qͣꝫuis vna forma īformata. ſit: nt eꝗ hoīs l̓ afini: ſꝑ tn̄ ī aliā tendit ⁊ appetit. nō ꝑꝑ corruptionē forme ſub qͣ ē: ſꝫ ut magis ꝑfectionet̉. vn̄qn̄ ē ſub ſorma embriōis vlteriꝰ aliā formā appetit: ⁊ ſic ſucceſſiue: ⁊ h̓ appetitꝰ ē rōe ꝑfeciōiſSil̓r ī actibꝰ moralibꝰ: cū ꝟtutes bonū faciāthabentē. qꝛ ꝟtꝰ ē qͣlitas mentis bona: qͣ vnuſꝗſqꝫ bonꝰ moralit̓ efficit̉. In̄ a naͣ cū intellectꝰē informatꝰ vna ꝟtuie aliā appetit. qꝛ oēs homines naͣ ſcire ꝗefiderāt. pͦ methaph̓ice. ⁊ perꝯn̄s ītellectꝰ nō ꝗeſcit ſub vna ſpeculatōe: ut ꝑfectionet̉. qꝛ ſcīa ē pͥma ꝑfectio ītellectꝰ ẜꝫ commētatorē ẜo d̓ aīa. ſil̓r deberet facere hō ī operibꝰ bonis. Nā ꝗ vnū bonū opꝰ egit ꝗeſte̓ nōdꝫ ſub illo: ſꝫ vlteriꝰ bn̄ oꝑari: ut ex illis aſſuetis ⁊ frequētatis actibꝰ plures ⁊ magni ꝟtuoſi hītꝰ ī aīa generet̉. p̄s. Sitiuit aīa mea ad deum fontē viuū qn̄ veniā ⁊ apparebo an̄ faciē.dei. Fuerūt mihi lachryme mee panes die acnocte. ad Bal. vi. Bonū faciētes nō deſiciamꝰ. tꝑe .n. ſuo metemꝰ nō deficiētes ⁊cͣ. Quīto rōe retributiōis. Nullum .n. gͣuiꝰ ini ceterapctā ingratitudine: cū ſit vētꝰ deſiccās fontemdine bonitatiſ. ut Bernar. ait. cū gͦ deꝰ qͥttidicſuoꝝ donoꝝ larga nobis deferat bn̄ficia. Nōne īgratiſſimꝰ eēt hō ſi retribueret ipſi deo mala ꝓ bonis. pͣsͣ. Quid retribuā dn̄o ꝓ oībus q̄retribuit̉ mihi. audi Criſo. ī tractatu d̓ ſimbolo Admoneo vos inꝗt ut dn̄m deū ſꝑ bn̄dicatis. Si veniūt mala: bn̄dicite ⁊ diſſoluēt̉. ſi ꝓſꝑa bn̄dicite ⁊ ꝑſeuerabūt. audi Ber. Dāti repēdi ꝗcqͣꝫ gratiꝰ ab accipiēte nō pōt qͣꝫ ſi gͣtumhabuit qd̓ gratis accepit. Nā ſpiritui gr̄e ꝯtumeliā facit ꝗ bn̄ficia dātis gr̄a mēte nō ſuſcipith̓ ille. Sexto bn̄ agēdum ē rōe oppugnatiōisQd̓ .n. ē ꝯͣ rōnē hoīs: illud ē ꝯͣ naͣm hoīs. utdicū btūs Tho. pͥª ẜe. q. 7. ar. ij. Sed viue̓ ꝯͣrōnē viue̓ ē fine rōe ⁊ pecudum more. ut dicitCriſo. Quid beſtialibꝰ hoīe rōnē hn̄te ⁊ rōnonō vtente. gͦ viue̓ ſine rōe ē viue̓ ꝯͣ naͣm hoīs.pͣs. Hō ꝗ cū ī honore eēt nō ītellexit. ꝯꝑatuſ ēiumētis inſipiētibꝰ: ⁊ ſil̓is factꝰ ē illis. Un̄ deNabuchodonoſor dr̄ Dan̄. v. c. Eleuatum ēcor nabuchodonoſor. cor eiꝰ cū beſtijs poſituꝫeſt: ⁊ cum onagris erathītatio eiꝰ. Habitauitnēpe cū beſtijs. qꝛ pcm̄ beſtialē hominē r̄dditDan̄. 4. Eijciēt te ab hōibꝰ ⁊ cum beſtijs ⁊ feris erit hītatio tua ⁊c̄. Septīo bn̄ agēdū ē rōenaͣlis inclinatiōis. Unūquodqꝫ .n. a naͣ hꝫ iudeclinei nociua ꝓſicuaqꝫ intēdat. Un̄ Tuliuſpd̓ d̓ officijs. pͥncipio generi animatiū oī ē a nitributū ut ſe vitā corpuſqꝫ tueat̉: declinet q̄ nocitura vident̉: ⁊ que ad viuendum neceſſariſunt inquiret ⁊ paret. Peccatum autē eſt vade anime corporiqꝫ nociuum: ut ſatis pꝫ. qm̄anima que peccauerit ipſa morietur. Ezech̓i.xviij. Ergo peccatum tanqͣꝫ nociuum fugiendum eſt: ⁊ bene ſemꝑ agendum. Inde Iac.4. dr̄ Scienti bonum ⁊ nō facienti pcm̄ eſt illipEt Paulus ad Ro. xv. c. Dolo vos ſapieniites eē in bono ⁊ ſimplices in malo. Et. c. xij.iReſormamini in nouitate ſenſus vr̄i: ut ꝓbetis q̄ ſit volūtas dei boni ⁊ bn̄placēs atqꝫ ꝑfecta. ⁊ īfra. Odientes malū ⁊ adherē es bono⁊cͣ. O ctauo bn̄ agēdū ē ut bona tꝑalia obtineant̉ ⁊ obtēta cuſtodiāt̉: ⁊ cuſtodita multiplicēt̉ruNſpbeneēut pꝫ de pe. di. 3. cauēdū. ⁊. 22. q. 2. ſi q̄libet cui.xixxi. iipa. Nō pono aliā practicā qm̄ facile ē. Nononnula pccdat ex inbn̄faciēdum ē ut d̓eꝰ citius illuſtret cor eius adſilimā pono irverā pnīam. de pe. di. v. c. ſalſas. Exēpla pl̓anijutē inhuachr̄e potes. Has duas vltimas rōes ponit gl.in. c. ꝙ ꝗdaꝫ. de pe. ⁊ re. ⁊cͣ. Exⁿ de CornelioDecimo bene agendum eſt rōne durationis.ntinnobis nōNullum .n. opus ꝑfectum erit niſi vſqꝫ ad firifulē. de hercucnē ꝓ ducat̉. A ſimili nulla erit ꝑfecta hominiſuilalirioꝑatio ſine ꝑſeuerātia. Mat. x. Qui ꝑſeueraiuipſuct quiencat̉ iciuerit vſqꝫ ī finē hic ſaluus erit. Inde Actꝭ. jͣIpr abiſeruaredr̄. Erant omnes vnanimiter ꝑſeuerātes inor̄oe cū mulicribus. ⁊ Maria matre Ieſu: ⁊it ꝙ nō eſt itafratribꝰ eiꝰ. Et Actꝭ. 2º. dr̄. Erāt āt ꝑſeuerantes ī doctrina apl̓oꝝ ⁊ cōione: ⁊ fractiōe panis⁊ or̄onibus ⁊cͣ. Obi nota ꝙ quedā oꝑa humana obligāt hominē ſemꝑ: quedā ſepe: quedaꝫraro. Illa obligāt actu vel habitu que ad manalis rdatoꝝ dei obſeruantiam pertinet. Quoniamſemper actu vel habitu obligatur homo dei īiua. Plus .n. ſenex i.plere mādata p̄s. Prouidebam dn̄m in conſpectu meo ſemꝑ. Illa obligāt ſepe: ut hore canonice ad quas quottidie dicendas obligat̉ qpia. Olibet in ſacris exiſtens. ex de celebra. miſ. c. i.⁊ allegat ibi dictū ꝓph̓e .ſ. Septies ī die laudēnem pieritdixi tibi ⁊cͣ. Illa obligāt raro: ut ꝯfeſſio ānualis ⁊ euchariſtia. de pe. ⁊ re. c. oīs vtriuſqꝫ ſeibitinen.xus. ⁊ auditio miſſe oī die dn̄ico. de cōſe. di. i.c. miſſas. qr̄ ⁊cͣ. Breuiter iſta ſcribo. qꝛ practica ſatis cōmunis eſt. Et ſic habes decē rōeſquare bene agendum eſt. ⁊ tota ẜa pars huiꝰſermonis ſatis patet. qꝛ̄ ⁊cͣ.¶ De contrarietate humanorum actuumConſide rano textia.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten