ſpūalibꝰ qͣꝫ ī iꝑ̄a dª ꝓ ſeipſo vti. Sic̄ pꝫ de facerdote ꝗ alijs euchariſtiā dat: qͣ ⁊ ipſe vti pōtEt ita ep̄s pōt ſibi ꝯcciꝑe ſuffragia eccl̓e q̄ alijſdiſpēſat: qͦꝝ effectꝰ īmediatꝰ ē remiſſio pene ꝑiduigētias ⁊ n̄ iuriſditōis: vn̄ lꝫ īdulgētia reꝗrat hn̄tē iuriſditionē vt patuit: nō tn̄ dat̉ ꝑ modū iuriſditōis: ſꝫ ꝑ modū cuiuſdā diſpēſatōisEt ꝑ hͦ pꝫ ſolutio vniꝰ argumēti qd̓ cōit̓ ſit vꝫSic hō nō pōt ſeipſū ligare ꝑ excōicatōeꝫ: itanec ſolue̓ ꝑ īdulgētias. pꝫ ꝙ nō valet: qꝛ excōicatio ꝓfert ꝑ modū ſnle quā nullꝰ ī ſcip̄ꝫ ferrepōt: eo ꝙ ī iudicio nemo pōt eē iudex ⁊ reʰ. indulgētia āt ꝑ modū diſpēſatōis: quā hō pōt face a ſeipſo. qre ⁊c̄. h̓ btūs Tho. ī. 4. di. 20. ar.5. q. 6. ¶ Ꝙtū ad t̓tiā ẜm cūdē dico ꝙ ita ꝯiequūt̉ īdulgētias ſacerdotes ⁊ clici ⁊ religioſi illiꝰ loci vbi īdulgētie ꝯcedūt̉ ſic̄ ⁊ remoti: ⁊ ꝗ d̓lōginꝗs ꝑtibꝰ veniūt. Idē dic̄ dn̄s Bona. in4. di. 20. Et ponit idē Tho. vnū bonū dc̄ꝫ dicēs: ꝙ ꝑ īdulgētias nō dimittūt̉ pene qͥ fr̄ibꝰ īiūgūt̉ ī capl̓o qꝛ ī capl̓o agit̉ ſoꝝ potiꝰ iudicialeqͣꝫ pnīale: ſꝫ abſoluūt̉ a pena iniūcta l̓ debita ꝓpctīs ī foro pnīali. Itē pōit aliud dc̄ꝫ vꝫ ꝙ religioſi magꝭ mēnt̉ religionē ſuā ẜuādo qͣꝫtū adpͥmiū vite ei̓nc qͣꝫ īdulgētias exꝗrēdo qͣꝫuiſminꝰ mereāt̉ qͣꝫtū ad diſſiōꝫ pene qd̓ ē minꝰ boⁿqͣꝫ pͥmiū vite et̓ne. qꝛ̄ ⁊cͣ. h̓ ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯºꝘ nō oēs īdulgētias reportāt. ꝯcl̓o 2ª.Tcipe ẜam ꝯcl̓onē vꝫ. qͣꝫuis īdulgentic hēant ⁊cͣ. Ubi tres īꝗramꝰ ꝟꝟi. vꝫPrīa ꝟi. ē quo ītelligūt̉ āni dies ⁊cͣ.qͣi lr̄is ponūt̉ īdulgētiaꝝ. 2ª ꝟi. ē. q̄t ſt̓ īpedimēta īdulgētiaꝝ. 3ª ꝟi. ē an̄ qͦtiēs itur ad īdulgētiaꝝ locū totiēs indulgētie reportentur.¶ Ꝙͣtū ad pͥmaꝫ ꝟi. dico ꝙ cōiter ponit̉ vnaregula ꝙ indulgētie tātū valēt quātū ſonant.Ubi nō ꝙ aliqn̄ indulgētie ſonāt numeꝝ dierū: vt qn̄ dr̄. ꝗcūqꝫ ierit ⁊cͣ. hēat. 40. dies de īdulgētia. Aliqn̄ ſonāt numeꝝ annoꝝ vt cū dicit̉. ꝗcunqꝫ ierit ⁊cͣ. habeat duos annos de indulgētia. Aliqn̄ ſonāt ꝑtē pctōꝝ: vt cū dr̄. ꝗcūqꝫ ierit l̓ ſic fecerit: hēat ſuoꝝ pctōꝝ t̓tie vl̓ qͣrte ꝑtꝭ remiſſionē. Aliqn̄ ſonāt plenariā remiſſionē: vt cū dr̄. ꝗcūqꝫ ierit vl̓ ſic fecerit hēat ſuoꝝ pctōꝝ plenariā remiſſionē. ſi īdulgētie ſonāt numeꝝ dieꝝ tūc tal̓ īdulgētia dꝫ ſic ītelligiꝙ ſi alicui eēt. 40. dic s ī pnīa iniūcti. 40 dies de īdulgētia ip̄aꝫ pnīaꝫ euacuāt. Ita .n. diin forma lrāꝝ. 40. dies de iniūctis ſibi penitētijs miſericordit̉ relaxamꝰ. Si ſonāt numeꝝanoꝝ: tāc ſil̓r ītelligēdū ē vt ꝙ pnīaꝫ ī ꝯſeſſione vniꝰ āni iniūctā vnꝰ annꝰ īdulgētiaꝝ ſoluit. Et ſi dr̄ ponamꝰ tāta mihi non fuit aſſigͣpnīa: ut cōit ſit. ꝗd dicēdū. Dico ꝙ tibi ī purgatorio recōpenſabit̉ ac ſi illā feciſſes ⁊ tibi iniuncta fuiſſet. vnde poſito ꝙ ꝗs ꝑ decenniuꝫī purgatorio ſtaxe deberet. ⁊ ipſe ſeptē annosde indulgentia in vita habuiſſet: certe ſolū ꝑtrienniū in purgatorio puniretur. qꝛ quod ſemel fuit relaxatū āpliꝰ a xp̄o non repetit̉. alit̓ſequeret̉ ꝙ opinio illa dicēs indulgentias nihil valere in foro dei vera eſſet: quā tamē on̄dimus falſam. qꝛ xp̄s ait. qd̓cūqꝫ ſolueris ſuꝑterrā erit ſolutū ⁊ ī cel̓. 24. q. i. c. qͥdcunqꝫ. Siāt īdulgētie ꝑteꝫ pctōꝝ ſonāt: tūc tātū valēt acſi ꝗs pnīaꝫ illiꝰ ꝑtis ſuoꝝ pctōꝝ feciſſet. Et ſital̓ ī gr̄a decede̓t: maniſeſtū eſt ꝙ ī purgatorioniſi ꝓ reſiduo puniret̉. Si plenariā īdulgentiā ſonāt: claꝝ ē ꝙ plenaria ei pena relaxaturEt ſi illo īſtāti moriret̉ abſqꝫ additione noueculpe ꝓculdubio ſi fuiſſꝫ pctōꝝ maximꝰ ad celos euolaret. ⁊ ſi aliqͣꝫdiu ſuꝑuiueret: ⁊ vnuꝫvl̓ duo vl̓ tria pccā feciſſet: ⁊ ꝯtritꝰ moriret̉ fine pnīe ſariſfactiōe: certe: ꝓ illis tm̄ īpurgatorio puniret̉. Qd̓ .n. ſemel relaxatū ē: ut dixi:nō repetit̉. bn̄ ꝓfecto dixit Ieſus Petro tibidabo claues regni celoꝝ. qd̓ ⁊ d̓ oībꝰ ſuis ſucceſſoribꝰ ꝟitate hꝫ. exͣ d̓ trāſlatōe p̄latoꝝ. c. qͣꝫto. vbi paꝝ pꝰ pͥncipiū dic̄ ſic tex. ptātē trāſſerēdi potifices ita ſibi retinuit dn̄s ⁊ magr̄: ꝙſoli btō Petro vicario ⁊ ꝑ ipſū ſucceſſoribꝰno ſic. )ſuis ſpeciali pͥuilegio p̄buit ⁊ ꝯceſſit ⁊cͣ. Qd̓.n. factū ē a papa ut a vicario xp̄i cenſet̉ factu⁊ a deo cꝰ locū tꝫ papa ī tris: ut ī dicto. e. qͣꝫtoⁱ⁊. c. an̄cedenti: qd̓ incipit. Int̓ corporalia ⁊cͣ.¶ Ꝙͣtū ad ẜam dico ꝙ qͣttuor ſūt īpedimēta īdulgentiarū. Primū dr̄ incredulitas: qꝛ ſinefine īpoſſibile ē place̓ deo. In̄ Aug. li. de doctrīa xp̄iana. xp̄s inꝗt claues ecccl̓e dedit: vt qnō crede̓t ī ea ſibi dimitti pctā: nō dimitterent̉ꝗ āt credē̓t īdulgētiā p̄ciꝑet. 61ᵐ eſt mortalepctm̄. Nā vt dc̄ꝫ c̄ in pͥª ꝯſideratiōe: īdulgētia reſpic̄ penā: ⁊ pena culpā. qͣre ſeꝗt̉ ꝙ cui n̄remittit̉ culpa: nec pena. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec īdulgētiaꝫ hr̄e pōt. Et fortificat̉: qm̄ mēbꝝ mortuū abalijs mbris viuis īfluētiā hr̄e n̄ p̄t. ern̄s aūt inpctō mortali: m̄bꝝ mortuū ē. gͦ n̄ pōt īfluētiaꝫſuſciꝑe meritoꝝ m̄broꝝ viuoꝝ. Et fi dice̓s. īdulgētie dāt̉ vbi ē ī magͣ nc̄itas: ſꝫ exn̄s ī pͣctōmortali ē in magͣ nc̄itate ſic̄ dicebat ꝓph̓a. aīa