Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

S. 9ꝓsnus cōiter oēs plures celos affirmāt. Sꝫbtūs Tho. cos cōcordat ditēs Criſoꝰ celuꝫnoīat totū corpꝰ qd̓ ē ſuꝑ terrā aquā ob quacām aues aerē volāt volucres celi dicūturEt qꝛ in corꝑe plures ſūt diſtīctiōes. pl̓esceºos alij ponut ꝑꝑ qd̓ diligēter ꝯſidera ce tripl̓r accipit̉ ī ſcriptara .ſ. cclū ẜꝫ naꝫ: celumẜꝫ ꝑticipatōꝫ: celū ẜm methaphorā. celū ẜmnaꝫ ē aliqd̓ corpꝰ ſublime luioſū actu vel potētia incorruptibile naͣm. Et hꝰ tres ſi ſpeciēs. Primū ē total̓r lucidū. qd̓ empyreū veteres nr̄i vocāt. Scd̓m ē total̓r diaphanū: qd̓dicūt celū aqucū vl̓ criſtallinū. Tertiū ꝑti diaphanū: ꝑtim lucidū actu. ſiderū celū dr̄.diuidit̉ in nouē ſperas ſtellaꝝ. ſeptē ſperasplanctaꝝ. de ꝗbꝰ nihil ad pn̄s. Scd̓m celumdr̄ ꝑtipatōꝫ .ſ. alicꝰ ꝓpͥetatiſ corꝑis celeſtꝭ .ſẜm ſublimitatē ſiue altitudinē luīofitatemactu vl̓ potētia. ſic totū illud ſpaciū qd̓ eſt abaꝗs vſqꝫ ad orbē lune. Damaſcenꝰ ponit vnūcelū noīaus illd̓ aerū. ſic ẜꝫ tres ſūt celi. .ſ.ſidereū: aereūj: ēpyreū. Sꝫ qꝛ illd̓ſpaciū duoꝯtinet elemēta .ſ. ignē aerē: in vtroqꝫ illo ē ſuꝑior inferior regio. Rabanꝰ in qͣtuor celos diſtinxit. Suꝑiorē ignis regionē celūigneū: inferiorē cclū olympū noīans ab altitudine cuiuſdā montis vocat̉ olympꝰ: vt ētSeruiꝰ exponit ꝗd ſit olympꝰ. Suꝑiorē veroaeris regionē celū ethercū ꝑꝑ inflāmatōꝫ noīauit. Infcriorē ꝟo regionē celū aerū dixit. qͣreiſtos qͣtuor tribꝰ p̄cedētibꝰ ſil̓ iūgētes ſeptēin vniuerſo conūcrabimꝰ celos. Tertiū celumdr̄ methaphoricū: de dc̄m ē in p̄cedēti pūcto.ib. Itli hēc ſufficiāt qͣꝫtū ad ẜm pūctū. Ꝙͣtū ad tertiū qd̓ fuit tertiū pͥncipale: dico celū ēpyreū facit ad eſſentiā btītudīs: ſꝫ ad ꝯgruētiamſuii. Il.vide in ẜmōe in pͥª ꝯcl̓one ẜe ꝯſideratiōis ī ꝟiiate in fine. qͣre ⁊c̄ Ꝙtū ad qͣrtū pūctūde cclociicclidicit̉dico ꝗdā nc dixerūt vnūqd̓qꝫ cogͦſcibile ēe. Etlō ocogͦſcibile ẜm qd̓ ē in actu. deꝰ ſit actꝰ purab ꝑmixtione alienꝰ inqͣꝫtū in ſe ē maximeli ad ẜmcognoſcibilis. Sꝫ qd̓ ē maxime cognoſcibilei. i.pit.in ſe ab aliqͦ cogͦſci poterit infra ſe ꝑꝑ exceſſu intelligibilis ad in ellectū. exᵐ de ſole reſpeCriſa. enuctu viſus ꝑꝑ exceſſū lucis a veſꝑtilione videri pōt. ꝯn̄s cōcludūt deꝰ ꝑꝑ eiꝰ luceminacceſſibilē ab intellectu creato eēntiā ſuaꝫmīme videri p̄t. Sꝫ. valde abſurdū dicimꝰ cuꝫ ꝑſecta hoīs brtudo in ꝑfectiſſima eiusoꝑatōe ꝯſiſtat: ꝑfectiſſima aūt eiꝰ oꝑatio ē ītel-.ligere: ſet̉ ſi eēntiam deū videre poſſi nūqͣꝫ erit ꝑfecte btūs. aūt ſi aliquā ſpēꝫ videat illa ſit creata. ſcꝗt̉ btītudo erit ex bono creato. ꝯn̄s in alio qꝫ in deo ꝟa btītudo ꝯſiſtet. qd̓ eſt abſurdū dicē ipſa ſit vltīscreature rōnalis ꝑfectio. vnūqd̓qꝫ .n. ꝑfectutūc ē qn̄ ſuo iūgit̉ pͥnº: ei tāqͣꝫ ſuo vltīo iūgit̉fini qd̓ poſſet ſi deꝰ oīo eēntiā videripoſſet. qͣre ꝯcludit btūs Tho. in. 4. di. 49. lꝫēt de hac ma in pͥª ꝑte. q. 1. arti.. aliqͣlē faciatmentōꝫ. nece ē deū eēntiā ab ītellectu creato videri ꝗdē ꝗdditates abſtractas a rebus vt dixer̄t Alpharabiꝰ Auēpacē: volentes abſtractōꝫ hꝰ vl̓ illiꝰ ꝗdditatꝭ ab hacab illa re: ſic de alijs tādē ſit ꝓceſſus īinfinitū ꝑueniet ad ſūmā abſtractōꝫ ꝗdditatiscuiuſcūqꝫ ītelligibilis. tūc ītelligem ꝗddita ſub̓e ſeꝑate. Sil̓r nec aliquā ip̄ſſioni derelictā a ſub̓a ſeꝑata ī intellectu noſtro: vt poſuiAuicēna in ſua methaph̓ica dicēs ſubē ſoꝑate intelligūt̉ a nobis intētionē ſuaꝝ ꝗdditatū. que ſūt qͥdā ipſaꝝ ſil̓itudines non ab eisabſtracte: qꝛ īmaͣles ſūt: ſꝫ in nobis ab ipſis īpreſſe. .n. pͥmū ſtare pōt. qꝛ tūc dcꝰ genuſcognitōis remotiſſimū cognoſceret̉: peraliꝗd ſibi ꝓpͥū: qd̓ ē cognoſcere effectū: vtin ſpeculo. Nec ēt: qꝛ tunc in aliqͦ creatoeēt ꝟa hoīs btītudo: vt on̄ſu eſt. qͣre oꝫ ſinealiqͦ repn̄tante: ſꝫ eēntiā ꝓpriā deꝰ beatificevideat̉. Sꝫ dices pr̄ Amb. tu tuas facis rōesSꝫ rn̄de paululū dcīs ſcōꝝ ꝗbuſdā rōibꝰ ſaciā. dic vt placꝫ. audi Criſo. ſuꝑ illd̓ Io..Deū nēo vidit vnqꝫ. deū īꝗt nēo vnqͣꝫ vidit:nec ip̄e ēt celeſtes eēntie ipſa dico cherubi ſeraphin deū vnqͣꝫ videre poterūt. a ſortiori:nec hoīes. Preterea Dionyſiꝰ ī. c. dīnisnoībꝰ de deo inꝗt. Neqꝫ ſenſus ē: nꝫ fantaſia:neqꝫ opīo: neqꝫ: neqꝫ ſcīa. nullo viſibilis ē a nobis. Itē arguit idē ſ̄c ibidē. Cognitio ē niſi exiſtētiū aūt exn̄s finitū eſt ſit in aliquo gnē̓ determinatū. Deꝰ aūt eſt īfinitus exn̄s: ſꝫ ſuꝑ oīa exiſtētia. ergo neccognoſcibilis: ſꝫ ſuꝑ oīa cognoſcibilia ſuperoēm cognitionē. Itē idē in epl̓a ad Bayummonacū ait. ſuꝑpoſite dei tenebre qͣs habūdantiā lucis appellat cooperiūt̉ luī abſcōdūt̉ omni cognitioni. Et ſiꝗs intellexerit ſe vidiſſe deum: ipſū: ſꝫ aliquid eoꝝ que ſūt cividit ergo ⁊c̄. Itē Pauius dixit habitat lucem inacceſſibilē quā nūqͣꝫ quis hoīum vidit.