xa 2ºQ. 5dolcꝫ viſamuꝫ bonuꝫ kelligēt: kelligēdo amarer amādo poſſide̓t: ⁊ poſſidēdo frueret̉. ⁊ iōieſꝰ q rectiſſimꝰ erat: iudeos ⁊ phariſeos p̄ſernim ꝗ cūcta qͦ ſaciebat ad laudē hūanā faciebatredarguit dicēs. Mat. 23. O īa oꝑa ſua faciunt vt videant̉ ab hōibꝰ. ⁊ Maih̓. 5. regulaꝫdat dicēs. Tu aūt cū ieiunas vnge caput tuuꝫi. habeas deuotōem ī mente tua: ⁊ faciē tuā lana .i. ꝯſcīam purga ab oībꝰ p̄dictis mal̓ cogitaij. nibꝰ: ne videaris hoībꝰ ieiunās .i. ne videaris appetere meritū ⁊ pͥmiū in hͦ mundo ⁊cͣ.co reꝗrit̉ ꝑſeuerantia. vt .ſ. intendat ꝑſeuerare in oꝑibꝰ bonis. Mat. x. Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in ſinē h̓ ſaluꝰ erit. Et Criſo. Non qbn̄ ccꝑit: ſꝫ ꝗ bene ꝑſeuerauerit h̓ laudandꝰ ēEt Iſidorꝰ de ſūmo bono. Tunc inꝗt placerdeo nr̄a ꝯuerſatio: qn̄ bonū qd̓ inchoamꝰ ꝑſeuerāti ſine cōplemus. Exᵐ de Iuda ⁊ Nicolao aduena: quibꝰ nihil ꝓfuit bn̄ incepiſſe: qꝛnō ꝑſeuerauer̄t: ſꝫ male finier̄t. Iſta ſūt ꝗnqꝫq̄ reqͥrunt̉ ad recttudinē bone intētōis. Sedpr̄ Ambroſi vnū mihi grāde dubiū ī mētemvenit. Dicis .n. ꝙ nō ſt̓ faciēda mala ꝓpt̓ aliquā bōnā ītētōem. Cōtra arguo ſic. Loth. n.vir ille ſciſſimꝰ ⁊ deo gratꝰ in ſubuerſione ſodome ⁊ gomoͣre: ne gomorreani angel̓ abutens ꝯſcierent̉ duas eꝰ filias ſtuprandas obtulit: vt pꝫ14. di. c. qd̓ ait. Stupꝝ āt ē pctm̄ vt oēſ ꝯcedūt⁊ tn̄ finis ⁊ intētio eius bona fuit. qr̄ ⁊cͣ. ItemMoyſes dū dn̄m cerne̓t iratū ꝯͣ ppl̓m: ⁊ eumin padenchvellet ꝓrſus deſtruere: ait Moyſes Exo. 12.Aut ꝑce ppl̓o tuo: aut dele me de liº vite. Ecce ꝙ deletio de vite libro malū ē ⁊ ītētio bonama auiemnconſ. vt ꝑce̓t ppl̓o ſuo. Itē iudei xp̄m crucifixer̄t:yillud ebe tyrāni ſcōs eiꝰ trucidarūt: credētes obſequſe p̄ſtare deo: gͦ videt̉ ex his ꝙ n̄ ſꝑ malū face̓bona tn̄ intētōe ⁊ fine ſit illicitū. Aīa mea bn̄dicꝭ. hiſ tn̄ rn̄deo: iudicio ſꝑ ſaluo melioi. Adpͥmū ꝙ in Loth duplex fuit volūtas .ſ. deliberatōis l̓ rōnis qͣ voluit angelos ab iniuria ſodomitaꝝ liberare: ⁊ h̓ bona volūtas ē. alia voluntas fuit ꝑturbatōis ex ſubreptōe qͣdā ꝓueniens: q̄ Loth ī mēte decreuit illā remouē iniuriā ꝑ duaꝝ filiaꝝ ſtupratōꝫ. ⁊ hͦ n̄ oīo bōa ēexcuſāda tn̄ qm̄ ſubdita fuit. ⁊ nō d̓liberata. qꝛſuꝑ hūcipſū modū vlteriꝰ n̄ ꝯſiderauit qͦ .ſ. mogomorrcanos a tali ī iuria liberaret. Si āt hūcmodū ꝯſideraſſet: ⁊ mēte decreuiſſet ꝑ illā īiuriā illā tolle̓ cū modꝰ ſit oīo illicitꝰ nō ē dubiuꝫꝙ mortal̓r peccaſſet. qd̓ nō ē aſſerēdū in tantoPbuo dei forte a dicamꝰ illū venial̓r peccaſe. qͣre ⁊cͣ. Hec ſoluª pōit̉ in glo. in. d. c. qd̓ ait. 14di. lꝫ nō ita ordīate: tn̄ ſnīa ē iſta de Moyſe ātdico ꝙ moyſes nō ītellexit ꝑ deleri de libro vite gl̓iā et̓na. vt ſit ſenſus potiꝰ dāna me ī ct̓nūqͣꝫ iraſcaris ppl̓o tuo ⁊ ꝑdas. qꝛ aīe ꝓpͥe ſaluscūctis rebꝰ p̄ponēda ē. 22. q. 2. c. faciat. Faciatinꝗt hō ꝓꝑꝑali ſaluic hoīuꝫ qd̓ pōt. Sꝫ cuꝫ adhoc ventū fuerit vt tali ſaluti niſi peccādo conſulere nō poſſit: iā ſe exiſtīet hō nō hr̄c ꝗd faciat. h̓ ille. ⁊ ſūt ꝟba Aug. intellexit āt Moyſes ꝑ dcleri de libro vite ꝯſolatiōes aliqͣs qͣs adn̄o h̓ reciꝑe debebat. vt ſit ſenſus: aut aufera me ꝯſolationes quas mihi dare in hac vita ītuo libro vite ſcripſiſti: aut parce ppl̓o no. Deduobꝰ .n. malis minus eſt eligendū. Minusn. malū erat Moyſen talibꝰ in vita ꝯſolationibus priuari qͣꝫ populū ꝗ forte penite̓ poterat.totaliter delere. Ad illud de iudeis pꝫ rn̄ſumin t̓tia ꝯclu. hꝰ pͥme ꝑtis in fi. qͣre ⁊cͣ. Nō eniꝫobſeꝗum ſe preſtare deo crędebāt: ſed ꝑꝑlinuidiā illū occiderūt: vt Euāgeliſte narrāt. qͣre ⁊cͣXtum ad ẜam ve. dico ꝙ in actibꝰ hūanisſine volūtate eſt pcc̄m vel meritū triplicit̓ pōt ītelligi. Aut ꝙ volūtas circa talē actū oīno ꝯͣdicat: aut. qꝛ oīo ignorat qd̓ facit: aut qꝛ eſt negligens cōſiderare circa ip̄ꝫ. Si cōſiderat̉ actꝰ humanus vt ei oīo voluntas ꝯͣdicit ⁊ oppōit: tūcdatur regula generalis ꝙ ſi ꝯͣdicit actui malo:tunc certe actus ille qͣꝫuis in ſe ſit malusʸ inqͣꝫtum .ſ. includit deformitatē quādam: tn̄ ꝑꝑ repugnantiā volūtatis nō erit demeritū. Etſi voluntas cōtradic̄ actui bono nō erit ſimilit̓ meritū. Nā ad hͦ ꝙ actus ſit meritoriꝰ vel demeritoriꝰ oꝫ ꝙ ſit voluntariꝰ: ⁊ nō ꝙ volūtas ei ꝯͣdicat. Audi Piero. cōtra Iouinianū. Lib̓i ar.īꝗt nos ꝯdidit d̓s: nec ad ꝟtutes uel uicia trahimur. alioꝗn vbi neceſſitas nec corōa. AndiAmb. 15. q. i. nō eſt. Nō ē inꝗt iuſtū ꝙ cuiqͣꝫnr̄am aſſcribamꝰ erūnā .i. culpā niſi nr̄e volūtati. Nemo nr̄m tenet̉ ad culpā niſi ꝓpria volūtate deflexerit. uolūtariū .n. milite eligit ſibi d̓ſuoluntatiū ẜuū diabolus actionat̉ .i. emit uelꝑ actionē petit. Ben. 4. Dixit doº ad CaimSubt̓ te erit appetitꝰ tuꝰ ⁊c̄. ⁊ Ecc̄. 15: Deusab initio ⁊cͣ. Si .n. liber hō nō eēt oīs lex ei impoſſibilis eēt. lex ātīpoſſibilis eē nō dꝫ. d̓ cō.di. 4 eſt āt lex ubi dr̄: eſt āt lexhoneſta poſſibilẜm naturā .i. ẜm naͣlem rōem ẜꝫ cōſuetudīeꝫpr̄ic .i. hītātiū loco tꝑiqꝫ ꝯueniēſ. qꝛ .ſ. ī aliꝗbꝰN 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten