dico ad pͥmū argᵐ ꝙ opꝰ ē vti exēplo artificialiPonamꝰ ꝙ vnꝰ artifex intēdat ex aliqͣ mā ꝓducere aliquā formā: vt faber exſcrro ꝓducē⁊ fabricare cultellū vel ſeraꝫ. In hac maͣ ferriſūt due diſpōnes. Prima ē q̄ iſte ſaber elegitſerrū vt ſerā faciat: ⁊ hec dr̄ durities. qꝛ ſi ſerrum molle eēt nō aptū eēt ad ſecādum dura.Alia diſpō eſt in maͣ que cōſeꝗt̉ naͣm maͣe: vtrubiginari vel ſil̓e. Et hāc diſpōnē nō ꝯſiderat artifex: cū cogͦſcat rubiginē ferri cōſeꝗ naͣꝫferri. Et lꝫ cogͦſcat ferrū poſſe rubiginari: nōtn̄ illd̓ ſpernit ſi ꝯditionē ⁊ diſpōne hꝫ ad opqd̓ intēdit ꝯgruētē. Sꝫ ſi poſſet reꝑiri ferruꝫqd̓ n̄ rubiginaret̉. potiꝰ eligēt illud: ſꝫ qꝛ hic ēdefectꝰ naͣe. iō de hoc nō curat. Sic ad ꝓpoſitū gl̓ioſus deꝰ intēdēs ꝓducē ſpēm hoīs ⁊ facere formā qͣndā ſpūalē qͥ deberet regē̓ mamhoīs accepit maͣm cōueniētiſſimā ad oꝑatōesſenſitiuas. ⁊ hoc fuit corpꝰ humanū. Nullumenī corpꝰ ē ita diſpoſitū ad oꝑatōes ſenfitiuasvn̄ ipſa aīa debebat ſpēs intelligibiles reciꝑe⁊ habituari ſic̄ corpꝰ humanū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s tanqͣꝫcōueniētiſſimū elegit ad ſpēm humanā deꝰ ipſe gl̓oſus. Ꝙ aūt hoc corpꝰ ſit corruptibile: vl̓fatgabile: vel hn̄s aliqueꝫ defectū hͦ eſt ex ꝑtemae̓: qꝛ cū ſit cōpoſitū ex ꝯͣrijs nec̄e ē ipſū aliqn̄ corrūpi. Et ſi dicis. Nōne poterat deꝰ alit̓facere. rn̄det btūs Tho vbi. sͣ. ⁊ bn̄ dicens ꝙin inſtōne nae nō querit̉ ꝗd deꝰ face̓ poſſit. ſedꝗd habeat naͣ vt fiat: vt dic̄ Augu. ſuꝑ Ben̄.ad lr̄am .i. ꝗd cōueniat nae reꝝ vt fiat. Nō tn̄ꝙ in remediū ſupradcōꝝ defectuū d̓eꝰ ꝯtulit iuſticiā originalē hoī: ꝑ quā corpꝰ oīo aīe ſubicctū eſſet: qͣꝫdiu deo ſubderet̉. ita ꝙ nec mors:nec aliꝗs defectꝰ ipſi corꝑi accideret: niſi anīapͥus a deo ſeꝑaret̉ qd̓ ſcm̄ ē ꝑ pctm̄. Quia aīaa deo ꝑ pctm̄ recedente mox corpꝰ tali bn̄ficiopͥuatū ē: ⁊ p̄dictis d̓fectibꝰ ſuccubuit. Et ſic pꝫad pͥmū. Ad ſcd̓m dico ꝙ pugna q̄ ex ꝯͣrijscōcupiſcētijs ē in hoīe ꝓuenit ex nec̄itate maeNā neceſſe fuit ſi hō hr̄et ſenſuꝫ ꝙ ſentiret delectabilia. ⁊ ꝑ ꝯn̄s eū cōſequeret̉ cōcupīa delectabiliū: qͥ plerūqꝫ repugnat rōni datū ē tn̄ illiremediū in ſtatu innocetie: vt dcm̄ ē qd̓ ⁊ perpctm̄ perdidit. Et ſic patꝫ ꝙ corruptibilitas ⁊alij defectꝰ cōſequūt̉ corpus humanū ex neceſſitate maͣe: ⁊ maxinie poſt pctm̄. qd̓ ab illo gr̄edonū ſubtraxit. Ad tertiū dico ꝙ corpꝰ hūanūnō potuūt eſſe ſimplex vt eſt corpꝰ celeſte ꝓpiimpaſſibilitatē organoꝝ ſenſus ⁊ p̄cipue iactꝰAcc potuit eē corpus fimplex elemētare quiain elemētis ſūt ꝯͣria in actu. In corpore auteꝫhumano reductū ad mediū. qꝛ ſic ordo reꝝ expoſcebat. Uel dicat̉ ꝙ lꝫ aīa ſit in eēntia ſimplex eſt tn̄ in ꝟtute multiplex: ⁊ tāto magiſ qͣꝫto erit ꝑfectior. Ꝙͣobrem etiā reꝗrit corpus ꝙſit diſſimiliū ꝑtiū. qꝛ multas ⁊ diſſil̓es ꝟtuteshꝫ qͣre ⁊cͣ. Et hec ſufficiāt ꝓ pͥma ꝟi. ¶Q. tiad ẜam ꝟitatē dico ẜm btm̄ Tho. vbi. sͣ. ꝙ fiaīa vniret̉ corpori ſolū vt motor nihil ꝓhiberer. īmo magis neceſſariū eſſet aliqͣs diſpōeseſſe medias in aīam ⁊ corpꝰ. Ex parie quideꝫaīe neceſſaria eſſet potentia per quā moueretiulini circa aucorpus. Et ex parte corporis aliquā habilitatxxiiper quā corpꝰ eſſet ab aīa mobile. Sed ſi anīaxxiijuiſ.vniatur corpori vt ſorma ſubſtātialis ſic̄ cōiterijlinciatenetur: impoſſibile eſt ꝙ aliqua diſpō accidēIII. Siti.talis cadat inter aīam ⁊ corpus: vel int̓ quācūaxin manu deqꝫ formam ⁊ maͣm ſuā. Et rō eſt hec. qꝛ cū mālabignꝰ ſuſit in potentia ad oēs actus ordine quodā: oꝫmiuerſa eq̄erꝙ illud qd̓ eſt pͥmū ſimpliciter in actibus pͥmoin ma intelligat̉. Primū autem inter oēs acteſt eſſe impoſſibile. ergo ē intelligere mām pͥinar hoc ē pelmam pͥus eſſe calidā aut quātā: qͣꝫ eē in actuEſſe aūt in actu hꝫ mā ꝑ ſormā ſubſtātialē quefacit eē ſimpliciter. vn̄ impoſſibile ē ꝙ q̄cunqꝫdiſponēs accn̄tales p̄exiſtant in maͣ an̄ formā⁊ per ꝯn̄s neqꝫ an̄ aīam. vn̄ noͣ ꝙ inter omniaeſſe ē illud qd̓ īmediatius ⁊ intimiꝰ conuenitrebꝰ vt dr̄ in libro de cauſis. vn̄ oꝫ ꝙ cū maͣ habeat eſſe actu per formā: ꝙ forma dans eē materie an̄ oīa intelligat̉ aduenire māc. ⁊ īmediatius ſibi ineſſe. Eſt aūt ꝓpriū forme ſubſtātialis ꝙ det eſſe ſimpliciter. qꝛ ipſa ē ꝑ quā res eſtip̄ꝫ qd̓ eſt: per formas aūt accn̄tales nō hꝫ eſſeſimpliciter: ſꝫ ẜm ꝗd puta ē magnū vl̓ coloratū: vel aliꝗd tale. Ex qͦ ſeꝗt̉ ꝙ ſiqua forma ē q̄nō det eē mae ſimpliciter: ſꝫ adueniat maͣe iaꝫexn̄ti in actu per aliā formā nō erit forma ſubſtātialis. Et per ꝯn̄s pꝫ ꝙ inter maͣm ⁊ ſormīſubālē nō cadit aliqͣ forma ſubālis media ſicutquidā poſuerūt dicētes ꝙ ẜm ordinē generuquoꝝ vnū ſub alio ordinat̉ eſt ordo diuerſariformaꝝ in ma. vt ſi dicamꝰ ꝙ maͣ ẜm vnā formā eſt in actu: ⁊ ẜm aliā ſit corpus: ⁊ ẜm aliaſit aīatū corpus qd̓ ſi verū eſſet ſequeret̉ ꝙ ſola pͥma forma q̄ facere eē ſubſtām in actu eſſciforma ſubālis: alie aūt oēs eſſent forme accn̄tales: qꝛ ſola forma ſubālis eſt illa que ſacit hꝰaliquid vt cōiter tenet̉. Quare ꝯcludit̉ ꝙ ea
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten