bet actus malus reꝗͥrit ſuā deordinationē duꝫꝗlibet eſt diuiſus. ſi aūt eſt ꝯiunctꝰ cuꝫ alio cruvna dcordinatio formal̓r: lꝫ ſint plura deordinata mal̓r. Et vt me ītelligas ſcias aīa cara q̄a mgr̄o ſen. in ẜo di. 42. Mouetur iſta difficultas: an actus exterior ⁊ īterior ſint duo peccata vel vnū. Et ponit ibi mgr̄ duas opiniōēs⁊ ẜe magis ſauet qͣꝫ prime. Doct. aūt vt mamdillucident dicunt ꝙ actus interior ⁊ exteriorpoſſunt dupl̓r ꝯſiderari. vꝫ. aut inqͣꝫium ſūtdiuiſa: aut inqͣꝫtum ſunt ꝯiuncta. Si vt diuiſa⁊ hͦ dupl̓r fieri pōt: aut vt diuiſa ſunt in pluribus aūt in vno tm̄. Si vt diuiſa in pluribuſ itaꝙ vi duo ſint quoꝝ alter volūtate tm̄ alter oꝑe⁊ volūtate peccet: nulli dubiū eſſe ꝙ duo pectāſunt. Si aūt vt diuiſa in vno tm̄ ita ꝙ vnus aliqn̄ voluntate tm̄: aliqn̄ volūtate ⁊ oꝑe peccet.claꝝ eſt etiā ꝙ ſunt duo peccata. Si ēt vt ꝯiuncti: dicunt ꝙ nō ſunt duo peccata formal̓r: ſed⁊ rō: qꝛ in ip̄is nō eſt niſi vna deordinatio ⁊vna ꝯuerſio ⁊ auerſio. Nā voluntas eſt illa queꝯtempto bono īcōmutabili ad bonū ꝯmutabile ſe ꝯuertit. Ei ideo cum vna ſit prima deordinatio voluntatis actus interioris ⁊ ext̓ioriscrunt tm̄ vnū pec̄m formal̓r. Et notanter dico formaliter. qꝛ lꝫ ibi ſit vna formalis deordinatio: ſunt tn̄ plura deordīata. Nec valꝫ iſtaꝯn̄a. ſunt plures deordinati actus: gͦ pctā plura ⁊ diuerſa. qꝛ vt dicit mgr̄ in lr̄a: opus exterius nō eſt pctm̄ niſi der actū interiorē qui ſolus hꝫ rōnem voluntarij: vt pluries diximusqͣre ⁊c. ¶ Ꝙtum ad ſcd̓am dubitationeꝫ dicovt colligit̉ ex tex. c. vl. de trāſac. ⁊ ex glo. ibidēin ꝟbo ꝑſonas ⁊ cās. Ꝙ in oībus penis inferendis quattuor principalit̓ conſideranda ſūtvꝫ perſona cauſa locus ⁊ tempus. ¶ Primo īqͣꝫ conſiderāda eſt perſona. ⁊ rō dicit glo. ibidē eſt iſta: qꝛ alit̓ ꝓcedit̉ in maioribꝰ:⁊ alit̓ inminoribꝰ. ex de offi. dele. c. ſane. el ſecundo. ⁊c. paſtoralis. ⁊. 45. di. cū beatꝰ. ⁊. 24. q. j. quiꝯͣ. ⁊ exͣ de ſymonia. c. per tuas: Cā breuitatisalit̓ capl̓a nō pono. 2º ꝯſiderāda ē cā. extra d̓voto. c. magne. in fi. ⁊ extra de accuſationibꝰcū dilectus. ⁊. 23. q. vlti. c. occidit. ⁊. ff. de furtꝭl. veꝝ. ⁊. xj. q. 7. c. j. in fi. 3º ꝯſiderādus ē locus. arg. extra de reſcriptis. c. nōnulli. qꝛ coſuetudo lociattēdi dꝫ. di: 4. c. crit aūt lex. ⁊. 35.di. c. an̄ triēniū. ⁊. c. aūt. ⁊ extra de cleri. ꝯiuc. cū olim. ¶ 4º conſiderandū eſt tempᵐº. qꝛ ēiēpus tacēdi ⁊ tēpus loquendi. 36. di. §. ecce.Intꝰvide iſta oīa in p̄dicta glo. dicti. c. vlti. vide d̓hac mā in Piſanella. c. pena. qͥr̄ ⁊cͣ. ¶ Ꝙtuad tertiā ꝟi. dico ẜm doctores oēs ꝙ actus exterior additꝰ volūtati deordinate aggrauat actū interiorē: vn̄ lꝫ dicat̉ ore ſaluatoris: qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū eā iā mechatꝰ ſitcorde ſuo: in ſi ꝯcupiſcit ⁊ actu ꝯplet ꝯcupiſcētiam illam aggrauat̉ ille actus interior ex illoactu exteriori. His igit̉ oībꝰ conſideratis pꝰꝙ recte mgr̄ nr̄ dicere poterat. Oꝑa qͣ ego facio ipſa teſtimoniuꝫ ꝑhibent de me: qꝛ in ipſonulla erat deordinatio volūtatis. ⁊ iō nec vllaꝯiotioꝑatio deordinata. Reſtat gͦ vt ipſe rectiſſimꝰnr̄am ſua miſericordia dirigat voluntateꝫ: vtcum mortalit̓ offendere caueamꝰ: h̓ ꝑ gr̄am ⁊in futuro ꝑ gl̓iam. Amen.¶ Feria ꝗnta de glorioſa Magdalena ſermoin ordine. 37.Achrymis cepitrigare pedes eiꝰ. Luc̄. 7. Magne peccatricis aīe fōtē lachrymaꝝ hodie ingreſſuri ſumꝰ aīamea. Et vt ẜmōibꝰ Breg. in hodierna homelia vtar: cogitāti mihi de marie magdalene penitētia: flere magis libet qͣꝫ aliꝗd loꝗ. Cuiꝰ eīvel ſaxeū pectus ille huiꝰ peccatricis lachrymead exēplū pnīe nō emoliāt: vn̄ exclamare libꝫO magnū diuine miſericordie vaſculū: qd̓ diuina fuiſti gr̄a repletū. In magnis pctōribusimnbitus diſcordamagna dīna mīa reſpledet. O vaſculū ſanuti. 3º. vi. ē. cumctuꝫ ab oībꝰ criminalibꝰ culpis hodie purifiru ſ. Hicronycatū. Illā .n. mariā eē credtmꝰ. de qua MarInbioſiꝰ: cuicus ſeptē demonia eiecta fuiſſe teſtat̉: ꝑ que ſenpmaꝫ. vi. dicptem mortalia crīa deſignant̉. Septē ꝗdē deyuictis ſāciomonia habuit: qꝛ ſeptē mortalibꝰ culpis a capihapprobatoꝝte vſqꝫ ad pedes plena fuit: ⁊ tn̄ tātā hodie dinā gr̄aꝫ ex xp̄i pedibꝰ exhauſit vt audire mereidlet in decrciisret̉. Mulier remittunt̉ tibi pctā tua. Nō .n.eam ꝓpͥo appellauit noīe: ſed femina tm̄: qm̄non correſpōdenti opere ſuo noī ſēꝑ vixerat:qm̄ maria illūinata intpretat̉: ⁊ ipſa nō vt illuminata: ſꝫ vt ceca ⁊ obſcura ſēꝑ vixerat. Et iōpoſtqͣꝫ illuminata eſt clariſſime vixit: ita vt eitāqͣꝫ illuminatiſſime an̄ illi qͣꝫ diſcipulꝰ poſt reſurrectionē ſuā xp̄s apparuerit. Lumē aūt hodie tale a xp̄o qui ē veꝝ lumē accepit. Accepitaūt cū vas ſuū .i. ꝯſcīam ſuā lachrymis lauarecepit. Habuit aūt aquā cū lachrymis fundēsquam ſalutarem a xp̄i pedibus exhauriuit. ait
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten