5. 535miniū: ⁊ fancta eoꝝ in pollutionē. Tūc Eliachi ſac̄dos dn̄i magnus circuiuit oēm iſrl̓. locutuſqꝫ eſt ad eos dicēs. Scitote qm̄ exauiuitpreces vr̄as: ſi manentes ꝑſeueraueritis in iejunijs ⁊ drōnibus in ꝯſpectu dn̄i qͣre ⁊cͣ. ¶ Iremediū eſt de exꝑientia ſiue expectati tꝑis ſpaciū. Alā vt Seneca ait: maxīe ſunt ꝯͣria ꝯſiliofeſtinatio ⁊ ira. velox ꝯfiliū ſcꝗtur pnīa. Multa qppe efficit ip̄s que ꝑficere nō potingeniuꝫaut voluntas aut humana tēpeſtas. Tp̄s clarificat turbatū mare ad maturitatē ꝓducit fructꝰQm̄ qn̄qꝫ vult deus nō ꝑ angelū ſeu ꝑ aliummodū ſed ꝑ mediū tꝑis nos clarificare de eligendis: maxīe ſi ꝑſeuerauerimus in oratiōe:Mutato nanqꝫ tꝑe cū eo mutant̉ multa: īmo ⁊oīa mutant̉ tꝑe: vt ait ph̓s. pͦ metha. Eccl̓.3Oīa tp̄shabēt: ⁊ ſuis ſpacijs tranſeunt vniueſa ſub ſole. ⁊ pͥs. Pro hac inꝗt .ſ. anima orabitoīs ſanctus in tꝑe opportuno. Et Cantico. 2.Flores apꝑuerunt in terra noſtra: tempus putationis aduenit. qͣre ⁊cͣ. Et h̓ ſufficiant pro prima veri ¶ ¶ Etum ad ſcd̓am veri. dico ꝙ qn̄ ēꝟboꝝ duplicitas pōt excuſari in meliorē ꝑtevt dicit glo. vi. ⁊ .vij. in. c. cum dilecti. extra daccu. Et duplicitas verboꝝ eſt qn̄ talia verbaſunt que ad bonū ⁊ an malū pn̄t retorq̄ri vt dicit predictum. c. cum dilecti. Et allegat p̄dictaglo. ꝯcordātias: vt. c. eſtote. extra de reg. iur̄.⁊. c. vlt. de trāſactōe. ⁊. ff. de reg. iur. l. ſꝑ ī dubijs. h̓ glo. j. Capl̓m eſtote ſic ait. Eſtote mim beſcuit ⁊uimſęricordes ⁊cͣ. Hoc loco nihil aliud nob̓ p̄cipiexiſtīo niſi vt facia qͥ dubia ſūt qͦ aīo fiat ī meliorem ꝑtē int̓pretent̉. Qd̓ .n. ſcriptū ē. Ex fructibꝰ eoꝝ cognoſcetis eos. de manifeſtis dictūeſtque nō p̄ſſūt bono aīo fieri: vt ſtupꝝ blaſpumntiobephemia ſurta ebrietates: ⁊ his ſil̓ia: de ꝗbꝰ nobis permittit̉ iudicare. hec ibi: Et glo. ibi hocinfri ſtu. iij.in loco exponit dicēs ꝙ intelligit̉ de ipſa auctoritate q̄ ſeꝗtur ī eodē. c. eſtote miſericordes: ⁊dicit ꝙ ē illa q̄ dicit: Nolite iudicare ⁊ nō iudicabimini. Senſus gͦ eſt: vt qn̄ actꝰ hūani dubij ſūt nō licet iudicare de ill̓: ſꝫ ī meliorē ꝑtē ſt̄intpretādi. ⁊. c. vlti. de trāſact. dicit ſic circa finem. In his ꝟo ſuꝑ quibꝰ ius nō inuenit̉ exp̄ſſum ꝓcedas eꝗtate ſeruata ſꝑ in hūanioremꝑtē declinādo ẜm ꝙ ꝑſonas cauſas loca ⁊ tēpora videris poſtulare. h̓ ibi. qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtūtertiā ꝟitatē dico regl̓am gnaͣlem ꝙ ſic̄ in duplicitate ꝟboꝝ ſꝑ retorquendū eſt in melioreꝑtem: ſic quando animus ꝑplexus ē: vel ver21ba dubia eēnt ſꝑ tutiorem ꝑtem eligere debemus. Patet h̓ regula. exͣ de homi. c. ad audientiaꝫ. cū glo. vnde tex. dicit ſic. Cū in dubijsſemitam debeamꝰ eligere tutiorē ⁊cͣ. ⁊ gl. ibiallegat. c. iuuenis. extra de ſpōſa. ⁊ eo. ti .