ꝑs ẜAde pe. ⁊ re. di. 3. 5. ex ꝑſona. Intellige niſi incidat in hereſim: ob quā pōt argui ⁊ deponi ꝑꝯciliū gnāͣle: vt. 40. di. ſi papa. Et plura pōitp̄dicta glo. de hac papc aucͣte. Cum gͦ auctoriras pape ſit illimitata: pꝫ ꝙ pōt ſe extedere adoēm penā: ⁊ ad ꝑtemꝓut ſue placuerit volunnti. In Hiero. ſuꝑ vbo illo. tibi dabo clauesregni celoꝝ. ait ꝙ clauis h̓ ē ptās ligādi atqꝫſoluendi. qͣ dignos dꝫ reciꝑe: ⁊ indignos exdudē a regno dei. Ex qͣ bo format̉ argumtum a maiori. Si .n. deꝰ pape ꝯceſſit qd̓ maiꝰeſt .ſ. exclude̓ aliqͦs a regno dei: a fortiori pōt:qd̓ minꝰ ē .ſ. ꝯcedē̓ indulgētias qͥ ſūmūtur extheſauro eccl̓e: cꝰ ipſe diſpenſator eſt: vt dicitPetrus de arātaſio ī. 4. di. 20. Nō dubitesde allegationibꝰ factis: qꝛ oīa vidi ī fonte. ⁊ ſichabes pͥmā regulā. ¶ 2ª regula pꝫ ex pͥª: qm̄ſi queꝫ ab omni pena abſoluit: nihil obſtat ꝗnvolet ad celum īmediate: ītellige ſi fuerit cōtritus: qꝛ niſi a deo pena et̓na remittat̉. pena tꝑalis ꝑ papā nō tollit̉: cū vna p̄ſupponit alteraꝫ.qͣre ⁊cͣ. Et dicit Boffredꝰ ꝙ decretal̓: exͣ d̓ pe⁊ re. qd̓ aūt. qͥ dicit ꝙ indulgētie nō valēt niſiſubditis ⁊ ill̓ ad quos eoꝝ volūtas ſe extenditnō hꝫ locū indulgētijs pape: qꝛ tales indiſtince oībꝰ ꝓſunt. c. cū ſit dn̄s omniū in terris ⁊cͣ3ª regula ſic ꝓbat̉: omnis iudex ſubordīatus dꝫ ſe volūtati pͥmi pͥncipis cōformare: ſedxp̄s ē pͥmꝰ pͥnceps: ⁊ papa eiꝰ vicariꝰ. extra detrāſlatiōe ep̄i. c. int̓ corꝑalia. ⁊ de homicidio. qꝓ hūani. li. 6. gͦ oꝫ ipſum conformari volūtaia vitario eius.ti ⁊ moribꝰ xp̄i. ſed xp̄s ꝓmptiſſimꝰ fuit ad miſericordiā: vt pꝫ de adultera. gͦ ⁊cͣ. In̄ arguebat dn̄s phariſeos. Mat. 23. ve inꝗt vob̓ ſcribe ⁊ phariſei hypoc̓rite. ꝗ clauditis regnū celoꝝ an̄ hoīes. ipſi āt nō introitis. ⁊ Matt. 21.L.iſ. Qve vobis ſcribe ⁊ phariſei ꝗ decimatꝭ mentaꝫ⁊ ciminū: ⁊ reliꝗſtis qͥ grauiora ſūt legis iudiciū mīam ⁊ fidē ⁊cͣ. Et iſta ſufficiāt ꝓ pͥª ꝟitate. ¶ Ꝙtū ad ẜam ꝟi. pono iſtā regulā ꝙ archiep̄i pn̄t ꝯcedere indulgētias ꝑ totā ꝓuīciāſuā. ⁊ ep̄i ꝑ totā dioceſim ſuaꝫ tm̄. Inferioresaūt iſtis nō niſi ex pͥuilegio. Hec regula colligit̉. c. penul. exͣ de pe. ⁊ re. cū glo. ⁊ clariſſimeiſta pōit. Un̄ abbates ⁊ alij inferiores prelatiqͣꝫtūcūqꝫ ſint exēpti: ⁊ nō ꝯgnoſcāt aliū ſuꝑiorē niſi romanū pōtificē. nō pn̄t tn̄ hmōi indulgētias ꝯcede̓ niſi ex ſpāli pͥuilegio ſedis apl̓icegloſaꝫ ego nō pono ad lr̄am cā breuitatis: Siant q̄ris qͦt indulgētias pn̄t iſti pͥlati ꝯcede̓ fic̄90 Foſūt pr̄iarca archiep̄s vl̓ epͣs ⁊ alij p̄lati inferiores papa: ꝗ indulgētias dare pn̄t. Dico ꝙ metā ponit dcm̄. c. cū ex eo. de pe. ⁊ re. dicēs ꝙ indie dedicatiōis cuiuſcūqꝫ eccl̓e baſilice. oratorij vel altaris vnuꝫ annū indulgētiaꝝ ad plusꝯcedere pn̄t. In alijs aūt diebꝰ ꝗbuſcūqꝫ vnāquarātenaꝫ ⁊ nō vltra. Solus aūt papa ꝗ plenitudinē ptātis hꝫ pōt indulgētias plenarias⁊ in qͦcūqꝫ numero ſibi placuerit ꝯcede̓: vt dictū eſt in precedenti ꝟitate. Dicit .n. ſic tex. adlr̄am. Adhuc: qꝛ ꝑ indiſcretas ⁊ ſuꝑfluas indulgētias qͣs ꝗdē eccl̓aꝝ p̄lati face̓ nō verēt̉: ⁊claues eccleſie ꝯtēnunt̉: ⁊ penitential̓ ſatiſ factio eneruat̉. decreuimꝰ vt cum dedicat̉ baſilice. Baſilica ꝓpͥe dr̄ eccl̓a ꝯſecrata. exͣ de religioſis domibꝰ. c. j. nō extendat̉ indulgentia vl̓tra annū: ſiue ab vno ſolo: ſiue a pluribꝰ dedicetur. Ac deinde in anniuerſario dedicatiōistꝑe. 40. dies de iniunctis penitētijs indulta remiſſio non excedat ⁊cͣ. h̓ ibi. Et ſic pꝫ iſta ꝟi.¶ Ꝙtuꝫ ad tertā dico ꝙ legatus de latere pōtgnaͣles indugētias in ſua ꝓuincia ꝯcede̓: ⁊ durāi ꝑpetuo: etiā poſtqͣꝫ fūctꝰ ē ſua legatōe. hochr̄ in. c. vlti. exͣ de officio legati. ex ter. ⁊ glo.Tertius .n. dicit ſic. Nemini dubiū eē volumus ꝗn legatoꝝ apoſtolice ſedis ſtatuta editain ꝓuincia ſibi cōmiſſa durēt tanqͣꝫ ꝑpetua: lꝫeādē poſtmoduꝫ ſint egreſſi ⁊cͣ. h̓ ibi. Et glo.mouet difficultatē de indulgētijs ⁊ dic̄. Nunꝗd ⁊ indulgētie ꝑ eos ꝯceſſe erunt ꝑpetue. Etꝯcludit ꝙ ſic: qꝛ lꝫ admīſtratio ſit tꝑal̓: illud tn̄qd̓ ꝑ eū factū ē: ē ꝑpetuū. vn̄ ꝗ facit ꝯͣ incidit inpenā: ſiqua pena appoſita ē. h̓ glo. Et iſta ſuſficiāt ꝓ pn̄ti ꝯcluſione.¶ De thēſauro eccl̓e. ¶ Concluſio 2ª.Tcipe ſcd̓am ꝯcl̓onem vꝫ. Aſuꝑ habūdatibꝰ ſāctoꝝ meritis. indulgētierobur ſumūt ⁊ fūdamētū. Ubi tres īquiramꝰ ꝟꝟi. vꝫ. Prima veritas ē iſta. Quiseſt iſte theſaurꝰ eccl̓ie: vn̄ iſte indulgētie ſūmūtur. ¶ Scd̓a eſt. vtrū papa vel aliꝰ pͥlatus exiſtens ī pctō mortali poſſit de theſauro eccl̓e accipe̓ ⁊ dare īdulgētias. ¶ Tertia ē. an ſacerdos ꝑrochial̓ poſſit de iſto theſauro dare ſuisꝑrochianis. ¶ Ꝙtū ad pͥmā dico ẜm cōeꝫ theologoꝝ ſcolā loquentiū in materia indulgētiarū: ꝙ theſaurus eccleſie vn̄ indulgētie ſumūt̉:cuiꝰ claues hꝫ ſūmus pōtifex: eſt quadruplex.vꝫ: meritū ſuꝑabūdās paſſōis xp̄i. Merituꝫꝓfūdiſſimū ꝟgīs glorioſe. Merituꝫ largiſſiK 2
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten