erx¶ HumanoruꝫErtio lob ē acuuuꝫ contrariationē videamus. vbi tres ꝯcl̓ones ſubiūgamꝰ vꝫ. Prīa ꝯcl̓o eſtiſta. Sicut bonitas actuū humanorum ex plur̄ibꝰ orit̉: ita corūdē malicia ex pluribꝰ oppoſitis cāt̉. 2ª ꝯcl̓o eſt iſta. qn̄ oꝑationēhūanā eē rectā vel nō rectā dubitamꝰ artificioſe oporiei nos adiuuemꝰ. Tertia ꝯcl̓o eſt iſtaſicut in actibus humanis erit deordinatio: ſic⁊ ipſorum actuum erit plurificatio.De malicia humanoꝝ actuū. ¶ Cōcl̓o pͥªCcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt. sͣ. vbi tresinꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prima ꝟ. ē. Utrūhomo in hac vita a deo poſſit eē ꝑſeaus vt ſꝑ bene agat. 2ª ꝟitas ē. vn̄ eſt ꝙ vnūpeccatū ē grauiꝰ altero. 3ª an oīs oꝑatio hūana mala ꝓcedat ex inordinata volūtate. ¶ Ꝙiū ad pͥmā pono tres regulas. Prīa regula ēꝙ nō pōt eē in hac vita aliꝗs ita ꝑfectus ꝗn ſitpeccabilis. pꝫ ꝑ Io. pͥma epl̓a. c. j. Si dixerimꝰ qm̄ pctm̄ non habemꝰ noſipſos ſeducimꝰ⁊ ꝟitas in nobis nō eſt. Et ꝯfirmat̉ ꝑ clemētinā finalē. de hereticis. in glo. ſuꝑ bo īpeccabil̓. ⁊ ſil̓r in glo. ſequenti. 2ª regl̓a ē iſta ꝙ n̄ē ita ꝑfectꝰ qn teneat̉ ieiunare: ⁊ alia p̄cepta eccleſie obſeruare. pꝫ hec regl̓a ī eadē clemē. inglo. ſuꝑ ꝟbo ieiunare. ⁊ ꝟbo eccl̓e. ¶ z regula ē ꝙ nō eſt. ita ſanctꝰ in hͦ mūdo ꝗn teneat̉dice̓ or̄onē dn̄icā. pꝫ hec regl̓aⁱ in eadē clemē.anc ⁊ incidt runain glo. ſuꝑ ꝟbo orare. qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫx ijdico ꝙ vnuꝫ pctm̄ ē grauiꝰ altero multis modis: ¶ Primꝰ modus dicit̉ facilitatis. vbi ponat̉ talis regula ꝙ vbicūqꝫ eſt maior reſiſtēdierumnci. 3.ſacultas: ibi maior vt plurimū reddit̉ pctī grauitas. Plus .n. ſenex in luxuria peccat qͣꝫ iuuenis: qꝛ minꝰ impulſiuū ⁊ maiorē hꝫ reſiſtēdi rōnem. Maior tn̄ dꝫ iuueni qͣꝫ ſeni imponipnīa. Quia pnīa iuueni nō ſolū in purgationem p̄teriti: ſꝫ etiā in remediū futuri dat̉. Sāguis .n. bulit ⁊ ſcaturizat ī iuuene repͥmēduseſt: ⁊ refrigerandꝰ forti medicina: vt ieiunio ⁊abſtinentia ⁊cͣ. qd̓ non ē ſic in ſenibꝰ: iō ſenexpnīa leuiori plectendꝰ ē: grauiꝰ tn̄ in infernovel purgatorio puniet̉. exᵐ de ſenibꝰ SuſāneDan̄. 13. Sil̓r in fenore magꝭ diues peccat qͣꝫpauꝑ eadē rōne: ⁊ ſic de alijs. vn̄ Iſidorꝰ doſūmo bono. Quanto ꝗs inꝗt in ſuꝑiori ꝯſtitutus ē loco: tāto in maiori ꝟſatur periculo: ⁊quāto ſplēdoris honore celſior quiſqꝫ ē: tātoxſdelinꝗt peccator maiorē. Potētes .n. potent̉tormenta patient̉. h̓ ille. 2ꝰ modꝰ dr̄ affectionis. vn̄ ponit̉ ſcd̓a regula tal̓ ꝙ tanto grauiꝰpctm̄ eſt quāto in ſe magis hꝫ volūtarij rōneꝫqm̄ pctm̄ iō dr̄ pctm̄: qꝛ volūtariuꝫ vt ait Aug.Plus .n. iudei in xp̄i paſſiōe qͣꝫ pilatꝰ erraretore ſaluatoriſ. Qui tradidit me tibi maiꝰ pctm̄hꝫ vn̄. sͣ. ⁊ ponit̉. 15. q. 6. c. ſi a ſacerdotibꝰ. infine. nō tm̄ inꝗt attendēda ſūt q̄ fiūt quātū quoaīo fiant ⁊cͣ. ¶ 3ꝰ modus dr̄ rōnis. vbi ponit̉regl̓a t̓tia .ſ. vbicūqꝫ ē maior rōnis deordinano: ibi certe pctm̄ grauius. Tria .n. ſūt in aīabona: vt dr̄ ꝑethi .ſ. bona ſortunc: moris ⁊ nature: ⁊ ẜm horū triū diuerſitatē offēdit̉ deꝰ directe vel indirecte. In bonis ſortune offendit̉deꝰ multiplicit̓. ¶ Prīo qn̄ aufert̉ res a ꝓxīoeo inuito: vt in furto. Itē vſurpādo bonū aliorū vt viduaꝝ orphanoꝝ pupillorum ⁊ ſil̓iū.Itē tenendo pauperū mercedē: ⁊ ſic de alijsde ꝗbꝰ ponit btūs Tho. ẜa ẜe. q. 7j. ⁊ i. l. ciuili. C. de furtis. l. j. ⁊ de his ēt Hugo. li. 3. deſacr̄is. In bonis nature offendit̉ deꝰ: vt ī homicidio mutilatōe ꝓximi ⁊cͣ. ⁊ oī breuit̓ mō qͦꝗs int̓fici pōt: aut ī ꝓpͥa ꝑſona ledi vt ꝑ venenū vel ſil̓e. exͣ de homicidio. c. ſi aliꝗs. In bonis moꝝ offendit̉ deꝰ infamādo: falſū īponendo: detrahēdo: falſam doctrinā ſeminādo ⁊cͣ.Ad ꝓpoſitū dico ꝙ ſi ꝗs in bonis fortune alterū offendat gͣuiter peccat. ſꝫ grauiꝰ ꝗ in bonismoꝝ: qꝛ dāna moꝝ a dānis reꝝ tꝑalium lōgediſtāt: vt Greg. ait. 6. q. j. c. ſūt plurimi ⁊cͣ. ſꝫgrauiſſime in ꝑſona ꝓpͥa .ſ. in homicidio ⁊cͣ.¶ 4ꝰ modus dr̄ corruptionis. vn̄ alia daturregula vꝫ. vbicūqꝫ eſt magis corruptionis exceſſus: ibi grauius imputat̉ pctm̄. vn̄ ꝟſus.Aggrauat ordo locus ꝑſona ſcīa tp̄s. Etaſ cōditio numerus mora copīa cauſa. Eſt moduſin culpa ſtatus altuſ: lucta puſilla: vide. sͣ. ī dominica 2ª. ¶ 5ꝰ modus dr̄ trāſgreſſionis: vn̄ponit̉ regl̓a ꝗnta. quāto aliꝗd diuine bonitatimagis opponit̉: tāto pctm̄ grauiꝰ reddit̉. vn̄lꝫ tres ꝑſone vna ⁊ eqͣli ſint bonitate centialit̓bone appropͥate: tn̄ bonitas tertie ꝑſone ē attributū ⁊ ꝓpͥuꝫ ſp̄s ſcī. Si ꝗs ignorātia peccatfiliū appropͥate loquēdo offēdit. ſi ꝗs fragilitate pr̄em. ſi quis malicia ſpm̄ ſcm̄: ⁊ hͦ vltimuꝫgrauis predictis oībꝰ eſt. Mat. 12. Peccatūblaſphemie nō remittitur neqꝫ in hͦ ſcl̓o neqꝫ īfuturo: qd̓ qͣlit̓ intelligat̉ in p̄cedentibꝰ on̄diſimus. De h̓ tractat mgr̄ in ſcd̓odi. 43. Et no
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten