit̉fini qd̓ eē nō poſſet ſi deꝰ oīo ꝑ eēntiā videri n̄poſſet. qͣre ꝯcludit btūs Tho. in. 4. di. 49. lꝫēt de hac ma in pͥª ꝑte. q. 1. arti. pͦ. aliqͣlē faciatmentōꝫ. ꝙ nece ē deū ꝑ eēntiā ab ītellectu creato videri nō ꝗdē ꝑ ꝗdditates abſtractas a rebus vt dixer̄t Alpharabiꝰ ⁊ Auēpacē: volentes ꝙ ꝑ abſtractōꝫ hꝰ vl̓ illiꝰ ꝗdditatꝭ ab hac ⁊ab illa re: ⁊ ſic de alijs ⁊ tādē cū n̄ ſit ꝓceſſus īinfinitū ꝑueniet ad ſūmā abſtractōꝫ ꝗdditatiscuiuſcūqꝫ ītelligibilis. ⁊ tūc ītelligem ꝗdditatē ſub̓e ſeꝑate. Sil̓r nec ꝑ aliquā ip̄ſſioni derelictā a ſub̓a ſeꝑata ī intellectu noſtro: vt poſuiAuicēna in ſua methaph̓ica dicēs ꝙ ſubē ſoꝑate intelligūt̉ a nobis ꝑ intētionē ſuaꝝ ꝗdditatū. que ſūt qͥdā ipſaꝝ ſil̓itudines non ab eisabſtracte: qꝛ īmaͣles ſūt: ſꝫ in nobis ab ipſis īpreſſe. nō .n. pͥmū ſtare pōt. qꝛ tūc dcꝰ ꝑ genuſcognitōis remotiſſimū cognoſceret̉: ⁊ nō peraliꝗd ſibi ꝓpͥū: qd̓ ē cognoſcere ꝑ effectū: ⁊ vtin ſpeculo. Nec ēt 2º mō: qꝛ tunc in aliqͦ creatoeēt ꝟa hoīs btītudo: vt on̄ſu eſt. qͣre oꝫ ꝙ ſinealiqͦ repn̄tante: ſꝫ ꝑ eēntiā ꝓpriā deꝰ beatificevideat̉. Sꝫ dices pr̄ Amb. tu tuas facis rōesSꝫ rn̄de paululū dcīs ſcōꝝ ⁊ ꝗbuſdā rōibꝰ ſaciā. dic vt placꝫ. audi pͦ Criſo. ſuꝑ illd̓ Io. pͥ.Deū nēo vidit vnqꝫ. deū īꝗt nēo vnqͣꝫ vidit:nec ip̄e ēt celeſtes eēntie ipſa dico cherubi ⁊ ſeraphin deū vnqͣꝫ videre poterūt. gͦ a ſortiori:nec hoīes. Preterea Dionyſiꝰ ī pͦ. c. d̓ dīnisnoībꝰ de deo inꝗt. Neqꝫ ſenſus ē: nꝫ fantaſia:neqꝫ opīo: neqꝫ rō: neqꝫ ſcīa. gͦ nullo mō viſibilis ē a nobis. Itē arguit idē ſ̄c ibidē. Cognitio nō ē niſi exiſtētiū oē aūt exn̄s finitū eſtcā ſit in aliquo gnē̓ determinatū. Deꝰ aūt eſt īfinitus ⁊ nō exn̄s: ſꝫ ſuꝑ oīa exiſtētia. ergo neccognoſcibilis: ſꝫ ſuꝑ oīa cognoſcibilia ⁊ ſuperoēm cognitionē. Itē idē in epl̓a ad Bayummonacū ait. ꝙ ſuꝑpoſite dei tenebre qͣs habūdantiā lucis appellat cooperiūt̉ oī luī ⁊ abſcōdūt̉ omni cognitioni. Et ſiꝗs intellexerit ſe vidiſſe deum: nō ipſū: ſꝫ aliquid eoꝝ que ſūt cividit ergo ⁊c̄. Itē Pauius dixit ꝙ habitat lucem inacceſſibilē quā nūqͣꝫ quis hoīum vidit.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten