5236qͣiionē ad ſūmū bonū. ⁊ eiꝰ malitia ꝑ eiꝰ diſtanriā. Nā ẜꝫ Aug. pcm̄ nihil aliud ē qͣꝫ auerſioab īcōmutabili bonio ⁊ ꝯuerſio ad cōmutabilehonū. Et ꝑ ꝯn̄s quāt o magis aīa auertit̉ a ſūmo ⁊ īcōmutabili bono: tāto magis īꝑficit̉ meritis. Auerſio āt fit ꝑ delectationē: ꝯſenſumtſeuerātiā: īparientiā: obdurationē: ⁊ ſinalem īpenitentiā. Ex quibꝰ ſic practicā habes p̄dicādi ſatis dilatare mam potes. placcat tibi ꝙ iſtaſufficiāt quātum ad pnicm ꝯcl̓onem.¶ Ꝙ nūqͣꝫ a bn̄ agēdo cōſſandum ē: ꝯcl̓o 3ºTcipe tertiā ꝯcl̓oneꝫ. vꝫ. Et ſi hō ſe p̄ſcitū eē ſcire: nūqͣꝫ tn̄ a bono oꝑe ceſſare deberet. vbi tres inꝗramꝰ it. vꝫ.Prīa ꝟi. ē iſta. An̄ ꝑꝑ ſcādaluꝫ bn̄ oꝑari ſitrelinquēdū. 2ª ꝟi. ē. an̄ ſꝑ bn̄ oꝑari relīquēdo ſit pcm̄. 5º ꝟi. ē ſi ſcio me p̄ſcitū debeā ſꝑbn̄ eꝑari. Ꝙtum ad pͥmū patebit ꝟitas in ꝗbuſdā īſra dicēdis. q̄ut magis pateat aliquapūcta videamꝰ. Primꝰ punctꝰ ē. ꝗd ē ſcādalūNꝰ an bonaſpūalia ſint dimittenda ꝑꝑ ſcādalū3ꝰ an ſacra doctrina ſit diminēda ꝑꝑ ſcādalūEt quartus ē an̄ iuſtitia ſit dimittēda ꝑꝑ ſcandalum. Ꝙtū ad pͥmā noͣ ꝙ duplex ē ſcādalumſ. neceſſariū: actiuum: ⁊ paſſiuū. Scandalū neceſſarium qd̓ ē de neceſſitate euenire ꝯtingit.Mat. 18. Neceſſe eſt ut ſcādala veniāt. ⁊ Luce. 17. Impoſſibile eſt ut nō veniāt ſcandala.Iſta āt neceſſitas tripl̓r pōt ītelligi. Ono mōut ſit ſenſus. neceſſe e i. nō poteſt nec potuit.nec poterit alit̓ fieri quin ſcandala oriāt̉. Et h̓ſenſus ē falſus. qꝛ in his que vitare nō poſſumꝰ venia debenda ē. vn̄ Criſo. Nullus inꝗtaccuſat̉ cū ꝗs de neceſſitate talis eſt ſicut pꝫ dececo a naͣ. 2º mō pōt ītelligi ex q̇dā ſuppoſitōynet bent nūc nult mma.ne ut ſit ſenſus. neceſſe ē ſcādala oriri data tali ꝯditione vl̓ ſuppoſitōe: ⁊ h̓ ſenſus eſt verꝰ.ierrati. SꝫNam ſuppoſito ꝙ ꝗs male viuat: neceſſe ē utmale finiat. qꝛ īpoſſibile ē male viuē ⁊ bn̄ mori. ª mō ut intelligat̉ neceſſitas quedā vtiliiatꝭ: ut ſu ſenſuſ. neceſſe ē ut ſcādala veniāt: utIA Pe lemlajꝙ vni nociuij eſt alteri fiat vtile. ⁊ hͦ mō etiā eſtſenſus verus: qm̄ diuina ꝑmiſſione multa mala fiunt: que alijs ſūt vtilia. ⁊ ex illis d̓eꝰ bonūclicit: ut dictū eſt in pͥma ꝑte huius ſci monis.Et ſic pꝫ ꝗd ē ſcādalū neceſſarium. pᵐ ſcādalū dr̄ actiuuꝫ: qd̓ nihil aliud ē qͣꝫ dictum factuꝫvl̓ ſignū quo ꝗs ī mēte turbat̉. vn̄ ſeꝗt̉ ſcandalū paſſiuū: qd̓ nihil aliud ē niſi animi ꝯmotioquedā ex dicto l̓ facio l̓ ſigno n̄ grato. ⁊ hͦ pōtG2fieri tribus modis .ſ. igrātia: fragilitate: ⁊ malitia. vltimū peſſimū ē: ⁊ in pctōribꝰ tm̄ eſt. alijduo mōi ēt bonis ꝯuenire poſſunt: ſꝫ cuꝫ ntpͥmi motꝰ: veniale erit: n̄ mortale. ⁊ ſic pꝫ pͥmꝰpunctꝰ. Ꝙtū ad ẜꝫ punctū .ſ. an boria ſpūal̓iſint dimittenda ꝑꝑ ſcādaluꝫ: dico ẜm beatumTho. ẜa ẜc. q. 43. ꝙ bona ſpūalia aūt ſunt neceſſaria ad ſalutē. ⁊ h̓ nūqͣꝫ ommittēda ſūt ꝑꝑſcādalū: qꝛ nō pn̄t ommitti ſine pec cato mortali. pcm̄ āt mortale nullo reſpectu fieri lꝫ. gͦ necꝑꝑ ſcādalū vitādū oꝑa ſpūalia ad ſalutē neceſſaria ſūt ommittēda. īmo predictꝰ doctor vnūnotabile dictū ponit: ꝙ ēt nullus dꝫ vnū pctm̄veniale ꝯmittere: ne alius mortale committatEt rō ſua ē. qꝛ nō dꝫ ꝗs offendere deū parumne ꝗs cū offendat multū. Nā ſi liceret venialeꝯmittere ut mortale vitaret̉: ſeꝗt̉ ꝙ pcm̄ veniale nō eēt pcm̄. qꝛ ſi licētaliꝗd illud nō ē pcm. ⁊ita pcm̄ nō eēt pem̄. ꝙ ē ꝯͣdictio. Si oꝑa ſpūalia nō ꝑtine̓t ad ſalutē: diſtingue: aut ſcandaliorit̉ in mēte eoꝝ ex ignorātia: aut ex fragilitate: aut ex malitia. Si bona ſpūalia ꝗs ex malitia ſcādalizat̉: tūc nō ē ceſſandū ⁊ ſic erat ſcandalū phariſeoꝝ d̓ ꝗbꝰ xp̄s ait Mat. xv. Sini.te illos. qꝛ ceci ſunt ⁊ duces cecoꝝ. ſi āt ē ex fralitate aut ignorantia. dicit predictꝰ docior ꝙ ſuperſedendum ē a tali oꝑe bono vl̓ occulie fiatquouſqꝫ reddita rōe huiuſmodi ſcādalū ceſſciEt hoc dr̄ ſcandalū puſilloꝝ. Si āt poſtea reddita rōe adhuc ſcādalū duraret: iā pꝫ ꝙ ex malitia tunc fieret. nec ē a bono tunc oꝑe ceſſādūſed ꝯſcīam ſuā habeat in teſtē. ij. Cor. i. Bloria nr̄a hͦ eſt teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e. xi. q. iij. ſenti. Senti inꝗt quicquid velis d̓ Auguſtino ſola me ꝯſcīa ī oculis dei nō accuſet. Ex his igit̉faciamꝰ tres regulas gnaͣles. Prīa ē ꝙ nūqͣꝫꝑꝑ vitādū ſcādalū l̓ aliud malū: l̓ ꝑꝑ ꝯſequendu aliqd̓ bonū ē omittēdū aliqd̓ bonū neceſſariū ad ſalutē aīe ꝓprie: nec ꝯmittendū aliꝗd ꝯͣſalutē eiuſdē. Iſta regula optime pꝫ ī. c. cū exiniūcto. de no. ope. nūci. ītex. ⁊ gl. In tex. eſtvna ꝑticula q̄ ſic dicit. Oꝑa illa qͥ ſine mortalipctō omitti n̄ pn̄t ꝓ vitādo ſcādalo nō ſt̓ dimitenda: nec ea dn̄t ꝓ ſcādalo ꝯmitti: q̄ ſinc pctōmortali ꝯmitti nō pn̄t. h̓ ibi. Et gl. allegat ml̓tas ꝯcordātias. ⁊ exͣ de his qͣ vel̓ me. cā fiuntc. ſacris. ī fi. ēt dr̄ ſic. Pro nullo metu dꝫ ꝗsmortale pcm̄ incurrē. Scd̓a regl̓a ē iſta. qͥcuqꝫ pn̄t ſine pctō omtiti l̓ ꝯmitti. ꝑꝑ ſcādalū cuitādū ꝯmittēda l̓ ōmintēda ſt̓. Paret hec regl̓s
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten