vſaſgriptura dicant̉ voluntates. ut. pͣs. ait. Matna oꝑa dſii exꝗſita ī oēs volūtates eiꝰ. pluralii dicit volūtates. qꝛ diuerſis mōis ꝯcipit̉ dinina voluntas. ſicut a ſil̓i dicimꝰ. miſcricordiaa dn̄i ī et̓nū cātabo: qͣꝫuis nō ſit niſi vna miſericordia dei. ſimil̓r dicimꝰ iuſtitie dn̄i recte:nͣꝫuis nō ſit niſi vna iuſtitia dei. ſed plural̓r dicūt̉. qꝛ plures ſunt miſericordie dīne ⁊ iuſtitieeffectꝰ ꝑ qͦs miſericordiū dīnā ⁊ iuſtitiā cognoſcimꝰ. ſic plures dicūt̉ dīne volūtatis. qꝛ pluribꝰ mōīs ꝯcipit̉ vna dīna volūtas. l̓ ēt qꝛ pluribꝰ ſignis cognoſcit̉. Prīo p̄ceptū dr̄ dei volūias .i. ſignū dīne volūtatis. de qͦ ītelligit̉ illudMath. vi. Fiat volūtas tua ſicut ī celo ⁊ ī terra. .i. ſicut precepta tua implent̉ ī cel̓: ita īpleantur a nobis in terris. dedit .n. nobis deꝰ decēprecepta ut ſuā volūtatē cognoſcamꝰ qͣꝫtum inipſo ē. 2ᵐ ſignū dr̄ ꝓhibitio. qn̄ .ſ. aliꝗd ꝓhibet ne aliquid faciamus. Et accipitur ꝓhibitōlargo modo. vnde quōlibet aliꝗd ꝓhibeat: diilūmndliſcere poſſumus dei voluntatem ſic eē. Aliqn̄ſiut̉ hpeduntaenim prohibet deus malum fieri qn̄ nō dat poſi ſeruē.teſtatem creature faciendi illud pro ſemper itanūſidenti: ſꝫ ciꝙ nunqͣꝫ talis habet poteſtatem faciendi illudqiūeſt. Et ẜmmalum. Aliquando ꝓhibet nō dādo poteſtanlpe nōēstem faciendi pro aliquo tempore. aliqn̄ ꝓhibettemalnem al ſomalū. quia qͣꝫuis aliquis habeat poteſtatem favi. Euatſamciendi illud: prohib et tamen ne faciat illud vl̓cohibendo voluntatem ne faciat illud: vel voluntatem mouendo ad aliquod bonuꝫ oppoſilulas eficit vtipetū illi malo: vl̓ tenendo voluntatē ne illi malocōſentiat: qͣꝫuis nō moueatur ad bonuꝫ oppoſitum illi malo. Et ſic de alijs mōis quibꝰ deꝰficat. Extmplinprohibet ne mala ſiant. Nlota tamen vnuꝫ bonum dictum mgr̄i ut ſupra ꝙ qͣꝫuis deus alīficat. Si ātnocquando aliquid precipit: non tamen voluntaIilud fiecri: ⁊ datis ſue ē ut illud fiat. Nec ſemꝑ quando aliꝗdcvelle. h̓dr̄ volūꝓhibet ſue voluntatis ē ut nō fiat. Precepitei. Namqn̄ dinaenim deus Abrahe immolare filium ſuū: nectamen voluit: nec deo precepit ut id fierei: ſedEt d̓ mocdituut Abrahe probaretur ſides. ⁊ Mat. 8. Prehͦ ſadi vtuſacepit leproſo ſanato ne cui diceret. ille autē predicauit vbiqꝫ. intelligens deū nō idco prohibuiſſe quin vellet opus ſuū p̄dicari: ſꝫ ut daretformā hōi laudē humanā declinādi. Tertiumſignū dr̄ cōſilium. ut qn̄ dn̄s ꝑ ſuaſionē aliꝗdſuadet vel diſſuadet. Apoc̄. iij. Suadeo tibi ame emere aurū ignitū ꝓbatū ut locuples fiasEt illud ſi vis ꝑfectus eē: vade ⁊ vende oīa qͥhabes ⁊ da pauperibus. Nota tamē ꝙ ſub hͦ27nomine preceptum: cōtinet̉ affirmatio ⁊ negatio. ⁊ ita ꝓhibitio ⁊ conſilium. qr̄ ⁊cͣ. Quartūſignū dr̄ ꝑmiſſio. De quo Aug. in encharidion ait. ꝙ deus mala non facit. ſed ſinit fieri. ¶Quintū ſignum dr̄ oꝑatio. ut qn̄ ipſe aliquodoperat̉ bonum. Unde deus dr̄ velle mala: qꝛſinit illa fieri. bona autem velle: qꝛ illa oꝑaturUnde Aug. ibi ait. Non ſit aliquid niſi oīpotens fieri velit: vel ſinendo ut fit vel ipſe faciēdo. Nec dubitandū ē deum facere bene: etiaꝫſinendo fieri quecūqꝫ fiunt male. Non .n. hocniſi iuſto iudicio ſinit. E ꝓfecto bonum eſt oēquod iuſtum eſt. In quibus ꝟbis manifeſtehabes dei voluntatem appellari ipſius oꝑationē vel ꝑmiſſioneꝫ: cum dicit non fieri aliquidniſi omnipotens fieri velit. vbi includit bona ⁊ mala omnia que fiunt. ⁊ ne eadē rōe ītelligeremus deum bona ⁊ mala velle: īmediateſubdit. vel ſinēdo ut flat. vel ipſe faciēdo. ꝑ hͦꝙ dicit ſinēdo: mala qͥ fiunt includit. ꝑ hͦ ꝙ dicit. vel ipſe faciendo: bona que fiunt oſtendit.Mala .n. ſinit: ſꝫ nō facit: ut dictū ē. bona ꝟoipſe ſacit. Hec de intētiōe magr̄i vbi ſupra. ⁊beati Tho. vbi ſupra. Et hec ſufficiant ꝓ pn̄tiꝟitate. Ꝙtum ad tertiā ꝟitatem dico ẜm beatum Tho. vbi ſupra. arti. s. ꝙ dīna voluntasadeo eſt efficaciſſima cauſa ut nō ſolum fiantque fieri vult. ſꝫ etiam eo mō quo vult. Uoluit autem deus ordinis cōplemētum in rebusut aliqua fierent neceſſario: ⁊ aliqua ꝯtingenter. Illis qͥ voluit ⁊ vult neceſſario fieri: aſſignauit cauſas neceſſarias ꝗbus illa de neceſſitate fierent. Illis autē que voluit ꝯtingenterfieri. cās aſſignauit ꝯtingentes ꝗbus illa contingent̓ fierent. Sicut liberum arbitriū quodē cauſa ſecūda cōcurrens ad ſalutem noſtramꝓpter quod noſtra ſalus ꝯtingens ē. Quia gſecit te ſine te: nō ſaluabit te ſine te. Contra inquies pater Ambroſi. Ait enim ſic Augu. inencharidion. Nullus fit ſaluus niſi que vultdeꝰ ſaluari. ⁊ ideo rogādꝰ ē ut velit. qꝛ neceſſeē fieri ſi voluerit. Ite arguo rōne. Uoluntasdei nō pōt īpediri. qꝛ oīa quecūqꝫ voluit fecitgͦ ipſe neceſſitarē rebꝰ īponit. Anima mea dico ꝙ ꝑ illā auctoritatē nō ītelligit Aug. dīnaꝫvoluntatē īponere neceſſitate abſolutā in rebus creatis. ſꝫ ſufficit ꝙ īponat neceſſitatē eōditiōalē. ut ſic dicēdo. Si deus vult hͦ fieri: d̓neceſſitate fiet. Un̄ res talē hn̄t nccͣitatē qͣleꝫdeꝰ vult .ſ. aut abſolutā: aut ꝯditiōalē tm̄. Et