dum de iſtis qͣſtuarijs qͦ hac illacqꝫ diſcurruntp̄dicādo indulgētias neſcio qͣles. Dico vt ponit̉ in. c. cū ex eo. exͣ de pe. ⁊ re. ꝙ tales nō debent admitti niſi habeant veras lr̄ās pape vl̓dioceſani: ⁊ ꝙ nihil ꝓponāt niſi qͣꝫtū ī lr̄is ꝯtinet̉. Dicit .n. ſic tex. Cū ex eo ⁊ infra. El̓oſynaꝝ qͣſtores qͦꝝ ꝗdā ſe alios mētiendo abuſiones nōnullas ī ſua p̄dicatione ꝓponūt admittiniſi apl̓icas vel dioceſani ep̄i lr̄as veras exhibeant ꝓhibemꝰ. Et tūc p̄ter id qd̓ in ipſis ꝯtinet̉ lr̄is nihil ppl̓o ꝓponere ꝑmittant̉. formaꝫꝟo quā cōiter talibꝰ apl̓ica ſedes indulget: duximus expͥmendā ⁊c̄. ponit formā lr̄aꝝ. Ideꝫponit̉ in clementinis de pe. ⁊ re. c. abuſiōibꝰ.Et ponit ꝓhibitionē ne ipſi p̄dicēt ſuas īdulgētias: ſꝫ tm̄ egaritatiua ſubſidia pctāt: ⁊ īdugētias ſi qͣs hn̄t exponāt vbi dicit ſic tex. Abuſionibꝰ qͣs nōnulli el̓ynarum q̄ſtores ī ſuis ponūt p̄dicationibꝰ ⁊ ſimplices decipiāt ⁊ auruꝫſubtili ⁊ fallaci potiꝰ īgenio extorq̄ant ab eiſdēCū in aīaꝝ tendat̉ ꝑiculū ⁊ ſcādalū plurimoꝝviā ꝓut ē nobis poſſibile p̄cludē cupiētes iuxta ſtatutū ꝯcilij gnaͣlis duximꝰ ꝓhibēdū diſtricte. Ne qͣſtores aliꝗ niſi apl̓icas vel dioceſaniep̄i lr̄as exhibuerint qͦmōlꝫ admittant̉ nec ꝑmittant̉. Cū ſolū ipſis cōpetat īdulgētias ſibiꝯceſſas īſinuare ppl̓o: ⁊ charitatiua poſtulareſubſidia ſupplicit ab eodē nullatenꝰ ipſi ppl̓op̄dicare. nec̄ aliud expone̓ qͣꝫ qd̓ ī lr̄is ꝯtinebit̉sͣ. dcīs. lr̄as qͦꝫ apl̓icas dioceſani cp̄i. ne quidfraudis ꝯmitti valeat ꝑ eoſdē: an̄qͣꝫ admittāt̉q̄ſtores examinent diligent̉ ⁊cͣ. Et poſtea ꝓhibeāt ne īdulgētias ppl̓o motu ſuo ꝓpͥo de ſcōꝯcedāt ⁊ ꝙ nō poſſint diſpēſare ſuꝑ votꝭ necabſolue̓ a ꝑiurijs homicidijs ⁊ alijs pctīs ꝯfitenteſ ſibi. Nec male ablata īcerta data ſibi aliqua pecunie qͣꝫtitate remittere t̓tiā aūt qͣrtā ꝑtē⁊ hmōi de pnijs iniūctis relaxare: nec aīaꝫ vtmēdacit̉ aſſerūt de purgatorio exͣhe̓. nec plenāpctōꝝ remiſſionē indulgē nec a pena ⁊ a culpa abſoluere ⁊cͣ. Et ſi de hͦ hēat pͥuilegia dicitClenēs ꝙ vult illa oīno nulla ⁊ abolita eē ⁊cͣEt cū quāta hōc ſtate ⁊ modeſtia el̓ynas pete̓debeāt. ponit dcm̄. c. cū ex eo. de pe. ⁊ re. vbidicit ſic tex. Qui āt ad acꝗrēdas elynas deſtinant̉ modeſti ſint ⁊ diſcreti nec ī tabernis autlocis incōgruis hoſpitent̉: nec īutiles faciantaut ſūptuoſas expenſas: cauētes oīo ne ſalſereligionis habitū geſtēt. h̓ ibi. Et h̓ ſufficiantꝓ pn̄ti ꝟitate ⁊ ꝯcluſione.¶ De origine indulgētiaꝝ. ¶ Cōſideraº:Ecudo loco arum deriindulgentiuationem videamus. Ubi tres cōcluſiones faciamꝰ vꝫ. ¶ Prīa concluſio eſt iſta. tanta ē potētia aucͣatis ꝯceſſe a xp̄o paſtoribꝰ eccl̓ie in terra: vt nullo modo limitari poſſit: aut eē per aliquaꝫ creatam potentiam occupata. ¶ 2º ꝯcl̓o ē. A ſuperabūdātibꝰ ſcōꝝ meritis indulgētie roburſūmūt ⁊ fūdamētū. ¶ 3ª ꝯcl̓o ē: Sicut ẜm eccleſie ſcē diuerſoꝝ ſtatuū ꝯditionem indulgetie extēdunt̉: ita ſue ꝯceſſiōis hn̄t rōem.De poteſtate pape. ¶ Concluſio pͥma.Tcipe pͥmā ꝯcl̓onē vꝫ. Ubi tres inꝗramus ꝟitates vꝫ. ¶ Prima ꝟi. eſtiſta. Utꝝ papa poſſit plēarie ab oī pena animam in hac vita abſolue̓. ¶ 2ª ꝟi. eſtp̄lati alij vltra papā qͦt indulgētias dare pn̄t.3ª ꝟi. an legatus de latere poſſit indulgentias concedere ſicut ⁊ papa: ⁊ quantū durāt.Ꝙtū ad primam ꝟi. ponos tres regulas.¶ Prīa ē iſta ꝙ auctoritas pape ē illimitata.¶ Scd̓a regula ē ꝙ quē ſimpl̓r abſoluit īmediate ſi morit̉ ad celos volat. ¶ Tertia regula eſt ꝙ debet eſſe multum ꝓnus ad mīam peccatoribus faciendam. Prima regula pꝫ perglo. ī. c. qͣꝫto. de trāſlatioe ep̄i vbi dr̄ ꝙ hꝫ plenitudinē ptātis de qͣ dīximꝰ ſeria tertiā ẜe dn̄iriſatiōece. Un̄ tāta ē iſta ptās vt que vident̉ reſeruamniani. i.ta deo videāt̉: etiā reſeruata vicario eius. Etfallit regula in diſſolutione mr̄imonij corporalis: quod diſſoluere nō pōt niſi ſolus deꝰ vtpꝫ in dcō. c. qͣꝫto. ⁊. c. int̓ corꝑalia ⁊ ſpūalia cāniphariſcitcognouimꝰ dr̄iaꝫ ī tex. ⁊ glo. ¶ Ad qͣrū declaratōeꝫ noͣndū ꝙ illa ꝟba Mat. 18. Qd̓cūqꝫ ligaueris ⁊cͣ. qꝛ ꝑ hͦ ꝙ xp̄s ait. qd̓cūqꝫ. cū ſit vl̓affirmatiuū nō impedito aliqͦ alio ſigno. elareon̄dit̉ ꝙ auctoritas btō Petro ꝯceſſa ē illimtata: dumodo exerceat illā in cā iuſta. vn̄ glo.ſcd̓a ī. c. n̄ ē voti trāſgreſſor. vbi de diſpēſatōevotī tractat̉: dic̄ ſic. Nō ē ſecurꝰ qͦ ad deū cumq̄ papa diſpenſat: niſi ſubſit iuſta cā diſpē ſādi.Et illud qd̓ dr̄ ꝙ in his qͣ vult papa ē ei ꝓ rōevolūtas inſtituta de iure naͣli. §. ſꝫ qd̓ pͥncipi.Intelligit̉ ī his q̄ ſt̓ iurꝭ poſitiui: nō qͥ ſūt iuridiuini. fac̄ ad hͦ. c. nō ē de voto: ⁊. c. bone memorie. de ꝯfir. vti. vel inuti. Et dicit glo. ſuꝑdicto. c. qͣꝫto. de trāſlatōe ꝙ tāta ē iſta pape auctoritas vt nemo poſſit dice̓ pape. cur ita facis
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten