ſic n̄ oīa ſt̓ ncc̄ͣia abſolute. ad ẜꝫ dico ꝙ ex hͦ ꝙdīne volūtati nihil reſiſtit. ſeꝗt̉ ꝙ n̄ ſolū fiāt eaq̄ deꝰ vult fieri: ſꝫ ēt ẜm modū q̄ vlt fieri. ⁊ hͦ ēꝯtīgēt̓ l̓ ncc̄io. qr̄ ⁊cͣ. ⁊ h̓ ſufficiat ꝓ pn̄ti ꝯcl̓ōeDe efficaci velle dīne volūtatis. ꝯcl̓o t̓tia.Ccipe tertiā ꝯcl̓oꝫ. vꝫ. Aꝫ nec diuinavolūtas a carne neceſſitet̉: nec ipſa noſtrā volūtatē neceſſicet: tn̄ qn̄ dina volūtas ī xp̄o aliꝗd deliberat neceſſe ē ut eueniatUbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. ē. vtruꝫdina voluntas ī xp̄o ſit mutabil̓. 2ª ē. vtrumdīna voluntas ſꝑ impleat̉. 3ª ē. vtꝝ aliqd̓ bonū volitū a deo ꝑ malos poſſit īpleri. Ꝙͣtū adpͥmā ꝟi. dico ꝙ dīna voluntas ē oīo īmutabilis. iuxͣ illud Boetij. O ꝗ ꝑpetua mundū rōegubernas ⁊cͣ. Obi noͣ ẜꝫ bt̄m Tho. pͥª ꝑte. qxix. ar. vij. ꝙ aliud ē mutare volūtatē ⁊ aliudvelle reꝝ aliqꝫ mutatōeꝫ. Pōt .n. ꝗs eadē voluntate īmobil̓r ꝑmanēte velle ꝙ nūc fiat hͦ: ⁊ꝙ poſtca ꝯͣruꝫ fīat. Sꝫ tūc voluntas dr̄ mutari qn̄ aliꝗd inciꝑet velle ꝙ priꝰ nō voluit qd̓ eēnō pōt niſi ſuppoſita mutatiōe ex ꝑte cognitionis. l̓ circa diſpoſitōeꝫ ſubſtātie volentis. cumabſqꝫ mutatiōe eiꝰ eē nō poſſit. Sꝫ cum tā ſcīadei qͣꝫ eiꝰ ſb̓a ſit oīo īmutabil̓: neceſſe ē voluntatē eiꝰ oīo īmutabilē eē. Mutari āt dr̄ ẜm varietatē cāꝝ ſcd̓aruꝫ. vn̄ aliqn̄ deꝰ vult aliqͣ ſieriẜm cās ſuꝑiores: qͥ nō vult fieri ẜm cās inferiores. ſic̄ refuſcitatio Lazari. Un̄ aliꝗs reſpiciens ad cās īferiores diccͣ poterat. Lazarꝰ nōreſurget. ⁊ idē reſpiciens ad cās ſuꝑiores dicere poterat. Lazarꝰ reſurget. ⁊ vtrunqꝫ deusvult .ſ. qn̄ aliꝗd eſt futuꝝ ẜm ans ſuꝑiores. qd̓n̄ ē futuꝝ ẜm cās īſeriores. ⁊ ecōuerſo. Et ẜmiſtā diſtīctōeꝫ verificāt̉ ꝓph̓aruꝫ dicta. Aliqn̄n. deꝰ ꝓnūciabat ꝑ ꝓph̓as aliꝗd futuꝝ ẜꝫ ꝙ cōtinebat̉ ī ordine cāꝝ īferioꝝ: vtputa ẜꝫ diſpoſitionē naͣe vel meritorum qd̓ tn̄ non fiebat qꝛalit̓ erat ī ordine cāc ſuꝑioriſ. Ecce exēpli gr̄aIſa. c. 38. Ezechie dixit. Diſpone domui tueqꝛ morieris tu ⁊ non viues. qd̓ tn̄ nō euenit.īmo. xv. ſuꝑuixit ānis. ⁊ rō. Quia al̓r erat ordinatū ī mēte dīna. Et ẜm hͦ dicit Bre. Deīmutat ſnīaꝫ: ſꝫ nō īmutat ꝯſiliū .ſ. voluntatisſue. ⁊ ſic de alijs. De hͦ ēt dictum eſt ſupͣ feriaꝗnta ẜe dn̄ice in ẜa ꝯcl̓one ẜc ꝯſideratiōis. vide ibi. Antiꝗͣ tn̄ īmutabilitatē dei oſtēdere volentes diſtinguūt de dīna voluntate. qm̄ qͥdaꝫē ſigni quedā beneplaciti. Et voluntas bn̄placiti eſt duplex .ſ. an̄cedens ⁊ ꝯn̄s. Voluntasantecedēs ē abſoluta: ⁊ reſpicit nām creatamabſolute. Volūtas ꝯn̄s ē det̓minata: ⁊ reſpicit ꝑſonas ⁊ modos ī ꝗbꝰ reperiūt̉. Doluntasſigni diuidit̉ ī ꝗnqꝫ .ſ. p̄cepiū. ꝓhibitiōꝫ. ꝯſilum. ꝑmiſſione. ⁊ oꝑatiōꝫ. Et ſic ꝑ hāc diſtinctonē ad ꝟitaiē rn̄dēt dicētes ꝙ volūtas deian̄s ſꝑ ē īmutabil̓. qꝛ oē ītrīſecū deo eſt īmutabile. volūtas an̄s ēᶠ hmoi. gͦ ⁊cͣ. 2º dicūt ꝙ voluntas ꝯn̄s ē mutabil̓: nō ex ꝑte ipſiꝰ dei: ſꝫ exꝑte creature quā reſpicit ẜm modū ī qͦ reperit̉Et ſic deꝰ vult Petrū ſaluare ꝓ aliqͦ nunc. viputa qn̄ ē in gr̄a: quē nō vult ſaluare ꝓ aliquoalio nunc. vtputa qn̄ nō ē in gr̄a. Et ꝓpͥe volunias dei ꝯn̄s eſt ꝯditionata voluntas. qꝛ ſicſtatuit .ſ. ut dr̄ Math. xix. Si vis ad vitā īgredi ſerua mādata. Ex qͦ ſcꝗt̉ ſi Petrꝰ ea ſeruabit. ⁊ ſit ī ſtatu gr̄e ꝙ deꝰ vult illū ſaluari. ſi nōſeruat vult eū dānari. Et ſic totiēſ volūtas demutabil̓ erit quotiēs ꝑſona ad culpā mutabit̉⁊ ad gr̄am. quo intelligit̉ dictum illud. Nouitdeus mutare ſnīaꝫ ſi tu noueris mutare ꝓpoſitum. ¶ 3º dicunt ꝙ voluntas ſigni ſimil̓r nō ēptipͥmaīmutabil̓. ⁊ hͦ nō ꝑ reſpectū ad ipſum deū: ſꝫ ꝑreſpectū ad creaturā que mutabil̓ ē. qr̄ ⁊cͣ. InIoānes gloſator decretoꝝ. 22. q. 4. c. īcōmutabil̓. dicit vnū bonū dictum. deꝰ inꝗt ſepe mupitis ipedienbtat que cōmonēdo l̓ cōminādo dicit: ſꝫ nō quepimntruū ſdicit aſſerēdo. vide ibi. Et hec ſufficiāt ꝓ pͥmaiiteꝝ: ipoſſibule ē diuiiꝟitate. Ꝙͣtū ad ẜam ſolet ꝑ doctores breuitereatum norn̄deri ꝙ voluntas bn̄placiti dei ſꝑ īplet̉. volūurtue ẜm vnū ordinētas āt ſigni nopꝫº. qꝛ nō ſꝑ eius p̄cepta ꝓhibiydinē. vn̄ pctor quātūitiōes ⁊ ꝯfilia ſeruamꝰ. Iſte ē vnꝰ modus din volūate recedicendi. Magiſter āt ſnīaꝝ in pͦ. di. 47. dicit ꝙuine voluntans: qēt nō ē ſimpl̓r verū voluntatē ſigni nō īpleriia reglaꝫ ſubſꝑ. Et dicit ꝙ voluntas ꝑmiſſiua dei ſemꝑ imiip ẜmꝙplet̉. Iſta ſunt ꝟba eiꝰ. Multa .n. fiunt ꝯiraiurci ē duplex .ſ.dei preieptū l̓ ꝓhibitionē: que tn̄ nō fiunt pret̓.eiꝰ ꝑmiſſionē. ipſius nāqꝫ ꝑmiſſione oīa fiuntabonē.mala: que tn̄ preter eius fempiternā voluntatē fiūt: ſꝫ nō preter eius ꝑmiſſionē ⁊cͣ. Et breuiter in illo. c. ⁊ ſequēti ꝯcludit: ꝙ lꝫ multa ſiant pret dei volūtatē. nō tn̄ ꝯͣ eiꝰ volūtatē. Etꝙ volūtas dei abſoluta que nihil ē qͣꝫ ipſemetī nullo caſſat̉: ſꝫ ſꝑ īplet̉. Nō āt voluntas conditionata .ſ. ſigni excepta ꝑmiſſione. qꝛ diuinanūqͣꝫ fruſtrat̉ ꝑmiſſio. Btūs Tho. ī pͥma parte: ut. sͣ. arti. vi. notabil̓r dicit: ⁊ ponit regulagnaͣlē ꝙ volūtas dei ſemꝑ implet̉. Ad cuiuseuidētiā ponit vnū notabile: ī quo ml̓tū ſe fūdat qn̄ de dei volūtate: gubernatione ⁊ proui
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten