Diligite inimicos vr̄os. bn̄facite his ꝗ oder̄tvos: vt ſitis filij pr̄is vr̄i ⁊c̄. De hoc qͣte feriaſexta ẜe dn̄ice in ẜa conſideratōc: cōcl̓one ẜa.xᵐ de illis ꝗ ob amorē paſſionis xp̄i iniurias parcūt cōſiderantes xp̄i brachia in cruce extenſa: ⁊ clamantis pace: pace: pace: pr̄ eterneignoſce illis: qꝛ neſciūt ꝗd faciūt ⁊c̄. Hic multa dici poſſēt: ſed iſta ad pn̄s de hac pacc ſufficiant. ¶ Septima pax dr̄ pax domus: d̓ qͣ augu. vt. sͣ .ſ. 19. d̓ciui. Pax domꝰ ē ordinata iꝑandi obediendiqꝫ cōcordia cohītantiū: de capl̓us ad Coll̓. 3. Mulieres ſubdite eſtote viris ſicut oꝫ ī dn̄o: viri diligite vxores vr̄as:nolite amari eſſe ad illas. Filij obedite ꝑentibus ꝑ oīa. hͦ enī placitū eſt ī dn̄o: pr̄es nolitead iracundiā ꝓuocare filios vr̄os: vt non puſillanimes fiant. ẜui obedite ꝑ oīa dn̄is carnalibus: nō ad oculū ẜuientes qͣſi hoībus placētes: ſꝫ in ſimpicitate cordis timētes dominuꝫTolle igit̉ diſcretionē īꝑandi a ſuperioribus⁊ diſcretā ⁊ ordinatā obedientiā ab īſcrioribꝰvniꝰ domꝰ: vniꝰ familie: ꝗd aliud ē domꝰ illa:niſi īfernꝰ. ¶ Octaua pax ē demoniſ. Apoc̄.6. Datū eſt ei vt ſūmat pacē d̓ t̓ra. pacē .ſ. dei⁊ ſuā ponat. de hoc al̓s. ¶ Nona pax dr̄ celeſtis: de qͣ dictū ē in pͥnº huiꝰ puncti. pͣs. In pace in idip̄m dor. ⁊ re. Et hec ſufficiant qͣꝫtū adpn̄tē punctū. ¶ Ꝙtū ad quartū punctum dicoẜm bt̄m Tho. in. 4. di. 49. vbi etiā oīa iſta pūcta collecta ſunt: ꝙ nomē regni a regendo ſūptū ē: regere aūt ꝓuidentie actus ē: ⁊ ẜm hochic regnū hꝫ ꝗ ſub ſua ꝓuidentia aliquos tꝫ.Ad ꝓuidentiā aūt ꝑtinet res in debitū finemordinare: vt dictū ē in ẜa dn̄ica. In f. nē autēordinant̉ duo .ſ. ea q̄ diſtant a fine ẜm ꝙ ꝑducunt̉ ad fine: ⁊ ea q̄ aſſecuta ſūt ſinē ẜm ꝙ ī finē cōẜuant̉: ⁊ iō illa ꝑfecte ꝓuidentie ſubſuntq̄ ī ipſo ſine collocant̉: ⁊ ꝑ ꝯn̄s illis nihil ab ordine dīne ꝓuidentie pōt eē alienū. illa āt qͥ a fine diſtant ẜm ꝙ magis vel minꝰ a fine diſtātſic magis vel minus diuine ꝓuidētie ſubſuntꝓpinꝗſſima aūt fini ſūt: qͥ ſunt in via qͥ duc̄ adfinē. via aūt hec ē fides ꝑ dilectionē oꝑās. ⁊ꝯn̄s lꝫ oībus creaturis datū ſit: vt ꝑ diuinamꝓuidentiā dirigant̉ in finē: tn̄ rōnalibꝰ creaturis datū eſt: vt nobiliſſimo quodāīmo adfineꝫvltimū valeāt ꝑuenire: ⁊ cognoſcāt rōneꝫ illusordīs ⁊ illius finis. Un̄ ſicut in ordinante eſtq̄dam lex ex qua rectitudo ordinis procedit: ſicin ordinato eſt qͥdam lex per quā fit vt rectitudo ordinis nō deẜatur. que regula cauſat ordinationē in finē. quā Diony. 22. de diui. no. onamentū appellat dicens. Regnū eſt oīs finiſ⁊ ornatꝰ ⁊ legꝭ ⁊ ordis diſtributio. Ex qͦ dcō apparet ꝙ deus oībus creaturꝭ p̄dicta diſtribuit.⁊ ſic regnum accipitur ꝓut ſignificat multitudinem a ꝓuidentia gubernatā. ad cuꝰ actum iſtatria reꝗͥrunt̉ .ſ. finis. ordo ad finē: ⁊ regula ordinis: qͥ duplex eſt: vna in ordināte: alia in ordinato vtdictū eſt. Sꝫ accipiendo regnū magiſtricie: vꝫ. vt illa tria cōicant̉ mō quodā rōnalibus creaturꝭ. Et hͦ duobꝰ moīs pōt ꝯſiderariUnoº vt regnū dicat̉ ipſa eoꝝ ꝯgregatio. quiper ſidē ad finē vltimū ambulant. quo ip̄a eccleſia militās regnū dici pōt. Alioº pro collegio illoꝝ qui iā fine ſtabiliti ſunt. quo eccl̓ia triumphās regnū dei dr̄. Ex qͦ ſequitur ꝙ eſſe inregno dei idē eſt ꝙ eſſe in btītudine. Nec differt hoc mō regnū dei a btītudine: niſi ſicut diſert bonū cōe totius multitudinis a bono ſinvtulū: ẜngulari vnuſcuiuſqꝫ. 2º ſequitur ꝙ beatitudone ⁊ ſil̓irudinenō ſubeſt dīne ꝓuidentie quaſi ad finē ordīataquura ē. Et ficeſed qꝛ ad ipſā alia ordinant̉. qm̄ nō ſolum queordinantur ad finē: ſed etiā ipſe finis dine ꝓuidentie ſubdunt̉. 3º ſeꝗtur ꝙ regnū dei importat ꝑfectionē in regēte ⁊ ī recto. ſꝫ in regēte ſicut in pͥncipio ꝑfectionis ꝗ ſuā rectitudinēalijs īponit. in recto āt tanqͣꝫ ī accipiēte ab alioꝑfectionē. ⁊ hͦ ꝑꝑ ordinē dīne ꝓuidentie. ⁊ hꝰmō ſctī dicunt hr̄e in pr̄ia regnum. Maih. 5.Beati qui ꝑſecutione patiunt̉ ⁊c̄. Et rō eſt qꝛipſi etiam a diuina prouidentia accipiunt vt ſibi vel etiā alijs ꝓuidentes fiant: vtputa ẜm ꝙipſis oīa alia ſubiecta erunt: quo fit vt non ſolum ad regnū dei ꝑueniant: vt exn̄tes ſub rege: ſꝫ ēt vt reges ſub vno ſūmo exn̄te rege. Apoc̄. 5. Feciſti nos deo noſtro regnū ⁊ ſacer.⁊ re. ſu. t̓rā. qͣre ⁊c̄. ¶ Ꝙͣtum ad ꝗntum ⁊ ſextū punctū dico ꝙ ꝟa btītudo n̄ pōt hr̄e in rebꝰcreatis: nec ī pn̄ti vita. ⁊ hͦ ꝑꝑ varias mutabilitates ꝗbꝰ ⁊ hō ⁊ oīs res creataſ b̓iacet ī hac vita. ⁊ iō oꝫ vt vera beatitudo ſit poſt hāc vitamEt rōneꝫ hāc aſſignat p̄dictus doctor ſctūs vtſupra dicens ꝙ ſicut in rebus naͣlibus ſe habꝫmotus ad terminū: ita in voluntarſis ſe habꝫappetitus reſpectu finis: ⁊ eoꝝ qͥ ꝓpt̓ finē appetuntur ad cōfecutionē ipſius finis. In rebus auteꝫ naturalibus habito termino ceſſatmotus reſpectu illius termini: vt tota ph̓ia ondit. Ita ſimilit̓ ⁊ voluntas cqm habꝫ qd̓ qͦruꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten