6 ISº pperdentia loquit̉. Conſiderandū inꝗt eſt ꝙ cā effectus ꝯformet̉ agenti ẜm ſuā formā: eadē rōeſt ī cauſis agētibꝰ q̄ in ē cauſiſ formalibꝰ. Incauſis autē ſormalibꝰ tal̓ ordo eſt ꝙ lꝫ aliquidpoſſit deficere ab aliqͣ forma ꝑticulari. a format̄ vl̓i ncqͣqͣꝫ deficere pōt. cxᵐˡ. poteſt .n. aliꝗddeficcre a forma hoīs vel aſini ⁊ ſil̓ium: ita ꝙpōt eſſe ꝙ non ſit hō nec aſinꝰ: vt pꝫ in monflris pl̓imis: nō tn̄ pōt deficere a forma vl̓i .ſ.entis: qꝛ nō pōt eſſe ꝗn illud tale ſit ens. Sil̓eerit in cauſis agentibꝰ. pōt .n. aliꝗd fieri ex ordinē cāe ꝑticularis agētis. nō aūt ex ordinemcāe vl̓ is ſub qua oēs cāe ꝑticulares cōprehendunt̉. Nā ſi aliqͣ cā ꝑticularꝭ deficiat a ſuo effectu: h̓ ē ꝓpt̓ aliquā aliā cāꝫ ꝑticularē īpediētēq̄ cā ꝑticularis cōtinet̉ ſub ordine cāe vl̓is: qin effectꝰ nō deficit ab ordīe illiꝰ cāe vl̓ is. Unponamꝰ ꝙ vna cā ꝑticularis nō poſſit ꝓduce̓effectū ſuū: vt in moſtris pꝫ ꝓpt̓ aliquā aliamcām ꝑticularē īpediētē. illa cā ꝑticularis īpedie̓s reducet illū effectū in ordine pͥme cāc vtiqͣꝫuis cā pͥma ꝯcurrēs cū aliꝗbꝰ cauſis ꝑticularibꝰ ad aliquē effectū: ꝗ nō pōt ꝓduci ꝓpt̓ alias cās ꝑticulares īpediētes: tn̄ illa cā vl̓is nōfruſtrabit̉ ſua intētōe: qꝛ ꝯcurrēs cū ill̓ cauſisEcūdis īpedientibꝰ illas pͥmas cās ſcd̓as ꝓducet intentū ſuū. Cū igit̉ dīna volūtas ſit cā omniū reꝝ: īpoſſibile ē diuinā volūtatem ſuuꝫ eſſectum nō ꝯſeꝗ. vn̄ qd̓ recede̓ vr̄ a diuina voluntate ẜm vnū ordinē relabit̉ in ipſā ẜm aliūordinē. vn̄ pctōr quātū in ſe ē pcccādo a diuina volūtate recedit: ꝗ tn̄ incidat in ordineꝫ diuine voluntatis: cū ꝑ eius iuſticiā puniat̉. Etalia regl̓aꝫ ſubiūgit faciēs ad ꝓpoſitū ꝙ vnūqd̓qꝫ ẜm ꝙ ē bonū ſic ē volitū a deo. Bonuꝫaūt rei ē duplex .ſ. abſolutuꝫ: ⁊ ſic vnaqͥqꝫ respoſitiua bōa ē. aliud ē bonū ꝯditionatū ⁊ ſic n̄oīs res poſitiua bona ē. vn̄ exn̄s ī pctō mortali: lꝫ abſolute bonꝰ ſit: nō tn̄ ꝯditionate: qꝛ ille ꝯditionalit̓ bonꝰ ē ꝗ ē in grā dei. Si igit̉ aliquid ꝯſiderat̉ bonū abſolutē: nulli dubiuꝫ ꝙdeꝰ illud bonū oībꝰ gnaͣliter vult: ⁊ ſic iſta volūtas ſemꝑ īpletur. ⁊ ſic ītelligit̉ illud. pͥma adThi. 2. Deꝰ vult oēs hoīes ſaluos fieri. quiagnalit̓ qͣꝫtū in ſe eſt vult oībꝰ hͦ bonū qd̓ ē vita ct̓na. Si aūt aliqd̓ bonū ꝯditionalit̓ ꝯſide̓t̉nulli dubiū ꝙ nō īplet̉ dīna volūtas niſi in ill̓qui in illa ꝯditione ſūt: ⁊ ſic nō vult oībus dare vitā ct̓nā: ſꝫ tm̄ ill̓ ꝗ ꝯditionalit̓ boni ſūt .ſ.qui ſūt in grā. Et accipe exᵐ. bonū ē .n. hoīe55vinere abſolute loquēdo: ⁊ hoīem occidere ēmalū ẜm abſolutā cōſiderationē. Sꝫ ſi addalcirca aliquē hoīem ꝙ ſit homicida vel viuensī ꝑiculū ⁊ dānū multitudinis ſic bonū ē hoīcꝫillū occide̓: ⁊ malū ē ipſū viuē. ponamꝰ ꝙ iudex velit ipſū int̓fici ꝑ ſnīam: tal̓ iudex erit iuſtus ⁊ bonū fac̄. vn̄ ⁊ ſi ipſe quātū in ſe ē velithoīem quēlibet viue abſoluiē: nō tn̄ ꝯcomitāter vl̓ ꝯditionalit̓ .ſ. homicidā. Sic ⁊ deꝰ abſolute ſaluari vult oēs: ſꝫ ſi reꝑit hōicidū aīe ſueillū vult dānari. qͣre ⁊cͣ. ¶ Ꝙtū ad t̓tiā ꝟi. dicō ẜm mgr̄m in pͦ ſnīaꝝ di. 48. ꝙ bona volū.tas dei qn̄qꝫ ꝑ malā hoīs volūtatē īplet̉: vt incrucifixiōe xp̄i ſcm̄ ē quē deꝰ bona volūtate voluit mori: ⁊ iudei eū īpia volūtate crucifixerūtvoluit .n. deus xp̄m debere pati ſꝫ nō mala volūtate. Iudei aūt mala volūtate īpleuerūt: vn̄deꝰ paſſionē xp̄i voluit. ſed iudeoꝝ actū deordinatū noluit. Sed ꝯͣ inꝗt mgr̄. Si .n. deꝰ voluit vt xp̄us pateret̉: aut voluit vt paterent̉ aiudeis: aut nō. Si voluit vt nō pateret̉ a iudeis: ⁊ tūc ab eis paſſus ſit: ſcꝗtur ꝙ factū ſit qd̓deus voluit nō ficri. Si ꝟo voluit ꝙ a iudeis pateretur. ergo voluit cum a iudeis occidi⁊ ſic factum eſt. Ad quod reſpondet magiſterꝙ ſimpliciter concedendum eſt ꝙ deus voluitchriſtum pati ⁊ mori: quia eiꝰ paſſio bona fuit⁊ cauſa noſtre ſalutis. Cum vero dicitur ſi deus voluit chriſtum a iudeis pati. ergo voluiteum a iudeis occidi. Hic diſtinguit magiſterdicens. ſi intelligitur ꝙ deus volebat chriſtuꝫdebere paſſionem ſuſtinere ſiue cruciſixioneꝫa iudeis illatā verſus eſt ſenſus. Si autem intelligitur ſic. voluit deus vt iudei crucifigerētcū ⁊ occiderēt: falſus ē ſenſus. Nō .n. voluitdeꝰ actionē malā iudeoꝝ: ſed voluit xp̄i paſſionē̄ bonā: ⁊ h̓ volūtas ꝑ iudeoꝝ malā volūtatēīpleta ē. In̄ dici ſolet. Actio diſplicuit: paſſiogta fuit. audi Aug. ī encheridion allegatum amgr̄o ibidē. Deꝰ inꝗt quaſdā volūtates ſuasvtiqꝫ bōas īplet ꝑ maloꝝ hoīuꝫ volūtates malas ſic̄ ꝑ maliuolos iudeos bona volūtate pr̄iſxp̄s ꝓ nob̓ occiſꝰ ē: qd̓ tm̄ bonū fuit vt apl̓s petrus qn̄ id ſieri nolebat ſathanas ab ip̄o ꝗ occiſus ē diceret̉. h̓ ille. Ml̓te .n. volūtates erāt ꝙxp̄m pati ⁊ mori volebāt .ſ. volūtas trinitatꝭ.volūtas iudeoꝝ volūtas Iude: volūtas Pilati: volūtas ppl̓oꝝ. Sꝫ he oēs d̓ordīato affectuvolebāt exceptat: initatꝭ volūtate. Practicā h̓bonā ſace̓ potes ſi exꝑtꝰ es ī modis p̄dicādi.