ſ. dehomi. c. ſignificaſti. ⁊. c. penul. ⁊. c. illud. decleri. excō. mini. Ergo tene certū ⁊ dimitte incertū. de pe. di. 4. c. ſi ꝗs. ⁊. ff. de reg. iur̄. l. īambiguis. Et ī re dubia certa n̄ pōt dari ſnīa.xj. q. 3. c. gͣue. ⁊. 30. q. vl. §. vl. Un̄ ēt qn̄qꝫˡ ꝓpt̄ ābiguū duplicitatis īponit̉ pnīa. extra d̓ hilꝗ filios occi. c. vlti. h̓ glo. Et iſti tex. in glo. allegati valēt ad ml̓ta dc̄a. videamꝰ eoꝝ lr̄aꝫ qͣliter ait. Capl̓m iuueni. circa mediū dic̄ ſic. Qꝛī his q̄ dubia ſt̓ qd̓ certiꝰ eſtīamꝰ tenē̓ debem⁊ glo. ait. Ex hͦ pꝫ ꝙ ī dubijs certiꝰ ē tenēdū:de pe. di. 7. c. 2. vbi dr̄. Tene certū ⁊ dimine īcertū. ⁊ allegat alias ꝯcordātias. c. ſignificaſtilōgū eſt. ſnīa ⁊ ſūmariū eiꝰ hͦ eſt: ꝙ qͥ ad legē ꝓmotiōis hr̄ ꝑcutiēs ꝓ hōicida: de cuiꝰ vulnere an fuerit letale vl̓ nō ſcire nō pōt: ſi ab eo ꝑcuſſus ab alijs fuerit occiſus. Un̄ tex. in diffinitiua ꝑte dicit ſic. ꝙ ſi diſcerni nō pōt ex cuiꝰictu interijt. ī hͦ dubio tanqͣꝫ hōicida dꝫ hr̄i ſacerdos. Et ſi forte homicida nō ſit: a ſacerdo.tali tn̄ officio dꝫ abſtinē cū in hͦ caſu ceſſare ſittutiꝰ qͣꝫ temere celebrare ꝓ eo ꝙ in altero .ſ. inceſſādo nullū: ī reliqͣ .ſ. ī celebrādo magnū ꝑiculū timeat̉. Et eadē ꝟba dic̄. c. penl̓. vbi dic̄ſic. Mādamꝰ qͣtenꝰ ſi de int̓fectiōe cuiuſqͣꝫ ſuꝑple ꝑte facta. vt exponit Uincētiꝰ ī illo ꝯflictutua ꝯſcīate remordet: a mīſterio altaris abſtineas reuerent̉: cū ſit ꝯſultiꝰ in huiōi dubio abſtine qͣꝫ temē celebrare. h̓ ibi. Et. c. illud. lōgūē. vbi circa mediū ſic ait. Lꝫ aūt in hͦ nō videat̄ oīo culpabil̓ extitiſſe: qꝛ tn̄ ī dubijs via ē tutior eligēda: ⁊ ſi de lata ī cū ſnīa dubitaret: debuerat tn̄ potiꝰ abſtine̓ qͣꝫ ſacr̄a eccl̓iaſtica ꝑtractare ⁊cͣ. h̓ ibi. Alia dimittamꝰ ad pn̄s. Et ſich̓ ſufficiāt ad pn̄tē ꝟi. qͣre ⁊cͣ.¶ De plurificatōe hūanoꝝ actuū. Cōcl̓o 3ºCcipe t̓tiā ꝯcl̓oꝫ vꝫ. qic̓ ī actibꝰ hūanis erit deordinatio: ſic ⁊ ip̄oꝝ actuuꝫerit purificaº. vbi tres īꝗramꝰ ꝟi. vꝫPª ꝟi. ē an̄ ī eadē d̓ordīatōe volūtatꝭ poſſintcē duo actꝰ mali .i. duo pctā. vl̓ an̄ ꝗlibet aciꝰmalꝰ reꝗͥrat ſuā deordinatōeꝫ volūtatꝭ. 2ª. ꝟi.ē. An ẜm deordīatōeꝫ actꝰ ſit aſſignāda pena3ª ꝟi. ē. An ꝑ actū exteriorē grauet̉ deordīatio volūtatis. ¶ Etū ad pͥmam dico ꝙ quiliO 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten