tat Ioānes. 25. di. c. qͣlis. ⁊ de pe. di. j. c. deꝰ:vſqꝫ ad. §. ex his itaqꝫ. cū glo. qꝛ̄ ⁊cͣ. ¶bꝰ modus dr̄ ꝯꝑationis. vbi alia dat̉ regula ꝙ ī eodeꝫ genere pctī ē maioritas ⁊ minoritas ſicut⁊ in diuerſis. vnde pctm̄ luxurie ē vnū peccatoꝝ genus ⁊ in hͦ genere gͣuiꝰ ē pctm̄ ꝯͣ naturam: vt Aug. ait ili. de adulterinis ꝯiugijs.poſt hoc inceſtus qui cōmittitur cum perſoniſhil faciasconiūctis. ⁊ tanto pctm̄ tale grauiꝰ erit: quāto filiū a Tulio 2º rhetoricoꝝ ſic deſcribit̉. Conperſone ſūt magis cōiūcte vl̓ intime. ⁊ hoc deconſanguineis tam ſpūalibꝰ qͣꝫ corporalibus. ſubtilis anpoſt hoc adulteriū. ⁊ poſt hoc ſtuprū. ⁊ poſt hͦ di Aſimplex fornicatio quod eſt minimū inter omnia. de alijſqꝫ peccatis ſimiliter dicendum eſt.de luxuria diximꝰ ſermone p̄cedenti in primaconſideratione. ¶ Septimus ⁊ vltimus modus ad preſens dicit̉ nobilitationis. vbi dat̉ alia regula. Ꝙto nobiliꝰ ē obiectū ī qd̓ cōmittit̉culpa: tanto peccatū ē gͣuius. hec regula eſt ſatis clara. Conſideratis dignitatibus ⁊ nobilitatibus obiectoꝝ in quibus peccatum cōmittitur diſcurrēdo in politia mundana de percutiente ſeruū ⁊ dominū. Item in hierarchiaeccleſiaſtica de percutiente clericū ⁊ ſacerdotē⁊ ſic de alijs. Et h̓ fundat̉ vna rō quare ꝓ peccato mortaliaſſignatur in inferno pena infinita: qm̄ obiectū quod offendit̉ ē dignitatis infinite ⁊c̄. vt al̓s on̄dimꝰ. Et hec ſufficiāt ꝓ pn̄tiꝟitate. ¶ Ꝙ tum ad tertiam dico ſꝫ deordinatio volūtatis circa actū ſit maxima ratio peccati: tamen dico ꝙ alique ſunt oꝑatōes humaneque de ſe ⁊ ẜm ſe male ſunt: vt blaſphemia ꝑiuriū ⁊ hiſſil̓ia. talia .n. nulla bona ītētōe fieripoſſunt. Alique ſunt operationes hūane male de ſe: ſed non ẜm ſe: vt furtum ⁊ homicidium: quia lꝫ ſurtum vt fuitum ⁊ homicidiumvt a deo ꝓhibitum ſint mala de ſe: tamen nonẜm ſe: quia poſſunt bona intentione fieri: vttempore neceſſitatis ⁊ iuſticie vt oſtendimusſermone p̄cedenti in pͥma ꝯſideratione. Aliqͦaūt ſūt qͥ nō de ſe nec ẜm ſe male ſunt vt oꝑationes indifferentes: ſed fiunt male ex inordīa leta voluntateª de hoc tangit gio. ſuꝑ ꝟbo mulieris oſculum. in cle. fi. de hereticis. qͣre ⁊c̄. Et ſuhec ſufficiāt ꝓ pͥma ꝯcl̓one.ma¶ De oꝑationibꝰ dubijs. ¶¶ Cōcl̓orEcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. Qn̄ oꝑationēſanteē rectā vel non rectā dubitamꝰ: arti dn̄i oꝑierunt cilicio: ⁊ clamauerūt ad dn̄nt iſrilicioſe oꝫ nos adiuuemꝰ. vbi tres inꝗl. v ¶ Prīa ē illa: qn̄ in aliqͥ oꝑe dubiᵐ ⁊ vxores in diuiſionē: ⁊ ciuitates eoꝝ in excr̄-ſc hebene ¶Cxiij. eſt ſſabis: quā viā tenē debeaī mēs dubia ē: ꝗd ſaciēdid pͥmā dico ꝙ qn̄ in oꝑibꝰlia hr̄e debemꝰ vꝫ cōſiliū:rimo ꝯſiliū peritoꝝ ⁊ ſerEccl̓. 32. Sine conſilio niſt factū non penitebit: vnde cōfiliū eſt examinandaꝝ gubernandarūqꝫ cārūectꝰ. Et quale eē debeat. aufficijs. Aduertendū eſt īꝙ multū valet vite ꝓbitascniuolētie vſus: facilitatiscens fontē reꝗrit: quis depetet. Itaqꝫ vbi luxuria ēī vitioꝝ confuſio. ꝗs indeexiſtimat: ꝗs vtilē iudicetlit īutilē vite ſue. Quō .n.ſilio ſuꝑiorē quem videoSuꝑ me dꝫ eē cui me conidoneū putabo ꝗ mihi datdit ſibi. ⁊ infra Tal̓ dꝫ eē ęrmā alijs ad exᵐ bonorūtrina ⁊ ītegritate ⁊cͣ. audiī ſemꝑ a ſapiēte ꝑquire. ⁊ī hēas ꝯfiliū. n̄ .n. poterūtēt. ⁊. c. 37. c. hironice loꝗt̉tracta de ſcītate. ⁊ cū iniuiuliere de his q̄ emulat̉. etcū negociatore de traiectiīſportatione. Cū emptiōeliuido de gratijs agendiscū īhoneſto de ſcītate. ⁊c̄.lis ī rebꝰ dubijs ſano ⁊ boicemꝰ infra feria. vi. pn̄liū eſt or̄onis ſubſidiumtione meliꝰ ſoluūt̉ dubiaParal̓. 2. Cū ignoramhoc ſolū reſidui hēmꝰ: vtmus ad te. Multū .n. vaoratio vnius populi cuꝫ ineſt: ⁊ ignoret ꝗd eligenduꝫnauit oīs populus inſtātiaerūt aīas ſuas ipſi ⁊ mulient ſe ſac̄dotes cilicijs: ⁊ inꝯtra ſaciē tēpli dn̄i: ⁊ altarevnanimiter ne darent̉ in p̄dam infantes eoꝝ:
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten