Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

bet actus malus reꝗͥrit ſuā deordinationē duꝫꝗlibet eſt diuiſus. ſi aūt eſt ꝯiunctꝰ cuꝫ alio cruvna dcordinatio formal̓r: lꝫ ſint plura deordinata mal̓r. Et vt me ītelligas ſcias aīa caraa mgr̄o ſen. in ẜo di. 42. Mouetur iſta difficultas: an actus exterior īterior ſint duo peccata vel vnū. Et ponit ibi mgr̄ duas opiniōēs ẜe magis ſauet qͣꝫ prime. Doct. aūt vt mamdillucident dicunt actus interior exteriorpoſſunt dupl̓r ꝯſiderari. vꝫ. aut inqͣꝫium ſūtdiuiſa: aut inqͣꝫtum ſunt ꝯiuncta. Si vt diuiſa dupl̓r fieri pōt: aut vt diuiſa ſunt in pluribus aūt in vno tm̄. Si vt diuiſa in pluribuſ ita vi duo ſint quoꝝ alter volūtate tm̄ alter oꝑe volūtate peccet: nulli dubiū eſſe duo pectāſunt. Si aūt vt diuiſa in vno tm̄ ita vnus aliqn̄ voluntate tm̄: aliqn̄ volūtate oꝑe peccet.claꝝ eſt etiā ſunt duo peccata. Si ēt vt ꝯiuncti: dicunt ſunt duo peccata formal̓r: ſed: qꝛ in ip̄is eſt niſi vna deordinatio ⁊vna ꝯuerſio auerſio. voluntas eſt illa queꝯtempto bono īcōmutabili ad bonū ꝯmutabile ſe ꝯuertit. Ei ideo cum vna ſit prima deordinatio voluntatis actus interioris ext̓ioriscrunt tm̄ vnū pec̄m formal̓r. Et notanter dico formaliter. qꝛ lꝫ ibi ſit vna formalis deordinatio: ſunt tn̄ plura deordīata. Nec valꝫ iſtaꝯn̄a. ſunt plures deordinati actus: pctā plura diuerſa. qꝛ vt dicit mgr̄ in lr̄a: opus exterius eſt pctm̄ niſi der actū interiorē qui ſolus hꝫ rōnem voluntarij: vt pluries diximusqͣre ⁊c. Ꝙtum ad ſcd̓am dubitationeꝫ dicovt colligit̉ ex tex. c. vl. de trāſac. ex glo. ibidēin ꝟbo ꝑſonas cās. in oībus penis inferendis quattuor principalit̓ conſideranda ſūtvꝫ perſona cauſa locus tempus. Primo īqͣꝫ conſiderāda eſt perſona. dicit glo. ibi eſt iſta: qꝛ alit̓ ꝓcedit̉ in maioribꝰ: alit̓ inminoribꝰ. ex de offi. dele. c. ſane. el ſecundo.c. paſtoralis.. 45. di. beatꝰ.. 24. q. j. quiꝯͣ. exͣ de ſymonia. c. per tuas: breuitatisalit̓ capl̓a pono. ꝯſiderāda ē. extravoto. c. magne. in fi. extra de accuſationibꝰ dilectus.. 23. q. vlti. c. occidit.. ff. de furtꝭl. veꝝ.. xj. q. 7. c. j. in fi. ꝯſiderādus ē locus. arg. extra de reſcriptis. c. nōnulli. qꝛ coſuetudo lociattēdi dꝫ. di: 4. c. crit aūt lex.. 35.di. c. an̄ triēniū.. c. aūt. extra de cleri. ꝯiuc. olim. conſiderandū eſt tempᵐº. qꝛ ēiēpus tacēdi tēpus loquendi. 36. di. §. ecce.Intꝰvide iſta oīa in p̄dicta glo. dicti. c. vlti. videhac in Piſanella. c. pena. qͥr̄ ⁊cͣ. Ꝙtuad tertiā ꝟi. dico ẜm doctores oēs actus exterior additꝰ volūtati deordinate aggrauat actū interiorē: vn̄ lꝫ dicat̉ ore ſaluatoris: qui viderit mulierē ad ꝯcupiſcēdū mechatꝰ ſitcorde ſuo: in ſi ꝯcupiſcit actu ꝯplet ꝯcupiſcētiam illam aggrauat̉ ille actus interior ex illoactu exteriori. His igit̉ oībꝰ conſideratis pꝰ recte mgr̄ nr̄ dicere poterat. Oꝑa ego facio ipſa teſtimoniuꝫ ꝑhibent de me: qꝛ in ipſonulla erat deordinatio volūtatis. nec vllaꝯiotioꝑatio deordinata. Reſtat vt ipſe rectiſſimꝰnr̄am ſua miſericordia dirigat voluntateꝫ: vtcum mortalit̓ offendere caueamꝰ: gr̄amin futuro gl̓iam. Amen. Feria ꝗnta de glorioſa Magdalena ſermoin ordine. 37.Achrymis cepitrigare pedes eiꝰ. Luc̄. 7. Magne peccatricis aīe fōtē lachrymaꝝ hodie ingreſſuri ſumꝰ aīamea. Et vt ẜmōibꝰ Breg. in hodierna homelia vtar: cogitāti mihi de marie magdalene penitētia: flere magis libet qͣꝫ aliꝗd loꝗ. Cuiꝰvel ſaxeū pectus ille huiꝰ peccatricis lachrymead exēplū pnīe emoliāt: vn̄ exclamare libꝫO magnū diuine miſericordie vaſculū: qd̓ diuina fuiſti gr̄a repletū. In magnis pctōribusimnbitus diſcordamagna dīna mīa reſpledet. O vaſculū ſanuti.. vi. ē. cumctuꝫ ab oībꝰ criminalibꝰ culpis hodie purifiru ſ. Hicronycatū. Illā .n. mariā credtmꝰ. de qua MarInbioſiꝰ: cuicus ſeptē demonia eiecta fuiſſe teſtat̉: que ſenpmaꝫ. vi. dicptem mortalia crīa deſignant̉. Septē ꝗdē deyuictis ſāciomonia habuit: qꝛ ſeptē mortalibꝰ culpis a capihapprobatoꝝte vſqꝫ ad pedes plena fuit: tn̄ tātā hodie di gr̄aꝫ ex xp̄i pedibꝰ exhauſit vt audire mereidlet in decrciisret̉. Mulier remittunt̉ tibi pctā tua. .n.eam ꝓpͥo appellauit noīe: ſed femina tm̄: qm̄non correſpōdenti opere ſuo noī ſēꝑ vixerat:qm̄ maria illūinata intpretat̉: ipſa vt illuminata: ſꝫ vt ceca obſcura ſēꝑ vixerat. Etpoſtqͣꝫ illuminata eſt clariſſime vixit: ita vt eitāqͣꝫ illuminatiſſime an̄ illi qͣꝫ diſcipulꝰ poſt reſurrectionē ſuā xp̄s apparuerit. Lumē aūt hodie tale a xp̄o qui ē veꝝ lumē accepit. Accepitaūt vas ſuū .i. ꝯſcīam ſuā lachrymis lauarecepit. Habuit aūt aquā lachrymis fundēsquam ſalutarem a xp̄i pedibus exhauriuit. ait