Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

ꝑsPxettgere poſſumꝰ niſi īferiora iuuemur. Accipe igr̄ hūanā volūtatē: tūc dīco ẜm beatuꝫTho. pͥª ꝑte. q. xix. ar. iij. volūtas humanapōt dupl̓r ꝯſiderari: aut reſpectū ad obiectūrrōe finis. aut reſpectū ad ca que ſt ad finemEt tūc dicit volūtas reſpectū ad obiectū inrōe vltimi finis neceſſitat̉. qꝛ volūtaſ nr̄a vultde neceſſitate ſuā beatitudinē: ſicut quelibetalia potētia neceſſariā habitudinē hꝫ ad ſuūpriū pͥncipale obiectu. ut viſus ad colorē. qꝛde eiꝰ rōe ē ut ī illud ītēdat. Si āt ꝯſiderat̉reſpectū ad ea ſt̄ ad finē de neceſſitate illa volumꝰ volētes finē: niſi ſint talia ſine ꝗbfinis pōt. ſicut volumꝰ cibū volētesuationē vite. nauē volētes trāſfretare.ſic ex neceſſitate volumꝰ ea ſine ꝗbꝰ finis poteſt: ſicut equū ad ābulādū: qꝛ ſine poſſumꝰire. ſic de alijs. Itē noͣ neceſſitas ē duplexſ. abſoluta: ex ſuppoſitoe. Abſoluta ē qn̄ al̓i pōt: nec potuit nec poterit. hec dr̄ abſoluta ſimpl̓r. Alia ē abſoluta ẜm ꝗd. ut qn̄ nonpōt alit̓: nec poterit: lꝫ potuerit. Et fit duobꝰ mōis. aut qꝛ p̄dicatū ē ī diffinitiōe ſubiectiin opeꝝ xp̄ ſic iſta ē neceſſaria. ē aīal: aut qꝛ ſubiectūē rōe p̄dicati. ſic iſta ē neceſſaria. numerꝰē par īpar. Neceſſitaſ ex ſuppoſitōe ē ſuppoſitio ita ſit illud tale neceſſe ē ſic eſt: utdiuinā volū ſortes ſedet neceſſe ē ipſū ſedē dum ſedet.His ſic notatis dico dina volūtas ſi ꝯſideyiquin ad yilarat̉ penes ſuū obiectū. qd̓ ē bonitas dīna eſtfinis oīuꝫ reꝝ. ſic de neceſſitate vult ꝗcꝗd vl̓tqꝛ de neceſſitate fert̉ ī dīnā bonitatē. Si ātad i p̄o ſub caſiderat̉ reſpectū ad ea q̄ſt̓ ad finē .ſ. reſpeēīeo timtipictū ad creaturas ordināt̉ ad bonitatē deīqͣꝫ ad ꝓpriū finē: tūc vult ea de neceſſitate libera ē: caabſoluta. Un̄ qn̄ aliꝗd extra ſe vult deꝰ: nonulas nr̄am. vult ut ſit mediū ad ꝯſequēdū bonitatē ſuāiſta. Licct̓nctanqͣꝫ vltimū ſuū: ſꝫ vult tanqͣꝫ aliꝗd ordina ad ꝑticipādū ſuā bonītatē ut finē vltimū illius rei. vn̄ ꝓprie illud volitū mouet eiꝰ volūtatē ut velit: qꝛ ſic eſſet īꝑfecta: ſꝫ mouet̉ apria bonitate facit ut illud velit. vn̄ ſic̄ alia ītelligit ītelligēdo ſuā eſſentiā: ſic alia a ſe vultvolēdo ſuā bonitatē. Pōt tn̄ aliquid velle exneceſſitate ſuppoſitōis: ut ſuppoſito velittūc pōt velle. qm̄ mutari eiꝰ volūtaspōt. Ex ꝗbꝰ īferūt̉ aliqͣ correlaria. Primū eſt lꝫ deꝰ ex neceſſitate velit bonitate ſuā. tn̄de neceſſitate vult illa vult. Et qꝛ eiꝰ bonetaſ pōt ſine alijs rebꝰ: ſꝫ pōt volūta ſine dīna bonitate: ē eiꝰ obiectū. Scd̓m eſtvelle alia a ſe ē dīne volūtati naͣle. qꝛ ſic deneceſſitate vellet: nec ē ēt ꝯͣ ſuā naͣm: ſꝫ ē volūariū. Tertiū ē ſi deꝰ vult ex ncc̄itate aliaa ſe. ē ex īꝑfectōe eiꝰ: ſꝫ ex īfectiōe reꝝ. qꝛ.ſ. talia tale hn̄t ut ſine ipſis poſſit ſit bonitas dei. Et ꝯn̄s ſeꝗt̉ ſi volūtas dei vultaliꝗd exͣ ſe inclinat̉ illud ut illud velit: ſedbonitas dīna det̓minat illā ad illud volitū adqd̓ hꝫ ncc̄iaꝫ hītudinē. Quartū ē lꝫ diui dīnū velle ſint idē real̓r: tn̄ ẜm rōꝫformalē modū ītelligēdi. ꝑꝑ ſeꝗt̉ iſtaꝯnīa. Deꝰ ē aliud a ſe. non vult alia a ſeqꝛ ī dico deū īportat̉ aliqͣ hītudo adaliꝗd ex ipſū: ſꝫ dicēdū deū velle īp̄ortat̉ ali hitudo ad id qd̓ vult. ſeꝗt̉. Quintūcorrclariū vltimū ē. lꝫ dīnū ītellige̓ alia aſe ſit neceſſariū: tn̄ diuinuꝫ velle. Et. qꝛſcīa habet̉ de rebꝰ ẜꝫ ſt̄ ī ſciēte. voluntas ātꝯparat̉ ad res volitas ẜm ſt̓ ī ſeipſis. ut dic̄ph̓us. vi. methaph̓ice. Ueꝝ vl̓ falſu ſt̓ in aīahonū malū ſūt in rebus. Quia oīa alia adeo ẜm ſt̓ ī deo hn̄t nec eſſariā hitudineꝫ addeū: talia ītellectꝰ dīnꝰ nccͣio ītelligit. Et ea ẜꝫ ſt̓ ī ſeipſiſ hn̄t ncͣiaꝫ hītudinē ad ipſū deꝰ qͦcūqꝫ ſcit ex nccͣittae ſcit: āt qͥcunqꝫvult de ncc̄itate vult. Iſta tibi aīamea clariori potui aꝑui. lꝫ ſic p̄dictꝰ doctor loqͣt̉Et hec ſufficiāt pͥª ꝟi. poſui tibi ſubtīlitatē ſcotizātium. vꝫ. An volūtas neceſſitaripoſſit ab ob̓o. qm̄ iſta dicta btī Tho. ſt̓ clarioraad ppl̓ꝫ. Ꝙͣͣtū ad ẜm dico diuerſus dicendimodꝰ reꝑit̉. Quidā dicūt ſola volūtas ēma regula oīuꝫ reꝝ neceſſariaꝝ qͣꝫ ꝯtīgētiūad exͣ. Qm̄ ẜꝫ Aug. de tri. dīna volūtas ēum ſiūt prīa ī ſūma. pͥma ē pͥª regula dīna volūtas eoꝝ ſt̓ ab exͣ ē pͥª pͥª regula. Alij dixerūt vr̄ neceſſariū dīnā volūtatē ꝯcurre̓ tāqͣꝫ cām circa iſta īferiora. qꝛ vbicūqꝫ īueniūt̉ ſufficiētes cāe reſpectu aliqͦꝝ effectuū oꝫ ad alias cās recurre̓: ſꝫ ī creaturis reperiūt̉ ſufficiētes cāe aliquo effeetuū. ſic̄ ignisſufficient̓ ꝯtinet calorē: ſol ſolꝰ effectꝰ. nonvr̄ ncc̄io dīnā volūtatē ꝯcurre̓ ad tales effectꝰIſte modus ē hē̓ticꝰ a doctoribꝰ reprobatusin ſnīaꝝ. di. 44. Ideo oībꝰ alijs dicēdi modis ommiſſis dicimꝰ ẜm btm̄ Tho. vbi. ar.iiij. ẜm cōit̓ loquētes deꝰ ē ca rerū intellectū voluntatē. intellectū quidē tanqͣꝫ ꝯcipiens. voluntatem āt tanqͣꝫ determinans.