Druckschrift 
Quadragesimale de floribus sapientiae
Einzelbild herunterladen
 

Pemnea fic tra fine aqͣ tibi. tupple qnn̄ pctō mortali. Dico lꝫ ſit ī magͣnc̄itate: tn̄ ē ī magͣcapacitate: qꝛ ē capax dīne gr̄e quā expellit̓ culpa. ꝯn̄s nec dimiſſiōis pene fit īdulgētias. 3ᵐ īpedimentū dr̄ p̄ciſio: vt .ſ. qn̄qs e pciſus ab eccl̓a: vt excōicatōem vl̓ alioDn̄ dn̄i d̓cretaliſte excōicatōꝫ diffiniūt. Excōicatio ē a qͣlꝫ legitīa cōione fideliū legitīo actuſeꝑatio. ſꝫ de diximꝰ ī ſuꝑioribꝰ ẜmonibus.4ᵐ īpedimētū ē taciturnitas ſiue ꝯfeſſiōisdefecno. Sic .n. lr̄e indulgētiaꝝ ſonātꝟe penitentibꝰ ꝯfeſſis. qr̄ ⁊cͣ. Etū ad t̓tiā ꝟi. dicoẜm btm̄ Tho. ī. 4. di. 20. aliqn̄ indulgētiadetminata ē ad tp̄s: vt ꝗcūqꝫ vadit ad talē locūvſqꝫ ad tale tp̄s hēbat tm̄ de īdulgētia tūc intelligit ſcl̓ tm̄. Aliqn̄ ē ꝑhēnis ſic̄ in eccl̓ia br̄Petr̄i rome: tūc quiē ſcūqꝫ vadit totiēs ꝯſcꝗtur. Et ſufficiant iſta ꝯcl̓one. indulgētie tm̄ valent ſuꝑ t̓rā. ꝯcl̓oCcipe t̓tiā ꝯcl̓onē vꝫ. Cōit̓ theologo ſcola tradit īdulgētie ſub t̓ra:ſꝫ ſuꝑ t̓rā valēt. vbi tres inꝗramꝰ ꝟiīates vꝫ. Prīa ē an indulgētie valeāt defūctis iia defūctis accipi poſſint. ꝟi. ēan indulgētie ſe extēdāt ad ſorēſes: .ſ. ſt̓ illiꝰ dioceſis aut ꝓuīcie vbi indulgētie date ſunt ꝟi. ēan̄ xp̄s ſi iuiſſet ad īdulgētiā effectūīdulgētiaꝝ hūiſſet. Etū ad pͥmā dico dueſi famoſe opīones. Pria dic̄ ſe extēdūtniſi ad viuos tm̄. Et pl̓ibꝰ rōibꝰ ꝓbat. Primo ſic: Nullus a ſuo iudice ligari p̄t. ex depe. re. qd̓ āt. alijs ꝯcordātijs poſite ſintin itia ꝯcl̓o ẜe ꝯſideratōis. Sꝫ papa ē iudex deſūctoꝝ. 24. q. j. qd̓cūqꝫ ligauerꝭ ſuꝑ t̓rāg ⁊c̄. Itē par ī parē īꝑiū hr̄e poſſit. exͣ deelectio. c. īnotuit. a fortiori nęc minor ī maiorēSꝫ papa ē minor deo lꝫ ſit dcū in t̓ris repn̄tāsex de trāſla. c. int̓ corꝑalia. ī. c. qͣꝫto. deꝰ inpurgatorio cuilꝫ aīe penā taxauit. Apo. 18. qͣꝫ gl̓ificauit ſe: ī delitijs fuit iāto illi dare tormētū luctū: papā tal̓ pōt ſnīaꝫ reuocari. Et ꝯfirmat̉ ſic. papa ē xp̄i vicariꝰ vt ī. d.c. qͣꝫto. ī clemē. paſtoral̓. ī fi. de re iudi. ſꝫ vicariꝰ pōt īfringe̓ legē dn̄i ſui: nec ꝯͣ eiꝰ factūvēire vt allegāt dn̄i iuriſte ī. l. ſi hoīeꝫ. ff... l. formā. C. de offi. p̄fe. p̄to. orientis. noͣ. īc. 2.. c. de his. de maio. obe. li. 6. pot̓itſace̓ ꝯͣ ſcm̄ dei pene taxate ī purgatorio. Itēqd̓ indulgētie ſonāt face̓ pn̄t: īdulgētiasꝯſequunt̉: vt ex p̄cedētibꝰ pꝫ: ſꝫ mortui id ſace̓FgAp̄m. ꝓdo qꝛ di ilr̄is: ꝟe pcitētibꝰ ꝯfeſſis. mortui ſace̓ pn̄t ſic̄ nec alia ſacr̄a eis darepoſſumꝰ. ⁊cͣ. Itcꝫ īdulgētie acꝗrūt̉ modūmeriti. mortui ſi ex ſtatū merēdi. ⁊cͣ. hancopīocꝫ defēdii dn̄s Franciſcꝰ maronis ordīsmīoꝝ ī lectura ſuꝑ decretales firmit̓ credimꝰ.. c. marthe. ī ẜmoe qm̄. de īdulgētijs edidit īcipit. qd̓cūqꝫ ligaueris. Multe ſt̓ adhucalie rōes: ſꝫ iſte ad pn̄s ſufficiāt. opīo. dic̄ ēt defūctꝭ ꝓſūt. ꝓbāt aucͣte rōe exꝰ. Auctoritate ſic. ait .n. apl̓s ad Bal. Siue ego ſiue alijapl̓i: ſiue ēt angelꝰ euāgelizauerit vob̓al̓r qͣꝫ euāgelizatū fuerit: anathēa ſit. Si exhis ꝟbis paulꝰ ſuꝑ angelos hꝫ ptātē: qꝛ eos anathematizat. a fortiori ſuꝑ aīas defūctoꝝ.Aucͣs āt Pauli ē maior qͣꝫ alioꝝ ſūmoꝝtificū: ipſi talē asctoritatē hn̄t. Rōc ꝓbatſic. ſuffragia elemoſyne or̄oes qͣsdefūctis damꝰ aut facimꝰ eis valeāt. 13. q. 2. c. ē negādū. vbi dic̄. ē negādū inꝗt aīasdefūctoꝝ pietate ſuoꝝ viuētiū releuari poſſe.Et idē ꝓbat aureliꝰ Aug. ī encheridion. c.1. Et mgr̄ ſnīaꝝ ī. 4. di. 47. c. 2. a fortiori fi aīabꝰ defūctoꝝ ī via laboro eccl̓as viſutādo īdulgētias accipiēdo eis debēi ille īdulgētievalē. Maiꝰ .n. bonū eſt laſſitudo corꝑis itinerādo cauſat̉ qͣꝫ leuis oris flatꝰ orādo. vl̓ pecūia de marſupio. Etſi iſta mīma ꝓſūt a fortiori maiora meliora. Itē exº ꝓbāt ſic. Eccl̓imortuos ſepultos ī excōicatōe recōciliat. ſꝫ excōicatio ē in corꝑe: ſꝫ ī aīa: eccl̓a hꝫ auctoritatē ſuꝑ illas aīas. Et ſic hēs aīa duas opīoneſ. ego at qd̓ poſſū dīna gr̄a ſuffragāte ꝗd fuſētiēdū ſb̓iūgā. vbi aīa theologi qͣꝫ canoniſte diſtīctōis modū ꝓcedūt. Et de nūero theologoꝝ dn̄m Bona. ī. 4. di. 20. accipimus ſic ait. Indulgētia pōt dupl̓r ꝯſiderari. aut modū ſuffragij adiutorij. aut mo iudicij. Si pͥmo tūc dic̄ aīc ī purgatorio exiſtētes rōne charitatꝭ i ſūt idoneoreꝑiant̉ diſpoſite ad recipiēdū ſpūalia bn̄ſicia: ſi ꝗs aīabꝰ ſuoꝝ defunctoꝝ īdulgentiasaccipiat dicat dulciſſime ieſu meritum qd̓ habere in has eccleſias viſitādo: tuā mīam tali aīe tribue nihil obſtat deū pijſſimū gr̄aꝫ orāti ꝯcede ſi ſit in gr̄ā. Si ꝯſiderant̉ modū iudicij qd̓ ꝓpͥe ē de rpe īdulgētie. indulgētiaſic ſūpta dicat aliquā ꝯmutatōeꝫ ī penā volūtarie aſſuptā: qd̓ defūctis ꝯuenire pōt māifeſtū ē ſic defūctꝭ īdulgētias valē nec eiſ acciK 4