miū ſanguinis martyꝝ. Et meritū excellēs caſtitatis ꝟginum ⁊ auſteritatis ſcōꝝ ꝯfeſſoruꝫPrimus inqͣꝫ theſaurꝰ ē meritū ſuꝑabūdāspaſſionis xp̄i. Cū .n. meritū illiꝰ bn̄dcī ſāguinis eſſet infiniti ſuppoſiti: ſufficiens erat ad īfinitos hoīes rēdimēdos: vt dicit Anſel. lib.cur deus homo. ⁊ Hoſti. in ſūma de remiſſionibꝰ. §. penul. ⁊ vl. dicit. n. Hoſti. Minimagutta ſāguīs ē ſufficiēs ad remiſſionem oīumpctoꝝ de hͦ theſauro ioꝗtur etiaꝫ Io. an. c. qd̓aūt. exͣ de pe. ⁊ re. Scd̓s theſaurꝰ ē meritū ꝓfūdiſſimū ginis gl̓oſe. Nam cū nūqͣꝫ fueritſubdita pctīs: ⁊ multas illā legimꝰ tribulatōes⁊ paſſiones ꝑtrāſiſſe: ꝗbꝰ vltra ſuꝑabūdātemgram fructuoſiſſime ꝓmeruit: merito nos ꝗ īdigemꝰ ab ipſa plenitudine neceſſitatē nr̄aꝫ accipimꝰ ꝑ manus ſūmi potificis. Tertius theſaurus ē meritū largiſſimū ſanguīs martyrūNā cū ſcī martyres ⁊ eoꝝ ſanguinis effuſiōeꝓ xp̄o plus meruerunt qͣꝫ ad ſalutē eoꝝ opuseſſet: illud plus ponit̉ in ſcrinio eccleſie: ⁊ deipſo indulgētie concedunt̉. Quartꝰ theſauruſeſt meritum excellens caſtitatis virginuꝫ ⁊ auſteritatis ſcorum ꝯfeſſorum. Hoꝝ .n. bn̄dcāſocietas cū longe multo maiora merita habue.rint qͣꝫ eoꝝ ſaluti fuiſſet nccͣariuꝫ: de illo plurirepoſito ī eccl̓a indulgētie ſūmāt̉. Iſta eſt ſnīavt dixi cōit̉ oīuꝫ theologoꝝ. Et btūs Tho. in4. di. 2. ar. 3. q. j. dic̄ ſic. Rō aūt qͣre īdulgētievalcre p̄nt ē vnitas corꝑis miſtici: in qͣ multi īoꝑbus pnīe ſuberrogauerūt ad mēſuram debitoꝝ ſuoꝝ: ⁊ multas tribulatōes iniuſte ſuſtinuerunt pacient̉ ꝑ qͣs multiiudo penaꝝ poterat expiari ſi eis debet̉. Quoꝝ meritoꝝ tāta ēcopia ꝙ oēm penā debitā nūc viuētibꝰ excedūtEt p̄cipue ꝓpt̓ meritū xp̄i: qd̓ ⁊ ſi in ſacͣmentisoꝑat nō tn̄ efficacia eiꝰ in ſacr̄is includit̉ .ſ. vtex ſacr̄o tutē nō hēat: ſꝫ ſua infinitate efficaciā ſacr̄oꝝ excedit. dictuꝫ eſt. sͣ. ꝙ vnus ꝓ alinſatiſfacere pōt. Sācti aūt in ꝗbꝰ ſuꝑabūdantiaopeꝝ ſatiſfactionis īuenit̉ non det̓minate proiſto ꝗ remiſſiōe indiget hmōi oꝑa ſecer̄t. aliasn. abſqꝫ oī indulgētia remiſſionē ꝯſeqͥret̉: ſedcōiter ꝓ tota eccl̓a ſic̄ apl̓s dic̄ ſe īplere ea q̄ deſunt paſſiōi xp̄i ī corꝑe ſuo ꝓ eccl̓a ad quā ſcribit. 2. Coꝝ. j. Et ſic p̄dcā merita ſūt cōia totiꝰeccl̓e. Ea aūt q̄ ſūt cōia ml̓titudīs alicꝰ diſtribuunt̉ ſingul̓ de ml̓titudīe ẜm arbitriū eius qmultitudini p̄eſt. vn̄ ſic̄ aliꝗs ꝯſeq̄ret̉ remiſſionē pene ſi aliꝰ ꝓ eo ſatiſfeciſſet: ita ci ſi ſatiſſaxipictio alt̓iꝰ ꝑ eū ꝗ pōt dīſtribuat̉. h̓ ſt ꝟba eiꝰ adlram. qͣre ⁊cͣ. ⁊ ſic pꝫ iſta ꝟi. ¶ Ꝙiū ad ẜamꝟi. dico ẜm btm̄ Tho. vt. sͣ. ar. 4. q. vlt. ꝙ facere īdulgētias ꝑtinet ad iuriſditōꝫ. ꝑ pctm̄ ātmortale namittit̉ iuriſditio. et iō īdulgētie eqͥvalēt ſi fiāt ab eo ꝗ ē in pctō mortali ſic̄ ſifierēta ꝟo ſcīſſimo. Cū n̄ remittat penas ex vi ſuorū meritoꝝ: ſꝫ ex vi meritoꝝ recōditoꝝ ī eccl̓adei. Credo tn̄ ꝙ gͣuit̉ peccēt. Sꝫ dices pr̄ Ambroſi ꝯͣ arguo ſic. Maiꝰ ē īdulgentias face̓ qͣꝫreciꝑe: ſic̄ agens eſt nobiliꝰ paciēte. 3. de aīa.ſꝫ exn̄s ī pctō mortali nō ꝯſeꝗt̉ īdulgētias: gͦ afortiori ꝗ ē in pctō mortali nō pōt illas ſace̓. dico aīa mea ꝙ maiꝰ ē indulgētiaſ face̓ qͣꝫ reciꝑeqͣꝫtū ad ptātē. Sꝫ ē minꝰ qͣꝫtū ad vtilitatē ꝓpͥam. ⁊ iō nō ſeꝗt̉. Et ſic pꝫ iſta ꝟi. ¶ Ꝙtū adt̓tiam ꝟitatē dico ẜm eūdē ꝙ cū face indulgetias ſeqͣt̉ iuriſditiōem: ſi ſacerdotes ſimplicesaliā iuriſditionē nō hn̄t n̄ pn̄t īdulgētias face̓Nā lꝫ ſub ſe hēant curā multaꝝ aīaꝝ tn̄ nō ſip̄lati: ſꝫ qͣſi coadiutores platoꝝ ſuoꝝ. ꝓpͥe aūtp̄lati ſui ſūt ep̄i ꝗ ſolꝰ tāqͣꝫ pͥnceps ſue dioceſisannulū eccl̓e recipit ⁊ portat. Et ſi q̄rit̉ an̄ qn̄eſt ſacerdos vt diaconꝰ ſubdiaconꝰ ⁊cͣ. poſſintindulgētias face̓. Dico ꝙ ſic ſi iuriſditionemhn̄t vl̓ cōmiſſā ſicut legati vl̓ ordinariā ſic̄ electi. Nec ſcꝗtur ſi tales poſſunt īdulgētias facegͦ ēt abſoluere: qm̄ face̓ īdulgētias ſeꝗt̉ iuriſdictionē. Abſoluere aūt clauē ordīs. qͣre ⁊cͣ. Etbitramuriſta ſufficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcl̓one¶ De rōne ꝯceſſionis īdulgētiaꝝ. ꝯcl̓o 3ª.Ccipe ttiā ꝯcl̓onē vꝫ. Sic̄ ẜm eccl̓e ſācte diuerſoꝝ ſtatuū ꝯditōeꝫ īdulgētieextēdūt̉ ita ſue ꝯceſſiōis hn̄t det̓minatā rōcꝫ. vbi tres inꝗramꝰ ꝟi. vꝫ. Prīa ꝟi. eſtq̄ ſūt qͣre indulgētie ꝯcedūt̉. Scd̓a ꝟi. ē. quotcauſe rcꝗrunt̉ ex ꝑte recipiētis vt ſibi valeāt.3ª ꝟi. eſt an̄ hō ſcire poſſit qn̄ ſibi valueriniapud deum. ¶ Ꝙtū ad pͥmamꝰ ꝟi. dico ꝙ dn̄idecretaliſte in. c. qd̓ aūt. exͣ de pe. ⁊ re. ſuꝑ b̓bo ī edificatōibꝰ. colligūt duas eē cās ꝓpt̓ qͣsindulgētie ꝯcedunt̉ vꝫ. ꝓpt̓ fabricā eccl̓arum⁊ alioꝝ pioꝝ locoꝝ. 2º ꝓpt edificationē pontium: quia pontes ꝑmaxime ſunt neceſſarij pertotū orbē ꝓpt̓ itinerātes: ⁊ intellige de pōtibꝰſine ꝗbꝰ ītinerātes trāſire n̄ pn̄t. Et qͣꝫuis ponāt iſſas duas cās: idē tn̄ ītelligendū ē ī oībꝰalijs pijs oꝑbꝰ. pn̄t .n. indiſtīcte ab ep̄is īdulgētie ꝯcedi. vt ī. c. cū ex eo. ex de pe. ⁊ re. ibi ꝓꝗbuſlꝫ cāis aliqͦtiēſ ꝯcedūt̉. īdiſtīcte .n. lōꝗt̉ vt
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten