ꝑe p̄ºde numero forma ſit ꝑ quā res hꝫ eē ꝙ ſit ſubſtantia: ꝙ ſit in vltima ſpecie ſpāliſſima: ⁊ ī oībus int̓medijs generibus. Sꝫ qꝛ iſta p̄dicanda nō ſūt: iō iſta relinquamꝰ. O porteret eniꝫhic q̄rere an plureſ forme ſubāles ſint in compoſito que eſt grandis difficultas nondū det̓minata. Si vis iſta videre lege doctorē p̄allegatuꝫ ⁊ ſcribentes circa libꝝ daīa: qͣre ⁊c̄.Ꝙͣtū ad tertiā ve. dico ꝙ ſicut paucos ꝯtīgithoīes ſine naſo reꝑiri: ita ꝓfecto paucos īuenies ſine errore: qꝛ oīs hō mendax. Et lꝫ abhoībus decipi poſſis: nō tn̄ a ꝟitate: qm̄ ꝟitas ē adequatio rei intellecte ad intellectū. Etqm̄ pl̓imi circa aīe īmortalitatē errarūt: vt ꝟitas pateat aīam īmortalē eē triplicit̓ ꝓbar̄ adpn̄s intendimꝰ: vꝫ auc̄te rōne ⁊ exº. Aucͣte gdē pͦ dīne ſcripture. ⁊ pͦ vet̓is teſtī. Audi Eccle. 9. c. Sūt inꝗt iuſti atqꝫ ſapientes: ⁊ operaeoꝝ in manu dei: ⁊ tn̄ neſcit hō vtrū amor̄ vl̓odio dignꝰ ſit: ſꝫ oīa infutuꝝ ẜuant̉ īcerta:: eoꝙ vniuerſa eqͣ eueniant iuſto ⁊ īp̄io: bono etmalo: īmolanti victimas ⁊ ſacrificia ꝯtēnentiſicui bonus: ita ⁊ pctōr: vt ꝑiurus: ita ⁊ ꝗ verū dicit: hoc ē peſſimū int̓ oīa q̄ ſub ſole fiuntꝙ ea cūctis eueniūt. vn̄ ⁊ corda hoīum īplent̉malicia: ⁊ ꝯtēptū in vita ſua: ⁊ pꝰ hec ad inferos deducent̉. Qd̓ nō pōt verificari d̓ corꝑecū ſit corruptibile: ſꝫ de aīa gͦ ⁊c̄. Itē Iob. 2i.Baudēt ad ſonitū organi: ducūt in bonis dies ſuos: ⁊ in puncto ad inferna deſcendūt: qd̓dimā bhade neceſſitate nō d̓ corꝑe: ſed d̓ aīa intelligi dins cē miEt dauid. Niſi inꝗt qꝛ dn̄s adiuuit me pauloc.x iiadiminꝰ habitaſſet in inſerno aīa mea. Inde Eccle. vt. sͣ. ait. Quātūcūqꝫ pōt manꝰ tua facereinſtant̓ oꝑareº. qꝛ nec opꝰ: nec rō: nec ſcīa. necſapīa valet apud inſeros quo tu ꝓperas: h̓ ilIlcolorale: pꝫ d̓ aīa intelligit: ⁊ nō de corꝑe. Et idē. c.x. in fine. Si annis inꝗt multis vixerit hō: ⁊ īhis oībus letus fuerit: meminiſſe dꝫ tenebroſitꝑis ⁊ dieꝝ multoꝝ: ꝗ cū venerint: vanitatisarguent̉ p̄terita. Et hec ſufficiant ꝓ vet̓i teſtōAuc̄tates noui teſtī clare ſūt. Audi ſaluatoreꝫMat. x. c. Nolite timere eos ꝗ occidūt corꝑdo diutrianaīam aūt nō pn̄t occidere. Et Io. 5. Procedent ꝗ bona fecerūt in reſurrectionē vite: ꝗ vero mala egerūi in reſurrectionē iudicij: ⁊ mathei. 25. c. Ite maledicti in ignē eternū: ꝗ ꝑatꝰē diabolo ⁊ angelis eiꝰ. Et Luc̄. 16. Mortuē diues ⁊ ſepultus ē in inferno. Inde glorioſus Paulus. i. ad Theſa. 4. ait. Fr̄es nolu46 30mus vos ignorare de dormientibꝰ: vt nō cōtriſtemini ſicut ⁊ ceteri ꝗ ſpē nō hn̄t. Si enimcredimꝰ q ih̓s mortuus ē ⁊ reſurrexit: ita ⁊ deus ꝗ dormieruūt ꝑ Ih̓m adducet eos cum co⁊c̄: Sed dimittamꝰ qͣſo ſcripturas fidei noſtread ſcript̉as paganoꝝ: qͦꝝ nullꝰ xp̄m vidit veniamꝰ. Audi pͦ Aꝝ. 2. de aīa. in. c. ille. de ītellectu agente ⁊c̄. De intellectu inꝗt agente: ⁊ꝑſpectīa potētia: q̄ ē intellectus poſſibilis nihiradhuc manifeſtū ē: ſed vr̄ genꝰ alterū aīe eſſe:ꝓpter ſui incorporeitatē: ⁊ hͦ ſupͣ genꝰ intellectiuoꝝ ꝯtingere: ſeꝑari vr̄ ab alijs potentijs:ſicut ꝑpetuū a corruptibili: hec̄ ille. Ubi cōmētator cōmento. 22. dicit ꝙ ex verbis Aꝝ pꝫ ꝙaliq̄ ꝑtes aīe nō ſunt abſtracte a ſubiecto. īmogenerant̉ cū ſubiecto ⁊ corrūpūt̉ eo corruptoIntellectus aūt ē abſtractus a ſubiecto: ⁊ nongenerat̉ nec corrūpit̉ cū illo. Unde intelligentic celi ſimpl̓r ſunt abſtracte a corꝑe. qꝛ nec informant corpus: nec corpori inherēt. Formeꝟo educte de potentia mae ſunt corꝑi ſimpl̓rꝯiuncte .ſ. ꝑ inherentiū ⁊ informationē: ⁊ iōcorrūptibiles ſunt. Aīa aūt intellectiua mediomodo ſe habet: qꝛ aliquo mō ꝯiungit̉ corporiſ. ꝑ informatione: ⁊ aliquo modo abſtrahiturab illo .ſ. ꝑ inherentiā. Hec ē bona ph̓ia. ꝗcvult ergo dicere ph̓us: ſeparat̉ hoc ab h̓ tāqͣꝫꝑpetuū a corruptibili: niſi ꝙ aīa corrupto corpore remanet incorruptibilis. Itē ideꝫ ph̓usdicit .i. d̓ aīa ꝙ intelligere ⁊ conſiderare corrūpunt̉ interiori quodā .i. fantaſmate ꝯſumptoip̄m aūt intellectuꝫ impoſſibile .ſ. corrūpi. Etpaulopoſt ait. Intellectus aūt diuinū ⁊ impaſible ē .ſ. paſſione corruptiua. Et idē. xi. metha. ait. ꝙ ſi aliqua forma manet tꝑe pꝰ mam:illa nō ē niſi aīa rōnal̓. Et exponēdū ē ſi ꝓ qꝛEt cōmentator dicit ibidē ꝙ aīa rōnalis manet poſt mortē: ⁊ finis ꝓſperitatis eius erit ſiconiungat̉ pͦ motori .ſ. deo. Iteꝫ Algazael inſuo tractatu d̓ naͣlibus ait: ꝙ cū aīa ſeꝑata fuerit a corꝑe durabit eiꝰ coherentia cū intelligentia agente: ⁊ delectabit̉ delectatiōe cuius eē explicari nō pōt. Quid ē hoc dicere niſi qd̓ oculus nō vidit: nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcendit: quē p̄parauit deꝰ diligentibusſe. Itē idē Algazael in. 2. ſue methaphi. ⁊ tractatu. 2. dicit ſic. Aīa ſeꝑata a corpore ꝑ mortēꝯcipit ſe ꝯtigiſſe dolore ꝓ ignorantia ſi fueritignorās ⁊ mala. Et ꝑcipit ſe delectaſſe in ſapientia ſi fueri ſapiens ⁊ bona. Quid multis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten