Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Sed ni: nꝗd pr̄ Ambroſi ſcī boni viri volebāt xp̄m pati mori. Uolehāt ꝗdem vehement cupierūt ꝓpt̓ hoīs liberatōem volūtatis dei īplctōem. ſꝫ voluerūt delectatiōe ip̄ius afflictiōs. de codē dolebāt gaudebant.Actabant̉ ꝗd ē gaudebāt ī volūtate ſpūali fine reformata: ꝯformis erat dīne voluntatiTriſtabāt̉ ī volūtate naͣli cuiꝰ ēꝯpati paſſe carni. Quō Petrꝰ xp̄m pati nolebat .ſ. ꝯpaſſiōepietatie vt ꝗdā aiūt. Et ſic dicimꝰ volūtatē bo paſſiōis xp̄i īpletā iudeos. Sic de alijs bonis volūtatibꝰ eiꝰ vt de paſſiōibꝰ marij pꝫ qͣs xp̄s pati voluit volutas illa maloſimpleta ē. qͣre ⁊c̄. Et hec ſufficiāt primaſideratiōe huius ſermōis. De rectitudīe opeꝝ hūanoꝝ. ꝯſideraº:Unc de rectitudīc hūanoꝝ actuū videamꝰ. Ubitres ꝯcl̓os more ſolito ſubiūgamꝰ vꝫ. Pria ꝯcl̓o ē iſta. Tūc actꝰhūani oꝑatiōes rectificant̉: qn̄ volūtas eſtoīuꝫ fūdamētū erit rectificata.ꝯº ē iſta. qͣꝫuis oꝑatōes hūanc a bona volūtate egrederēt̉ tn̄ ſufficii niſi alie circūſtātie apponerent̉ꝯº ē iſta. Et ſi ſe p̄ſcitū ſciret. nunqͣꝫ tn̄a bono oꝑe ceſſare deberet. actꝰ hūani ex bōa volūtate rectificāt̉. ꝯº .iTcipe pͥmā ꝯcl̓onē ⁊cͣ. vt.. vbi tresinꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. ē iſta. Quot req̄runt̉ ad rectitudinē ītētōis. ē: vtꝝactꝰ oꝑatōes hūane ſint meritorie ſine voluntate. vel ſic. Utꝝ actꝰ hūani poſſint meritorij ſine volūtate.. ꝟi. ē iſta. vtꝝ volūtasbona mala fcō repuct̉. Qtū ad pͥmā dico ꝗnqꝫ reꝗrunt̉ ad rectitudinē intētōis vꝫPrimū vt dn̄et̉ in ea ſuꝑbia: vt ꝗcꝗd agitꝗcꝗd dic̄: ꝗcꝗd meditat̉: ſit hūilitate: exſuꝑbia ꝓueniat. audi xp̄m Mat. xj. Diſcite ame qꝛ mitꝭ ſū humil̓ corde. In̄ Aug. ī ẜmōeait. Quid ad rn̄debimꝰ fr̄es vl̓ quā excuſationē hr̄e poterimꝰ ſi tibi aliꝗs dicat ⁊cͣ. Quer̄ ībreuiario ī ẜmone pl̓imoꝝ martyꝝ. Eccl̓. 2dr̄. Dcpͥme cor tuū .i. deorſū p̄me hūilitate inclina hūilitarē. Et ẜm Ber. ē: qꝛ ſuꝑbia de ſuꝑnis celeſtibꝰ ad ima p̄cipitat. hūilitas āt ab imijs ad alta leuat. Angelꝰ celo adtartara corruit. āt de mūdo ad celū aſcēdit. ille. Et ſaluator ait. Qui ſe hūiliai exaltabit̉Quid qͥſo ē tāti meriti vigoris dignitatꝭ11ī oꝑbꝰ nr̄is vn̄ ſuꝑbire debcamus. An̄ ſorecredimꝰ mediālibꝰ nr̄is oꝑbꝰ gl̓aꝫ et̓nā lucrari poſſimꝰ. audi Paulū ad Ro. 8. Nōſiinꝗt ꝯdigͥne paſſiōes hꝰ ſcl̓i ad futurā gl̓am ēreuelabit̉ ī nob̓. audi Criſo. ī homel̓. Quicꝗdgeſſerꝭ pͥaꝝ ē. ꝗcꝗd feceris minꝰ ē. Omē n.mēitū breue ē ꝯꝑatōe donoꝝ. nūera bn̄ficia ſipoes. tūc ꝯſidera ꝗd mereis. ſi totū tp̄s vitehꝰ occupēt obſeꝗa: laudes teneāt: gr̄aꝝ actiones inſiſtāt poteris pēſare qd̓ debes. ille.reꝗrit̉ rectꝰ finis: vt .ſ. ītēdamꝰ qd̓ oꝑamur ī bonū ad rectū finē oꝑari. ad Ro. 3.ſt̓ ſaciēda mala vrīde eueniāt boͣ ꝟbi gr̄a.ē ꝯmittēdū adult̓iū vt ꝗs amorte corꝑali lib̓ci eſt furanduꝫ diuitibꝰ vt pauꝑibꝰ det̉ necꝑiurādū ꝓpt̓ aliqd̓ cōmodū vel incōmoduꝫ. ſacere vſuram vt eccl̓ie reparent̉. Qui .n. offeriſacrificium de ſubſtātia pauꝑis. qͣſi victimat ſilium ī ꝯſpectu pr̄is. Eccl̓. 4. Abhoīabil̓ nemiptutrauer̄pe deo ē impioꝝ oblatio. ꝓuer. xxj. Hoſtie īpioꝝ abhoīabiles offerunt̉ ex ſcelere. Nulla intētione bona fieri mala debēt. Audi adꝓpoſitū. Breg.. q. j. c. ē putāda. Ꝙuihac inꝗt intētiōe male accipit vt bn̄ diſpēſet:ine⁊ gomōre:uat̉ potiꝰ qͣꝫ iuuet̉. Idē dicit mgr̄ in. 2. ſnīarijdi. 40. circa finē. reꝗͥrit̉ puritas ꝯſcīe. vtꝗcꝗd fit: pura ſcā cōſcīa .i. ſine pctō mortalifiat. ſi agens naͣle diſpoſitionem in paſſoiifnis incuio ciusreꝗͥrit conuenientē ſibi ſi debet aſſimilare ſibi dn̄m ceripaſſum: qꝛ actus actiuoꝝ ſunt in paciente bn̄prſus deſtrudiſpoſito. 2. de aīa. A fortiori ſi volumus deoaſſimilari gr̄am requirit̉ debita diſpoſitionq belerio deforme conirarie expulſio. Forma autem contraria eſt pctm̄ mortale: oportet illud ab anima expellat̉. Expellit̉ autem oppoſitū eiꝰquo in aīa introductuꝫ ē. Eſt autē ī roductuꝫ ꝯplacētiā delectatōem. expellit̉ diſplicētiā dolorē eiꝰ. In̄ Aug. de pe. dii. z. aitpnīa eſt qͥdā dolētis vindicia puniēs in ſe qd̓dolet ꝯmiſiſſe: qd̓ ſi ſeceris nihil tibi ꝓdeſtj. ad Coꝝ. 13. Si līguis hoīuꝫ loquar ⁊cͣ. EtIa. 4. Purificate corda vr̄a: miſeri eſtotelugete. Iohe. 2. Scindite corda vr̄a nonveſtimēta vr̄a ⁊cͣ. reꝗrit̉ honor dei vt ꝗt: ſꝫ ad dei hoꝗd fit ad mūdi pōpā aūt lucꝝnorē fiat. Quō .n. rectā ītētōeꝫ hꝫ bn̄ oꝑatur vt laudē humanā reportet. Nlā bona ītētoiungit oꝑātē opꝰ ſuo fine. finis at nr̄ deꝰ ēErgo ad laudē humanā fac̄: iungit oꝑante opꝰ cuꝫ non debito fine. audi Aug. eēdeꝰ