neri reē: faceret vtiqꝫ ea fleri vi eſſe: ⁊ ita eſſciauctor maloꝝ. Nō ē āt auctor maloꝝ: ut ſanctoꝝ ꝓteſtant̉ aucͣtes .jpluntate fiuntmala. Itē ſi nollet maellet nō ſicri: ⁊ tn̄ fieret ſequeret̉ qtens nō eēt: cumeiꝰ volūtas hūane volūtatis effectu īpediret̉. gͥnō ē ꝯcedēdū deū velle mala fieri: ne maloꝝauctor ītelligat̉: nec oꝫ eum velle mala nō fierine īpotēs vidcat̉. Scd̓o hͦ ꝓbatur auctoritateNā deū oīum bonoꝝ eē auctorem euāgeliſtaIoānes on̄dit dicēſ. O ia .ſ. bona ꝑ ipſū factaſūt: ⁊ ſinc ipſo ſactū ē nihil. .i. pcm̄. Nō .n. dixit ꝑ cū factū eē. l̓ eo nolēte vl̓ īuito: ſꝫ tm̄ fineeo. i. ſine eiꝰ volūtate: qꝛ n̄ eiꝰ volūtate fit ꝑcm̄Nō gͦ d̓o volēte l̓ nolēte: ſꝫ n̄ volē te mala fiūtqꝛ nō ſubeſt di ne voluntati: utmalum fiat velnō fiat .i. nō vult male fieri: nec vult mala nōfieri. ⁊ ſic nec velle dei predicat̉ de eo qd̓ ē mala ſieri. qꝛ nec hͦ ē volitū a deo: ⁊ iō neutrū ſubijcit̉ diuine voluntati. Et pōt fieri vna alia rōfortificās rōnē mgr̄i fic. voluntas volens malum culpe ſiue ꝑ ſe ſiue ꝑ accn̄s ē obliqͣ ⁊ tortaſꝫ diuina volūtas nullatenꝰ torta eſt ⁊ obliquagͦ nullatenus pōt velle multum culpe ſiuc ꝑ ſeſiue ꝑ accn̄s. Et ꝑꝑ hāc rōnē volutas nr̄a nōexcuſat̉ a culpa. qꝛ lꝫ fornicationē appetat nonſimpl̓r: ſꝫ ꝑ accn̄s .ſ. ſub rōe boni ut ſibi tn̄: qꝛdeordinata ē ⁊ torta: iō peccare dr̄. h̓ āt nullomō deo ꝯuenire pōt ut appetat malū fieri ſiuevelit ſub rōne boni. qꝛ qͣꝫuis ſic vellet. tn̄ ortaeēt ⁊ obliqua. qd̓ tenēdū nō ē. Idē ſentit btūsTho. in pͥma ꝑte ut. sͣ. Sūt āt moderni quidādicētes ꝙ deꝰ nō vult malū volūtate efficaci: ſꝫvult voluntate ꝑmiſſiua. qꝛ ꝑmittit .ſ. illa fieriQuo quidem mō intelligit̉ Aug. in encharidion dicens ꝙ malumfieri bonum eſt. Nec ſinerent̉ mala ab oīpotētī bono fieri hͦ eſſet bonū ut ea eēt: nō .n. hͦ voluit dice̓ Aug. ꝙ malū culpe habeat rōnē boni aliquo mō. qꝛ ut aitbtūs Tho. vbi. sͣ. malū culpe priuatordinemad bonū diuinū. ⁊ ꝑ ꝯn̄s deꝰ nullo mō pōt illd̓velle. Sꝫ ideo malū illud dr̄ bonū. qꝛ deus exmalo bonū elicit: qͣꝫuis malū nō voluerit: ſꝫ ꝑmiſerit eē l̓ ſieri. Et ſic deus ꝑmiſit ꝑſecutiōeſxp̄ianoꝝ ⁊ ſuoꝝ ſeruoꝝ fieri: que inferentibuſnocebant ⁊ nocent ad aīaꝝ eoꝝ ꝑditionem. ut ¶velitalijs hͦ bonū eliceret .ſ. ipſis ſuſtinentibꝰ qd̓ ē tē cogrdare eis vitā eternā. Quo quideū mō dictuꝫ ceptū. ꝓhibitioª conſilium: ꝑmiſſio. ⁊ oꝑatioApl̓i ad Ro. 8. intelligitur. vꝫ. Scimus qm̄ Hec tn̄ ꝗn̄qꝫ nō ſūt ꝗnqꝫ dei volūtates ſed ſidiligentibus deū omnia cooperant̉ in bonū .ſ.f. Et ſic dꝫ ītelligi oīs iet.ꝙ malū ē bonū eē ⁊ ſil̓isꝑmiſſiōe diuina illiꝰ mealiqd̓ bonū. Hoc videſs. 7. q. i. c. ſiſcitaris. pertionē mgr̄i tenere velletilpe nō ꝑtinet ad decenuēͣtes id ſonare viderētꝭpene; ⁊ nō de malo culat. Ricardus tn̄ in pͦ di.uō malū fieri ſit bonū: ⁊ōt ītelligi? vl̓ ꝙ illud malūē īpoſſibile. qm̄ malū ſubnalū .i. ſub rōne illiꝰ deforal̓r ē mala ſic malū eſt ꝓait. xij. ⁊. xiij. de ciui. d̓illigi malū nō eē bonamōt eē dupl̓r .ſ. ꝑ ſe vel ꝑē alicui bonū ꝑ ſe ſꝫ pere ē bonū faciēti: ut qn̄ exē cognoſcit qͣꝫtū malū fuq̄ ad aīe ſalutē ſpectant ⁊⁊ in dei ſeruitio fit ſeruētinō erit bonū facienti: ſꝫ exicit: ſicut dictū eſt. Et ẜmꝙ malū culpe nō ē de ꝑerſi: ſꝫ accn̄tali tm̄ ad ſenꝓ pn̄ti ꝟi. Ꝙtū ad ẜamolūtas ſormalit̓: vl̓ rōnegni: ⁊ volūtas bn̄placiuidei volūtas efficax reſpeproducibilis l̓ producti.oluntas dei cuiuſcūqꝫ ꝓi nō efficax. Exemplumpro viribus aliꝗd adimlūtas efficax. Si āt nō coellet hͦ vl̓ illud fieri: ⁊ daton̄dit ſic velle. h̓ dr̄ volūintate dei. Namqn̄ dīnahͦ vl̓ illud ꝓducibile: tūclaciti. Et d̓ hac diximꝰ ꝙl̓ rō qr̄ hͦ facit vl̓ illud. qꝛillud. qꝛ ſibi placuit. Etꝯ̄ poſſumus. Si loqͣmurcpoſſumus cognoſce̓ ꝗduinqꝫ ꝑ que dīnā volūtaonit mgr̄ ī pͥ. di. 45. vꝫ. pregna quinqꝫ diuine volūtatis: licet aliquādo in