3SxejVijn Gipenent qpa in ſfi xaxta q̄ne ⁊c̄ ⁊ Et ficꝓ oī pio oꝑe īduigētie dari pūt. q̄re ⁊cͣ. Fiū ad ẜam vi. dico ꝙ ſex ſt cāe qͣ reqͥrūt̉ vt īdulgētie valcāt. ¶ Prīo reqͥrit̉ ptās ꝯcedētꝭ vꝫ.vi ꝯferēs indulgētias ſit ordinariꝰ in ſua dioceſi. Nā īferior ab ep̄o ī dioceſi ſua nō pōt indulgētias dare: vt ī. c. accedētibꝰ. ex de exceſ.pͥlato. vbi dic̄ ſic tex. Accedētibꝰ ad nos de diuerſis mūdi ꝑtibus ep̄oꝝ qͥrcl̓: ītelleximꝰ grauos ⁊ grādes qͦrūdā abbatū exceſſus: ꝗ ſuis finibꝰ nō ꝯtenti: manꝰ ad ea q̄ ſūt ep̄alis dignitatis extēdūt de cauſis mr̄imonialibꝰ cogͦſcēdo:iniūgēdo publicas pnīas. ꝯcedēdo ēt indulgētiaꝝ lr̄as. ⁊ ſil̓ia p̄ſumēdo. vn̄ cōtingit int̓dū ꝙ vil̓ ſit epal̓ auctoritas apud multos. volētes igit̉ ī his ⁊ cp̄oꝝ dignitati ⁊ abbatū ꝓuidere ſaluti: pn̄ti deereto firinit ꝓhibemꝰ ne ꝗͥsabbatū ſe ad talia p̄ſumat extēde̓ ſi ꝓpͥū voluerit ꝑiculū euitare. Niſi forte ꝗſqͣꝫ eoꝝ ſpāli cōceſſiōe vl̓ alia cā legitima ſuꝑ hmōi valcat ſe tieri. h̓ ibi. Inno. ī gnāͣli ꝯcilio. Itē reꝗͥrit̉ nōſolū ꝙ ſit ordīariꝰ ī ſua dioceſi: ſꝫ ēt ꝙ cōcedatindulgētias ī ſua dioceſi: qꝛ ex ſuā dioceſiny n̄pōt ligare vl̓ ſolue̓. ex de pe. ⁊ re. c. qd̓ auteꝫ.vbi Alexāder papa tertīꝰ ī diffinitiuaⁱ ſnīa illiꝰcapl̓. dic̄ ſic. Hic volumꝰ tuaꝫ fr̄nitatem tenē̓ꝙ cū a non ſuo iudice ligari nullꝰ valeat vl̓ abſolui remiſſiones p̄dcās ꝓdeſſe ill̓ tm̄ modo arbitramur ꝗbꝰ vt ꝓſint ꝓprij iudices ſpecialit̓ īdulſerit. h̓ ibi. Facit ad hͦ. c. vt aīaruꝫ. in fi. deꝯſtitutōnibꝰ. li. 6. facit ẜm iuriſtas. l. extra territoriū. ff. de iuriſ. om. iudi. Et ſic pꝫ pͥma cā.¶ 1º requiritur hūilitas ⁊ neceſſitas ex ꝑie acquirere volētis: vtputa: qꝛ iciunare nō pōt vl̓iniunctā pnīam exeꝗ. ¶ 3º diſcretio: vt .ſ. cummagna diſcretōe dent̉ ⁊ a ſuſcipiētibꝰ oꝑent̉.¶ 4º deuotio ⁊ fides: vt .ſ. credat accedēs ī illo loco indulgētiā talē eſſe: ⁊ ep̄m hr̄e ptātemo ꝯtritio ⁊ ꝯfeſſio ex ꝑte ſuſcipiētis de neceſſitate: ⁊ ex ꝑte cōferētis de honeſtate. ¶ 6loci nc̄itas: ita ꝙ apꝑeat euidēs nc̄itas loci:: ⁊nō fiāt ꝓpt̓ amiciciā iſtiꝰ vl̓ illiꝰ. qͣre ⁊cͣ. Ftū ad ttiā ꝟi. dico ꝙ hō in hac pn̄ti ſcire nō poteſt an ſibi īdulgētie valuerīt: ⁊ qͣꝫtū: niſi fueritei dīnitꝰ reuelatū. Et rō qꝛ lꝫ indulgētie tm̄ſonēt vt mille annos ⁊cͣ. ſic valebunt ꝓui eritdeuotio penitētis. de ꝯſe. di. 4. c. q̄ris. ⁊ di. 5.t. nō mediocrit̓. ⁊ de pe. di. j. c. quem penitet.Quis gͦ ille ē ꝗ ſcire poſſit mēſurā charitatꝭ. īqͣ ē ⁊ deuotōis. Quis ſcire pōt qͦt ānos ob ti95 ÿanit̉ apud deuꝫ ꝓ potīs. Certe nullꝰ niſi fueritei diuinitꝰ reuelatū. qͣre ⁊cͣ.¶ De vtilitate īdulgētiaꝝ. Cōſideratio 3ªOnſcquenter de1indulgētiaꝝ vtilitate videamus.Ubi tres ꝯcl̓oes ſubiūgamꝰ vꝫ.Prīa ꝯº ē. Quiſꝗs rc̄c īcedit adindulgētiaꝝ loca: plurima ſcā bona reportat.Cęª ꝯcl̓o ē. Ꝙͣuis indulgētichēant ī ſe maximā vtilitatē: nō tn̄ oēs accedētes illā reportāt. ¶ 3ª ꝯcl̓o ē. cōit̓ vt theologoꝝ ⁊ doctoruꝫſchola tradit indulgentie tm̄ valent ſuꝑ terraꝫ⁊ non ſub terra.¶ De ml̓tiplici vtilitate īdulgētiaꝝ. ꝯcl̓o pͥªTcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Quiſꝗs recte⁊cͣ. Ubi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. PrīaXi. ē: an vltra tenorē lr̄aꝝ indulgētiedeuote accedēs alia bona reportet 2ª. ꝟi. eſtvtꝝ īdulgētie valeāt aliꝗd dāti ⁊ ꝯcedēti. 3ºꝟi. ē: vtꝝ valeāt exiſtētibꝰ ī monaſterio illiuseccl̓e vbi ſt̓ īdulgētie: vl̓ alijs ī talibꝰ eccl̓ijs reſidētiā faciētibꝰ. ¶ Ꝙtū adpͥᵐ dico ꝙ deuote⁊ ī gr̄a dci accedētes ad loca vbi īdulgētie ꝯcedūt̉ vltra bona q̄ ī tenore lr̄aꝝ ꝯtinēt̉ qͣttuor alia p̄cipua bn̄ficia reportāt. ¶ Primū ē gr̄e augmētatio. meret̉ .n. charitas augeri ait Augqn̄ oꝑa bona īformata fiūt: vn̄ qͣꝫto ꝗs cū maiori fide ⁊ deuotōe aliqd̓ bonū ſac̄: tāto magischaritas auget̉. 2. ad Cor. xj. Augebit īcremēta frugū iuſtiᶜ vr̄e. ¶ 2ᵐ bn̄ficiū ē gl̓ie dilatioNā cū īdulgētie ſine fide hr̄i n̄ poſſint vt viſūē ⁊ fidei dēat̉ ꝓ pͥmio clara viſio merito fideliiīdulgētias viſitātes. gl̓ie clare viſiōis merēt̉augmētū. p̄s. Adīplebis me ī leti. cū vul. tu.ſaciabor cū apꝑuerit gl̓a tua. pleni. n ſt̓ ex gr̄ohabūdātia: ⁊ adīpleti ex gl̓e augmētatōe. 3bn̄ficiū dr̄ pene ī hac vita remiſſlo. nā cū qd̓lꝫbonū gr̄a īformatū ī hac vita dīne iuſticie propctīs nr̄is debitū ſoluat. nc̄e ē vt illa ſcā oꝑavltra illū numeꝝ īdulgētiaꝝ ex gr̄e plenitud īne: ſi aliꝗd reſiduū fuerit ꝑ īdulgētiaſ n̄ relaxatū: relaxatōem oꝑet̉. 4ᵐ bonū dr̄ remiſſio pene ī alia vita. pꝫ qm̄ ſi n plenarie ſatiſ fecit ꝑ indulgētias aut ꝑ pnīaꝫ ī hac vita: ſcā illa oꝑa adiuuāt ī alia vita. qr̄ ⁊c̄. ¶ Ꝙtū ad ẜaꝫ dico ꝙſic. qꝛ cū īdulgētīa ꝓcedat ꝑ modū cuiuſdā diſpēſatōis: potit hoī ſeip̄m illā exerce̓. vn̄ lꝫ hōiuriſditōis actū nō poſſit ī ſeipſū exerce̓: tn̄ eisq̄aucͣte iuriſditōis alijs dāt̉. pōt ēt p̄latꝰ tā inK
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten