Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

5 gꝓſ 3Btitudo igit̉ ꝟa ſit finis ad quē reſerūturoīa deſiderabilia: oꝫ ſit tale bonū quo habito ceſſēt oīs appetitus: ꝗlibꝫ āt ex naͣ ī bono qd̓adeptus ē ꝑmanere deſiderat: oꝫ beatitudo ꝑpetuitatē habeat īmobilitatē. In rebusāi creatis in hac vita reperiri neꝗt: q̄re necꝟa beatitudo. De hac tn̄ ꝑpetu itate īmobilitate diuerſi diuerſa dixerūt: vt ibi ponit ſanctTho. negamꝰ tn̄ qn̄ aliqͣbtītudīs ꝑticipatio in hac vita hr̄i poſſit: ẜm ꝑfectior eſtī bōis rōnis ſpeculatiue pͥncipalit̓: in bonisrōnis p̄ctice ſcd̓ario: de qua ph̓us ethico. adplenū. Btīudinē aūt poſt hanc vitā nec negatnec affirmat: ut pꝫ intuenti. Ex ꝗbus apparetquō intelligit̉ btitudo quā ponit Math. 5. c.Btī pauperes ſpū: ſic alijs beatudībꝰ ibi notatis: Patet de btītudine intelligitẜm quandā participationē. Unde tales btītudines nihil aliud ſunt qͣꝫ ꝗdā actus ꝑfectaruꝫꝟtutū: ẜm quos actus ſumꝰ ī quadā ꝑticipatione ſil̓itudine vere beatitudinis in alia vitafutura ē. Et ſic etiā oēs ph̓i aliā vitā ignorarūt btītudinē in rebus creatis poſuerūt. Etmaxime ꝑipatetici felicitatē in ſpeculatōe poſuerūt: vt infra in ſeq̄nti ꝟitate dicet̉: ẜmbeatitudinē quandā ꝑticipationē intelligamꝰ. Quare igit̉ ꝯcludamꝰ ꝓpter rerū ꝯtinuā mutationē in hac vita: nec in rebꝰ creatispōt ꝟa btitudo reꝑiri. Un̄ ſi daret̉ vnus ꝑfectus in ſcīa ꝟtute: preciſe hoīem in hacvita btm̄ ſaciūt. certe ꝓpter incertitudinē ſueꝑfectiōis ꝑfecte beatꝰ dici pot̓it. Pleroſqꝫenī ꝓbiſſimos viros vidimꝰ īſaniā deuenu ꝯn̄s fuiſſe vere felices. Propterea il.le tubicē Paulus clamabat. habemꝰ hicmanentē ciuitatē: ſꝫ futura inꝗramꝰ. In̄ Boetiꝰ de cōſo. ait. Quid me felicē̓ totiēs iactaſtis amici. Qui cecidit ſtabili erat ille gradu. Et Goctiꝰ idē. 2. de cōſo. tribus pͥncipalibus rōnibus ꝓbat in hoc mūdo hoīem felicēeſſe poſſe. Primo rōne defectus: dicēsQuis ē cōpoſite felicitatis: vt in aliqͣte ſui ſtatus qͣlitate rixct̉. diues ſe felicem putat: qꝛ filios habꝫ. Alij filios familiā optimā hn̄t: ſed diuitijs caret. Quidamlamentant̉ ſocrū: ꝗdā nouerca. qͥdā marito celotipo: ꝗdaꝫ de infirmitate ⁊c̄. In̄ Iſa.14. Formido inꝗt fouea laqueus ſuꝑ te: quihabitator es terre. Dic pulicibꝰ muſcis vermibus ⁊c̄. Inde Iacobonꝰ iia vulgarit̓ dice96 2bat. O vita penoſa cōtinua bataglia. con quāta trauaglia la vita he menata. Scd̓o ronꝯͣrietatis. Unde idē Boctiꝰ ibidē ait. Hūane felicitatis dulcedo: qͣꝫ multis amaritudībꝰreſperſa ē. Ecc̄. 43. Qui nauigant mare narrent ꝑicula eius. Nota de btō Antonio laqueis plenū vidit. Uix enī hodie aliꝗdſit ſine pcō: qͣttuor nauibꝰ vna perit. 2. cor.xi. Periculis fluminū: ꝑicul̓ latronum ⁊c̄.Tertio rōne timoroſitatis. Un̄ idē Boetiusibidē. Quē inꝗt infelix felicitas vehit: aut ſcitaut neſcit illā ce mutabilē. Si neſcit btāſors pōt igͦrantie cecitate. Si ſcit vt metuatncc̄e ē: qͣre cōtinuꝰ timor ſinit ſcliceꝫ.Et Iſidorus de ſumo bono. Qui bona mūdidiligit: velit vel nolit timoris pene ſuccumbitExᵐ cerdonis habitātis ſub ſcala diuitis: quierat pauꝑrimꝰ ſꝑ cātabat. ꝓiecta diuitemclam pecunia mox cātū dimiſit cogitabat qͣliter expendere poſſet. Cui diues. Quare inꝗtāpliꝰ cātas. Da pecuniā meā qꝛ illa ē tuidoloris. cui ille. Recte ais. qꝛ exquo illā reperi vnā diem ſelicē habui. qꝛ̄ ⁊cͣ. Et Bualfredus in poetria capl̓o. vij. ſic ait. Hoc vnūpreſcire potes nulla poteſtas. Eſſe moroſapoteſt: qꝛ res fortuna ſecundas. Imperat eſſebreues. ſi vis exēpla: priores Reſpice fortūasemarcuit illa prioꝝ Florida ꝓſperitas: minoſſubuertit athenas. Ilion atrides: magne carthagini arces Scipio. ſꝫ rome multi fuit aleaſati. Tēpore verſa brcui. ille. Fclix igit̉ quipotuit mutare ruinā. ut ait Lucanꝰ li.. qd̓fecto hr̄i ī hac vita p̄t. qr̄ ⁊c̄. Ꝙrū ad vltimūpūctū pͥme ꝟitatis dico eſt adeo ꝑua resa deo creata: ſuā btītudinem appetai ſue. Et ẜꝫ btm̄ Tho. ut.. ē. qm̄ oīa qͥcūqꝫcreata ſūt a deo ipſo inqͣꝫtū bonꝰ ē creata ſt̓. uiAug. Dioniſiꝰ ⁊cōit ſcī aiunt. Bonū āt eſtob̓m appetitꝰ ẜꝫ cōit̓ loquēteſ. oꝫ oīa creata ẜm īpreſſionē a creatore receptā in bonuꝫappetēdū ẜm ſuū modū inclinēt̉: ita ut in rebꝰſit circulatio quedā: ut .ſ. a bono egrediētes inbonū iterū tēdāt. Uerūtn̄ ē ipſa circulatio īꝗbuſdā creaturis ꝑfecta ē: in ꝗbuſdā ꝟo remanet īꝑfecta. Creature enī ille ſic a diuinaꝓuidentia ordinate ſunt: vt ad illud bonū aꝓceſſe: ūt ꝑtingant: ſed ſolū ẜm quandā fimilitudinē qualēcūqꝫ. ꝓfecto circulationē ꝑſectā hn̄t: vt ſunt oīa creata p̄ter hoīes agēlos. Angeli o hoīes ſic ordinent̉ vt adO 3