Pemnea fic tra fine aqͣ tibi. tupple qnn̄ eī pctō mortali. Dico ꝙ lꝫ ſit ī magͣnc̄itate: tn̄ ē ī magͣ nōcapacitate: qꝛ nō ē capax dīne gr̄e ꝑ quā expellit̓ culpa. ⁊ ꝑ ꝯn̄s nec dimiſſiōis pene q̄ fit ꝑ īdulgētias. 3ᵐ īpedimentū dr̄ p̄ciſio: vt .ſ. qn̄qs e pciſus ab eccl̓a: vt ꝑ excōicatōem vl̓ alioDn̄ dn̄i d̓cretaliſte excōicatōꝫ diffiniūt. Excōicatio ē a qͣlꝫ legitīa cōione fideliū ⁊ legitīo actuſeꝑatio. ſꝫ de hͦ diximꝰ ī ſuꝑioribꝰ ẜmonibus.4ᵐ īpedimētū ē taciturnitas ſiue ꝯfeſſiōisdefecno. Sic .n. lr̄e indulgētiaꝝ ſonātꝟe penitentibꝰ ⁊ ꝯfeſſis. qr̄ ⁊cͣ. Etū ad t̓tiā ꝟi. dicoẜm btm̄ Tho. ī. 4. di. 20. ꝙ aliqn̄ indulgētiadetminata ē ad tp̄s: vt ꝗcūqꝫ vadit ad talē locūvſqꝫ ad tale tp̄s hēbat tm̄ de īdulgētia ⁊ tūc intelligit ſcl̓ tm̄. Aliqn̄ ē ꝑhēnis ſic̄ in eccl̓ia br̄Petr̄i rome: ⁊ tūc quiē ſcūqꝫ vadit totiēs ꝯſcꝗtur. Et h̓ ſufficiant ꝓ iſta ꝯcl̓one.Ꝙ indulgētie tm̄ valent ſuꝑ t̓rā. ꝯcl̓o ꝫCcipe t̓tiā ꝯcl̓onē vꝫ. Cōit̓ theologorū ſcola tradit ꝙ īdulgētie nō ſub t̓ra:ſꝫ ſuꝑ t̓rā valēt. vbi tres inꝗramꝰ ꝟiīates vꝫ. Prīa ē an indulgētie valeāt defūctis iia ꝙ ꝓ defūctis accipi poſſint. Fª ꝟi. ēan indulgētie ſe extēdāt ad ſorēſes: ꝗ .ſ. n̄ ſt̓ illiꝰ dioceſis aut ꝓuīcie vbi indulgētie date ſunt3ª ꝟi. ēan̄ xp̄s ſi iuiſſet ad īdulgētiā effectūīdulgētiaꝝ hūiſſet. Etū ad pͥmā dico ꝙ dueſi famoſe opīones. Pria dic̄ ꝙ nō ſe extēdūtniſi ad viuos tm̄. Et hͦ pl̓ibꝰ rōibꝰ ꝓbat. Primo ſic: Nullus a ſuo nō iudice ligari p̄t. ex depe. ⁊ re. qd̓ āt. cū alijs ꝯcordātijs qͣ poſite ſintin itia ꝯcl̓o ẜe ꝯſideratōis h̓. Sꝫ papa n̄ ē iudex deſūctoꝝ. 24. q. j. qd̓cūqꝫ ligauerꝭ ſuꝑ t̓rāg ⁊c̄. Itē cū par ī parē īꝑiū hr̄e n̄ poſſit. exͣ deelectio. c. īnotuit. a fortiori nęc minor ī maiorēSꝫ papa ē minor deo lꝫ ſit dcū in t̓ris repn̄tāsex de trāſla. c. int̓ corꝑalia. ⁊ ī. c. qͣꝫto. ⁊ deꝰ inpurgatorio cuilꝫ aīe penā taxauit. Apo. 18. qͣꝫtū gl̓ificauit ſe: ⁊ ī delitijs fuit iāto illi dare tormētū ⁊ luctū: gͦ ꝑ papā tal̓ nō pōt ꝑ ſnīaꝫ reuocari. Et ꝯfirmat̉ ſic. papa ē xp̄i vicariꝰ vt ī. d.c. qͣꝫto. ⁊ ī clemē. paſtoral̓. ī fi. de re iudi. ſꝫ vicariꝰ n̄ pōt īfringe̓ legē dn̄i ſui: nec ꝯͣ eiꝰ factūvēire vt allegāt dn̄i iuriſte ī. l. ſi hoīeꝫ. ff. mā.⁊. l. formā. C. de offi. p̄fe. p̄to. orientis. ⁊ noͣ. īc. 2. ⁊. c. de his. de maio. ⁊ obe. li. 6. gͦ nō pot̓itſace̓ ꝯͣ ſcm̄ dei pene taxate ī purgatorio. Itē ꝑqd̓ indulgētie ſonāt face̓ n̄ pn̄t: īdulgētias nōꝯſequunt̉: vt ex p̄cedētibꝰ pꝫ: ſꝫ mortui id ſace̓FgAp̄m. ꝓdo qꝛ di ilr̄is: ꝟe pcitētibꝰ ⁊ ꝯfeſſis.q̄ mortui ſace̓ nō pn̄t ſic̄ nec alia ſacr̄a eis darepoſſumꝰ. gͦ ⁊cͣ. Itcꝫ īdulgētie acꝗrūt̉ ꝑ modūmeriti. mortui ſi ex ſtatū merēdi. gͦ ⁊cͣ. ⁊ hancopīocꝫ defēdii dn̄s Franciſcꝰ maronis ordīsmīoꝝ ī lectura ſuꝑ decretales firmit̓ credimꝰ.⁊. c. cū marthe. ⁊ ī ẜmoe qm̄. de īdulgētijs edidit ꝗ īcipit. qd̓cūqꝫ ligaueris. Multe ſt̓ adhucalie rōes: ſꝫ iſte ad pn̄s ſufficiāt. 1ª opīo. dic̄ꝙ ēt defūctꝭ ꝓſūt. ⁊ ꝓbāt aucͣte rōe ⁊ exꝰ. Auctoritate ſic. ait .n. apl̓s ad Bal. Siue ego ſiue alijapl̓i: ſiue ēt angelꝰ euāgelizauerit vob̓al̓r qͣꝫ euāgelizatū fuerit: anathēa ſit. Si gͦ exhis ꝟbis paulꝰ ſuꝑ angelos hꝫ ptātē: qꝛ eos anathematizat. a fortiori ⁊ ſuꝑ aīas defūctoꝝ.Aucͣs āt Pauli n̄ ē maior qͣꝫ alioꝝ ſūmoꝝ pōtificū: gͦ ⁊ ipſi talē asctoritatē hn̄t. Rōc ꝓbatſic. nā cū ſuffragia ⁊ elemoſyne ⁊ or̄oes qͣs ꝓdefūctis damꝰ aut facimꝰ eis valeāt. 13. q. 2. c.nō ē negādū. vbi dic̄. Nō ē negādū inꝗt aīasdefūctoꝝ pietate ſuoꝝ viuētiū releuari poſſe.Et hͦ idē ꝓbat aureliꝰ Aug. ī encheridion. c.1. Et mgr̄ ſnīaꝝ ī. 4. di. 47. c. 2. gͦ a fortiori fiꝓ aīabꝰ defūctoꝝ ī via laboro eccl̓as viſutādo⁊ īdulgētias accipiēdo eis debēi ille īdulgētievalē. Maiꝰ .n. bonū eſt laſſitudo corꝑis q̄ itinerādo cauſat̉ qͣꝫ leuis oris flatꝰ orādo. vl̓ pecūia de marſupio. Etſi iſta mīma ꝓſūt a fortiori ⁊ maiora ⁊ meliora. Itē exº ꝓbāt ſic. Eccl̓imortuos ſepultos ī excōicatōe recōciliat. ſꝫ excōicatio nō ē in corꝑe: ſꝫ ī aīa: gͦ eccl̓a hꝫ auctoritatē ſuꝑ illas aīas. Et ſic hēs aīa duas opīoneſ. ego at qd̓ poſſū dīna gr̄a ſuffragāte ꝗd fuſētiēdū ſb̓iūgā. vbi aīa nō ꝙ tā theologi qͣꝫ canoniſte ꝑ diſtīctōis modū ꝓcedūt. Et de nūero theologoꝝ dn̄m Bona. ī. 4. di. 20. accipimus ꝗ ſic ait. Indulgētia pōt dupl̓r ꝯſiderari. aut ꝑ modū ſuffragij ⁊ adiutorij. aut ꝑ modū iudicij. Si pͥmo mō tūc dic̄ ꝙ cū aīc ī purgatorio exiſtētes rōne charitatꝭ i qͣ ſūt idoneoreꝑiant̉ ⁊ diſpoſite ad recipiēdū ſpūalia bn̄ſicia: ſi ꝗs ꝓ aīabꝰ ſuoꝝ defunctoꝝ īdulgentiasaccipiat ⁊ dicat dulciſſime ieſu meritum qd̓ habere in has eccleſias viſitādo: ꝑ tuā mīam tali aīe tribue nihil obſtat deū pijſſimū gr̄aꝫ orāti ꝯcede ſi ſit in gr̄ā. Si ꝯſiderant̉ ꝑ modū iudicij qd̓ ꝓpͥe ē de rpe īdulgētie. cū indulgētiaſic ſūpta dicat aliquā ꝯmutatōeꝫ ī penā volūtarie aſſuptā: qd̓ defūctis ꝯuenire nō pōt māifeſtū ē ſic defūctꝭ īdulgētias n̄ valē nec ꝓ eiſ acciK 4
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten